Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 24 juli 2026

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Eiser krijgt dus geen gelijk. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Eiser heeft hiertegen bezwaar gemaakt. Met het besluit van 26 maart 2025 op het bezwaar van eiser (bestreden besluit) is het UWV bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Het UWV heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.

De rechtbank heeft het beroep op 17 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft deelgenomen: drs. S. Barto namens het UWV. Eiser en zijn gemachtigde hebben zich afgemeld voor de zitting.

Volgens artikel 5 van de Wet WIA is gedeeltelijk arbeidsgeschikt degene die als rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekte, gebrek, zwangerschap of bevalling slechts in staat is met arbeid ten hoogste 65% te verdienen van het maatmaninkomen per uur, maar die niet volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is. Dit betekent dat pas recht op uitkering bestaat bij een mate van arbeidsongeschiktheid van 35% of meer.

De primaire verzekeringsarts heeft het dossier van eiser bestudeerd, en hem lichamelijk en psychisch geobserveerd tijdens het spreekuur van 19 januari 2024. In de rapportage van 22 januari 2024 heeft de verzekeringsarts geconcludeerd dat eiser klachten en belemmeringen heeft in het kader van mentale problematiek. De beperkingen en belastbaarheid van eiser zijn neergelegd in de Functionele Mogelijkheden Lijst (FML) van 22 januari 2024. Er zijn beperkingen opgenomen in de rubrieken Persoonlijk functioneren en Sociaal functioneren.

In bezwaar heeft de verzekeringsarts b&b het dossier bestudeerd en kennisgenomen van het bezwaarschrift. Er heeft geen spreekuur plaatsgevonden, omdat er voldoende medische gegevens aanwezig zijn voor een zorgvuldige heroverweging. In de rapportage van 4 november 2024 heeft de verzekeringsarts b&b geconcludeerd dat de beperkingen van eiser juist zijn weergegeven in de FML van 22 januari 2024. De bezwaren van eiser geven geen aanleiding om zijn mogelijkheden anders in te schatten.

Eiser stelt zich op het standpunt dat hij niet in staat is tot adequaat persoonlijk en sociaal functioneren. Hij heeft grotere dan de door het UWV aangenomen energetische beperkingen en er is geen verbetering te verwachten. Eiser betwist dat er geen medisch objectiveerbare redenen voor aanname van een energetische stoornis zijn. Eiser is in het verleden gediagnostiseerd met diverse stoornissen, die nog steeds bestaan. Deze stoornissen zijn ten onrechte niet meegewogen. Eiser ondergaat inmiddels een behandeltraject bij een GGZ-behandelaar, gericht op borderline klachten waar eiser inmiddels mee gediagnostiseerd is.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft het medisch onderzoek op een voldoende zorgvuldige wijze plaatsgevonden. Uit de rapporten van de verzekeringsartsen blijkt dat zij op de hoogte waren van de door eiser gestelde klachten, waaronder de mentale klachten, hechtingsproblematiek vanwege zijn belaste jeugd, slaapproblematiek en concentratieproblemen. Deze klachten hebben de verzekeringsartsen ook kenbaar betrokken in hun beoordeling. Bij de opstelling van de FML is met het geobjectiveerde deel van de klachten rekening gehouden en daarvoor zijn meerdere beperkingen aangenomen.

De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de belastbaarheid die de verzekeringsartsen hebben aangenomen. De enkele stelling dat eiser meer energetische beperkingen heeft, is onvoldoende om te twijfelen aan de conclusie van de verzekeringsarts b&b. De rechtbank volgt de verzekeringsarts b&b in het standpunt dat gelet op het dagverhaal geen sprake is van langdurige recuperatieperioden, waardoor er geen reden is om een energetische beperking aan te nemen.

