Uitspraak uitgelegd
Geen kostenaftrek ondanks vrijspraak; verzuimboete vervalt
Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden hield op 29 september 2026 een winstcorrectie voor de vennootschapsbelasting 2017 in stand. Het stelde niet vast dat de omstreden facturen vals waren, maar vond de aftrekbare kosten onvoldoende aannemelijk gemaakt. De strafrechtelijke vrijspraak van de bestuurder werd daarmee volgens het hof niet aangetast. De afzonderlijke verzuimboete werd wel vernietigd.
- Primaire bron
- ECLI:NL:GHARL:2026:6331
- Instantie
- Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
- Uitspraakdatum
- 2026-09-29
- Publicatie bron
- 2026-10-30
In het kort
- Het hof kon niet vaststellen of de betrokken facturen de werkelijkheid juist of onjuist weergaven.
- De onderneming droeg het bewijsrisico voor de gemotiveerd betwiste kostenaftrek en maakte die aftrek niet aannemelijk.
- Het hof constateerde een zorgvuldigheidsgebrek bij het opvragen van stukken, maar geen schending van artikel 8:42 Awb.
- De verzuimboete verviel omdat de verzending van de aanmaning onvoldoende was aangetoond. Ook de belastingrente moest worden verminderd.
Waarom deze zaak belangrijk is
Deze zaak laat zien waarom een belastingcorrectie, een strafrechtelijke vrijspraak en een fiscale boete afzonderlijk moeten worden beoordeeld. De winstcorrectie berustte hier op onvoldoende aannemelijk gemaakte aftrek, terwijl de boete sneuvelde door onvoldoende bewijs van verzending. De uitspraak rechtvaardigt geen conclusie dat de vrijgesproken bestuurder toch valsheid zou hebben gepleegd.
Geen bewezen valsheid, wel onvoldoende bewijs voor aftrek
De onderneming wilde bedragen op facturen voor ingehuurd personeel van haar winst aftrekken. Het hof wees op ontbrekende en onduidelijke gegevens over de inzet van personeel, de afspraken en betalingen. Het kon niet vaststellen of de facturen juist of onjuist waren en evenmin welke betalingen en tegenprestaties er precies tegenover stonden. Omdat de onderneming de betwiste aftrek aannemelijk moest maken, bleef de winstcorrectie in stand. Dat is een andere conclusie dan dat valsheid bewezen zou zijn.
Bronpassages bij deze uitleg
Behoudens niet-verifieerbare verklaringen omtrent de controle van de facturen, zijn er geen administratieve gegevens beschikbaar die de facturen ondersteunen.
niet vaststellen of de door [naam6] opgestelde facturen een juiste of onjuiste weergave van de werkelijkheid vormen.
Ook kan het Hof niet vaststellen of de bedragen (geheel of gedeeltelijk) aan [naam6] zijn uitbetaald dan wel welke tegenprestatie van [naam6] hier dan tegenover zou hebben gestaan.
Omdat belanghebbende de bewijslast in dezen draagt, werkt die twijfel in deze belastingzaak over de aanslag Vpb 2017 in haar nadeel.
Waarom de vrijspraak niet werd tegengesproken
De bestuurder was in de strafzaak vrijgesproken van het hier relevante feit van valsheid in geschrift. Het hof erkende het verband tussen die strafzaak en de fiscale procedure en daarmee de plicht de vrijspraak te respecteren. Het achtte geen feiten bewezen die de strafrechter niet bewezen had geacht. De verschillende uitkomst vloeide volgens het hof voort uit het bewijsrisico: het Openbaar Ministerie moest valsheid bewijzen, terwijl de onderneming haar aftrekbare kosten aannemelijk moest maken.
Bronpassages bij deze uitleg
Dit brengt mee dat dit Hof in de motivering van deze uitspraak geen twijfel mag doen ontstaan over de juistheid van de vrijspraak door de rechtbank Amsterdam
Het Hof acht geen feiten bewezen die de rechtbank Amsterdam niet bewezen heeft geacht.
In de strafprocedure leidde dat oordeel tot een vrijspraak, omdat het Openbaar Ministerie wettig en overtuigend dient te bewijzen dat de facturen vals zijn.
omdat in de belastingprocedure de bewijslast om gemotiveerd betwiste kosten aannemelijk te maken – en daarmee het bewijsrisico – bij belanghebbende ligt.
