Uitspraak uitgelegd
Financier drugslab: zes jaar cel en ruim € 31.000 kostenverhaal
De rechtbank Den Haag veroordeelde de financier van een afgebrand drugslab in Middenbeemster tot zes jaar gevangenisstraf en € 31.731,73 kostenverhaal. Hoewel niet vaststond dat hij in het lab was geweest, achtte de rechtbank zijn bijdrage zwaar genoeg voor medeplegen van drugsproductie en -handel. Ook deelname aan een criminele organisatie werd bewezen. Het niet vastleggen van de redenen voor transportboeien leverde in deze zaak geen strafvermindering op.
- Primaire bron
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32981
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Uitspraakdatum
- 2026-11-09
- Publicatie bron
- 2026-11-09
In het kort
- De verdachte is veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest, voor medeplegen van productie en handel in MDMA en methamfetamine en deelname aan een drugsorganisatie.
- Aanwezigheid in het drugslab was niet bewezen. Zijn financiering en verdere actieve betrokkenheid leverden volgens de rechtbank toch een bijdrage van voldoende gewicht voor medeplegen op.
- Het niet vastleggen van de redenen voor transportboeien was een onherstelbaar vormverzuim, maar de pijn aan de polsen gaf in deze zaak geen aanleiding tot strafvermindering.
- Een extra geldboete bleef achterwege. Wel moet de verdachte € 31.731,73 aan ontmantelingskosten vergoeden; eventuele gijzeling laat die betalingsverplichting bestaan.
Waarom deze zaak belangrijk is
Dit vonnis laat zien dat bij een financier de totale bijdrage aan drugsproductie en -handel bepalend kan zijn voor medeplegen. De rechtbank beoordeelde niet alleen de betalingen, maar ook de betrokkenheid bij apparatuur, productie en verkoop. Het achterwege laten van een geldboete betekende in deze zaak bovendien niet dat financiële verplichtingen uitbleven: de rechtbank verhaalde ontmantelingskosten via een afzonderlijke maatregel.
Ook MDMA-productie bewezen zonder aangetroffen MDMA
Het drugslab brandde op 19 juni 2025 af. De rechtbank stelde vast dat daar tot aan de brand methamfetamine was geproduceerd. Ook de productie van MDMA achtte zij bewezen, hoewel in het lab geen MDMA of PMK was aangetroffen. Daarvoor waren onder meer opgenomen gesprekken over PMK en een notitieboekje met het MDMA-productieproces van belang. De conclusie over MDMA berustte op die aanwijzingen in samenhang, niet op de vondst van MDMA zelf.
Bronpassages bij deze uitleg
Het drugslab waar de verdachte samen met de medeverdachten bij betrokken was is op 19 juni 2025 afgebrand, met alle gevolgen van dien.
Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank vast dat in het drugslab tot aan de brand op 19 juni 2025 methamfetamine is geproduceerd.
En hoewel er geen PMK of MDMA in het drugslab is aangetroffen, is de rechtbank van oordeel dat er ook MDMA is geproduceerd.
Verder volgt uit de OVC-gesprekken dat regelmatig wordt gesproken over ‘P-poeder’ of ‘P’, een benaming voor PMK.
Verder wordt in een notitieboekje, dat in de slaapkamer van [medeverdachte 3] is aangetroffen, het productieproces van MDMA beschreven.
Gelet hierop – in onderling verband en samenhang bezien – is de rechtbank van oordeel dat er in het drugslab ook MDMA is geproduceerd.
Financiële en inhoudelijke betrokkenheid voldoende voor medeplegen
Bij medeplegen draait het om bewuste en nauwe samenwerking en om het gewicht van de bijdrage, niet uitsluitend om gezamenlijke uitvoering. In deze zaak volgde uit het bewijs niet dat de verdachte in het lab was geweest. Hij had wel via zijn onderneming € 102.667,44 overgemaakt aan het bedrijf van een medeverdachte, volgens de rechtbank ter financiering van het drugslab. Zijn verklaring dat dit een legitieme zakelijke lening was, werd verworpen. Bovendien onderhield hij voortdurend contact met de anderen over productie, financiering en verkoop. Die financiële én inhoudelijke betrokkenheid maakte zijn bijdrage volgens de rechtbank zwaar genoeg om hem als medepleger te veroordelen.
Bronpassages bij deze uitleg
De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid bij een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard wanneer vast is komen te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking.
De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal dan van voldoende gewicht moeten zijn.
De rechtbank overweegt dat de verdachte eveneens als medepleger moet worden aangemerkt, ook al volgt uit de bewijsmiddelen niet dat hij in het drugslab aanwezig is geweest.
De materiële en intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit is naar het oordeel van de rechtbank van voldoende gewicht.
