Uitspraak · Bestuursrecht

Raad van State, 18 november 2026 – Bij besluit van 17 juli 2024 heeft het college

ECLI:NL:RVS:2026:6815Zaaknummer 202504695/1/R2

Instantie
Raad van State
Datum uitspraak
18 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
202504695/1/R2
Rechtsgebied
Bestuursrecht
Procedure
Hoger beroep
Hoofdwetsartikel
Artikel 22.1 Ow
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Bij besluit van 17 juli 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Laarbeek het verzoek van [partij] om handhavend op te treden tegen de activiteiten wonen/overnachten op het weiland Bosscheweg 42 in Beek en Donk (het perceel) afgewezen. [appellante sub 1] exploiteert op het perceel een internationaal transportbedrijf. Het perceel heeft in het bestemmingsplan "Bedrijventerrein Bosscheweg (deelgebied Wellestraat-West)"de bestemming "Bedrijventerrein". Het perceel is op grond van deze bestemming mede bestemd voor verkeers- en parkeervoorzieningen. Het bestemmingsplan maakt op grond van artikel 4.6, eerste lid, aanhef en onder g, van de Invoeringswet Omgevingswet deel uit van het tijdelijke deel van het omgevingsplan van de gemeente Laarbeek als bedoeld in artikel 22.1 van de Omgevingswet. Om het wat betreft terminologie niet onnodig ingewikkeld te maken, zal de Afdeling in het vervolg van de uitspraak nog steeds spreken over bestemmingsplan. [partij] woont aan de [locatie] in Beek en Donk. Zij heeft een verzoek om handhaving gedaan, omdat volgens haar op het perceel, in strijd met het bestemmingsplan, wordt gewoond en overnacht.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I. bevestigt de uitspraak van de rechtbank;

II. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Laarbeek tot vergoeding van bij [partij] in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.868,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;

III. bepaalt dat van het college van burgemeester en wethouders van Laarbeek een griffierecht van € 579,00 wordt geheven.

Aldus vastgesteld door mr. A. ten Veen, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.A. Graaff-Haasnoot, griffier.

w.g. Ten Veen

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Graaff-Haasnoot

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026

531-1186

Volledige tekst

202504695/1/R2.

Datum uitspraak: 18 november 2026

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op de hoger beroepen van:

1. [appellante sub 1], gevestigd in Beek en Donk, gemeente Laarbeek,

2. het college van burgemeester en wethouders van Laarbeek,

appellanten,

tegen de uitspraak van de rechtbank Oost-­Brabant van 11 augustus 2025 in zaak nr. 24/3774 in het geding tussen:

[partij], wonend in Beek en Donk, gemeente Laarbeek,

en

het college.

Procesverloop

Bij besluit van 17 juli 2024 heeft het college het verzoek van [partij] om handhavend op te treden tegen de activiteiten wonen/overnachten op het weiland [locatie 1] in Beek en Donk (het perceel) afgewezen.

Bij besluit van 1 oktober 2024 heeft college het door [partij] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard en het besluit van 17 juli 2024, onder aanvulling van de motivering, in stand gelaten.

Bij uitspraak van 11 augustus 2025 heeft de rechtbank het door [partij] daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit van 1 oktober 2024 vernietigd en het college opgedragen om binnen zes weken na de dag van verzending van die uitspraak een nieuw besluit op het bezwaar te nemen met inachtneming van die uitspraak.

Tegen deze uitspraak hebben [appellante sub 1] en het college hoger beroep ingesteld.

Het college en [partij] hebben een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

[partij] heeft voorwaardelijk incidenteel hoger beroep ingesteld.

[appellante sub 1] en het college hebben een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 14 oktober 2026, waar [appellante sub 1], vertegenwoordigd door [persoon], bijgestaan door mr. J. van Groningen, advocaat in Middelharnis, en [gemachtigde], het college, vertegenwoordigd door S. Abdoel, en [partij], bijgestaan door [persoon] en mr. F.K. van Wijk, advocaat in Leiden, zijn verschenen.

Overwegingen

Inleiding

1. [appellante sub 1] exploiteert op het perceel een internationaal transportbedrijf. Het perceel heeft in het bestemmingsplan "Bedrijventerrein Bosscheweg (deelgebied Wellestraat-West)"de bestemming "Bedrijventerrein". Het perceel is op grond van deze bestemming mede bestemd voor verkeers- en parkeervoorzieningen. Het bestemmingsplan maakt op grond van artikel 4.6, eerste lid, aanhef en onder g, van de Invoeringswet Omgevingswet deel uit van het tijdelijke deel van het omgevingsplan van de gemeente Laarbeek als bedoeld in artikel 22.1 van de Omgevingswet. Om het wat betreft terminologie niet onnodig ingewikkeld te maken, zal de Afdeling in het vervolg van de uitspraak nog steeds spreken over bestemmingsplan.

