Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Raad van State, 18 augustus 2025

ECLI:NL:RVS:2025:3926Zaaknummer 202504008/1/V2

Instantie: Raad van State
Datum uitspraak: 18 augustus 2025
Publicatiedatum: 20 augustus 2025
Zaaknummer: 202504008/1/V2
Rechtsgebied: Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure: Hoger beroep
Soort: Uitspraak

Inhoudsindicatie

Bij besluit van 27 maart 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk.

Aldus vastgesteld door mr. C.M. Wissels, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.W. Prins, griffier.

w.g. Wissels

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Prins

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 18 augustus 2025

363-1163

Volledige tekst

202504008/1/V2.

Datum uitspraak: 18 augustus 2025

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[appellant],

appellant,

tegen de mondelinge uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 2 juli 2025 in zaak nr. NL25.15426 in het geding tussen:

appellant

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 27 maart 2025 heeft de minister een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij mondelinge uitspraak van 2 juli 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. H.E. Visscher, advocaat in Papendrecht, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1. De termijn voor het instellen van hoger beroep eindigde op 11 juli 2025. Het hogerberoepschrift is daarna bij de Raad van State binnengekomen. Appellant heeft het hogerberoepschrift daarom niet op tijd ingediend. Appellant heeft geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid redenen aan te voeren waarom het hoger beroep toch in behandeling moet worden genomen.

2. Het hoger beroep is niet-ontvankelijk. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.