Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 10 juli 2026

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 10 juli 2026. Daarbij zijn gehoord:

De officier van justitie is zoals zij reeds aangaf in het verzoek niet op de mondelinge behandeling verschenen en dus ook niet gehoord.

De rechtbank heeft een voortzetting van de crisismaatregel verleend tot en met 1 juli 2026.

De officier van justitie verzoekt de rechtbank een zorgmachtiging te verlenen voor de duur van zes maanden.

Betrokkene brengt, samengevat, naar voren dat ze terug naar haar man wil gaan. Ze voelt zich vreselijk, maar zegt geen last van wanen te hebben. Ze zegt terecht te komen in het criminele circuit waar ze haar gaan martelen. Betrokkene vertrouwt het niet op de afdeling waar ze verblijft. Volgens haar zijn het allemaal nep-artsen en nep-verpleegkundigen en doen ze maar wat. De medicatie klopt volgens betrokkene ook niet. Betrokkene zegt dat de mensen hier haar zo hebben gemaakt; ze is zo nooit geweest. Ze zegt dat de psychiater achter haar geld aan zit omdat hij in de gaten heeft dat betrokkene een vette vis is.

De klinisch geriater zegt dat betrokkene is opgenomen met een depressie met psychotische kenmerken. Betrokkene is geagiteerd, boos en met momenten fysiek. Tijdens het verzorgen van een wond moest betrokkene vastgepakt worden en sloeg zij. De klinisch geriater zegt dat de stemming van betrokkene gedrukt is en dat ze erg achterdochtig is. Betrokkene is ervan overtuigd dat deze afdeling niet bestaat, dat het om 17:00 uur opgedoekt wordt en betrokkene en haar man dan ontvoerd worden. Betrokkene denkt dat het een groot complot is. De klinisch geriater zegt dat betrokkene een paar jaar geleden met een vergelijkbaar beeld is opgenomen en toen goed opgeknapt is. Echter blijft betrokkene een aversie tegen medicatie houden. Vorig jaar is zij hiermee gestopt waarop de depressie er weer langzaam in geslopen is. Betrokkene loopt veel rond en wil geen rust nemen. Het put haar uit.

De verpleegkundige zegt dat betrokkene ook zelf met momenten benoemt dat ze het zwaar vindt en het op deze manier niet ziet zitten.

De advocaat pleit primair voor afwijzing van het verzoek omdat er geen sprake is van een stoornis en ernstig nadeel. De advocaat refereert zich voor het overige deel aan het oordeel van de rechtbank. En stelt dat ten aanzien van de vorm van verplichte zorg ‘het aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen’, dat ‘het gebruik van communicatiemiddelen’ niet noodzakelijk is om die vorm van verplichte zorg op te nemen.

De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van zes maanden. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

Uit de overgelegde stukken en hetgeen tijdens de mondelinge behandeling naar voren is gebracht is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis. Betrokkene heeft namelijk depressieve-stemmingsstoornissen. De rechtbank heeft geen reden om te twijfelen aan de medische verklaring.

Deze stoornis veroorzaakt ernstig nadeel. Dit nadeel bestaat uit:

Om het ernstig nadeel af te wenden of de geestelijke gezondheid en de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen heeft betrokkene zorg nodig.

Er zijn geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis. Betrokkene heeft geen ziektebesef of ziekte-inzicht. Betrokkene wil geen medicamenteuze behandeling en laat hulpverlening maar beperkt toe vanwege het wantrouwen richting hen. De toediening van medicatie gaat gepaard met weerstand. Betrokkene vindt dat een opname niets toevoegt, omdat alle zorgverleners haar weg willen hebben en uit zijn op haar geld. Gelet op voorgaande heeft de rechtbank onvoldoende vertrouwen in zorg op vrijwillige basis. Daarom is verplichte zorg nodig.

De rechtbank is op grond van het zorgplan, de medische verklaring, het advies van de geneesheer-directeur en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn:

Onder de vorm van verplichte zorg ‘aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen’ wordt niet het gebruik van communicatiemiddelen verstaan. Tijdens de mondelinge behandeling is gebleken dat dit niet nodig is.

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.

Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz.

verleent een zorgmachtiging voor [betrokkene], geboren op [geboortedag] 1950 in [geboorteplaats], wat inhoudt dat de navolgende maatregelen kunnen worden toegepast;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 10 januari 2027;

wijst af het meer of anders verzochte.