Uit de door eiser overgelegde aanvullende stukken maakt de rechtbank op dat eiser inmiddels is gediagnostiseerd met borderline. De rechtbank stelt vast dat de stukken van na de datum in geding dateren en dat het onderliggende rapport waarnaar wordt verwezen, ontbreekt. Het UWV heeft ter zitting voldoende toegelicht dat de nieuwe diagnose niet leidt tot het aannemen van meer beperkingen. De onderliggende psychische klachten van eiser waren immers bekend en daar is al rekening mee gehouden in de FML.

Hoewel het begrijpelijk is dat eiser meer (energetische) klachten ervaart dan dat er aan beperkingen zijn aangenomen, betekent dit niet dat de medische beoordeling onjuist is. Doordat niet alle klachten van eiser objectiveerbaar zijn, kunnen niet alle klachten vertaald worden naar een beperking in de FML. Eiser heeft zijn standpunt dat hij meer beperkt is niet aan de hand van objectieve medische gegevens onderbouwd. Daarnaast heeft hij niet inzichtelijk gemaakt welke in het verleden gediagnosticeerde stoornissen niet zouden zijn meegewogen in de beoordeling. Hierover is ook geen medische informatie overgelegd.

Eiser betoogt weliswaar dat er geen verbetering te verwachten is, maar de duurzaamheid van de beperkingen kan alleen aan de orde komen bij volledige arbeidsongeschiktheid. Daarvan is in eisers geval geen sprake. De rechtbank komt dan ook niet toe aan een beoordeling of de arbeidsongeschiktheid van eiser duurzaam is.

Dat eiser inmiddels een behandeltraject bij een GGZ-behandelaar volgt is een positieve ontwikkeling. Deze ontwikkeling kan de rechtbank echter niet meenemen in de beoordeling van het bestreden besluit. Het gaat immers om de beperkingen die op de datum in geding aanwezig waren. De betreffende behandeling is pas ruim na de datum in geding aangevangen.

Niet gebleken is dat in de FML van 22 januari 2024 de beperkingen van eiser zijn onderschat. Voor de verdere beoordeling gaat de rechtbank dan ook uit van de belastbaarheid die is neergelegd in die FML.

De arbeidsdeskundige heeft vastgesteld dat eiser zijn eigen werk niet meer kan uitvoeren, maar acht hem wel geschikt voor ander werk. De arbeidsdeskundige heeft, rekening houdend met de vastgestelde FML, de volgende functies ten grondslag gelegd aan de berekening van de mate van arbeidsongeschiktheid: Assembleerder installatie, motoren, voertuigen (SBC-code 265110), Productiemedewerker industrie (SBC-code 111180), en Huishoudelijk medewerker gebouwen (SBC-code 111334). De arbeidsdeskundige acht eiser daarnaast geschikt voor Productiemedewerker voedingsmiddelen industrie (SBC-code 111172) en Inpakker (SBC-code 111190). Op basis hiervan komt de arbeidsdeskundige tot de conclusie dat eiser 0,00% arbeidsongeschikt is.

De beroepsgronden van eiser zijn niet gericht tegen de geduide functies. De rechtbank ziet dan ook geen reden om te twijfelen aan de medische geschiktheid van de geselecteerde functies. De geduide functies mochten dus worden gebruikt voor de berekening van de mate van arbeidsongeschiktheid.

Op basis van de inkomsten die eiser met de geduide functies zou kunnen verdienen, heeft het UWV een berekening gemaakt die leidt tot de conclusie dat eiser 0,00% arbeidsongeschikt is. Eiser heeft tegen de berekening van het UWV geen gronden naar voren gebracht. Om die reden gaat de rechtbank uit van deze mate van arbeidsongeschiktheid.

Dit betekent dat het UWV terecht de mate van arbeidsongeschiktheid per 29 december 2023 heeft vastgesteld op 0,00%. Omdat pas recht bestaat op een WIA-uitkering bij een mate van arbeidsongeschiktheid van 35% of meer, heeft het UWV de WIA-uitkering terecht per die datum geweigerd.