Uitspraak · Verbintenissenrecht

Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 11 november 2026 – Verzekeringsrecht, boot verzekerde is gedeeltelijk gezonken

ECLI:NL:RBZWB:2026:10995Zaaknummer C/02/430666 / HA ZA 25-25

Instantie
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
C/02/430666 / HA ZA 25-25
Rechtsgebied
Civiel recht, Verbintenissenrecht
Procedure
Bodemzaak
Hoofdwetsartikel
Artikel 6:119 BW
Zittingsplaats
Breda
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Verzekeringsrecht, boot verzekerde is gedeeltelijk gezonken, verzekeraar weigert uitkering onder de gesloten bootverzekering, geen gedekt evenement/voorval in de zin van de polisvoorwaarden, van buiten komend onheil, oorzaak gedeeltelijk zinken van de boot, standpunt van verzekerde dat verzekeraar dekkingsstandpunt niet had mogen wijzigen wordt niet gevolgd.

De rechtbank:

6.1.

wijst de vorderingen van [eiser] af;

6.2.

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 4.750,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend;

6.3.

veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald;

6.4.

verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. Van den Heuvel en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Samenvatting van het geschil
  2. 2 De procedure
  3. 3 3. De feiten
  4. 2 Wanneer betalen wij niet?
  5. 4 Het geschil
  6. 5 De beoordeling
  7. 6 De beslissing

RECHTBANK Zeeland-West-Brabant

Civiel recht

Zittingsplaats Breda

Zaaknummer: C/02/430666 / HA ZA 25-25

Vonnis van 11 november 2026

in de zaak van

[eiser] ,

wonende te [plaats 1] ,

eisende partij,

hierna te noemen: [eiser] ,

advocaat: mr. M. Bouman,

tegen

TVM VERZEKERINGEN N.V.,

gevestigd te Hoogeveen,

gedaagde partij,

hierna te noemen: TVM,

advocaat: mr. J. Mulder.

1 Samenvatting van het geschil

Het geschil tussen partijen vloeit voort uit de schade die op 21 september 2023 is ontstaan aan de boot van [eiser] . Voor schade aan deze boot heeft [eiser] een verzekering afgesloten bij TVM. De boot van [eiser] is op 21 september 2023 deels gezonken.

De schade die daardoor aan de boot is ontstaan heeft [eiser] geclaimd bij TVM. TVM stelt zich op het standpunt niet gehouden te zijn voor deze schade dekking te verlenen.

2 De procedure

2.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 30 april 2025 met de daarin vermelde stukken,

- de mondelinge behandeling van 26 februari 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt en de ter gelegenheid hiervan overgelegde spreekaantekeningen van de zijde van beide partijen. De spreekaantekeningen van de zijde van [eiser] bevat tevens een eiswijziging.

2.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

3 3. De feiten

3.1.

In deze procedure wordt uitgegaan van de navolgende feiten:

a. [eiser] stelt eigenaar te zijn van een open speedboot van het merk Hydrolift, type s24R van het bouwjaar 2003 (hierna: de boot)[_ca6a8e82-054b-41c7-8cb8-d1418cbf1b5b].

b. Per 9 augustus 2023 heeft [eiser] via de assurantietussenpersoon Suydersee Verzekeringen B.V. een offerte van TVM gekregen voor een verzekering van de boot voor een bedrag van € 30.000,--[_bab148f5-4685-4274-8a50-ad39edee0e56].

c. Op de tussen partijen gesloten overeenkomst zijn blijkens de offerte de Algemene Polisvoorwaarden Particuliere Verzekeringen [kenmerk 1] en de Bijzondere Polisvoorwaarden [kenmerk 2] van toepassing verklaard[_fb58e110-3d36-48c7-b670-3f5d203768cc].

Bij de uitleg van gebruikte begrippen in de Bijzondere Polisvoorwaarden staat onder meer het navolgende:

“(…)

 Van buiten komend onheil: Een plotselinge van buiten komende onvoorziene gebeurtenis. Een van buiten komend onheil is bijvoorbeeld aanvaring of diefstal.(…)

2 Wanneer betalen wij niet?

In sommige situaties betalen wij de schade niet. (…)

Daarnaast betalen we niet bij schade:

(…)

 Door onvoldoende zorg. Hiervan is in ieder geval sprake bij:

* het niet of onvoldoende beschermen van de verzekerde spullen tegen vorst, storm of andere (weers)omstandigheden.

(…)

4. Schade aan de boot (casco)

In dit hoofdstuk wordt beschreven welke schade aan uw boot wel of niet verzekerd is.

4.1.

De boot

Wat verzekeren we? Verzekerd is schade aan of verlies van de boot, ontstaan door:

 brand, ontploffing, blikseminslag, storm, inbraak, diefstal, vandalisme, joyvaren, verduistering, aanvaring, gronding en stranding;

 alle andere plotseling van buiten komende onheilen die schade veroorzaken

 diefstal van onderdelen van de boot en scheepsuitrusting als er sporen zijn van (in)braak.

