Uitspraak uitgelegd
€ 50.000 billijke vergoeding bij ontbinding na gebrekkige re-integratie
Onvoldoende ingrijpen bij overbelasting en tekortschietende verzuimbegeleiding leiden in deze zaak tot het oordeel dat Isala ernstig verwijtbaar handelde. De kantonrechter van de Rechtbank Overijssel verbindt in de beschikking van 28 oktober 2026 aan de ontbinding een billijke vergoeding van € 50.000 bruto, naast de transitievergoeding. Die ontbinding en vergoedingen gelden alleen als Isala het verzoek niet binnen twee weken na de beschikking intrekt.
- Primaire bron
- ECLI:NL:RBOVE:2026:6822
- Instantie
- Rechtbank Overijssel
- Uitspraakdatum
- 2026-10-28
- Publicatie bron
- 2026-11-10
In het kort
- Als Isala het verzoek niet binnen twee weken na de beschikking intrekt, eindigt de arbeidsovereenkomst op 1 maart 2027, met € 47.276,41 bruto transitievergoeding en € 50.000 bruto billijke vergoeding.
- Isala handelde ernstig verwijtbaar door onvoldoende in te grijpen bij bekende overbelasting en haar re-integratieverplichtingen te veronachtzamen.
- De billijke vergoeding is gebaseerd op verwacht inkomensverlies, de ernst van Isala’s handelen, de latere opstelling van de werkneemster en de transitievergoeding.
- Over de periode na de loonsanctie zag de rechter geen aanleiding om Isala verwijtbaar handelen toe te rekenen. De latere verbetering nam de eerdere ernstige verwijtbaarheid echter niet weg.
Waarom deze zaak belangrijk is
Het afwachten van een ontbindingsprocedure vervangt de vereiste re-integratie-inspanningen niet. In deze zaak nam het later verbeteren van de begeleiding de eerdere ernstige verwijtbaarheid niet weg. De hoogte van de billijke vergoeding hangt wel af van de concrete omstandigheden, waaronder het verwachte inkomensverlies en de opstelling van de werkneemster.
Ontbinding ondanks de wens om terug te keren
De werkneemster was sinds 1 maart 2001 bij Isala in dienst. Isala vroeg ontbinding wegens een verstoorde arbeidsverhouding. Hoewel de werkneemster nog wilde terugkeren, voerde zij daartegen geen verweer meer. De kantonrechter achtte de verstoorde verhouding een redelijke ontslaggrond en stelde vast dat geen opzegverbod meer gold. Daarmee was ontbinding mogelijk, maar stond nog niet vast welke financiële gevolgen daaraan verbonden moesten worden.
Bronpassages bij deze uitleg
[partij B] is sinds 1 maart 2001 in dienst bij Isala.
Hoewel [partij B] heeft aangegeven zelf nog steeds terug te willen naar Isala, heeft zij geen verweer meer gevoerd tegen de verzochte ontbinding.
Het verzoek van Isala om de arbeidsovereenkomst te ontbinden op grond van een verstoorde arbeidsverhouding is gebaseerd op een redelijke grond zoals bedoeld in artikel 7:669 lid 3 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW).
Nu [partij B] geen verweer heeft gevoerd tegen de verzochte ontbinding en er geen sprake meer is van een opzegverbod, zal de kantonrechter de arbeidsovereenkomst ontbinden op grond van een verstoorde arbeidsverhouding.
Bekende overbelasting vroeg om eerder ingrijpen
Isala wist al in 2022 dat de werkneemster de combinatie van werk, opleiding en privéomstandigheden niet goed kon volhouden. Volgens de kantonrechter had Isala eerder moeten ingrijpen: zij had de werkneemster tegen zichzelf moeten beschermen, ziek moeten melden en eerder naar de bedrijfsarts moeten verwijzen. De wens van de werkneemster om haar opleiding af te ronden rechtvaardigde in deze omstandigheden niet dat Isala haar slechts gedeeltelijk ziekmeldde. De bedoeling om haar daarbij te helpen, nam de verantwoordelijkheid voor voldoende bescherming niet weg.
Bronpassages bij deze uitleg
Tussen partijen staat vast dat het al in 2022 niet goed ging met [partij B] en dat zij de combinatie van werk, opleiding en privéomstandigheden niet goed kon volhouden. Daarvan was Isala op de hoogte.
Isala had [partij B] tegen zichzelf moeten beschermen. Isala had [partij B] ziek moeten melden en eerder naar de bedrijfsarts moeten sturen.
