Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 22 juli 2026

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 22 juli 2026. Daarbij zijn gehoord:

De rechtbank heeft vastgesteld dat betrokkene niet in staat was om met de rechter te praten. Een eerder bezoek van de rechter heeft bij betrokkene tot een forse ontregeling geleid en ook de advocaat heeft betrokkene niet kunnen spreken. Gelet op het toestandsbeeld en de jonge leeftijd van betrokkene is met instemming van de aanwezigen het verzoek zonder betrokkene besproken.

Betrokkene verblijft met een crisismaatregel in [accommodatie]. De burgemeester van Bergen op Zoom heeft de crisismaatregel op 22 juni 2026 afgegeven. Door de rechtbank Zeeland-West-Brabant is het verzoek tot voortzetting van de crisismaatregel op 26 juni 2026 toegewezen.

De officier van justitie verzoekt de rechtbank een zorgmachtiging te verlenen voor de duur van zes maanden.

De advocaat kan geen standpunt innemen over het verzoek nu zij niet met betrokkene heeft kunnen spreken. Gelet hierop refereert zij zich aan het oordeel van de rechtbank.

De verpleegkundig specialist heeft toegelicht dat betrokkene ernstige dwangklachten heeft. Het lukt steeds beter om betrokkene stapsgewijs te motiveren de noodzakelijke levensverrichtingen, zoals zelfzorg, uit te voeren. Betrokkene gaat hiertegen nog steeds in verweer vanwege zijn dwangklachten, maar dit gebeurt in mindere mate. Ook is betrokkene al wat in gewicht aangekomen en slaapt hij in bed, in plaats van op de grond. Onlangs is gestart met het toedienen van medicatie. Het is de verwachting dat het minstens twaalf weken duurt voordat betrokkene goed is ingesteld en het middel zijn werking zal doen. In de tussentijd wordt de (dagelijkse) behandeling rondom de dwangklachten voortgezet. Bij betrokkene lijkt er kracht te zijn ontstaan om te willen strijden tegen de dwanghandelingen. De verpleegkundig specialist vindt dit erg positief.

De ouders van betrokkene voelen zich machteloos. Zij missen betrokkene erg veel, maar vinden het wel fijn dat hij in een veilige en gecontroleerde omgeving verblijft. De situatie thuis was vanwege de dwangklachten van betrokkene niet langer houdbaar. Betrokkene strafte zichzelf door onder andere niet te eten en te drinken en door zichzelf te slaan. Bij [accommodatie] krijgt betrokkene de hulp en behandeling die hij nodig heeft. De verwachting is dat betrokkene nog een lange weg te gaan heeft, maar de ouders zijn hoopvol gestemd. Er is enigszins sprake van stabilisatie en zicht op verbetering.

De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van zes maanden. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

De rechtbank is van oordeel dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis. Betrokkene heeft namelijk neurbiologische ontwikkelstoornissen (o.a verstandelijke beperkingen en autismespectrumstoornissen), schizofreniespectrum- en andere psychotische stoornissen, overige dsm-5 stoornissen, andere problemen die een reden voor zorg kunnen zijn. Betrokkene is al een geruime tijd bekend met autisme en forse dwanghandelingen.

Deze stoornis veroorzaakt ernstig nadeel. Dit nadeel bestaat uit:

Het is de rechtbank gebleken dat betrokkene bij verandering ontregelt, waarbij zijn dwangklachten toenemen. Zo weigert betrokkene voedsel, te drinken en zichzelf aan te kleden. Ook weigert hij zelfzorg en moet hij zichzelf straffen door zichzelf te krabben of te slaan. Hierdoor is de kans op lichamelijke complicaties dan wel een fatale afloop aanwezig. Sinds mei 2026 kon betrokkene enkel nog op zijn kamer of op de gang thuis zijn, de andere kamers werden door ouders op slot gedaan omdat betrokkene door zijn dwang alle spullen uit de kamers naar buiten gooide. Door zijn dwanghandelingen raakt betrokkene volledig uitgeput. Ook zijn ouders zijn hierdoor overbelast geraakt.

Om het ernstig nadeel af te wenden of de geestelijke gezondheid en de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen heeft betrokkene zorg nodig.

Er zijn geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis. Betrokkene verzet zich tegen een opname en wil graag naar huis, zodat hij zijn dwanghandelingen kan uitvoeren. Daarom is verplichte zorg nodig.

De rechtbank is op grond van het zorgplan, de medische verklaring, het advies van de geneesheer-directeur en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn:

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en zijn omgeving.

verleent een zorgmachtiging voor [betrokkene], geboren op [geboortedag] 2013 in [geboorteplaats], wat inhoudt dat de maatregelen die in rechtsoverweging 5.7. staan kunnen worden toegepast;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 22 januari 2027.