Let op: schade is ook verzekerd als deze veroorzaakt wordt door eigen gebrek. Dit geldt alleen als u niet wist van het eigen gebrek en het ook niet kon weten. (…)”

d. Op 21 september 2023 heeft zich een schadevoorval voorgedaan met de boot. De boot lag op dat moment afgemeerd aan een steiger aan het huisadres van [eiser] te [plaats 1] . Op enig moment die dag constateerde [eiser] , na daarop te zijn geattendeerd door omwonenden, dat de boot gedeeltelijk gezonken was.

e. Op 22 september 2023 heeft [eiser] het schadevoorval bij TVM gemeld.

f. De expert van TVM, de heer [persoon 1] (hierna: [persoon 1] ) heeft onderzoek gedaan naar het gedeeltelijk zinken van de boot. [persoon 1] heeft van deze inspectie een rapport opgesteld, genaamd ‘voorbericht’ d.d. 19 oktober 2023[_59985dd1-6e83-4866-9c13-98299e1a4202]. In het rapport van [persoon 1] staat onder meer het volgende vermeld:

“(…)

Voor zover nu bekend is de oorzaak van het gedeeltelijk zinken het verpakkingsmateriaal dat bij montage van de spiegelplaat niet verwijdert (sic) is en nog tussen de spiegel/plaat en de spiegel zat.

Het verpakkingsmateriaal is van een soort karton, Doordat het vaartuig in het water lag heeft het verpakkingsmateriaal vocht opgenomen en is gaan uitzetten (opzwellen). Door het opzwellen van het verpakkingsmateriaal is de spiegelplaat van de spiegel gedrukt en is er aan de onderzijde een opening ontstaan.

Via deze opening is buitenwater het vaartuig (motorkamer) ingelopen waardoor de

motorkamer vol water is gelopen. Hoewel er in de motorkamer een elektrische bilgepomp met vlotterschakelaar staat heeft de pomp het binnenkomende water blijkbaar niet voor kunnen pompen. Zodoende is de motorkamer verder volgelopen en is het vaartuig uiteindelijk gedeeltelijk gezonken.

Voor zover mij nu bekend is zijn de motor en de aanbouwplaat / spiegelplaat in Noorwegen vervangen. Op basis van de in formatie die ik tot nu toe ontvangen heb is dit voor de aankoop gebeurd. Ik weet (nog) niet wie de werkzaamheden heeft verricht en in wiens opdracht.

Opmerkingen

1. Wanneer en door wie de spiegelplaat vervangen is, is (nog) niet bekend.

2. Hoewel er vooralsnog geen andere oorzaken gevonden zijn dan de aanwezigheid

van het verpakkingsmateriaal is het nog de vraag of de aanwezigheid van het

verpakkingsmateriaal ‘DE” oorzaak is. Mogelijk dat zich gedurende het herstel van de schade een andere oorzaak openbaard (sic).

3. Ikzelf houd de optie nog open dat het vaartuig door harde wind gezonken is. De ligplaats is relatief onbeschut en het vaartuig lag met het achterschip afgemeerd in de wind. In de periode voorafgaande aan het zinken heeft het hard gewaaid en geregend. Mogelijk dat golven over het achterschip geslagen zijn en via openingen in de motordeksel naar binnen zijn geslagen. Verder heb ik geconstateerd dat er een aanmerkelijke hoeveelheid (regen) water in de kuip gestaan heeft omdat de kuipafvoeren afgesloten waren. Hierdoor is het vaartuig aan de achterzijde dieper komen te liggen waardoor golfslag nog gemakkelijker over het achterschip kon slaan en het vaartuig zodoende versneld gedeeltelijk gezonken is.”

g. In een e-mailbericht van 14 februari 2024 Van [persoon 1] aan TVM[_d6079375-1374-47c0-af85-611bace8882e] staat onder meer het volgende:

“(…)

 Er is geconstateerd en bevestigd dat er voorafgaande aan het zinken regenwater in de kuip gestaan heeft.

 Dat houdt dus in dat het regenwater in de kuip niet afgevoerd werd, mogelijk door een verstopping van de afvoeren en/of iets dergelijks.

 Door de hoeveelheid regenwater in de kuip is het vaartuig aan de achterzijde dieper komen te liggen (inzinken) wat voor extra waterdruk op de transomplaat gezorgd heeft.

 Door het zwellen van het verpakkingsmateriaal tussen de transomplaat en spiegel is ter plaatse een opening ontstaan.

 Bij het gedeeltelijk inzinken van het vaartuig is het vaartuig via deze openingen vervuld geraakt.

 De hoeveelheid binnentredend buitenwater moet groter zijn geweest dan wat de bilgepomp weg heeft kunnen pompen.

 Zodoende is het vaartuig verder vervuld geraakt en uiteindelijk gezonken.

