Uitspraak uitgelegd
Non-conform speelgoed: € 581.393 vervangende schadevergoeding
De Rechtbank Overijssel oordeelt op 28 oktober 2026 dat de door Araco geleverde pluchen schermreinigers niet aan de overeenkomst voldeden. FD mocht in deze omstandigheden vertrouwen op de door Araco verzorgde tests en klaagde tijdig over de later ontdekte gebreken. Araco moet onder meer € 581.393 aan vervangende schadevergoeding betalen. De gevorderde opslag- en vernietigingskosten worden echter afgewezen.
- Primaire bron
- ECLI:NL:RBOVE:2026:6821
- Instantie
- Rechtbank Overijssel
- Uitspraakdatum
- 2026-10-28
- Publicatie bron
- 2026-11-10
In het kort
- Araco moest op basis van de afspraken en latere gedragingen geteste schermreinigers leveren die geschikt waren voor alle leeftijden. De tekortkoming in die contractuele verplichting staat in deze procedure vast.
- FD bleef fabrikant onder de Speelgoedrichtlijn, maar mocht tests uitbesteden. Die eindverantwoordelijkheid bevrijdde Araco niet van haar contractuele verplichtingen.
- FD hoefde de toegezegde laboratoriumtests niet onmiddellijk te herhalen en klaagde tijdig: binnen 24 uur na ontdekking en binnen negentig dagen na de relevante containerlevering.
- De omzetting betrof uitsluitend de leveringsverbintenis voor 785.666 nog aanwezige producten. Daarvoor wordt € 581.393 aan vervangende schadevergoeding toegewezen; de overeenkomst is niet ontbonden.
- Ook transport- en deskundigenkosten worden vergoed. De rechtbank kent gewone wettelijke rente toe, geen wettelijke handelsrente.
- De opslag- en toekomstige vernietigingskosten worden afgewezen. FD had maatregelen moeten nemen om oplopende kosten te beperken en Araco om afhaling kunnen vragen.
Waarom deze zaak belangrijk is
Voor zakelijke kopers en leveranciers onderstreept dit vonnis het belang van duidelijke afspraken over productveiligheid, tests en klachttermijnen. De toegezegde tests en verstrekte rapporten bepaalden hier mede welk onderzoek nog van de koper kon worden verlangd. Tegelijk betekent aansprakelijkheid voor non-conforme producten niet automatisch dat alle vervolgkosten worden vergoed: de koper moet ook maatregelen nemen om onnodige opslag- en vernietigingskosten te voorkomen.
Latere labels en tests bepaalden mede de productafspraak
De opdracht betrof pluchen schermreinigers voor een promotiecampagne van supermarktketen REWE. De oorspronkelijke offerte ging uit van geschiktheid voor kinderen vanaf drie jaar. Araco liet de producten daarna echter voorzien van een label met de aanduiding 0+, liet ze testen voor alle leeftijden en leverde ze met dat label. Volgens de rechtbank bepaalden ook deze gedragingen na het sluiten van de overeenkomst wat partijen van elkaar mochten verwachten. FD mocht daardoor producten verwachten die geschikt waren voor alle leeftijden. Araco kon haar verplichting dus niet beperken tot de leeftijdsgrens uit de oorspronkelijke offerte.
Bronpassages bij deze uitleg
Zij wilde via FD zachte pluche schermreinigers met daarop haar logo bestellen, om te kunnen gebruiken in een promotiecampagne.
In de aanvankelijk tussen partijen gemaakte afspraak – de door FD geaccordeerde offerte – stond dat de Producten geschikt moesten zijn “for children from 3 y.”
Tegelijkertijd staat vast dat Araco haar leverancier heeft gevraagd Producten te maken met het CE-label 0+, dat Araco de Producten vervolgens met het eerste DEKRA-rapport heeft laten testen op geschiktheid voor alle leeftijden, en daarna aan FD Producten met het CE-label 0+ heeft geleverd.
In dit geval hebben de hiervoor genoemde handelingen van Araco er naar het oordeel van de rechtbank toe geleid dat FD mocht verwachten dat Araco Producten zou leveren die geschikt waren voor alle leeftijden.