Uit de bankgegevens van [bedrijf 2] , het bedrijf van de verdachte, volgt dat in de periode van april tot en met juni 2025 een bedrag van in totaal € 102.667,44 is overgemaakt aan ‘ [bedrijf 1] ’, het bedrijf van [medeverdachte 5] , onder meer voor het betalen van de energierekening.
Uit de bewijsmiddelen volgt dat verdachte de productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab mede heeft gefinancierd via een lening aan [medeverdachte 5] .
De rechtbank volgt de verdachte niet in zijn verklaring dat dit een legitieme lening aan het bedrijf van [medeverdachte 5] betrof.
De rechtbank stelt verder vast de verdachte en de medeverdachten voortdurend in contact waren over het productieproces, de financiering van het drugslab, de verkoop van de verdovende middelen en het beschikbaar stellen van het bedrijfspand aan de [adres 2] .
Ook deelname aan de drugsorganisatie bewezen
Naast medeplegen verklaarde de rechtbank deelname aan een drugsorganisatie bewezen. Het samenwerkingsverband was duurzaam en gestructureerd en had de productie en verkoop van methamfetamine en MDMA als doel. Bij de duurzaamheid wogen de plannen van de verdachte en twee medeverdachten mee om na de brand als groep door te gaan en nieuwe productielocaties te zoeken. De verdachte kende het criminele doel van de organisatie. Zijn bijdrage bestond niet alleen uit geld: hij zorgde ook voor apparatuur en bood twee medeverdachten een safehouse. Die ondersteunende rol was volgens de rechtbank onmisbaar.
Bronpassages bij deze uitleg
Gelet op het voorgaande is de rechtbank dan ook van oordeel dat sprake is geweest van een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband.
De rechtbank is dan ook van oordeel dat zonder enige twijfel kan worden vastgesteld dat de organisatie het plegen van strafbare feiten – te weten het produceren van methamfetamine en/of MDMA en de verkoop daarvan – tot oogmerk heeft gehad.
de dag na de brand zijn gevoerd door [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en de verdachte, waarin direct gesproken wordt over dat ze ‘als groep bij elkaar moeten blijven’, een doorstart willen maken en al op zoek zijn naar nieuwe (productie)locaties.
Juist deze activiteit acht de rechtbank tekenend voor de duurzaamheid, vastberadenheid en binding als groep.
Naar het oordeel van de rechtbank was de verdachte zich dan ook bewust van het criminele oogmerk van de organisatie en heeft hij desondanks in de activiteiten van de organisatie geïnvesteerd.
Zo heeft de verdachte de organisatie op verschillende momenten een financiële injectie gegeven, zorgde hij voor hardware ten behoeve van de productie in het drugslab en faciliteerde hij het safehouse voor medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] .
Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de verdachte door zijn (financiële) ondersteunde en faciliterende rol een onmisbare bijdrage heeft geleverd aan de criminele organisatie. De rechtbank acht het onder feit 2 ten laste gelegde dan ook wettig en overtuigend bewezen.
Vormverzuim rond transportboeien gaf geen strafkorting
De redenen voor het aanleggen van transportboeien moeten volgens de rechtbank uit het dossier blijken en in het proces-verbaal worden vastgelegd. Bij deze aanhouding waren die redenen niet in het proces-verbaal opgenomen. De rechtbank kwalificeerde dat als een onherstelbaar vormverzuim in de zin van artikel 359a Wetboek van Strafvordering. Toch kreeg de verdachte daarvoor geen strafkorting: de pijn aan zijn polsen was naar het oordeel van de rechtbank niet zwaarwegend genoeg. Het bleef daarom bij de vaststelling van de fout.
Bronpassages bij deze uitleg
In een dergelijk geval dienen deze feiten en omstandigheden uit het procesdossier voort te vloeien en volgens de Ambtsinstructie door de desbetreffende verbalisanten in het proces-verbaal te worden vastgelegd.
De rechtbank is met de raadsman van oordeel dat bij de aanhouding van de verdachte niet aan voornoemde handelswijze is voldaan, nu de redenen voor het aanleggen van de transportboeien niet in het proces-verbaal van aanhouding zijn vastgelegd.
De rechtbank is van oordeel dat dit een onherstelbaar vormverzuim als bedoeld in artikel 359a Sv oplevert.
De rechtbank zal volstaan met de constatering van het vormverzuim, nu het gevolg van het vormverzuim, pijn aan de polsen, naar het oordeel van de rechtbank niet zodanig zwaarwegend is dat dit tot strafvermindering zou moeten leiden.