Het vaartuig heeft een open kuip met een aanmerkelijk oppervlak die niet afgedekt was. Tijdens regenbuien verzamelt zich zodoende een aanmerkelijke hoeveelheid water in de kuip.

Via twee loosgaten wordt het water afgevoerd. Wanneer de loosgaten verstopt zijn en/of niet meer lozen verzamelt zich zodoende water in de kuip.

Het vaartuig had ligplaats naast de woning van verzekerde. Bij een periodieke controle, zeker na hevige regenval had verzekerde dus kunnen constateren dat er water in de kuip stond. Verzekerde had dan maatregelen kunnen treffen om het water af te voeren.

Anderzijds, als de afdichting van de transomplate niet lek geweest was dan had het vaartuig door het water in de kuip weliswaar ingezonken maar niet vervuld geraakt en dus niet gezonken.

Het zinken is dus een combinatie van factoren; inzinken door regenwater, lekkage van transomplate en onvoldoende pompcapaciteit van de bilgepomp.(…)”

h. Bij e-mailbericht van 20 maart 2024[_2bcdba8f-e7fa-4cdc-a1c1-2834efa38061] van TVM aan de assurantietussenpersoon van [eiser] is verwezen naar voormelde conclusie van [persoon 1] . In het bericht staat onder meer het volgende:

“(…)

Onderstaand tref je de conclusie aan van de expert aangaande de schadeoorzaak. Helaas moet ik je meedelen, dat de schade voor een vergoeding niet in aanmerking komt en wel om de volgende redenen:

Uit de conclusie blijkt dat de schade zeker zou zijn ontstaan op het moment dat verzekerde de boot bij TVM verzekerde. Wij bieden in dat geval geen dekking voor de schade.

Zinken an sich is geen verzekerd evenement. Schade door eigen gebrek is dat wel. Echter, geldt er wel een algemene uitsluiting wanneer het gaat om schade “die zeker zou gaan ontstaan op het moment dat u de verzekering bij ons afsloot” (artikel 2 [kenmerk 2] ). Het verpakkingsmateriaal was voor aanvang van de

verzekering al aanwezig, de openingen tussen de spiegelplaat en de spiegel waren toen dus ook al aanwezig.

Daarnaast is er sprake van onvoldoende zorg. Hiervan is in ieder geval sprake bij het niet of onvoldoende beschermen van de verzekerde spullen tegen (weers) omstandigheden. Niet in de zin dat het vaartuig niet afgedekt werd, maar dat er onvoldoende gecontroleerd werd, zeker ten tijde van hevige regenval. Daarnaast waren de loospoorten verstopt. Gelet op de hoeveelheid water die in de kuip gestaan heeft, is dit geruime tijd voor het zinken niet gedaan.(…)”

i. [eiser] heeft de heer [persoon 2] van [bedrijf] (hierna: [bedrijf] ) ingeschakeld voor het verrichten van een contra-expertise. In het rapport van [bedrijf][_f570c92e-753d-46a6-8e40-9c4e55effc2b] staat onder meer het volgende vermeld:

“(…)

SCHADEOORZAAK: aan de hand van de ontvangen foto’s en rapportage (TVM en reparateur) en het feit dat de bilgepomp liep bij het lichten van de boot achten wij het onwaarschijnlijk dat de beperkte lekkage bij de transom gezien moet worden als oorzaak.

- het is aannemelijk dat sprake is geweest van een lekkage langs de transom doordat de papierstroken bij montage niet zijn verwijderd en zijn gaan zwellen.

Feit is dat de boot na montage van de transom met de papierstroken geruime tijd (ca. 1,5 jaar) in het water heeft gelegen en toen niet is gezonken. De bilgepomp was ‘toen” niet automatisch en toen de boot in Nederland was bleek deze ook niet te werken. Op de Whatsapp foto is te zien dat het een niet waterdichte pomp is, waarschijnlijk een drinkwaterpomp. In de romp van een bont staat altijd wel (wat) water, de papierstrook zal dan ook al veel eerder vanuit de binnenzijde nat zijn geworden.

(…)

- de capaciteit van de nieuwe (automatische) bilgepomp is dusdanig dat deze een beperkte lekkage makkelijk aan kan.

- de boot is op 10-09-2023 naar het woonhuis gevaren waar het op 21-09-2023 scheef hangend in de meerlijnen werd aangetroffen. In die periode is sprake geweest van veel regenval en heeft de kraan van de kuiplozing dichtgestaan. Dit houdt in dat al het regenwater in de kuip is verzameld. De motor en de aandrijving zitten achterin waardoor de boot altijd (wat) achterover in het water ligt. In

de achterwand van de kuip zit verlichting die niet waterdicht is, aan de voorzijde in de kuip zit een opstaande rand van ca. 15 cm. Bij voldoende water in de kuip zal hier water overheen kunnen komen. Wanneer de boot diep komt te liggen zal er ook water via de kabeldoorvoer naast de accu onderin de boot komen. Op

een gegeven moment is er zoveel water onderin de romp dat andere openingen “mee gaan werken”. Hierdoor kan het dat de boot op een gegeven moment heel snel zinkt.