FD bleef fabrikant, Araco bleef verantwoordelijk voor de testafspraak
De rechtbank zag FD als fabrikant in de zin van artikel 3 van de Speelgoedrichtlijn 2009/48/EG. Zij plaatste de testafspraken tegen de achtergrond van de bepalingen over CE-markering, veiligheidsbeoordeling en de conformiteitsprocedure in de artikelen 16, 18 en 19. Voor het uitbesteden van tests verwees zij naar artikel 4 lid 2. FD bleef eindverantwoordelijk voor de naleving van de richtlijn, maar dat nam Araco’s contractuele testverplichting niet weg. Araco moest begrijpen dat FD de verstrekte tests voor haar fabrikantenverplichtingen zou gebruiken. Volgens de overeenkomst moest Araco daarom geteste producten leveren die de EN-tests voor de hier afgesproken geschiktheid voor alle leeftijden zouden doorstaan. Beslissend was die contractuele verantwoordelijkheid; naleving van de richtlijn als zodanig was niet het zelfstandige onderwerp van het geschil.
Bronpassages bij deze uitleg
omdat FD de fabrikant is in de zin van de Speelgoedrichtlijn (2009/48/EG).
FD is inderdaad de fabrikant in de zin van artikel 3 van de Speelgoedrichtlijn.
Dit betekent dat zij ervoor verantwoordelijk is dat de Producten die door haar in de handel worden gebracht, zijn getest en zijn voorzien van een CE-markering die aangeeft voor welke leeftijd de Producten geschikt zijn (respectievelijk artikel 18, 19 en 16 Speelgoedrichtlijn).
Het staat de fabrikant op grond van de Speelgoedrichtlijn vrij om het testen uit te besteden aan een derde partij, zoals de importeur (artikel 4 lid 2 Speelgoedrichtlijn: “of laten deze uitvoeren”).
Dit betekent dat Araco moest begrijpen dat FD de door Araco aan te leveren tests zou kunnen gebruiken om te voldoen aan haar verplichtingen als fabrikant onder de Speelgoedrichtlijn.
Dat FD op grond van de Speelgoedrichtlijn de eindverantwoordelijke bleef voor de naleving daarvan maakt dit niet anders.
niet alleen Producten moest leveren die geschikt waren voor alle leeftijden, maar er ook voor verantwoordelijk was dat de Producten zouden worden getest en daarbij de EN-tests zouden doorstaan
Het gaat in deze zaak namelijk niet om de naleving van de Speelgoedrichtlijn als zodanig, maar om de contractuele verantwoordelijkheid van Araco
Drie laboratoriumonderzoeken onderbouwden de non-conformiteit
FD onderbouwde de gebreken met rapporten van Qima, Veritas en DEKRA. In het tweede DEKRA-onderzoek doorstonden 48 van de 150 onderzochte exemplaren de EN-tests niet. Het eerdere gunstige DEKRA-rapport betrof slechts twee exemplaren en bood volgens de rechtbank onvoldoende tegenwicht. In deze procedure draaide het niet om de gemiddelde kwaliteit van de partij, maar om het doorstaan van de tests voor de overeengekomen geschiktheid. Omdat Araco de onderbouwde tekortkoming onvoldoende gemotiveerd weersprak, stond in deze procedure vast dat zij niet volgens de overeenkomst had gepresteerd.
Bronpassages bij deze uitleg
FD heeft namelijk drie rapporten van drie verschillende laboratoria overgelegd (Qima, Veritas, DEKRA).
Met het eerste DEKRA-rapport zijn evenwel maar twee Producten getest.
In het licht van de bevindingen uit het tweede DEKRA-rapport, op basis van 150 geteste Producten waarvan er 48 de test naar de EN-normen niet haalden, legt het eerste DEKRA-rapport dus onvoldoende gewicht in de schaal om te gelden als een serieuze betwisting van de stelling van FD.
Die vraag is immers niet of de test een getrouw beeld geeft van wat gemiddeld genomen de kwaliteit van de Producten is, maar of de Producten de tests doorstaan die nodig zijn voor het mogen dragen van de CE-markering 0+.