Wel een zorgvuldigheidsgebrek, geen schending van de stukkenplicht
Het hof vond aannemelijk dat de inspecteur alle strafdossierstukken had ingebracht die aan hem waren verstrekt. Daarom was artikel 8:42 Awb niet geschonden. De inspecteur had echter actiever relevante stukken uit de in beslag genomen administratie moeten opvragen. Dat was volgens het hof onzorgvuldig. De later ingebrachte factuurkopieën werden toegelaten. De correctie bleef na inhoudelijke beoordeling overeind; het extra werk door de gang van zaken telde wel mee bij het gewicht voor de proceskostenvergoeding.
Bronpassages bij deze uitleg
Het Hof acht het aannemelijk dat de Inspecteur alle stukken uit het strafdossier die hem ter beschikking zijn gesteld heeft ingebracht als op de zaak betrekking hebbende stukken.
Van schending van artikel 8:42, van de Awb is derhalve geen sprake.
Het Hof concludeert dat de Inspecteur het zorgvuldigheidsbeginsel heeft geschonden.
Het Hof zal dit nalaten, aangezien het, zoals hiervoor geoordeeld, juist aan de Inspecteur was geweest in ieder geval te proberen deze stukken eerder op te vragen bij de FIOD of het Openbaar Ministerie.
Het Hof zal (mede) om die reden het gewicht van de zaak in hoger beroep vaststellen op factor 2.
Verzuimboete: verzending van de aanmaning niet bewezen
De onderneming betwistte de ontvangst van de aanmaning tot het doen van aangifte. Voor deze boete moest de inspecteur de verzending overtuigend aantonen, waaronder aan welk postvervoerbedrijf het stuk was aangeboden. De overgelegde gegevens gaven daarover geen uitsluitsel. Het hof vernietigde daarom de verzuimboete. Dit stond los van het bewijs voor de kostenaftrek en de winstcorrectie.
Bronpassages bij deze uitleg
Belanghebbende heeft gesteld de aanmaning niet te hebben ontvangen.
De Inspecteur heeft daarom niet overtuigend aangetoond dat de aanmaning aan een postvervoerbedrijf is aangeboden voor verzending aan belanghebbende.
Het Hof zal de verzuimboete om deze reden vernietigen.
Rente, schadevergoeding en proceskosten
Naast de vernietiging van de boete moest de belastingrente volgens de in de uitspraak beschreven afspraak worden verminderd. Het hof kende wegens termijnoverschrijding € 1.000 ten laste van de inspecteur en € 2.000 ten laste van de Staat toe. De inspecteur moest daarnaast € 4.670 proceskosten en € 559 griffierecht voor het hoger beroep vergoeden. De rechtbankuitspraak bleef voor het overige in stand.
Bronpassages bij deze uitleg
Partijen zijn ter zitting overeengekomen dat het volstaat wanneer het Hof de Inspecteur opdraagt de beschikking belastingrente te verminderen overeenkomstig dit arrest.
veroordeelt de Inspecteur tot vergoeding van immateriële schade met betrekking tot de boetebeschikking tot een bedrag van € 1.000,
veroordeelt de Staat tot vergoeding van immateriële schade met betrekking tot de boetebeschikking en de overige behandeling van het hoger beroep tot een bedrag van € 2.000,
veroordeelt de Inspecteur in de proceskosten van belanghebbende tot een bedrag van € 4.670,
gelast dat de Inspecteur aan belanghebbende het in verband met het hoger beroep bij het Hof betaalde griffierecht vergoedt, te weten € 559.
Verhouding tot eerdere rechtspraak
De toepassing van de bewijsregels door dit hof is beschreven. Er is geen zelfstandige vergelijking met de volledige eerdere rechtspraak gemaakt en geen afwijking daarvan vastgesteld.
Reikwijdte en beperkingen
- Het hof besliste op 29 september 2026 over vennootschapsbelasting 2017 en een verzuimboete. Een later cassatievervolg is niet onderzocht.
- De samenhang met de vrijspraak en de bewijsverdeling zijn in deze concrete zaak beoordeeld; een vrijspraak kan niet in iedere belastingzaak op dezelfde manier worden behandeld.
- De volledige jurisprudentielijn en historische of actuele wetsversies zijn niet afzonderlijk gecontroleerd.
Uitspraken en wetsartikelen
- ECLI:NL:GHARL:2026:6331
- ECLI:NL:HR:2022:875
- ECLI:NL:RBGEL:2024:5433
- ECLI:CE:ECHR:2014:1023JUD002778510.
- ECLI:NL:HR:2006:AZ4416
- ECLI:NL:HR:2011:BP2975
- ECLI:NL:HR:2022:526
- ECLI:NL:HR:2024:59
- ECLI:NL:HR:2026:279
- ECLI:NL:HR:2026:59
- ECLI:NL:HR:2026:59.
- Artikel 67a AWR
- Artikel 8:42 Awb
- Artikel 225 Sr
- Artikel 6 EVRM
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.