Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 15 juni 2026

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 15 juni 2026. Daarbij zijn gehoord:

Tevens waren bij de mondelinge behandeling aanwezig, maar zijn niet gehoord:

De officier van justitie verzoekt de rechtbank een zorgmachtiging te verlenen voor de duur van zes maanden.

Betrokkene brengt, samengevat, naar voren dat hij het liefste gelijk naar huis wil met een goede begeleiding. Betrokkene heeft altijd één keer in de week begeleiding gehad vanuit Novadic Kentron. Op de afdeling wordt betrokkene steeds rustiger en neemt hij zijn medicatie elke keer in.

De zaalarts verklaart dat betrokkene bekend is met een bipolaire stoornis en nu een manisch psychotische ontregeling. Er wordt gezien dat betrokkene niet echt ziekte-inzicht heeft en het moeilijk vindt om zich in te leven in andere mensen. Betrokkene doet het liefst dingen op zijn eigen manier en wanneer dit niet wordt gedaan dan kan er een conflict ontstaan. Met de medicatie gaat het langzaamaan beter en rustiger met betrokkene. Voorts geeft de zaalarts aan dat de ontregeling is ontstaan met een epileptische aanval en er bestaat een vermoeden dat de grondslag een neurocognitieve stoornis is. Dit kan pas goed onderzocht worden op het moment dat het beeld gestabiliseerd is, aldus de zaalarts.

De geriater geeft aan dat zij met een begeleider heeft gesproken en betrokkene altijd zijn best doet om thuis te blijven wonen en alles op orde te hebben, maar dit toch niet meer lukte. Hierdoor kwamen er problemen met de buren en heeft de woningbouw veel zorgen of betrokkene het lukt om thuis te blijven wonen. De wens om naar huis te gaan van betrokkene is er maar er zijn grote twijfels of dit mogelijk is. De begeleiding vanuit Novadic Kentron heeft een verblijfsplek aangevraagd op het terrein en [plaats 1] maar dit weigert betrokkene. Op dit moment wordt er gekeken naar de haalbaarheid omdat men het eigen appartement van betrokkene niet wil afnemen maar er wel zorgen zijn. Het liefst heb je een termijn van drie maanden dat je stabiel moet zijn voordat er onderzoek gedaan kan worden naar cognitieve functies met geheugen en planning. In de thuissituatie is de behandeling hiervoor niet gelukt.

De verpleegkundige ziet sinds vorige week een positieve omslag bij betrokkene. Daarvoor was betrokkene veel boos en sindsdien past hij zich beter aan en gaat de omgang beter.

De advocaat bepleit afwijzing van het verzoek. Betrokkene is het niet eens met de voortzetting van de opname omdat hij duidelijk kan zien dat hij de afgelopen weken rustiger is geworden. De eerdere onrust die betrokkene heeft ervaren is naar de achtergrond verdwenen. Een opname is wat betreft betrokkene niet langer noodzakelijk en niet proportioneel. Tegelijkertijd ziet betrokkene wel het belang in van mediatie en ambulante behandeling in een vrijwillig kader. Indien de machtiging wordt toegewezen, verzoekt de advocaat de duur van de opname te beperken tot maximaal drie maanden. Na drie maanden kan er gekeken worden wat er wel of niet nodig is en de nadere onderzoeken kunnen dan vanuit de thuissituatie plaatsvinden.

De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van zes maanden. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

Uit de overgelegde stukken en de mondelinge behandeling is gebleken dat betrokkene lijdt aan bipolaire-stemmingsstoornissen en neurocognitieve stoornissen (o.a. dementie en delier).

Deze stoornis veroorzaakt ernstig nadeel. Dit nadeel bestaat uit ernstige psychische schade, maatschappelijke teloorgang, het oproepen van agressie van een ander door het vertonen van hinderlijk gedrag en gevaar voor de algemene veiligheid van personen en goederen. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat betrokkene de afgelopen weken in beeld is gekomen door verward gedrag en neurologische symptomen. Het manisch toestandsbeeld en de cognitieve problemen kenmerken zich door grootheidswanen en een zeer prikkelbare en dysfore stemming, met hieruit agressie naar derden. Voorts heeft betrokkene geen overzicht of begrip om essentiële medicatie op voorgeschreven manier in te nemen. Bij inadequate inname kunnen er levensbedreigende hartklachten ontstaan.

Om het ernstig nadeel af te wenden of de geestelijke gezondheid en de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen heeft betrokkene zorg nodig.

Er zijn geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis. Het ontbreekt betrokkene aan ziektebesef en ziekte-inzicht. Betrokkene begrijpt niet goed waarom hij is opgenomen. Daarom is verplichte zorg nodig.

De rechtbank is op grond van het zorgplan, de medische verklaring, het advies van de geneesheer-directeur en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn:

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en zijn omgeving.

Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal worden verleend voor de verzochte duur van zes maanden.

verleent een zorgmachtiging voor [betrokkene], geboren op [geboortedag] 1958 in [geboorteplaats], wat inhoudt dat de maatregelen die in rechtsoverweging 4.6 staan kunnen worden toegepast;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 15 december 2026;

wijst af het meer of anders verzochte.