De rechtbank komt tot de conclusie dat de door FD onderbouwde stelling dat Araco niet heeft voldaan aan haar verplichtingen uit de overeenkomst door Araco onvoldoende gemotiveerd is betwist.
De termijn van 24 uur liep hier vanaf ontdekking
De controleplicht na levering verplichtte FD in deze omstandigheden niet om onmiddellijk dezelfde kostbare laboratoriumtests te herhalen. Araco had juist toegezegd die tests te verzorgen en een gunstig rapport verstrekt. De rechtbank legde de klachtbepaling zo uit dat FD binnen 24 uur na ontdekking moest klagen, met een uiterste grens van negentig dagen na levering. FD voldeed aan die eerste termijn. Ook het beroep op de wettelijke klachtplicht mislukte: Araco had onvoldoende onderbouwd dat FD de gebreken eerder had moeten ontdekken. Deze benadering sluit aan bij de Hoge Raad, die gerechtvaardigd vertrouwen op conformiteit laat meewegen bij de verlangde voortvarendheid van onderzoek.
Bronpassages bij deze uitleg
Hiervoor is vastgesteld dat partijen zijn overeengekomen dat Araco de Producten moest leveren en laten testen. Araco heeft FD het eerste DEKRA-rapport verstrekt en onder verwijzing daarnaar bevestigd dat de Producten voldeden aan de conformiteitseisen uit de Speelgoedrichtlijn.
Het opnieuw uitvoeren van een (kostbare) laboratoriumtest behoorde niet tot die verplichtingen.
Naar het oordeel van de rechtbank moet artikel 9.2 dan ook zo worden uitgelegd dat een klacht op tijd is ingediend als deze binnen 24 uur na ontdekking is gedaan, met een maximum van 90 dagen na levering.
Het staat tussen partijen vast dat FD met haar klacht van 16 december 2024 heeft geklaagd binnen 24 uur na ontdekking van het gestelde gebrek.
onvoldoende heeft onderbouwd dat op FD een dusdanig vergaande onderzoeksplicht rustte dat zij de gestelde gebreken had moeten ontdekken bij het voldoen aan deze onderzoeksplicht. Om die reden faalt ook het beroep van Araco op de wettelijke klachtplicht.
Naarmate de koper op grond van de inhoud van de koopovereenkomst en de verdere omstandigheden van het geval sterker erop mag vertrouwen dat de zaak beantwoordt aan de overeenkomst, zal van hem minder snel een (voortvarend) onderzoek mogen worden verwacht
De eerdere vliegtuigzending startte de termijn niet
Bij deelleveringen begon volgens de uitleg van deze voorwaarden telkens een nieuwe klachttermijn. De eerdere vliegtuigzending van 300 exemplaren voor het management bepaalde hier echter niet het startpunt voor de klacht over de hoofdproductie. FD had het verschil tussen die zending en de containerladingen onderbouwd; Araco had daar onvoldoende tegenover gesteld. De eerste relevante termijn begon daarom bij de containerlevering van 21 oktober 2024, niet bij de vliegtuigzending van 2 september. De klacht van 16 december 2024 viel binnen negentig dagen, zodat FD ook aan de contractuele uiterste klachttermijn voldeed.
Bronpassages bij deze uitleg
De rechtbank gaat er daarom van uit dat bedoeld is dat met iedere deellevering een nieuwe klachttermijn in de zin van artikel 9.2 begint.
FD heeft daarmee onderbouwd dat er een verschil was tussen de 300 ingevlogen stuks voor het management en de hoofdproductie voor (de klanten van) REWE, bestaande uit de Producten die per container werden verscheept, en waarvoor volgens FD een conformiteitsprobleem bestond.
Araco heeft daarmee naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende gemotiveerd gesteld dat de klachttermijn uit artikel 9.2 op 2 september 2024 is aangevangen.
Dit betekent dat de vliegtuigzending van 300 Producten van 2 september 2024 geen klachttermijn uit artikel 9.2 heeft doen starten, maar dat de eerste termijn van start is gegaan bij de ontvangst van de eerste containerlevering van 21 oktober 2024.
