Uitspraak · Bestuursrecht

Raad van State, 19 maart 2014

ECLI:NL:RVS:2014:953Zaaknummer 201304737/1/A2

Instantie: Raad van State
Datum uitspraak: 19 maart 2014
Publicatiedatum: 19 maart 2014
Zaaknummer: 201304737/1/A2
Rechtsgebied: Bestuursrecht
Procedure: Hoger beroep
Zittingsplaats: 's-Gravenhage
Soort: Uitspraak

Inhoudsindicatie

Bij besluit van 24 januari 2012 heeft de raad een verzoek van [appellant] om een toevoeging afgewezen.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. C.H.M. van Altena, voorzitter, en mr. C.J. Borman en mr. N. Verheij, leden, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, ambtenaar van staat.

w.g. Van Altena w.g. Dallinga

voorzitter ambtenaar van staat

Uitgesproken in het openbaar op 19 maart 2014

18-799.

Volledige tekst

201304737/1/A2.

Datum uitspraak: 19 maart 2014

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend te [woonplaats],

tegen de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant van 18 april 2013 in zaak nr. 12/1063 in het geding tussen:

[appellant]

het bestuur van de raad voor rechtsbijstand (hierna: de raad).

Procesverloop

Bij besluit van 24 januari 2012 heeft de raad een verzoek van [appellant] om een toevoeging afgewezen.

Bij besluit van 27 februari 2012 heeft de raad het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 18 april 2013 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

De raad heeft een verweerschrift ingediend.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting aan de orde gesteld op 5 maart 2014.

Overwegingen

1. Hetgeen [appellant] in hoger beroep aanvoert over de rechtmatigheid van de bij het besluit van 27 februari 2012 gehandhaafde weigering hem de gevraagde toevoeging te verstrekken, is een herhaling van hetgeen hij in beroep heeft aangevoerd en door de rechtbank op goede gronden is verworpen.

Het aangevoerde kan aldus niet leiden tot het daarmee beoogde doel. Voor een vergoeding van de in bezwaar, beroep en hoger beroep gemaakte kosten, als verzocht, is geen plaats.

2. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.