[partij] woont aan de [locatie 2] in Beek en Donk. Zij heeft een verzoek om handhaving gedaan, omdat volgens haar op het perceel, in strijd met het bestemmingsplan, wordt gewoond en overnacht. Het college heeft het verzoek om handhaving afgewezen en is hier in het besluit op bezwaar niet op teruggekomen. Volgens het college worden de portocabines op het perceel niet gebruikt voor bewoning of overnachting.

In deze uitspraak gaat de Afdeling in op de vraag of het college het verzoek om handhaving te beperkt heeft uitgelegd en of het overnachten in vrachtwagens op het perceel is toegestaan.

Uitspraak van de rechtbank

2. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college het besluit op bezwaar onvoldoende heeft gemotiveerd.

De rechtbank heeft daarover overwogen dat het college het verzoek om handhaving aanvankelijk te beperkt heeft uitgelegd, omdat het verzoek niet alleen ziet op wonen of overnachten in de portocabines, maar ook op wonen en/of overnachten in vrachtwagens op het perceel.

De rechtbank heeft verder overwogen dat het college heeft mogen concluderen dat er niet wordt gewoond in de portocabines. Ook heeft de rechtbank overwogen dat het college ten onrechte heeft verzuimd om in het besluit op bezwaar na te gaan of het overnachten in vrachtwagens op het perceel in strijd is met het bestemmingsplan. De in het verweerschrift alsnog gegeven motivering dat het overnachten van chauffeurs in de vrachtwagens past binnen de activiteiten van een transportbedrijf, volgt de rechtbank niet. De rechtbank is van oordeel dat het overnachten in vrachtwagens op het perceel niet is toegestaan op grond van het bestemmingsplan en daarom is verboden op grond van artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Omgevingswet. De rechtbank heeft daarom het besluit op bezwaar vernietigd en het college opgedragen om binnen de door haar gestelde termijn een nieuw besluit op bezwaar te nemen.

De hoger beroepen van [appellante sub 1] en het college

Reikwijdte van het handhavingsverzoek

3. [appellante sub 1] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het college het verzoek om handhaving aanvankelijk te beperkt heeft uitgelegd, omdat het verzoek niet alleen ziet op wonen of overnachten in de portocabines, maar ook op wonen en/of overnachten in vrachtwagens op het perceel. Daarover voert [appellante sub 1] aan dat [partij] in het verzoek om handhaving niet heeft gesteld dat het overnachten in vrachtwagens op het perceel in strijd is met het bestemmingsplan.

Daarnaast betoogt [appellante sub 1] dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het college heeft verzuimd om in het besluit op bezwaar na te gaan of het overnachten in vrachtwagens op het perceel in strijd is met het bestemmingsplan. Anders dan waar de rechtbank vanuit gaat, heeft [partij] ook in het bezwaarschrift niet opgemerkt dat het verzoek om handhaving ook zag op het overnachten in de vrachtwagens op het perceel.

3.1. De rechtbank heeft terecht overwogen dat het college het verzoek om handhaving aanvankelijk te beperkt heeft uitgelegd, omdat het verzoek niet alleen ziet op wonen en overnachten in de portocabines, maar ook op wonen en/of overnachten in vrachtwagens op het perceel. De Afdeling is van oordeel dat met de activiteiten wonen/overnachten op ‘de locatie weiland [locatie 1]’, zoals is verwoord in het verzoek, ook het overnachten in vrachtwagens op het perceel is bedoeld, omdat op deze locatie naast de portocabines ook de vrachtwagens staan. De rechtbank heeft dan ook terecht geoordeeld dat het college heeft verzuimd om in het besluit op bezwaar na te gaan of het overnachten in de vrachtwagens op het perceel in strijd is met het bestemmingsplan.

Het betoog slaagt niet.

Is overnachten in een vrachtwagen op het perceel toegestaan?

4. [appellante sub 1] en het college betogen dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het overnachten in vrachtwagens op het perceel niet is toegestaan op grond van het bestemmingsplan, waardoor er sprake is van een overtreding van artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Omgevingswet.