De klacht op 16 december 2024 valt binnen de overeengekomen termijn van 90 dagen daarna.
De aansprakelijkheidsbeperking sloot vervanging en transport niet uit
De rechtbank aanvaardde niet dat Araco volgens haar voorwaarden uitsluitend bij opzet of bewuste roekeloosheid aansprakelijk kon zijn. De bepalingen bevatten een uitzondering voor schade waarvoor Araco verzekerd was of had moeten zijn. Araco had niet gesteld dat zij daarvoor niet verzekerd behoorde te zijn, zodat aansprakelijkheid mogelijk bleef. Daarmee stelde de rechtbank niet vast dat daadwerkelijk verzekeringsdekking bestond. Ook de uitsluiting van bedrijfsverlies en gevolgschade hielp Araco niet bij de gevorderde vervanging en transportkosten. Die schade hield hier rechtstreeks verband met de tekortkoming en was daarvan een voorzienbaar gevolg. Beslissend was de uitleg van de voorwaarden in samenhang, niet een losse uitsluitingszin.
Bronpassages bij deze uitleg
Volgens Araco betekent dit dat zij alleen aansprakelijk is als sprake is van opzet of bewuste roekeloosheid.
De door Araco voorgestelde uitleg past dus niet bij de in artikel 14.1 gebruikte woorden.
De rechtbank leest artikel 14 lid 1 en lid 3 dus zo dat lid 3 een uitzondering is op de uitsluiting van aansprakelijkheid uit lid 1. Die uitzondering gaat op zodra Araco verzekerd is of had moeten zijn.
Araco heeft niet gesteld dat zij niet verzekerd behoorde te zijn (de vraag of zij daadwerkelijk verzekerd was, is daarvoor niet van belang).
De door FD gevorderde vervangende schadevergoeding staat naar het oordeel van de rechtbank in een direct oorzakelijk verband met het gestelde niet nakomen door Araco van haar kernverbintenis en is ook een voorzienbaar gevolg daarvan.
Dat geldt evenzeer voor de transportkosten die FD heeft gemaakt voor het vervoeren van de door Araco geleverde Producten.
€ 581.393 voor vervanging van 785.666 producten
Araco raakte in verzuim doordat zij herhaaldelijk liet weten niet alsnog te willen nakomen. FD zette vervolgens alleen de leveringsverbintenis voor de 785.666 nog aanwezige producten om in een aanspraak op vervangende schadevergoeding. De overeenkomst werd dus niet ontbonden en de omzetting betrof niet de gehele oorspronkelijke levering. Voor de vergoeding keek de rechtbank naar de kosten om dezelfde prestatie bij een andere leverancier te verkrijgen, niet automatisch naar de oorspronkelijke koopprijs. FD onderbouwde de vervangingskosten met facturen en betalingsbewijzen. Omdat Araco die kosten vervolgens onvoldoende gemotiveerd betwistte, werd € 581.393 toegewezen.
Bronpassages bij deze uitleg
Naar het oordeel van de rechtbank is sprake van verzuim. Araco heeft meermaals bevestigd niet te willen nakomen, omdat zij het niet eens was met de gestelde non-conformiteit van de producten.
Dit zijn de Producten die niet door REWE zijn vernietigd en waarover FD dus nog beschikt.
De overeenkomst is niet ontbonden, maar de uit de overeenkomst voortvloeiende verbintenis voor Araco om deze 785.666 Producten te leveren is door FD omgezet in de verbintenis om vervangende schadevergoeding te betalen.
In het algemeen is die waarde gelijk aan de vervangingswaarde in het economisch verkeer, oftewel: wat kost het om dezelfde prestatie alsnog door een ander te laten verrichten.
Dat heeft zij onderbouwd met facturen van haar nieuwe leverancier PF Concept International Cooperatief U.A. (hierna: PF).
In reactie daarop heeft FD betalingsbewijzen overgelegd.
Daarop is door Araco niet meer gereageerd, waarmee zij onvoldoende gemotiveerd heeft betwist dat FD deze kosten heeft gemaakt ter vervanging van de 785.666 Producten waarvoor de overeenkomst door FD is omgezet.
