Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 23 juli 2026

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 23 juli 2026 in de hierboven genoemde accommodatie. Daarbij zijn gehoord:

Betrokkene verblijft met een crisismaatregel bij [accommodatie]. De burgemeester van Tilburg heeft de crisismaatregel op 17 juli 2026 afgegeven.

De officier van justitie verzoekt de rechtbank een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel te verlenen voor de duur van drie weken en voor de navolgende vormen van verplichte zorg.

Betrokkene heeft aangegeven dat zij het leven niet meer aan kan. Zij wil van de lijdensdruk af. De angsten en paniek nemen toe en de situatie gaat van kwaad tot erger. Betrokkene wordt niet beter van de medicatie. De klachten zijn toegenomen door de medicatie die betrokkene onlangs heeft gekregen. Inmiddels is zij gestopt met deze medicatie. Eerdere medicatie heeft betrokkene ook niet geholpen. Deze medicatie deed niets voor haar. Betrokkene wil naar huis om naar haar dochter te gaan. Zij voelt zich niet veilig in de accommodatie en is bang voor iedereen.

De vader brengt naar voren dat betrokkene al een jaar lang van instelling naar instelling gaat. De situatie verbetert niet en keer op keer gaat betrokkene terug naar de ouders zonder behandeling. Zij weten niet meer hoe ze betrokkene moeten helpen. De ouders hebben er hard voor moeten vechten om betrokkene in de huidige accommodatie onder te brengen. De vader ziet de situatie van betrokkene achteruit gaan. Dit in tegenstelling tot wat de behandelaren zeggen. Betrokkene is de gehele dag aan het huilen of zij barst in woede uit. Een opname is noodzakelijk. De vader komt betrokkene zoveel als mogelijk ophalen om met haar naar buiten te gaan.

De psychiater in opleiding verklaart dat op korte termijn een goed plan gemaakt moet worden voor betrokkene. Een langdurige opname wordt niet doelmatig geacht, omdat er sprake is van persoonlijkheidsdynamiek waarbij betrokkene afstand reguleert door enerzijds erg aanklampend te zijn en anderzijds weg te willen en zich er naar te gedragen, waardoor ze de ander weer afstoot. Hoewel een langdurige opname niet noodzakelijk wordt geacht, is het de verwachting dat de komende drie weken noodzakelijk zijn om tot uitvoering van het nog op te stellen plan te komen. Hierbij dient onder andere aandacht te zijn voor de belasting van de familie en het terugwinnen van vertrouwen van betrokkene om veilig naar huis terug te keren. Tevens dient in de komende periode onderzocht te worden of er sprake is van een waanideeën. Onlangs heeft betrokkene extra medicatie gekregen. In eerste instantie leek er een verbetering in het toestandsbeeld zichtbaar, maar deze verbetering is helaas niet meer aanwezig. Betrokkene accepteert medicatie. De zorgvormen ‘opnemen in een accommodatie’ en ‘het beperken van de bewegingsvrijheid’ zijn noodzakelijk om te voorkomen dat betrokkene zelfstandig naar buiten kan. De overige zorgvormen zijn niet noodzakelijk.

De advocaat refereert zich aan het oordeel van de rechtbank. Betrokkene spreekt in een mantra dat zij van de lijdensdruk af wil. Zij voelt dat de druk constant erger wordt.

De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van drie weken. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

Uit de overgelegde stukken en de zitting is gebleken dat er ten aanzien van betrokkene sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel, gelegen in het bestaan van of het aanzienlijk risico op:

De rechtbank neemt daarbij onder andere in aanmerking dat betrokkene concrete suïcidale plannen heeft. Eerder heeft zij geprobeerd om van een brug te springen. Betrokkene heeft concrete plannen om voor de trein te springen. Betrokkene spreekt over lijdensangsten en paniek. Zij ervaart geen veiligheid. Betrokkene geeft aan dat zij is uitbehandeld en dat er geen hoop meer voor haar is.

Vermoed wordt dat het ernstig nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis. Betrokkene heeft namelijk persoonlijkheidsstoornissen.

De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht.

De rechtbank is op grond van de medische verklaring en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn om het nadeel af te wenden:

Betrokkene verzet zich tegen de zorg. Betrokkene kan geen keuze maken of zij vrijwillig in de accommodatie wil verblijven of naar huis wil gaan. Zij drukt haar keuze niet uit, maar rammelt wel aan de deuren en zegt weg te willen van de afdeling. Tijdens de zitting laat betrokkene weten dat zij naar huis wil.

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.

Gelet op het voorgaande zal een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel worden verleend voor de verzochte duur van drie weken.

Dit leidt tot de volgende beslissing.

verleent een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel voor [betrokkene], geboren op [geboortedag] 1992 in [geboorteplaats], wat inhoudt dat de maatregelen die in 5.6. staan kunnen worden toegepast;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 13 augustus 2026.