CONCLUSIE : het is aannemelijk dat de boot door lekkage van de spiegel wat dieper is komen te liggen. De automatische bilgepomp heeft gewerkt en kan de instroom van de lekkage ruimschoots aan.

- indien de boot door enkel lekkage van de spiegel volgelopen zou zijn dan:

• had de boot in [plaats 2] al gezonken moeten zijn omdat de bilgepomp daar niet werkte,

• had de accu volledig leeg moeten zijn bij het lichten van de boot, dit was niet het

geval.

- in [plaats 2] was een nieuwe automatische bilgepomp geplaatst, dat deze geweigerd heeft en later weer is gaan werken achten wij onwaarschijnlijk.

- doordat de kraan van de kuipafvoer dicht heeft gestaan heeft regenwater zich opgehoopt en is dit onderin de boot gekomen.

j. In een e-mailbericht van [persoon 1] van 6 maart 2025 staat onder meer dat hij contact heeft gehad met de heer [persoon 2] van [bedrijf] . Verder staat in het bericht het navolgende:

“(…)

Als ik het rapport van [bedrijf] samenvat is er sprake van ophoping van (regen) water doordat de kraan dicht gestaan heeft (waardoor het vaartuig dieper ingezonken (is) en anderzijds door een lekkage langs de spiegelbevestiging waardoor het vaartuig vervuld geraakt is. Het vaartuig is hierdoor zover vervuld geraakt dat het vaartuig gezonken is.

Ik denk dat we ons eerder ingenomen standpunt daarom kunnen handhaven omdat ons standpunt eigenlijk op hetzelfde neerkomt als het standpunt van [bedrijf] . (…)

Los van bovenstaande is de conclusie van [bedrijf] dat het vaartuig gezonken is doordat de kraan van de kuipafvoer gesloten was waardoor regenwater zich over een langere periode van tijd heeft kunnen ophopen met het zinken van het vaartuig tot gevolg. Als zodanig is er dus geen sprake van een plotseling van buiten komend onheil (volregen is een geleidelijk proces) en zou er ook sprake kunnen zijn van onvoldoende zorg (periodiek controleren van het vaartuig).(…)”.

4 Het geschil

4.1.

[eiser] vordert na wijziging van eis bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad,

I. TVM primair te veroordelen tot het bieden van dekking onder de tussen partijen gesloten verzekeringsovereenkomst en aan [eiser] te vergoeden de door [eiser] ten gevolge van het deels zinken van de Hydrolift geleden schade van € 20.309,58, vermeerderd met de wettelijke rente over € 1.025,-- en € 2.858,67 vanaf de resp. data waarop [eiser] deze bedragen heeft voldaan tot de datum van algehele voldoening;

2. TVM subsidiair te veroordelen tot het bieden van dekking onder de tussen partijen gesloten verzekeringsovereenkomst en aan [eiser] te vergoeden de door [eiser] ten gevolge van het deels zinken van de Hydrolift geleden schade van € 18.977,59 vermeerderd met de wettelijke rente over € 1.025,-- en € 2.858,67 vanaf de resp. data waarop [eiser] deze bedragen heeft voldaan tot de datum van algehele voldoening en over het bedrag van € 15.093,92 vanaf medio oktober 2023;

3. TVM te veroordelen in de buitengerechtelijke kosten gemaakt door [eiser] ten bedrage van € 17.743,44, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum van de resp. facturen tot aan de dag van algehele voldoening;

4. TVM te veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijk expertisekosten aan de zijde van [eiser] ten bedrage van € 1.700,72 vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 13 augustus 2024 tot de dag van algehele voldoening;

5. TVM te veroordelen in de kosten van de procedure, inclusief de nakosten, te voldoen binnen 14 dagen na dagtekening van dit vonnis en indien niet binnen die termijn plaatsvindt, vermeerderd met de wettelijke rente over deze kosten vanaf 14 dagen na dagtekening van dit vonnis tot de dag van algehele voldoening.

4.2.

TVM voert verweer. TVM concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [eiser] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiser] in de kosten van deze procedure.

4.3.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

5 De beoordeling

5.1.

[eiser] vordert nakoming van de door hem met TVM gesloten verzekeringsovereenkomst. [eiser] stelt dat de schade aan de boot een verzekerd voorval betreft, namelijk een ‘eigen gebrek’ in de zin van artikel 4 van de Bijzondere Polisvoorwaarden [kenmerk 2] , welk gebrek bestaat uit de aanwezigheid van verpakkingsmateriaal tussen de spiegel en de spiegelplaat van de boot. Subsidiair stelt [eiser] dat de schade aan de boot het gevolg is van een plotseling van buiten komend onheil bestaande uit harde wind en een zeer uitzonderlijke regenval. Als het dichtstaan van de loospoorten als oorzaak van het zinken van de boot moet worden aangemerkt is ook dit aan te merken als een plotseling van buiten komend onheil. Dat sprake was van de uitsluitingsgrond onvoldoende zorg wordt door [eiser] betwist. Verder betoogd [eiser] dat TVM niet mag terugkomen op haar initiële dekingsstandpunt.