De rechtbank zal de gevorderde vervangende schadevergoeding daarom toewijzen voor een bedrag van € 581.393,00.
Ook transport en deskundigen worden vergoed, maar geen handelsrente
Naast vervanging krijgt FD € 42.128,23 aan gemaakte transportkosten, € 6.130 aan deskundigenkosten en € 24.570 aan nog te betalen transportkosten vergoed. Het vervoer vanuit de haven naar REWE behoorde niet tot de omgezette prestatie en viel daardoor buiten de vervangende schadevergoeding. Die kosten konden wel afzonderlijk als schade worden toegewezen. Over de vervangingsvergoeding loopt gewone wettelijke rente vanaf 18 april 2025; over het gezamenlijke bedrag van € 48.258,23 voor transport en deskundigen vanaf 8 maart 2025. De gevorderde wettelijke handelsrente werd niet toegewezen. Over de toekomstige transportkosten was nog geen rente verschuldigd. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.
Bronpassages bij deze uitleg
De rechtbank stelt voorop dat het transport vanuit de haven naar REWE geen onderdeel was van de overeenkomst tussen FD en Araco. De daarmee gemoeide kosten vallen dus niet (ook niet gedeeltelijk) onder de omzetting in vervangende schadevergoeding.
De transportkosten kunnen wel afzonderlijk voor vergoeding in aanmerking komen in de vorm van schadevergoeding in de zin van artikel 6:74 BW.
De rechtbank zal de schadevergoeding daarom toewijzen als gevorderd, voor een bedrag van € 42.128,23.
FD heeft vergoeding gevorderd van de kosten die zij heeft gemaakt voor het inschakelen van Veritas en DEKRA. De totale kosten bedragen volgens FD € 6.130,00.
De rechtbank wijst het gevorderde bedrag van € 6.130,00 toe.
Onder verwijzing naar hetgeen is overwogen over de al gemaakte transportkosten wijst de rechtbank de gevorderde schade vanwege nog te betalen transportkosten toe voor een bedrag van € 24.570,00.
De rechtbank zal daarom alleen de gewone wettelijke rente uit artikel 6:119 BW toewijzen en daarbij de volgende data hanteren:
veroordeelt Araco om aan FD te betalen een bedrag van € 581.393,00 voor de vervangende Producten, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 18 april 2025, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt Araco om aan FD te betalen een bedrag van € 48.258,23 voor de transportkosten van de Producten en de deskundigenkosten, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 8 maart 2025, tot de dag van volledige betaling,
Voor de nog te maken transportkosten ter hoogte van € 24.570,00 geldt dat nog geen sprake is van verzuim en dus ook niet van toewijsbaarheid van de wettelijke rente.
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
Geen aftrek voor restwaarde, geen vergoeding voor opslag en vernietiging
De resterende producten leidden tot twee verschillende uitkomsten. Araco kreeg geen aftrek op de vervangende vergoeding, omdat zij de gestelde restwaarde voor FD niet had onderbouwd. Maar FD kreeg evenmin haar gemaakte en toekomstige opslagkosten en toekomstige vernietigingskosten vergoed. Na de omzetting had zij Araco eerst om afhaling moeten vragen; zo’n verzoek ontbrak. Ook vóór de omzetting mocht FD oplopende opslagkosten niet zonder meer op Araco afwentelen en had zij Araco een keuze over opslag of vernietiging moeten voorleggen. Voor de nog te maken vernietigingskosten kon FD de schade beperken door kostenneutrale afhaling door Araco. Haar verantwoordelijkheid als fabrikant stond volgens de rechtbank niet in de weg aan uitbesteding van opslag en vernietiging.
Bronpassages bij deze uitleg
Voor zover deze stelling ziet op de 785.666 ‘omgezette’ Producten, geldt dat Araco haar stelling niet heeft onderbouwd.
Zij heeft niet gesteld wat de restwaarde is voor FD (eventueel gebruik door REWE is niet relevant voor het vaststellen van de waarde voor FD, zie rov. 5.59).
FD had per dat moment het recht om Araco te verzoeken de Producten op te halen. Pas bij weigering door Araco kon zij maatregelen nemen, zoals het in rekening brengen van opslagkosten of kosten van vernietiging (zie ook rov. 5.74). Van een dergelijk verzoek is geen sprake geweest.
