Uitspraak uitgelegd
Auteursrecht op foto's: € 2.300 schadevergoeding na ingetrokken toestemming
Wanneer toestemming voor het gebruik van foto's wordt ingetrokken, ontstaat al snel de vraag welke schadevergoeding de rechthebbende kan eisen. In deze zaak vorderde een fotograaf ruim € 90.000,00 omdat een voormalige samenwerkingspartner foto's online liet staan. De rechtbank oordeelde echter dat de schade voor het grootste deel onvoldoende was onderbouwd, wat resulteerde in een aanzienlijk lagere toewijzing.
- Primaire bron
- ECLI:NL:RBAMS:2026:10914
- Instantie
- Rechtbank Amsterdam
- Uitspraakdatum
- 2026-10-28
- Publicatie bron
- 2026-11-06
In het kort
- De claim van € 91.125 wordt grotendeels afgewezen.
- De rechtbank kent € 2.300 schadevergoeding en € 345 incassokosten toe, met wettelijke rente.
- De schade door het online blijven staan van oude socialmediaberichten is onvoldoende onderbouwd.
- Voor overgenomen teksten en foto’s op WieWatHaar wordt geen schadevergoeding toegewezen.
Waarom deze zaak belangrijk is
De zaak laat zien waarom een gestelde auteursrechtinbreuk en de omvang van de schade afzonderlijk moeten worden onderbouwd. Voor oude socialmediaberichten ontbrak in deze zaak voldoende onderbouwing van de gemiste licentievergoeding. Voor het gebruik op de nieuwe website werd wel een vergoeding toegekend.
Achtergrond geschil en intrekking toestemming
Partijen werkten samen in een kapsalon, maar na overname ontstond een conflict over financiële afwikkeling. De fotograaf had toestemming gegeven voor gebruik van foto's, maar trok deze in per e-mail in februari 2024.
Bronpassages bij deze uitleg
Na de overname van de kapsalon van [eiser] door [gedaagde] is tussen hen een hoogoplopend geschil ontstaan.
Op 27 februari 2024 heeft (de merkgemachtigde van) [eiser] per e-mail aan [gedaagde] bericht dat is geconstateerd dat [gedaagde] op haar website, sociale media accounts, digitale nieuwsbrieven, online afsprakensysteem, geprint cursusmateriaal en Google bedrijfsprofiel beeldmateriaal en teksten heeft
Beoordeling auteursrechtinbreuk website en social media
De rechtbank maakte onderscheid tussen oude berichten op sociale media en het gebruik op de nieuwe website. De oude berichten waren tijdens de samenwerking met toestemming geplaatst. Tegenover het verweer van de gedaagde onderbouwde de fotograaf onvoldoende welke vergoeding hij voor het online blijven staan daarvan had kunnen bedingen en welke schade hij daardoor leed. Dat is de reden voor afwijzing van dit deel van de schadeclaim. Voor dertien foto’s op de nieuwe website stelde de rechtbank wel inbreuk vast: de toestemming was op 27 februari 2024 ondubbelzinnig ingetrokken en de aangevoerde opzegtermijn van een jaar gold hier niet.
Bronpassages bij deze uitleg
De rechtbank stelt voorop dat deze foto’s zijn geplaatst in de periode waarin partijen nog samenwerkten.
Het staat vast dat dertien door [eiser] gemaakte foto’s door [gedaagde] op haar nieuwe website zijn geplaatst en dat deze daar meer dan één jaar na de sommatiebrief van 27 februari 2024 op hebben gestaan.
[eiser] hoefde daarbij geen opzegtermijn van één jaar te hanteren, zoals bepleit door [gedaagde].
De rechtbank oordeelt dan ook dat [eiser] onvoldoende heeft onderbouwd dat hij schade heeft geleden in verband met deze posts.
Vaststelling schadevergoeding en opslagen
De rechtbank begrootte de gemiste licentie-inkomsten op € 1.850 en kende daarnaast € 450 toe voor het ontbreken van naamsvermelding bij twaalf foto’s. Het toegewezen schadebedrag is daarmee € 2.300. De rechtbank achtte € 150 per foto redelijk, maar de gepubliceerde motivering bevat een rekenkundige inconsistentie: zij noemt € 1.850 als uitkomst van dertien keer € 150. Deze bespreking volgt het daadwerkelijk uitgesproken totaal van € 2.300. Een opslag voor bewerking werd afgewezen omdat de gestelde bewerking en de aantasting van de maker onvoldoende waren onderbouwd. Ook een dubbele licentievergoeding wegens voortgezet gebruik werd niet toegewezen.
Bronpassages bij deze uitleg
Het voorgaande betekent dat de verschuldigde vergoeding voor het gebruik van de foto’s wordt vastgesteld op € 1.850,00 (13 keer € 150,00).
De rechtbank acht het redelijk om voor deze twaalf foto’s de gebruikelijke opslag van 25% te hanteren als vergoeding voor de hierdoor geleden schade vanwege misgelopen naamsbekendheid.
[eiser] heeft daartegenover geen vergelijking van de originele foto’s en de door [gedaagde] geplaatste foto’s overgelegd, waardoor niet kan worden vastgesteld in welke mate de foto’s zijn bewerkt.
[gedaagde] zal gelet op het voorgaande worden veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van in totaal € 2.300,00 (€ 1.850,00 voor inbreuk + € 450,00 opslag voor ontbreken naamsvermelding).
Afwijzing overige vorderingen en proceskosten
De vordering van € 2.500 voor overgenomen teksten werd afgewezen omdat de gestelde schade niet was onderbouwd. De fotograaf had de foto’s op WieWatHaar zelf geplaatst; de gedaagde beschikte niet over het account. Tegen die achtergrond was onvoldoende toegelicht waarom het online blijven staan als een openbaarmaking door de gedaagde moest gelden. Ook die vordering werd afgewezen. Naast € 2.300 schadevergoeding werd € 345 aan buitengerechtelijke incassokosten toegewezen, over beide bedragen met wettelijke rente vanaf 27 juni 2025. Iedere partij draagt de eigen proceskosten.
Bronpassages bij deze uitleg
[eiser] heeft echter in het geheel niet onderbouwd waarom dit € 2.500,00 aan schade oplevert.
Tegenover dit verweer heeft [eiser] onvoldoende onderbouwd waarom het online blijven van deze foto’s moet worden aangemerkt als een openbaarmaking door [gedaagde].
Omdat beide partijen gedeeltelijk ongelijk krijgen, zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd.
De rechtbank zal het bedrag dan ook toewijzen tot het wettelijke tarief van € 345,00.
veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 345,00, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 27 juni 2025, tot de dag van volledige betaling,
Verhouding tot eerdere rechtspraak
Er zijn geen vergelijkbare zaken aangeleverd voor deze bespreking. De juridische analyse is daarom beperkt tot de feiten en overwegingen in de hoofdzaak.
Reikwijdte en beperkingen
- De geldende wetsversie is niet afzonderlijk onderzocht.
- Jurisprudentievergelijking is beperkt tot de aangeleverde bronnen.
Uitspraken en wetsartikelen
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.