Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 15 oktober 2026

De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek af. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.

De burgemeester heeft op 2 september 2026 per e-mail bevestigd dat de voorgenomen sluiting wordt opgeschort totdat de voorzieningenrechter uitspraak heeft gedaan.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 6 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoeker, bijgestaan door zijn gemachtigde, en namens de burgemeester [vertegenwoordiger 1] en mr. [vertegenwoordiger 2]. Namens Tiwos is mr. [vertegenwoordiger 3] verschenen.

Naar aanleiding van informatie van Team Criminele Inlichtingen (TCI) is de politie een onderzoek gestart naar de woning. De politie heeft de woning op 27 mei 2026 betreden. Uit de bestuurlijke rapportage van 2 juni 2026 blijkt dat het volgende is aangetroffen dan wel geconstateerd:

Op 29 juni 2026 heeft de burgemeester aan verzoeker en Tiwos haar voornemen kenbaar gemaakt om de woning met toepassing van artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet voor twee maanden te sluiten. Tiwos heeft op 7 juli 2026 kenbaar gemaakt dat zij zich niet tegen de voorgenomen sluiting verzet. Verzoeker heeft op 13 juli 2026 een zienswijze ingediend.

Met het bestreden besluit heeft de burgemeester gelast om de woning te sluiten en gesloten te houden voor een periode van twee maanden met ingang van 9 september 2026. De burgemeester heeft in het bestreden besluit geconcludeerd dat de sluiting gelet op de gegeven omstandigheden evenwichtig is. Dat verzoeker medische klachten ervaart is vervelend, maar het is niet aannemelijk dat hij door de genoemde klachten niet in staat is om (tijdelijk) in een andere woning te verblijven. Verzoeker heeft volgens de burgemeester bewust een risico genomen door in de woning een handelshoeveelheid drugs aanwezig te hebben. De burgemeester acht het van belang dat er geen minderjarige kinderen de dupe worden van de last tot sluiting. Verzoeker heeft zijn stelling dat hij geen vervangende woonruimte kan vinden niet onderbouwd. De sluiting heeft grote gevolgen voor verzoeker, maar uit de zienswijze maakt de burgemeester niet op dat die gevolgen onevenredig zwaar ingrijpen op de persoonlijke levenssfeer van verzoeker.

Als gevolg van het bestreden besluit wordt de door verzoeker gehuurde woning gesloten voor de duur van twee maanden. Gelet op de aard van de zaak en het in geding zijnde huisrecht van verzoeker is naar het oordeel van de voorzieningenrechter voldoende gebleken van een spoedeisend belang bij zijn verzoek om een voorlopige voorziening tot schorsing van het bestreden besluit. De burgemeester heeft het spoedeisend belang ook niet betwist.

Als de conclusie is dat de burgemeester haar beoogde doelen niet met een minder ingrijpend middel dan sluiting van de woning voor een bepaalde duur kan bereiken en een woningsluiting dus het aangewezen middel is, betekent dit nog niet dat zij hiertoe steeds mag overgaan. Daarvoor moet zij zich ervan vergewissen dat de sluiting in de gegeven omstandigheden ook evenwichtig is.

Bij de beoordeling van de evenwichtigheid kunnen volgens de uitspraak van 16 juli 2025 van de Afdeling verschillende omstandigheden van belang zijn. De burgemeester moet bijvoorbeeld de mate van verwijtbaarheid van degenen die door de sluiting worden getroffen beoordelen en beoordelen in hoeverre aan hen kan worden tegengeworpen dat zij zelf het risico op ingrijpende gevolgen van hun handelen of nalaten hebben genomen. Daarnaast is van belang of de bewoners een bijzondere binding met de woning hebben en wat de gevolgen voor hen zijn van het voor de duur van de sluiting elders moeten verblijven. Verder moet de burgemeester de aanwezigheid van minderjarige kinderen en de impact van de sluiting op hun welzijn in haar besluitvorming betrekken. Ook is van belang hoelang de woning gesloten blijft en of de bewoners na de sluiting weer van de woning gebruik kunnen maken. Bij dat laatste dient de burgemeester zich er rekenschap van te geven dat de sluiting van een huurwoning de verhuurder de wettelijke grondslag biedt om de huurovereenkomst buitengerechtelijk, dus zonder tussenkomst van de kantonrechter, te ontbinden. En ook dat de huurder door sluiting van de woning veelal op een zogenoemde zwarte lijst bij een woningcorporatie komt te staan, als gevolg waarvan hij voor een bepaalde duur geen nieuwe sociale huurwoning kan huren in de regio. Als de burgemeester tot de conclusie komt dat de nadelige gevolgen van een woningsluiting onevenredig zijn in verhouding tot de met het besluit te dienen doelen, dient zij van sluiting af te zien. Afhankelijk van de concrete situatie zou de burgemeester dan nog kunnen kiezen voor een last onder dwangsom of een waarschuwing.

De burgemeester heeft zich in het bestreden besluit op het standpunt gesteld dat het niet anders kan zijn dat verzoeker verwijtbaar heeft gehandeld of in elk geval op de hoogte was van de aanwezige drugs in de woning. Verzoeker heeft dit niet betwist.

Verzoeker heeft diverse stukken over zijn medische situatie overgelegd. Uit deze stukken blijkt naar het oordeel van de voorzieningenrechter echter niet dat zijn gezondheidsklachten maken dat hij specifiek aan de woning gebonden is. Ter zitting heeft verzoeker desgevraagd aangegeven dat de woning niet is aangepast aan zijn gezondheidsklachten. De voorzieningenrechter begrijpt dat de sluiting voor stress kan zorgen en dat verzoeker bij voorkeur in zijn vertrouwde woonomgeving wil herstellen, maar hij heeft niet aannemelijk gemaakt dat een tijdelijk verblijf elders negatieve gevolgen zal hebben voor zijn behandeling of herstel.

Het is in beginsel de verantwoordelijkheid van verzoeker zelf om vervangende woonruimte te vinden. Wel dient de burgemeester te informeren naar de mogelijkheden van vervangende huisvesting.[_0bb3b198-3218-433b-8c44-95ebc6a9c672] De voorzieningenrechter stelt vast dat de burgemeester verzoeker er tijdig op heeft gewezen dat het aan hem is om vervangende woonruimte te zoeken en dat de burgemeester daarbij heeft gewezen op de mogelijke ondersteuning van [stichting]. Verzoeker heeft ter zitting verklaard dat hij geen gebruik heeft gemaakt van deze mogelijkheid. Dat behoort voor zijn risico te blijven. Verzoeker heeft naar het oordeel van de voorzieningenrechter niet inzichtelijk gemaakt wat hij tot op heden zelf heeft ondernomen om vervangende woonruimte te vinden.

Voor zover verzoeker erop heeft gewezen dat een sluiting naar alle waarschijnlijkheid zal leiden tot beëindiging van de huurovereenkomst merkt de voorzieningenrechter op dat Tiwos ter zitting heeft toegelicht dat zij zonder meer tot ontruiming en ontbinding zal overgaan.

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter zijn de nadelige gevolgen van de sluiting niet onevenredig in verhouding tot de daarmee te dienen doelen, zoals de burgemeester die aan haar besluit ten grondslag heeft gelegd.

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening te treffen daarom af. Voor vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.