5.2.

TVM wijst de aanspraak van [eiser] op een schade-uitkering onder de polis af. Primair betwist TVM dat sprake is van een verzekerd evenement omdat zinken op zichzelf in de verzekeringsvoorwaarden niet wordt benoemd als een onder de verzekering gedekt evenement. Daarnaast stelt TVM zich op het standpunt dat de boot naar verwachting gezonken zou zijn gelet op enerzijds het aanwezige karton bij de transomplaat dat door het in de boot opgehoopte regenwater is gaan uitzetten en een opening heeft gecreëerd en anderzijds de omstandigheid dat de loospoorten dicht stonden waardoor regenwater dat zich verzamelde in de open kuip niet werd geloosd en dat in combinatie met 11 dagen van regenval. Op grond van de polisvoorwaarden van TVM is alleen van buiten komend onheil verzekerd. Hiervan is volgens TVM geen sprake. In dit verband wijst TVM op de optelsom van feiten en omstandigheden in deze zaak die tot de conclusie leiden dat het zinken van de boot te verwachten was. Ingeval de rechtbank oordeelt dat sprake is van een verzekerd evenement beroept TVM zich op een uitsluitingsgrond omdat sprake is van onvoldoende zorg aan de zijde van [eiser] . TVM wijst in dat verband naar het bepaalde in artikel 2 van de Bijzondere Voorwaarden Bootverzekering. TVM betoogt dat [eiser] op grond van de polisvoorwaarden de boot voldoende had moeten beschermen tegen (weers)omstandigheden zoals zware regenval, de loospoorten volledig open had moeten zetten, een dekzeil had moeten aanbrengen en toezicht en schadebeperkende acties had moeten uitvoeren.

Geen verzekerd voorval

5.3.

Kern van het geschil is of er dekking onder de verzekering bestaat voor schade aan de boot van [eiser] . De rechtbank stelt voorop dat nu [eiser] een beroep doet op nakoming van de verzekeringsovereenkomst en stelt dat hem uit hoofde van die verzekering een uitkering toekomt, op hem de stelplicht en de bewijslast rust dat zich een verzekerd evenement heeft voorgedaan.

5.4.

Volgens [eiser] is het schadevoorval verzekerd in de categorie ‘eigen gebrek’ zodat alleen de uitsluiting waarop TVM zich beroept (onvoldoende zorg) relevant is. Subsidiair stelt [eiser] dat de schade aan de boot het gevolg is van een plotseling van buiten komend onheil, namelijk het instromen van regenwater in de kuip van de boot. Volgens [eiser] is dit het startpunt geweest van het zinken van de boot Indien wordt aangenomen dat het dichtgedraaid zijn van de kranen van de loospoorten als oorzaak van het zinken moet worden aangemerkt geldt dat ook dit geldt als een van buiten komend onheil. [eiser] betoogt dat het dicht staan van de kraan van de loospoorten niet bij hem bekend was en in de dagen voor het zinken van de boot ook niet waarneembaar was.

5.5.

Het staat in de onderhavige zaak vast dat in de periode voorafgaand aan het zinken en op de dag van het zinken van de boot veel regen is gevallen en dat dit water zich in de kuip van de boot heeft verzameld, alsmede dat het water niet werd afgevoerd omdat de kraan van de loospoorten dicht stond. In hun rapportages vermelden zowel [persoon 1] als [bedrijf] dat de loospoorten dicht stonden. Hoewel [persoon 1] in zijn rapport vermeldt dat door de opening bij de spiegelplaat water de boot is ingekomen en dit als oorzaak van het zinken kan worden beschouwd, volgt uit het rapport van [bedrijf] dat het dicht staan van de kraan van de loospoorten en het hierdoor niet afvoeren van water uit de kuip als voornaamste oorzaak van het zinken van de boot moet worden beschouwd. [bedrijf] heeft onbestreden gerapporteerd dat de schoonzoon van [eiser] op 10 september 2023 met de boot naar het woonadres van [eiser] is gevaren, waarna de schoonzoon meldde dat er water op de vloer van de boot stond. In het rapport van [bedrijf] staat verder vermeld dat [eiser] daarop contact heeft opgenomen met de heer [persoon 3] van bootbemiddeling.nl die tegen de schoonzoon van [eiser] heeft gezegd dat de kraan van de loospoorten nog dicht stond, waarna de schoonzoon de loospoorten vervolgens open heeft gezet maar ook weer dicht heeft gezet zodra het water uit de boot was. Bij het dicht staan van de kraan van de loospoort kan sprake zijn van wateraccumulatie in de kuip van de boot omdat regenwater niet uit de kuip gaat. Het dicht staan van de kraan betreft geen eigen gebrek in de zin van de polisvoorwaarden. De kraan kan immers open en dicht staan, wat beiden een functie heeft en niet als gebrek te beschouwen is. Het ten onrechte dicht staan van de loospoorten betreft een omstandigheid die voor rekening en risico van [eiser] komt. Dat wordt niet anders door het betoog van [eiser] dat het dicht staan van de kraan van de loospoorten in de dagen voor het zinken ervan voor hem niet waarneembaar was. Uit het vorenstaande volgt dat niet kan worden gesproken van een eigen gebrek in de zin van de polisvoorwaarden en faalt het beroep van [eiser] op deze dekkingsgrond.

