Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 9 januari 2025

De inspecteur heeft aan belanghebbende over de jaren 2019 tot en met 2021 de volgende navorderingsaanslagen inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) opgelegd (de navorderingsaanslagen). Gelijktijdig heeft de inspecteur telkens belastingrente in rekening gebracht (de belastingrentebeschikkingen). De aanslagen zijn opgelegd naar de hiernavolgende inkomens:

Belanghebbende heeft het bezwaar tegen de navorderingsaanslag over het jaar 2020 ingetrokken op 31 augustus 2023.

De inspecteur heeft de bezwaren van belanghebbende tegen de navorderingsaanslagen over de jaren 2019 en 2021 ongegrond verklaard.

De rechtbank heeft de beroepen op 17 oktober 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: namens de inspecteur, mr. [inspecteur 1], mr. [inspecteur 2] en mr. [inspecteur 3]. Belanghebbende heeft de rechtbank op 18 oktober 2024 telefonisch geïnformeerd dat hij zich heeft vergist in de zittingsdatum en dat hij daardoor niet aanwezig was. De rechtbank heeft hierin geen reden gezien om het onderzoek te heropenen.

Naar het oordeel van de rechtbank is het beroep tegen de navorderingsaanslag voor het jaar 2020 niet-ontvankelijk. De navorderingsaanslagen over de jaren 2019 en 2021 zijn terecht en niet tot te hoge bedragen opgelegd. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot deze oordelen komt en welke gevolg deze oordelen hebben.

Belanghebbende hield in de onderhavige jaren (vanaf 12 maart 2019) samen met zijn fiscaal partner – ieder voor 50% – alle aandelen in [B.V. 1].

[B.V. 1] heeft aan belanghebbende en zijn partner vanaf 4 juli 2019 tot en met 2020 een auto, een Volkswagen Transporter (de Transporter) met [kenteken 1] en een cataloguswaarde van € 26.177 ter beschikking gesteld. Over het jaar 2019 is geen kilometeradministratie overgelegd. Over het jaar 2020 heeft belanghebbende een kilometeradministratie overgelegd op basis waarvan de inspecteur heeft geoordeeld dat de Transporter in 2020 niet voor privédoeleinden is gebruikt.

[B.V. 1] heeft vanaf 24 juni 2021 een Volkswagen Golf (de Golf) met [kenteken 2] en een cataloguswaarde van € 32.745 aan belanghebbende en zijn partner ter beschikking gesteld.

Belanghebbende heeft in de aangiften IB/PVV de volgende inkomsten uit tegenwoordige dienstbetrekking aangegeven:

Bij [B.V. 1] heeft ten aanzien van de onderhavige jaren een boekenonderzoek plaatsgevonden. Daarbij is de aanvaardbaarheid onderzocht van de aangiften loonheffingen en omzetbelasting over de periode 1 januari 2019 tot en met 31 maart 2022. Het controlerapport dat naar aanleiding van het boekenonderzoek is opgesteld dateert van 21 april 2023.

Op basis van dit controlerapport zijn de navorderingsaanslagen opgelegd. Hierbij heeft de inspecteur correcties toegepast vanwege een bijtelling privégebruik auto van de zaak en inkomen uit aanmerkelijk belang (onttrekkingen). Deze correcties kunnen als volgt weergegeven worden:

Belanghebbende stelt dat [B.V. 1], gezien haar financiële situatie, niet in staat was het gebruikelijk loon over de jaren 2019 en 2021 uit te betalen. Bij het opleggen van de navorderingsaanslagen is loon in aanmerking genomen dat hij niet heeft ontvangen.De correctie(s) van het voordeel uit aanmerkelijk betwist belanghebbende niet.

De rechtbank stelt vast dat belanghebbende niet betwist dat [B.V. 1] aan hem in bepaalde perioden in 2019 en 2021 een auto van de zaak ter beschikking heeft gesteld (zie 3.2 en 3.3). Een bijtelling wegens privégebruik van een auto van de zaak is loon in natura. In die zin faalt de stelling van belanghebbende dat [B.V. 1] niet in staat was om het loon aan hem uit te betalen en hij dit loon ook niet heeft ontvangen. [B.V. 1] heeft de auto’s ter beschikking gesteld en belanghebbende heeft loon in natura genoten omdat hij voor privédoeleinden van deze auto’s gebruik kon maken.

De beroepen worden geacht mede betrekking te hebben op de belastingrentebeschikkingen. Belanghebbende heeft geen zelfstandige gronden tegen de in rekening gebrachte belastingrente aangevoerd. De rechtbank ziet geen aanleiding af te wijken van de belastingrentebeschikkingen.

De beroepen tegen de navorderingsaanslagen over de jaren 2019 en 2021 zijn ongegrond.

De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenvergoeding. Ook krijgt belanghebbende het griffierecht niet vergoed.