Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 10 oktober 2023

Het verloop van de procedure blijkt uit het verschoningsverzoek van 9 oktober 2023.

Een verschoningsverzoek hoeft, anders dan een wrakingsverzoek, niet ter zitting te worden behandeld. Het verzoek is daarom niet ter zitting behandeld.

De rechter heeft het verschoningsverzoek gebaseerd op het feit dat zij de zaken eerder ter zitting behandeld heeft en deze heeft aangehouden voor onderzoek. Zij heeft op dat moment de gevangenhouding bevolen en zich uitgesproken over de ernstige bezwaren. Zij meent zich daarbij wellicht iets te stellig te hebben uitgedrukt. Volgens de raadsman is zij daarmee vooruit gelopen op eventuele door haar te nemen bewijsbeslissingen in deze zaak. De politierechter heeft begrip voor dat standpunt van de raadsman en zij wenst zich om die reden te verschonen.

Uitgangspunt is dat een rechter op grond van zijn aanstelling wordt vermoed onpartijdig te zijn. Uitzonderlijke omstandigheden kunnen een aanwijzing opleveren dat een rechter ten opzichte van een partij vooringenomen is of dat daarvoor een terechte vrees bestaat. Ook de uiterlijke schijn kan daarbij een rol spelen.

Hoewel een oordeel over de ernstige bezwaren in het kader van een bevel tot gevangenhouding met zich brengt dat een rechter zich uitlaat over de bewijsmiddelen, meent de rechter dat zij zich dient te verschonen, zodat de schijn van partijdigheid wordt vermeden. Het verzoek zal om die reden worden toegewezen. Dit betekent dat de behandeling van de zaken door een andere rechter moet worden overgenomen.

wijst het verzoek tot verschoning toe;

bepaalt dat het proces in de zaken met kenmerken 02/218414-23, 96/196547-22 (TUL), 96/196698-21 (TUL) wordt voortgezet in de stand waarin het zich bevond op het moment dat verschoningsverzoek werd ingediend;