Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 13 augustus 2026

De inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2022 een aanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) opgelegd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 40.008 (de aanslag). Gelijktijdig met het opleggen van de aanslag heeft de inspecteur aan belanghebbende € 764 belastingrente in rekening gebracht (de belastingrentebeschikking).

De inspecteur heeft het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard.

De rechtbank heeft het beroep op 2 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: belanghebbende en namens de inspecteur, [inspecteur].

Naar het oordeel van de rechtbank is het beroep ontvankelijk. Verder is de rechtbank van oordeel dat de aanslag en de belastingrentebeschikking niet naar te hoge bedragen zijn vastgesteld. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot deze oordelen komt en welke gevolgen deze oordelen hebben.

Op 23 juni 2023 heeft belanghebbende een herziene aangifte ingediend. Daarbij heeft hij – in afwijking van de aangifte – een restant persoonsgebonden aftrek (restant PGA) aangegeven van € 19.033. Het belastbaar inkomen uit werk en woning bedraagt € 20.975[_af59f503-d3ee-4e4a-968f-e929e18d8b52].

De inspecteur heeft de aanslag in afwijking van de aangifte opgelegd. Daarbij heeft de inspecteur het restant PGA niet geaccepteerd. Gelijktijdig met het opleggen van de aanslag heeft de inspecteur belastingrente in rekening gebracht (zie 1.1).

Belanghebbende heeft in de jaren 2016, 2017 en 2018 niet-gerealiseerde zelfstandigenaftrek van respectievelijk € 7.280, € 7.210 en € 4.543. Deze bedragen zijn nadien niet verrekend omdat belanghebbende vanaf 2019 geen winst uit onderneming meer heeft genoten.

Vast staat dat de dagtekening van de uitspraak op bezwaar 20 december 2024 is. Er is geen aanleiding om aan te nemen dat de verzending daarvan later dan die datum heeft plaatsgevonden, belanghebbende betwist ontvangst daarvan ook niet. De termijn voor het indienen van een beroepschrift is daarmee geëindigd op 1 februari 2025. Gelet op het verzendbewijs gaat de rechtbank ervan uit dat het beroepschrift op 30 januari 2025 op de post is gedaan. Het beroepschrift is dus voor het einde van de termijn op de post gedaan en niet later dan een week na afloop van de termijn bij de rechtbank ontvangen, namelijk op 3 februari 2025. Dit betekent dat het beroep tijdig is ingediend.

De rechtbank begrijpt de stelling van belanghebbende aldus dat hij zich op het standpunt stelt dat het motiveringsbeginsel en/ of het zorgvuldigheidsbeginsel is geschonden. De rechtbank ziet dat belanghebbende zijn e-mailbericht heeft verzonden naar een verkeerd e-mailadres. Belanghebbende heeft een tikfout gemaakt en als gevolg daarvan heeft het e-mailbericht de inspecteur niet bereikt. Het is de rechtbank voorts onduidelijk gebleven wat maakt dat belanghebbende niet heeft gehandeld na het normaliter dan volgende bericht dat de verzending niet goed is gegaan. Hoe het ook zij, dit kan de inspecteur niet worden tegengeworpen. Van een schending van het motiveringsbeginsel of het zorgvuldigheidsbeginsel door de inspecteur, is dan ook geen sprake.

Op grond van de wet[_f41b54f5-3378-40fd-8972-0781208e1b13] geldt de zelfstandigenaftrek voor de ondernemer die aan het urencriterium voldoet. Aan het urencriterium is voldaan als gedurende een kalenderjaar ten minste 1.225 uren aan werkzaamheden voor een onderneming worden besteed.[_673aa61f-f352-4d99-957e-c2864cf833c1] Op belanghebbende rust de bewijslast om aannemelijk te maken dat aan het urencriterium is voldaan.

Belanghebbende is van mening dat hij, als ex-zelfstandige privépersoon, recht heeft op aftrek van niet-gerealiseerde zelfstandigenaftrek uit voorgaande jaren.

De rechtbank overweegt als volgt. Vast staat dat belanghebbende geen onderneming (meer) drijft. Belanghebbende heeft daarom geen recht op zelfstandigenaftrek. De inspecteur heeft het bedrag van € 19.033 – dat belanghebbende in zijn aangifte heeft vermeld als restant PGA – terecht heeft gecorrigeerd tot nihil. De wet biedt geen basis voor de door belanghebbende geclaimde aftrekpost.

Het beroep wordt geacht mede betrekking te hebben op de belastingrentebeschikking. Belanghebbende heeft geen zelfstandige gronden tegen de in rekening gebrachte belastingrente aangevoerd. De rechtbank ziet geen aanleiding om af te wijken van de belastingrentebeschikking.

De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenvergoeding. Ook krijgt belanghebbende het griffierecht niet vergoed.