De rechtbank oordeelt dat FD evenmin het recht had om voor de periode vanaf oktober 2024 tot en met 18 april 2025 te besluiten de 785.666 Producten op te slaan op kosten van Araco.
Vanaf dat moment lag het op haar weg om zoveel als mogelijk te voorkomen dat de schade opliep, bijvoorbeeld door Araco voor de keuze te stellen om de Producten op haar kosten op te slaan, of te (laten) vernietigen.
Evenals de verantwoordelijkheid om de Producten te testen, kon zij ook de verantwoordelijkheid om de Producten op te slaan en te vernietigen uitbesteden aan een derde als Araco.
De rechtbank wijst de kosten voor de opslag van de Producten daarom af, zowel ten aanzien van de reeds gemaakte als de toekomstige kosten.
Ook de kosten voor vernietiging komen in deze procedure niet voor vergoeding in aanmerking, nu FD haar schade kan beperken door Araco de Producten te laten ophalen, op voor FD kostenneutrale wijze.
Waarom de eerdere textielzaak anders werd beoordeeld
Voor het bewijs van non-conformiteit onderscheidt de rechtbank deze zaak van het textielarrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden uit 2024. Daar konden vijf geteste exemplaren uit enkele productsoorten niet zelfstandig de non-conformiteit van alle geleverde soorten aantonen. Ook was onvoldoende duidelijk hoe de testresultaten zich verhielden tot de afgesproken kwaliteit. Hier onderzochten verschillende laboratoria exemplaren van dezelfde productsoort volgens concrete veiligheidsnormen en kwamen zij tot negatieve testresultaten. De verschillende bewijsbeoordelingen zijn daarmee verklaarbaar door ander onderzoek en andere productafspraken. Deze vergelijking betreft uitsluitend de bewijswaardering, niet alle redenen voor de uitkomst van de textielzaak.
Bronpassages bij deze uitleg
arrest van 6 februari 2024
Voor het standpunt van Kayoom dat de producten non-conform waren, kan ook niet (uitsluitend) worden geleund op de testrapporten van Hansecontrol van vijf items (telkens 1 exemplaar van vier dekbedsoorten en 1 handdoekenset) van april 2021.
In de eerste plaats niet omdat onduidelijk is of, en in hoeverre, deze vijf items representatief zijn voor alle producten van dat item en ook niet voor alle overige (circa 18) items.
In de tweede plaats niet omdat niet duidelijk is in hoeverre de testresultaten afwijken van hetgeen partijen, mede op basis van hun bespreking naar aanleiding van de monsters en de daaruit voortvloeiende klachten op 30 januari 2020, zijn overeengekomen.
Dat is een wezenlijk andere situatie dan de onderhavige zaak, waarin verschillende onderzoeksinstanties verschillende aantallen van dezelfde producten hebben getest volgens duidelijke normen en tot de conclusie komen dat de Producten niet voldoen aan de daarvoor geldende vereisten.
Verhouding tot eerdere rechtspraak
Voor de onderzoeksplicht sluit de rechtbank aan bij de benadering van de Hoge Raad: gerechtvaardigd vertrouwen op conformiteit kan een minder voortvarend onderzoek rechtvaardigen. Het verschil met de textielzaak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden betreft ander bewijs en andere productafspraken. Daar waren zowel de representativiteit van enkele geteste exemplaren als hun verhouding tot de afgesproken kwaliteit onvoldoende duidelijk. Hier ging het om herhaalde onderzoeken van dezelfde productsoort volgens concrete veiligheidsnormen. Dit verklaart de verschillende bewijswaardering zonder een afwijkende algemene rechtsregel aan te nemen. De vergelijking betreft uitsluitend deze onderwerpen en is niet uitputtend.