5.6.

In het licht van het vorenstaande kan [eiser] ook niet worden gevolgd in zijn betoog dat zijn onbekendheid met het dicht staan van de kraan van de loospoorten valt onder de dekkingsgrond “een van buiten komend onheil”. [eiser] , die zich op het bestaan van dekking beroept, zal immers concrete feiten en omstandigheden moeten stellen (en bij voldoende betwisting: bewijzen) waaruit volgt dat er sprake is van “van een buiten komend onheil”. [eiser] heeft echter onvoldoende gesteld om te kunnen concluderen dat onbekendheid met het dicht staan van de kraan van de loospoorten gekwalificeerd kan worden als “een van buiten komend onheil” in de zin van de polisvoorwaarden. In die polisvoorwaarden is namelijk bepaald dat sprake is van verzekerde schade bij een plotselinge van buiten komende onvoorziene gebeurtenis en dat aanvaring of diefstal een voorbeeld is van een van buiten komend onheil. Het betreft hier dus rechtstreekse fysieke inwerkingen van buitenaf op de verzekerde boot. Uit de in de polis gegeven voorbeelden moet dit redelijkerwijs voor [eiser] ook voldoende duidelijk zijn geweest. Onbekendheid met handelingen die in de risicosfeer van [eiser] liggen, vallen daarom niet onder deze dekkingsgrond.

5.7.

Voorts overweegt de rechtbank dat de weersomstandigheden op 21 september 2023 geen plotseling van buiten komend onheil vormen als gevolg waarvan de boot is gezonken en aanspraak bestaat op uitkering van de schade aan de boot. De belangrijkste oorzaak van het zinken van de boot was immers het dichtstaan van de loospoorten waardoor het regenwater dat sinds 11 november 2023 is gevallen zich in de kuip verzamelde en niet uit de kuip weg kon. Uitsluitend de hoeveelheid regenwater die op 11 november 2013 is gevallen was onvoldoende om de boot tot zinken te brengen en dat laatste was voorts niet gebeurd als de loospoorten open hadden gestaan.

Wijziging dekkingsstandpunt TVM

5.8.

In reactie op het verweer van TVM heeft [eiser] tijdens de mondelinge behandeling aangevoerd dat TVM ten onrechte haar dekkingsstandpunt heeft gewijzigd. [eiser] betoogt dat TVM geen beroep toekomt op de weigeringsgrond dat geen sprake is van een verzekerd evenement vanwege het ontbreken van een van buiten komend onheil en het subsidiaire beroep op de uitsluitingsgrond onvoldoende zorg. Dit omdat TVM aanvankelijk in haar e-mailbericht van 20 maart 2024 zich aan de assurantietussenpersoon op het standpunt heeft gesteld dat voor de door [eiser] gemelde schade in beginsel dekking bestaat omdat sprake is van een eigen gebrek, maar dat op grond van twee uitsluitingen toch geen dekking bestaat. Volgens [eiser] heeft TVM haar standpunt vervolgens in de conclusie van antwoord ten onrechte gewijzigd. Hierin stelt TVM primair dat geen sprake is van een verzekerd evenement omdat geen sprake is van een van buiten komend onheil en subsidiair dat sprake is van een uitsluiting omdat [eiser] onvoldoende zorg zou hebben betracht. In de visie van [eiser] had TVM haar dekkingsstandpunt niet mogen wijzigen en dient enkel getoetst te worden aan het eerste door TVM ingenomen dekkingsstandpunt. Volgens [eiser] handelt TVM in verband met het innemen van een andersluidend dekkingsstandpunt niet zoals het een redelijk handelend verzekeraar betaamt. In dit verband doet [eiser] een beroep op twee arresten[_33b0306e-6f84-444a-bdaf-dc8e1bae0e19].

5.9.