Isala heeft toegelicht dat hiermee tegemoetgekomen werd aan de wens van [partij B] om de opleiding af te ronden, wat zij dan kon doen tijdens de uren waarvoor zij niet was ziekgemeld.
Ook al heeft Isala [partij B] hiermee willen faciliteren, het had op dat moment op haar weg gelegen om [partij B] tegen zichzelf te beschermen door haar volledig ziek te melden.
Ontbindingsprocedure was geen reden om verzuimbegeleiding uit te stellen
Na de ziekmelding ontbraken een plan van aanpak en tussentijdse evaluaties. Het UWV had Isala daarom in januari 2025 een loonsanctie van een jaar opgelegd. Ook in deze procedure bleek niet van een verzuimbegeleidingstraject. Dat Isala gedurende een deel van het verzuim wachtte op de uitkomst van haar eerdere ontbindingsverzoek, nam de verplichting tot re-integratie-inspanningen niet weg. De kantonrechter oordeelde dat Isala ernstig verwijtbaar had gehandeld en dat de verstoring van de arbeidsrelatie en de ontbinding grotendeels aan haar te wijten waren.
Bronpassages bij deze uitleg
Isala heeft geen plan van aanpak opgesteld en er zijn geen tussentijdse evaluaties opgesteld. Het UWV heeft in januari 2025 dan ook geoordeeld dat Isala haar re-integratieverplichtingen niet is nagekomen en heeft Isala een (grove) loonsanctie van een jaar opgelegd.
Ook in deze procedure is niet kenbaar gebleken van een verzuimbegeleidingstraject door Isala.
Dat Isala een deel van de tijd tijdens het verzuim in afwachting was van een procedure naar aanleiding van haar ontbindingsverzoek, maakt niet dat op dat moment geen inspanningen van Isala werden verwacht.
Dat maakt dat Isala ernstig verwijtbaar heeft gehandeld en dat de verstoring van de arbeidsrelatie, en dus de ontbinding van de arbeidsovereenkomst, grotendeels aan Isala is te wijten.
Latere verbetering nam de eerdere ernstige verwijtbaarheid niet weg
De kantonrechter maakte een duidelijk onderscheid tussen de perioden vóór en na de loonsanctie. Daarna pakte Isala de re-integratie op. Over die latere periode zag de rechter geen aanleiding om verwijtbaar of ernstig verwijtbaar handelen van Isala aan te nemen. De verdere verslechtering van de verhouding was vanaf dat moment niet alleen aan Isala toe te rekenen. Dat begrensde het verwijt in de tijd, maar maakte de eerdere tekortkomingen niet ongedaan: de drempel van ernstige verwijtbaarheid was daarvoor al bereikt.
Bronpassages bij deze uitleg
Na de loonsanctie – en nadat [partij B] dus al bijna twee jaar was ziekgemeld – heeft Isala haar re-integratieverplichtingen opgepakt.
Over de periode na de loonsanctie heeft de kantonrechter geen aanleiding om te aan te nemen dat Isala (ernstig) verwijtbaar heeft gehandeld.
Vanaf dat moment is de verdere verstoring van de arbeidsrelatie tussen partijen niet alleen aan Isala (en ook niet alleen aan [partij B] ) te wijten.
Dat Isala haar re-integratie-inspanningen na de loonsanctie wel is nagekomen, neemt niet weg dat de drempel van ernstige verwijtbaarheid in de periode daarvoor duidelijk is gehaald.
Waarom de billijke vergoeding € 50.000 bedraagt
De werkneemster vroeg € 250.000 bruto, maar de rechter bepaalde de billijke vergoeding op € 50.000 bruto. Deze vergoeding dient als compensatie voor ernstig verwijtbaar handelen, niet als straf. Gelet op de vraag naar zorgmedewerkers verwachtte de kantonrechter dat zij binnen een jaar ander werk kon vinden. Na aftrek van de vier maanden waarin zij nog loon zou ontvangen, nam de rechter acht maanden loon inclusief vakantiebijslag als uitgangspunt: € 36.366,21. De ernst van Isala’s handelen gaf aanleiding dit bedrag te verhogen. Daar stond tegenover dat de werkneemster later niet altijd gemakkelijk aan haar re-integratie meewerkte. Ook de hoogte van de transitievergoeding woog mee bij het uiteindelijke bedrag.
Bronpassages bij deze uitleg
II. een billijke vergoeding van € 250.000,00 bruto te betalen;
Het gaat er uiteindelijk om dat de werknemer wordt gecompenseerd voor het ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever.
