Uitspraak uitgelegd
Gehandicaptenparkeerkaart niet getoond: parkeernaheffingen blijven staan
Een gehandicaptenparkeerkaart gaf in deze Zwolse parkeerzone niet zonder meer recht op parkeren tegen het nultarief. Omdat de kaart en de blauwe parkeerschijf niet achter de voorruit lagen en ook niet was betaald, liet de Rechtbank Overijssel twee naheffingen van elk € 81 in stand. De aangevoerde vergissing en financiële problemen maakten dat niet anders.
- Primaire bron
- ECLI:NL:RBOVE:2026:6449
- Instantie
- Rechtbank Overijssel
- Uitspraakdatum
- 2026-10-26
- Publicatie bron
- 2026-11-02
In het kort
- De rechtbank laat twee naheffingsaanslagen parkeerbelasting van elk € 81 in stand en verklaart het beroep ongegrond.
- Voor het lokale nultarief waren een gehandicaptenparkeerkaart én een blauwe parkeerschijf nodig; beide lagen niet achter de voorruit en er was ook niet betaald.
- De vergissing, onbekendheid met het gewijzigde parkeerregime en aangevoerde financiële problemen vormden volgens de rechtbank geen zeer bijzonder geval.
- Een derde naheffingsaanslag viel buiten dit beroep; daarover oordeelde de rechtbank niet.
Waarom deze zaak belangrijk is
Voor de betrokken Zwolse parkeerregeling was het bezit van een gehandicaptenparkeerkaart niet genoeg: ook het voorgeschreven gebruik van de kaart en de blauwe parkeerschijf was nodig voor het nultarief. De aangevoerde vergissing en geldproblemen vervingen die voorwaarden hier niet en leverden volgens de rechtbank geen bijzonder geval op.
Twee parkeercontroles leidden tot tweemaal € 81
De moeder van belanghebbende parkeerde diens auto op 5 en 7 november 2025 in de Esdoornstraat in Zwolle. Belanghebbende was de kentekenhouder. Bij beide controles ontbrak een geldig parkeerrecht. Hij kreeg twee naheffingsaanslagen van elk € 81, opgebouwd uit € 2,20 parkeerbelasting en € 78,80 naheffingskosten.
Bronpassages bij deze uitleg
Op 5 november 2025 om 10.15 uur en op 7 november 2025 om 13.58 uur stond de auto met kenteken [kenteken] geparkeerd aan de Esdoornstraat te Zwolle.
Belanghebbende is de kentekenhouder van de auto. De moeder van belanghebbende was op beide datums de feitelijke parkeerder van deze auto.
Tijdens een controle op deze datums en tijdstippen is geconstateerd dat voor de auto geen geldig parkeerrecht bestond.
Aan belanghebbende is tweemaal een naheffingsaanslag van € 81,- opgelegd, bestaande uit € 2,20 aan tariefkosten en € 78,80 aan kosten van de naheffing.
Het nultarief vereiste de kaart én de parkeerschijf
De Esdoornstraat was aangewezen voor betaald parkeren of parkeren met een vergunning. Voor de betrokken parkeerapparatuurplaatsen kende de lokale regeling overdag een nultarief bij gebruik van zowel een gehandicaptenparkeerkaart als een blauwe parkeerschijf, gedurende maximaal drie uur tussen 9.00 en 18.00 uur. Voor dat nultarief volstond het bezit van de kaart dus niet. Zowel de kaart als de schijf ontbrak achter de voorruit en er was evenmin op een andere manier betaald. Daarom achtte de rechtbank de naheffingen terecht.
Bronpassages bij deze uitleg
de Esdoornstraat, vallend onder de Schilwijken respectievelijk sector 9 Dieze, is aangewezen als plaats waar tegen betaling danwel met een vergunning mag worden geparkeerd.
eveneens nihil is bij gebruik van een gehandicaptenparkeerkaart én een blauwe parkeerschijf op parkeerapparatuurplaatsen in genoemde zone gedurende maximaal drie uur van 9.00 uur tot 18.00 uur en gedurende maximaal vijf uur na 18.00 uur.
de gehandicaptenparkeerkaart van belanghebbendes moeder én de blauwe parkeerschijf beide níet achter de voorruit van de auto waren geplaatst
Omdat belanghebbende en zijn moeder ook niet op een andere wijze parkeerbelasting hebben voldaan, zijn de beide naheffingsaanslagen terecht opgelegd.
Vergissing en geldproblemen vormden hier geen bijzonder geval
Belanghebbende voerde aan dat zijn moeder de kaart en parkeerschijf per ongeluk niet had neergelegd doordat zij in zijn auto reed. Zij zou bovendien nog van gratis parkeren zijn uitgegaan. Ook wees hij op financiële problemen: hij was naar eigen zeggen net uit de schuldsanering, terwijl zijn moeder daar nog in zat. De rechtbank zag hierin geen zeer bijzonder geval. Parkeerbelasting is een objectieve heffing: een vergissing of ontbrekende verwijtbaarheid is op zichzelf geen reden om een overigens verschuldigde naheffing ongedaan te maken.
Bronpassages bij deze uitleg
haar gehandicaptenparkeerkaart en de blauwe parkeerschijf abusievelijk niet achter de voorruit in de auto heeft geplaatst, omdat zij niet in haar eigen auto reed maar in de auto van belanghebbende.
Zijn moeder heeft in een straat geparkeerd waarvan zij dacht dat daar gratis parkeren gold. Zij wist niet dat het parkeerregime inmiddels was gewijzigd.
Belanghebbende is zelf net uit de schuldsanering; zijn moeder zit nog in de schuldsaneringsregeling. Door deze naheffingsaanslagen komt zowel belanghebbende als zijn moeder in financiële problemen.