Het beroep op voormelde arresten faalt. Het arrest van de Hoge Raad in de zaak van Hotel Wilhelmina betrof een andere situatie en had te maken met het beroep van de verzekeraar op verzwijging door de verzekerde. Dat is hier niet aan de orde. De Hoge Raad heeft in voormeld arrest overwogen:

“Het beroep van de [verzekeringsmaatschappij op verzwijging] kan (…) slechts slagen, indien zij als redelijk handelend verzekeraarster, ware zij bekend geweest met de verkeerdheid van de opgave (…) de overeenkomst niet of niet onder dezelfde voorwaarden zou hebben aangegaan.”. Het betoog van [eiser] dat TVM door wijziging van haar dekkingsstandpunt niet handelt als een redelijk handelend verzekeraar dient getoetst te worden aan de navolgende maatstaf.

5.10.

In het OHRA/Goilo-arrest[_e873b853-8d8a-4009-a106-be33afb037e5] heeft de Hoge Raad bepaald dat uit de eisen van redelijkheid en billijkheid kan voortvloeien dat wanneer de verzekeraar zijn afwijzing op een bepaalde grond heeft doen steunen, hij daarvan niet kan terugkomen door de afwijzing daarna, wanneer die grond onjuist is gebleken, op een andere grond te baseren. De Hoge Raad heeft als volgt overwogen:

“3.5.2. De aard van de verzekeringsovereenkomst brengt in beginsel mee dat de verzekeraar een verzoek om dekking niet dan na behoorlijk onderzoek dient af te wijzen en dat hij de afwijzing duidelijk behoort te motiveren. Tegen deze achtergrond moet worden aangenomen dat uit de eisen van redelijkheid en billijkheid kàn voortvloeien dat wanneer de verzekeraar zijn afwijzing op een bepaalde grond heeft doen steunen, hij daarop niet kan terugkomen door haar nadien, wanneer die grond onjuist is gebleken, op een andere grond te baseren. Of zulk terugkomen op de aanvankelijk opgegeven afwijzingsgrond niet meer vrijstaat, zal afhangen van de verdere bijzonderheden van het geval. Daarbij zal onder meer van belang zijn de mate van precisie van de aanvankelijk aangevoerde grond, de mate van stelligheid waarmede deze is verwoord, alsmede of het gaat om een verzoek van de verzekerde een standpunt te willen innemen in verband met door hem te maken kosten dan wel om een verzoek om dekking van reeds geleden schade: deze en dergelijke factoren zijn mede bepalend voor de mate waarin de verzekerde erop mag vertrouwen dat de verzekeraar de opgegeven afwijzingsgrond beslissend acht en dat is weer van belang voor het antwoord op de vraag of de goede trouw eraan in de weg staat dat de verzekeraar later, wanneer de opgegeven grond onjuist is gebleken, zijn afwijzing handhaaft op een nieuwe grond. Onder omstandigheden kan een verzekeraar derhalve gehouden zijn tot het vergoeden van kosten welke niet onder de dekking van de polis vallen, omdat hij het door hem bij de verzekerde door de formulering van zijn afwijzing gewekte vertrouwen niet mag beschamen.”

5.11.

Uit voormeld arrest blijkt niet dat elke wijziging in het dekkingsstandpunt van de verzekeraar ontoelaatbaar is. De Hoge Raad heeft immers bepaald dat de vraag of het terugkomen op de aanvankelijk opgegeven afwijzingsgrond niet meer vrijstaat, zal afhangen van de verdere bijzonderheden van het geval. [eiser] heeft niet aangevoerd welke bijzonderheden maken dat TVM de afwijzingsgronden niet heeft mogen uitbreiden. Naar het oordeel van de rechtbank is hiervoor onvoldoende de enkele omstandigheid dat TVM aanvankelijk alleen een beroep deed op gedekte oorzaak “eigen gebrek” maar de schade heeft afgewezen wegens uitsluitingsgronden en pas later ook het standpunt innam dat van een gedekte oorzaak geen sprake is.

5.12.

Ook het arrest van het hof Amsterdam van 16 december 2014 kan [eiser] niet baten. In voormelde zaak had de verzekerde een brandschadeverzekering en een machinebreukverzekering bij haar verzekeraar afgesloten. De verzekeraar heeft zich op het standpunt gesteld dat de als gevolg van een bepaald defect de door haar verzekerde geleden bedrijfsschade niet onder de bedrijfsschadeverzekering was gedekt. Ter onderbouwing van dit standpunt had de verzekeraar zich in een twee brieven aan haar verzekerde beroepen op een aantal specifieke uitsluitingen in de bedrijfsschadeverzekering. Daarbij had zij zich niet ook een beroep gedaan op het ontbreken van dekking onder de machinebreukverzekering, een voorwaarde/ingang voor dekking onder de bedrijfsschadeverzekering. In één van deze brieven had verzekeraar geschreven: “Wij stellen vast dat de dekking en de omvang van de materiële schade onbetwist is”. Volgens het hof mocht verzekerde deze passage, mede in het licht van de inhoud van de brief als geheel en de daaraan voorafgaande brief, aanmerken als een erkenning van de verzekeraar dat sprake was van een gedekt schadevoorval onder de machinebreukverzekering en mocht zij ervan uitgaan dat alleen vanwege het eigen risico geen uitkering onder deze verzekering had plaatsgevonden. Onder toepassing van de in het arrest OHRA/Goilo aangelegde maatstaf oordeelt het hof vervolgens dat de verzekeraar in de gegeven omstandigheden niet op deze erkenning kan terugkomen.

