Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 8 april 2026

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 8 april 2026. Daarbij zijn gehoord:

De officier is zoals hij reeds aangaf in zijn verzoek niet op de mondelinge behandeling verschenen en dus ook niet gehoord.

Betrokkene merkt op dat het redelijk goed met hem gaat. Met de tot dusver geboden zorg is hij meer tot rust gekomen. Ook heeft hij de tijd kunnen nemen om serieus over zijn toekomst na te denken. Hij is voornemens om sportiever en gezonder te gaan leven en voortaan beter op zichzelf te gaan letten.

De verpleegkundig specialist in opleiding brengt naar voren dat betrokkene crisis is opgenomen in een situatie, waarin hij in psychotische toestand verkeerde en er sprake was van religieuze wanen en forse agressie. Betrokkene was recent teruggekeerd van een vakantie in Marokko. Daar bleek ook al sprake van psychotische decompensatie en conflicten met zijn omgeving. Met de tot dusver geboden zorg is betrokkene zodanig gestabiliseerd, dat er in haar visie geen sprake meer is van ernstig nadeel. Betrokkene heeft nog wel (na)zorg nodig, maar die kan vrijwillig en (deels) ambulant worden geboden. Voortgezette verplichte zorg is daarom niet meer nodig.

De advocaat van betrokkene voert aan dat zij vaststelt dat haar cliënt inmiddels zodanig is hersteld dat de nog noodzakelijk geachte (na)zorg vrijwillig en (deels) ambulant geboden kan worden en voortgezette verplichte zorg daarom niet noodzakelijk is. Betrokkene krijgt ook veel positieve ondersteuning vanuit zijn familiekring. Namens betrokkene stelt zij zich daarom op het standpunt dat het verzoek dient te worden afgewezen.

Op grond van de tijdens de mondelinge behandeling door de behandelaar van betrokkene gegeven toelichting is naar het oordeel van de rechtbank komen vast te staan dat er geen sprake (meer) is van een psychotisch toestandsbeeld van betrokkene.

Bovendien is naar het oordeel van de rechtbank bij de mondelinge behandeling ook niet gesteld of anderszins gebleken dat zich nog steeds de situatie voordoet dat het gedrag van betrokkene als gevolg van één of meerdere vermoedelijk psychische stoornis(sen) leidt tot het bestaan van of het aanzienlijk risico op onmiddellijk dreigend ernstig nadeel als bedoeld in de Wvggz.

Uit het voorgaande volgt dat aan de wettelijke vereisten voor een voortzetting van de crisismaatregel niet wordt voldaan. Daarom zal het verzoek worden afgewezen.