Zes jaar gevangenisstraf, zonder aanvullende geldboete
Het Openbaar Ministerie eiste acht jaar gevangenisstraf en een boete van € 80.000. De rechtbank kwam tot zes jaar cel. Het voorarrest wordt afgetrokken voor zover het niet al op een andere straf in mindering is gebracht. Bij de strafmaat onderscheidde de rechtbank zijn rol als financier van die van de leider/kok en woog zij zijn blanco strafblad in beperkte mate mee. Dat hij direct na de brand over een nieuwe productielocatie sprak, vond zij juist zorgelijk. Een aanvullende geldboete bleef achterwege, omdat grootschalige verdiensten niet konden worden vastgesteld en een boete naast de langdurige celstraf geen toegevoegde waarde had.
Bronpassages bij deze uitleg
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van acht jaren, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, en een geldboete van € 80.000,-.
een gevangenisstraf voor de duur van 6 (zes) jaren;
in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
Zijn rol als financier van de criminele organisatie is aanmerkelijk kleiner dan die van de leider/kok, maar niet onbelangrijk omdat de organisatie zonder zijn financiële bijdragen mogelijk niet, althans niet lang had kunnen bestaan.
De verdachte is first offender, hetgeen gelet ook op zijn leeftijd in enige mate in zijn voordeel kan worden meegenomen.
Wel is de schaamteloosheid waarmee de verdachte direct de ochtend na de brand in het drugslab samen met medeverdachten spreekt over het opzetten van een nieuwe productielocatie absoluut als zorgelijk aan te merken.
De rechtbank ziet anders dan de officier van justitie geen aanknopingspunten op basis waarvan kan worden vastgesteld dat de verdachte met zijn handelen op grote schaal geld heeft verdiend.
De rechtbank is dan ook van oordeel dat, gelet op het voorgaande en de langdurige gevangenisstaf die aan de verdachte is opgelegd, het opleggen van een geldboete naast een gevangenisstraf niet van enige toegevoegde waarde is.
Wel € 31.731,73 ontmantelingskosten betalen
Naast de celstraf legde de rechtbank op grond van artikel 13d Opiumwet € 31.731,73 kostenverhaal op. Deze maatregel ziet op het vernietigen van voorwerpen die ernstig gevaar opleveren voor de leefomgeving of volksgezondheid, inclusief daarmee samenhangende werkzaamheden. De rechtbank vond de ontmantelingskosten voldoende onderbouwd en volgde de voorgestelde verdeling op basis van de rol van de verdachte. Het bedrag is dus geen extra geldboete, maar een afzonderlijke betalingsverplichting. Bij niet-betaling kan maximaal 317 dagen gijzeling worden gevorderd, zonder dat de betalingsverplichting daardoor vervalt.
Bronpassages bij deze uitleg
en stelt het te betalen bedrag van die kosten vast op een bedrag van € 31.731,73;
de kosten die ten laste van de Staat komen in verband met de vernietiging van voorwerpen, die ernstig gevaar opleveren voor de leefomgeving of voor de volksgezondheid
Onder die kosten vallen de kosten van de vernietiging zelf en kosten die met de vernietiging samenhangen, zoals de kosten van het verzamelen, het vervoer of de opslag voorafgaand aan de vernietiging.
Naar het oordeel van de rechtbank zijn die kosten ook voldoende onderbouwd.
Ook zal de rechtbank de verdeling van de kosten tussen de verdachte en de medeverdachten zoals door de officier van justitie is voorgesteld volgen, nu het dossier over de rol van de verdachte bij het drugslab hiervoor voldoende steun biedt.
bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd op 317 dagen;
Als dit bedrag niet wordt betaald, kunnen gelet op artikel 13d lid 3 Opw in samenhang met artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht 317 dagen gijzeling worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt.
Verhouding tot eerdere rechtspraak
Er zijn geen andere volledige uitspraken aangeleverd. Een vergelijking met eerdere rechtspraak is daarom niet mogelijk.
Reikwijdte en beperkingen
- De bespreking betreft één vonnis in eerste aanleg. Zonder andere volledige uitspraken kan hieruit geen vaste rechtspraak of afwijking daarvan worden afgeleid.
- De toepasselijke versies van de aangehaalde wetsartikelen zijn niet afzonderlijk onderzocht.
- De uitspraaktekst bevat een tegenstrijdige datering: bovenaan staat 9 november 2025, terwijl de slotzin 9 november 2026 vermeldt. Het procesverloop noemt ook zittingen in 2026. De juiste uitspraakdatum kan uit deze tekst niet met zekerheid worden vastgesteld.
Uitspraken en wetsartikelen
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32981
- Artikel 11b Opw
- Artikel 359a Sv
- Artikel 13d Opw
- Artikel 6:6:25 Sv
- Artikel 36e Sr
- Artikel 140 Sr
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.