Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 13 juli 2026

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 13 juli 2026. Daarbij zijn gehoord:

Betrokkene verblijft met een crisismaatregel in de [accommodatie] te [plaats 2]. De burgemeester van de gemeente Breda heeft de crisismaatregel op 8 juli 2026 afgegeven.

De officier van justitie verzoekt de rechtbank een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel te verlenen voor de duur van drie weken.

Betrokkene brengt, samengevat, naar voren dat het voor haar heel zwaar is om te vertellen omdat ze het al vijf jaar meemaakt. Er is ingebroken bij haar vader thuis door drie Marokkaanse jongeren en volgens betrokkene is er met iedereen in de buurt en de familie bekokstoofd om haar hier de schuld van te geven. Betrokkene geeft aan dat ze een nieuwe baan in [plaats 3] heeft maar hier inmiddels niet meer naartoe kan omdat ze de hele tijd staat te kotsen. De criminele organisatie is haar hele nachten aan het uitbuiten. Verder geeft betrokkene aan dat het voor haar een hele belemmering is doordat ze bijna niks kan eten en moet overgeven van de stress en spanning. De uitslagen van het bloedonderzoek van afgelopen vrijdag waren goed, aldus betrokkene. Betrokkene voelt zich in haar eigen huis niet veilig maar op de afdeling wel. Het eten gaat op de afdeling ook beter maar betrokkene wordt nog steeds uitgebuit middels haar telefoon. Betrokkene geeft aan dat zij altijd consequent haar medicatie heeft genomen, maar in overleg met de psychiater van GGZ is gaan afbouwen wegens haar nieuwe werk. Betrokkene heeft het afgelopen halfjaar verplicht drie keer per dag bij haar vader gegeten omdat ze van hem moet eten en het haar zelf niet lukt. Betrokkene geeft aan dat zij het wel goed zou vinden als ze langer moet blijven, maar ze wil graag overdag iets te doen hebben zodat de dagen wat sneller gaan.

De behandelaar verklaart dat het om een combinatie van stress bij het opstarten van een nieuwe baan en medicatie afbouw lijkt te gaan. Het gaat met betrokkene de afgelopen dagen wisselend. Betrokkene wil vooral op de afdeling blijven omdat ze thuis niet wil zijn. Er wordt gezien dat het met regelmaat oploopt omdat betrokkene niet goed kan wegblijven van haar telefoon en daar ziet juist dingen op die haar stress geven en zij als berichten aan haar ervaart. Betrokkene ervaart bijvoorbeeld een filmpje op Instagram als doodsbedreiging richting haarzelf, maar dit wordt door de behandelaar anders gezien. Voorts geeft de behandelaar aan dat het vooral de bedoeling is om betrokkene opnieuw op medicatie in te stellen.

De advocaat geeft aan dat het goed is voor betrokkene om wat langer te blijven zodat ze even op adem kan komen en goed kan eten. Betrokkene deelt tijdens de mondelinge behandeling mee dat ze geen bezwaar heeft tegen een langer verblijf. De advocaat vraagt zich af of het wellicht op vrijwillige basis kan omdat betrokkene voor veel dingen open staat. Aan de andere kant snapt de advocaat vanuit de behandelaar dat betrokkene hier wisselend in is.

De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van drie weken. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

Uit de overgelegde stukken en de zitting is gebleken dat er ten aanzien van betrokkene sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel, gelegen in het bestaan van of het aanzienlijk risico op ernstig lichamelijk letsel, ernstige psychische schade, ernstige verwaarlozing, maatschappelijke teloorgang en het oproepen van agressie van een ander door het vertonen van hinderlijk gedrag. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat betrokkene vermagerd oogt en zelf ook aangeeft dat ze is afgevallen in gewicht doordat ze van de spanning alles er weer uitgooit. Betrokkene is haar huis uit gevlucht omdat ze er niet meer durft te slapen en is dan een makkelijk slachtoffer voor derden. Daarnaast slaat betrokkene zichzelf vanuit de hoge spanning die ze ervaart. Betrokkene veroorzaakt overlast door zeer hoog frequent te bellen met het behandelteam en met hulpdiensten.

Vermoed wordt dat het ernstig nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis. Uit de overgelegde stukken en de mondelinge behandeling is gebleken dat betrokkene psychotisch is gedecompenseerd in het kader van schizofreniespectrumstoornis.

De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht.

De rechtbank is op grond van de medische verklaring en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn om het nadeel af te wenden:

Betrokkene verzet zich (wisselend) tegen de zorg. Betrokkene wil vooral weg uit haar woning omdat ze zich daar niet veilig voelt, maar overziet niet welke mogelijkheden haar geboden worden.

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.

Gelet op het voorgaande zal een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel worden verleend.

verleent een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel voor [betrokkene], geboren op [geboortedag] 1994 in [geboorteplaats], wat inhoudt dat de maatregelen die in rechtsoverweging 5.5 staan kunnen worden toegepast;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 3 augustus 2026;

wijst af het meer of anders verzochte.