De billijke vergoeding heeft geen bestraffend doel, maar met de billijke vergoeding kan worden tegengegaan dat werkgevers ervoor kiezen een arbeidsovereenkomst op ernstig verwijtbare wijze te laten eindigen.
Er is echter een grote vraag naar zorgmedewerkers.
De kantonrechter zal er bij benadering vanuit gaan dat [partij B] binnen een jaar een nieuwe baan zal kunnen vinden.
De billijke vergoeding zal dan ook in ieder geval een jaarsalaris betreffen, te verminderen met de vier maanden waarover [partij B] nog loon zal ontvangen.
Het loon voor acht maanden bedraagt dan 4.196,23 x 1,0833 x 8 maanden = € 36.366,21.
Dit bedrag zal worden verhoogd in verband met de mate van verwijtbaarheid aan de zijde van Isala.
Aan de andere kant heeft [partij B] , toen de re-integratie eenmaal wel werd opgepakt, niet altijd makkelijk meegewerkt. Zij liet zich niet altijd makkelijk re-integreren.
Ook zal de kantonrechter rekening houden met de hoogte van de transitievergoeding. Gelet op het voorgaande zal de kantonrechter Isala veroordelen tot het betalen van een billijke vergoeding van € 50.000,00 bruto.
Geen aftrek van proceduretijd en daarnaast een transitievergoeding
Vanwege het ernstig verwijtbare handelen van Isala trok de rechter de proceduretijd niet af van de opzegtermijn van vier maanden. Als het ontbindingsverzoek niet wordt ingetrokken, eindigt de arbeidsovereenkomst daarom op 1 maart 2027. Bij die einddatum bedraagt de transitievergoeding € 47.276,41 bruto, naast de billijke vergoeding. Over de transitievergoeding is wettelijke rente verschuldigd vanaf 1 april 2027. Voor de billijke vergoeding begint de wettelijke rente op de vijftiende dag na de beschikking.
Bronpassages bij deze uitleg
Gelet op het ernstig verwijtbaar handelen van Isala zal de proceduretijd niet in mindering worden gebracht op de opzegtermijn. De opzegtermijn is vier maanden. Het einde van de arbeidsovereenkomst zal worden bepaald op 1 maart 2027.
voor het geval Isala het verzoek niet binnen die termijn intrekt:
ontbindt de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 1 maart 2027;
veroordeelt Isala om een transitievergoeding van € 47.276,41 bruto aan [partij B] te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf 1 april 2027 tot de dag van volledige betaling;
veroordeelt Isala om een billijke vergoeding van € 50.000,00 aan [partij B] te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de vijftiende dag na de datum van deze beschikking tot de dag van volledige betaling;
Twee weken om het ontbindingsverzoek in te trekken
Omdat aan de ontbinding een billijke vergoeding is verbonden, kreeg Isala gelegenheid haar verzoek in te trekken. Daarvoor geldt een termijn van twee weken vanaf de datum van de beschikking. Intrekking moet schriftelijk aan de griffier worden meegedeeld, met een kopie aan de werkneemster of haar gemachtigde. Ook intrekking heeft een financieel gevolg: in dat geval moet Isala € 1.009 aan proceskosten van de werkneemster betalen.
Bronpassages bij deze uitleg
Omdat aan de ontbinding een billijke vergoeding wordt verbonden, krijgt Isala de gelegenheid om het verzoek binnen de hierna in de beslissing genoemde termijn in te trekken (artikel 7:686a lid 6 BW).
stelt Isala in de gelegenheid om het verzoek uiterlijk twee weken na de datum van deze beschikking in te trekken, door middel van een schriftelijke mededeling aan de griffier, met toezending van een kopie daarvan aan de (gemachtigde van de) wederpartij;
voor het geval Isala het verzoek binnen die termijn intrekt:
veroordeelt Isala in de proceskosten aan de zijde van [partij B] , begroot op € 1.009,00;
Verhouding tot eerdere rechtspraak
Er is geen volledige afzonderlijke uitspraak als vergelijkingsbron aangeleverd. Daarom kan niet worden beoordeeld of dit oordeel aansluit bij of afwijkt van andere rechtspraak.
Reikwijdte en beperkingen
- Uit de aangeleverde beschikking blijkt niet of Isala het ontbindingsverzoek daadwerkelijk binnen de gestelde termijn heeft ingetrokken.
- Er zijn geen afzonderlijke uitspraken voor vergelijking aangeleverd. Deze bespreking geeft daarom geen oordeel over een afwijking van eerdere rechtspraak.
- De toepasselijke wetsversies zijn niet afzonderlijk gecontroleerd.
Uitspraken en wetsartikelen
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.