Bronpassages bij deze uitleg
waaruit volgt dat van een koper minder snel een (voortvarend) onderzoek mag worden verwacht naarmate de koper er op grond van de inhoud van de koopovereenkomst sterker op mag vertrouwen dat de zaak beantwoordt aan de overeenkomst
Naarmate de koper op grond van de inhoud van de koopovereenkomst en de verdere omstandigheden van het geval sterker erop mag vertrouwen dat de zaak beantwoordt aan de overeenkomst, zal van hem minder snel een (voortvarend) onderzoek mogen worden verwacht
Dat is een wezenlijk andere situatie dan de onderhavige zaak, waarin verschillende onderzoeksinstanties verschillende aantallen van dezelfde producten hebben getest volgens duidelijke normen en tot de conclusie komen dat de Producten niet voldoen aan de daarvoor geldende vereisten.
Voor het standpunt van Kayoom dat de producten non-conform waren, kan ook niet (uitsluitend) worden geleund op de testrapporten van Hansecontrol van vijf items (telkens 1 exemplaar van vier dekbedsoorten en 1 handdoekenset) van april 2021.
In de eerste plaats niet omdat onduidelijk is of, en in hoeverre, deze vijf items representatief zijn voor alle producten van dat item en ook niet voor alle overige (circa 18) items.
In de tweede plaats niet omdat niet duidelijk is in hoeverre de testresultaten afwijken van hetgeen partijen, mede op basis van hun bespreking naar aanleiding van de monsters en de daaruit voortvloeiende klachten op 30 januari 2020, zijn overeengekomen.
Reikwijdte en beperkingen
- Het gaat om een vonnis in eerste aanleg. Uitvoerbaarheid bij voorraad betekent niet dat de uitspraak onherroepelijk is.
- De vergelijking betreft alleen de onderzoeksplicht en het bewijs van non-conformiteit in de besproken uitspraken; zij is niet uitputtend.
- De voor deze zaak geldende wetsversies zijn niet afzonderlijk onderzocht. De verwijzingen naar de Speelgoedrichtlijn betreffen de tekst van 5 december 2022 en bewijzen niet zelfstandig welke versie op deze zaak van toepassing was.
- De termijnen van 24 uur en negentig dagen volgen uit de uitleg van deze specifieke algemene voorwaarden en zijn geen algemene wettelijke klachttermijnen.
- De bespreking van de aanduiding 0+ en de EN-tests blijft beperkt tot deze productafspraken en onderzoeksrapporten. De specifieke inhoud van de EN-normen is niet afzonderlijk onderzocht.
Uitspraken en wetsartikelen
- ECLI:NL:RBOVE:2026:6821
- ECLI:NL:HR:2011:BP8991
- ECLI:NL:GHARL:2024:872
- ECLI:NL:GHARL:2023:2518
- ECLI:NL:GHSHE:2023:2984
- ECLI:NL:HR:1968:AB6996
- ECLI:NL:HR:2012:BX5572
- ECLI:NL:HR:2013:BY4600
- ECLI:NL:HR:2014:260
- ECLI:NL:HR:2016:70
- ECLI:NL:HR:2017:214
- ECLI:NL:HR:2018:601
- ECLI:NL:HR:2019:2034
- ECLI:NL:HR:2020:1954
- ECLI:NL:HR:2023:1354
- ECLI:NL:RBOVE:2017:4489
- Artikel 87 BW
- Artikel 74 BW
- Artikel 82 BW
- Artikel 96 BW
- Artikel 105 BW
- Artikel 119 BW
- Artikel 119a BW
- Artikel 23 BW
- Artikel 3 Richtlijn 2009/48/EG — veiligheid van speelgoed (bronversie 2022-12-05) (interne wetsbron niet beschikbaar)
- Artikel 4 Richtlijn 2009/48/EG — veiligheid van speelgoed (bronversie 2022-12-05) (interne wetsbron niet beschikbaar)
- Artikel 16 Richtlijn 2009/48/EG — veiligheid van speelgoed (bronversie 2022-12-05) (interne wetsbron niet beschikbaar)
- Artikel 18 Richtlijn 2009/48/EG — veiligheid van speelgoed (bronversie 2022-12-05) (interne wetsbron niet beschikbaar)
- Artikel 19 Richtlijn 2009/48/EG — veiligheid van speelgoed (bronversie 2022-12-05) (interne wetsbron niet beschikbaar)
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.