Volgens [appellante sub 1] valt het overnachten in een geparkeerd staande vrachtwagen binnen de toegelaten functies op het perceel, omdat uit het algemeen spraakgebruik volgt dat het parkeren van een vrachtwagen eveneens inhoudt dat de chauffeur van de vrachtwagen daarin overnacht. Daarnaast volgt volgens [appellante sub 1] uit de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 7 mei 2018, ECLI:NL:RBZWB:2018:2772, dat het verblijven en overnachten door chauffeurs in hun vrachtwagens een activiteit is die past bij de uitoefening van een transportbedrijf. Verder voert [appellante sub 1] aan dat, mocht de Afdeling tot het oordeel komen dat het op grond van het bestemmingsplan niet is toegestaan om in de vrachtwagens te overnachten, het bestemmingsplan in strijd is met het Unierecht dat een vrij verkeer van personen en goederen garandeert.

Het college voert aan dat de rechtbank onvoldoende heeft onderbouwd dat sprake is van een overtreding vanwege het overnachten in vrachtwagens op het perceel. Volgens het college heeft de rechtbank niet duidelijk gemaakt wat onder overnachten moet worden verstaan. Daarnaast is het overnachten in vrachtwagens op het perceel volgens het college inherent aan het gebruik van het perceel als bedrijventerrein met de functieaanduiding "bedrijf tot en met categorie 3.2". Tot slot voert het college aan dat, indien het overnachten in vrachtwagens een overtreding is, het niet proportioneel is om daartegen handhavend op te treden.

4.1. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat het overnachten in vrachtwagens op het perceel niet valt binnen de toegelaten functies in het bestemmingsplan, waardoor er sprake is van een overtreding van artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Omgevingswet. Het perceel is mede bestemd voor parkeervoorzieningen. Anders dan het college veronderstelt, is de Afdeling met de rechtbank van oordeel dat dat niet betekent dat in de geparkeerde vrachtwagens ook mag worden overnacht. Naar algemeen spraakgebruik valt onder parkeren alleen het al dan niet voor langere tijd parkeren van een voertuig. Daaronder valt niet het overnachten van personen in het geparkeerde voertuig. Dat het volgens het college gebruikelijk is dat chauffeurs van een internationaal transportbedrijf overnachten in vrachtwagens, maakt dat niet anders.

De Afdeling overweegt verder dat het in de aangehaalde uitspraak van 7 mei 2018 om een andere bestemming en functieaanduiding ging dan de bestemming die het perceel heeft, waardoor de veronderstelling van [appellante sub 1], dat het overnachten in vrachtwagens op het perceel past bij de ter plaatse geldende bestemming, onjuist is.

Wat betreft het betoog van [appellante sub 1] dat het niet mogen overnachten in vrachtwagens op het perceel in strijd is met Unierecht, overweegt de Afdeling dat niet valt in te zien dat het vrij verkeer van personen en goederen wordt geraakt door dit bestemmingsplan op grond waarvan het niet is toegestaan om te overnachten in vrachtwagens op het perceel.

4.2. Aan een inhoudelijke bespreking van het betoog van het college, dat handhavend optreden tegen het overnachten in vrachtwagens op het perceel disproportioneel is, kan niet worden toegekomen. De proportionaliteit van handhavend optreden kan pas aan de orde komen in het kader van de belangenafweging bij het nieuw te nemen besluit op bezwaar.

4.3. De betogen slagen niet.

Het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van [partij]

5. [partij] heeft incidenteel hoger beroep ingesteld onder de voorwaarde dat de hoger beroepen van [appellante sub 1] en het college gegrond zijn. Nu de hoger beroepen van [appellante sub 1] en het college, gelet op het voorgaande, ongegrond zullen worden verklaard, is deze voorwaarde niet vervuld en is het incidenteel hoger beroep van [partij] vervallen. Aan een inhoudelijke bespreking ervan wordt dus niet toegekomen.

Conclusie

6. De hoger beroepen van [appellante sub 1] en het college zijn ongegrond. Het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van [partij] is daarmee vervallen. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. Dit betekent dat het college een nieuw besluit op bezwaar moet nemen met inachtneming van de uitspraak van de rechtbank die met deze uitspraak wordt bevestigd.

7. Het college moet de proceskosten vergoeden.

8. Gelet op artikel 8:109, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht wordt van het college griffierecht geheven.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I. bevestigt de uitspraak van de rechtbank;

II. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Laarbeek tot vergoeding van bij [partij] in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.868,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;

III. bepaalt dat van het college van burgemeester en wethouders van Laarbeek een griffierecht van € 579,00 wordt geheven.

Aldus vastgesteld door mr. A. ten Veen, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.A. Graaff-Haasnoot, griffier.

w.g. Ten Veen

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Graaff-Haasnoot

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026

531-1186

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.