Parkeerbelasting is een objectieve belasting waarbij opzet, verwijtbaarheid, persoonlijke vergissingen en/of schuld geen rol spelen, tenzij sprake is een zeer bijzonder geval, bijvoorbeeld een acute (medische) noodsituatie.
In al wat belanghebbende heeft aangevoerd, ziet de rechtbank geen reden om een bijzonder geval aan te nemen.
De uitzondering draait om redelijkerwijs kunnen betalen
De door de rechtbank aangehaalde Hoge Raad-beslissing begrenst de uitzondering. Naheffing met kosten is niet toegestaan zolang de belastingplichtige redelijkerwijs geen gelegenheid heeft gehad om te betalen. Dat omvat de redelijke termijn die iemand na het parkeren moet krijgen om te betalen. Ook onvoorziene omstandigheden kunnen aan naheffing in de weg staan als betaling redelijkerwijs niet kan worden verlangd, ook niet via een ander. Een acute noodsituatie is daarvan een voorbeeld, niet de enige denkbare uitzondering. Daarbuiten biedt uitleg van de wet geen ruimte om met de mate van verwijtbaarheid rekening te houden.
Bronpassages bij deze uitleg
De rechtbank wijst op het arrest van de Hoge Raad van 25 oktober 2024, ECLI:NL:HR:2024:1535.
de regeling over de verschuldigdheid van parkeerbelasting niet kan worden toegepast in het uitzonderlijke geval waarin de belastingplichtige niet in redelijkheid de gelegenheid heeft gehad om de verschuldigde parkeerbelasting te voldoen.
De heffingsambtenaar kan dan geen naheffingsaanslag met kostenopslag opleggen.
Hetgeen hiervoor in 5.4.1 is overwogen, brengt mee dat aan de belastingplichtige na de aanvang van het parkeren een redelijke termijn moet worden gegund voor het voldoen van de parkeerbelasting.
van de belastingplichtige door onvoorziene omstandigheden, zoals een acute noodsituatie, redelijkerwijs niet kan worden gevergd de verschuldigde parkeerbelasting op enigerlei wijze te betalen en evenmin om een ander voor hem te laten betalen.
Voor het overige biedt uitleg van de wettelijke regeling geen ruimte om rekening te houden met de (mate van) verwijtbaarheid van de gedraging die aan een naheffingsaanslag in de parkeerbelasting ten grondslag ligt.
Beide novemberaanslagen blijven staan; de derde viel buiten dit beroep
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. Daarmee bleven de naheffingen van 5 en 7 november 2025 volledig in stand. Belanghebbende krijgt het griffierecht niet terug en ontvangt geen proceskostenvergoeding. De door hem genoemde derde naheffingsaanslag, van 19 september 2025, viel buiten dit beroep. Omdat niet was gebleken dat tegen de uitspraak op bezwaar over die aanslag beroep was ingesteld, gaf de rechtbank daarover geen oordeel.
Bronpassages bij deze uitleg
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat belanghebbende geen gelijk krijgt en dat de beide naheffingsaanslagen parkeerbelasting in stand blijven. Belanghebbende krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding voor proceskosten.
De rechtbank stelt voorop dat in dit beroep alleen de naheffingsaanslagen van 5 en 7 november 2025 ter beoordeling voor liggen.
Niet is gebleken dat belanghebbende beroep heeft ingesteld tegen de uitspraak op bezwaar van 13 november 2025, zodat de rechtbank over de naheffingsaanslag van 19 september 2025 geen oordeel kan geven.
Verhouding tot eerdere rechtspraak
De rechtbank sluit aan bij de beslissing van de Hoge Raad van 25 oktober 2024. Beide uitspraken bieden geen algemene ruimte om wegens een vergissing of ontbrekende verwijtbaarheid van naheffing af te zien. De Hoge Raad omschrijft wel een uitzondering wanneer redelijkerwijs geen gelegenheid bestond om te betalen; de rechtbank zag in deze Zwolse zaak geen bijzonder geval. Op dit punt zijn de uitspraken consistent. De vergelijking betreft alleen deze twee aangeleverde uitspraken en is niet uitputtend.
Bronpassages bij deze uitleg
Parkeerbelasting is een objectieve belasting waarbij opzet, verwijtbaarheid, persoonlijke vergissingen en/of schuld geen rol spelen, tenzij sprake is een zeer bijzonder geval, bijvoorbeeld een acute (medische) noodsituatie.
In al wat belanghebbende heeft aangevoerd, ziet de rechtbank geen reden om een bijzonder geval aan te nemen.
De rechtbank wijst op het arrest van de Hoge Raad van 25 oktober 2024, ECLI:NL:HR:2024:1535.
de regeling over de verschuldigdheid van parkeerbelasting niet kan worden toegepast in het uitzonderlijke geval waarin de belastingplichtige niet in redelijkheid de gelegenheid heeft gehad om de verschuldigde parkeerbelasting te voldoen.
Voor het overige biedt uitleg van de wettelijke regeling geen ruimte om rekening te houden met de (mate van) verwijtbaarheid van de gedraging die aan een naheffingsaanslag in de parkeerbelasting ten grondslag ligt.
Reikwijdte en beperkingen
- Dit is een uitspraak in eerste aanleg. Uit de aangeleverde bronnen blijkt niet of hoger beroep is ingesteld.
- De vergelijking is beperkt tot de aangeleverde beslissing van de Hoge Raad; er is geen uitputtend jurisprudentieonderzoek verricht.
- De wetsversies en de onderliggende lokale besluiten zijn niet afzonderlijk onderzocht. De bespreking volgt de regels zoals die in de uitspraken zijn weergegeven.
Uitspraken en wetsartikelen
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.