5.13.

In de brief van TVM van 20 maart 2023 geeft TVM als eerste aan dat het zinken van de boot geen verzekerd evenement is. De omstandigheid dat TVM vervolgens aangeeft dat schade door eigen gebrek wel een verzekerd evenement is en zich in dat verband beroept op twee uitsluitingsgronden (waaronder het dicht staan van de loospoorten) maakt nog niet dat eigen gebrek uitsluitend als dekkingsgrond is erkend. Dit afwijzingsstandpunt is gebaseerd op de op dat moment bekende feiten en omstandigheden. TVM heeft zich vervolgens op basis van de inhoud van het in opdracht van [eiser] opgestelde rapport van [bedrijf] op het standpunt gesteld dat geen sprake is van een verzekerd evenement omdat het dicht staan van de loospoorten niet valt onder de dekkingsgrond ‘een van buiten komend onheil’. Dit betreft een uitbreiding van de afwijzingsgrond dat geen sprake is van een verzekerd evenement en heeft naar het oordeel van de rechtbank niet in een te laat stadium plaatsgevonden. Uit het rapport van [bedrijf] is namelijk voor het eerst het dicht staan van de loospoorten als belangrijkste oorzaak van het zinken naar voren gekomen en de reden daarvan te weten omdat de schoonzoon van [eiser] de kraan van de loospoorten had dichtgezet tussen 10 september en 21 september 2023. Hierdoor heeft de kuip van de boot zich gevuld met regenwater (na een periode van hevige regenval) en is de boot gezonken. Daarmee is vast komen te staan dat het vullen van de kuip met water niet het gevolg is van een eigen gebrek. Deze oorzaak was niet bij TVM bekend toen zij bij bericht van 20 maart 2023 [eiser] heeft medegedeeld dat er geen dekking voor de schade aan de boot zou worden verleend. In het rapport van [persoon 1] staat niets over de oorzaak van het dicht staan van de loospoorten, hij schrijft ook dat de loospoorten verstopt waren, en is dit niet aangemerkt als causale oorzaak van het zinken van de boot. Het met het rapport van [bedrijf] bekend worden van de oorzaak van het dicht staan van de loospoorten en het als gevolg hiervan zinken van de boot is naar het oordeel van de rechtbank een nieuwe omstandigheid waarop TVM haar nieuwe standpunt heeft mogen baseren. Ook dat draagt eraan bij dat het TVM vrij stond zich vervolgens op deze afwijzingsgrond te beroepen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft TVM hierdoor niet gehandeld in strijd met de eisen van redelijkheid en billijkheid.

Conclusie

5.14.

Omdat [eiser] onvoldoende gemotiveerd heeft gesteld dat sprake is van schade als gevolg van een door de verzekering gedekt evenement heeft hij geen recht op uitkering krachtens de verzekering. De vorderingen van [eiser] worden dan ook afgewezen. Gelet hierop behoeft het verweer van TVM dat [eiser] geen vermogensschade heeft geleden omdat [b.v.] schade heeft vergoed en de vraag of [eiser] eigenaar is van de boot en vorderingsgerechtigd is, geen bespreking. Ook de discussie tussen partijen over de vraag welke versie (prod. 4 of 19 van de zijde van [eiser] ) van de Bijzondere Polisvoorwaarden [kenmerk 2] de juiste is, behoeft geen bespreking. Dit zou mogelijk alleen relevant zijn indien de rechtbank toe was gekomen aan het beroep van TVM op de uitsluitingsgrond onvoldoende zorg.

5.15.

[eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van TVM worden begroot op:

- griffierecht€2.889,00
- salaris advocaat€1.672,00(2 punten × € 836,00)
- nakosten€189,00(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)
Totaal€4.750,00
5.16.

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

6 De beslissing

De rechtbank:

6.1.

wijst de vorderingen van [eiser] af;

6.2.

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 4.750,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend;

6.3.

veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald;

6.4.

verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. Van den Heuvel en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.

Voetnoten

  1. Productie 1 bij dagvaarding.
  2. Productie 2 bij dagvaarding.
  3. Productie 3 en 4 bij dagvaarding.
  4. Productie 7 bij dagvaarding.
  5. Productie 8 bij dagvaarding.
  6. Productie 8 bij dagvaarding.
  7. Productie 9 bij dagvaarding.
  8. Hoge Raad,19 mei 1978, ECLI:NL:HR:1978:AC6258 (Hotel Wilhelmina) en Hof Amsterdam, 16 december 2014, ECLI:NL:GHAMS:2014:5449.
  9. Hoge Raad, 3 februari 1989, ECLI:NL:HR:1989:AB8306.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.