Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 7 februari 2023

In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank de beroepen van belanghebbende tegen de uitspraken op bezwaar van de inspecteur van 16 november 2021.

De beroepen hebben betrekking op de loontijdvakken in de periodes:

De inspecteur heeft de bezwaren van belanghebbende niet-ontvankelijk verklaard. De inspecteur heeft de bezwaren tevens aangemerkt als verzoeken om ambtshalve vermindering en deze afgewezen.

De rechtbank heeft de beroepen op 24 januari 2023 op zitting behandeld. Hieraan heeft belanghebbende deelgenomen. Namens de inspecteur is, met voorafgaand bericht, niemand verschenen.

Belanghebbende woonde in de onderhavige jaren in Portugal.

Op de door de inspecteur overlegde renseignementen staat dat belanghebbende in de jaren 2016 tot en met 2018 de volgende inkomsten van de Sociale Verzekeringsbank (SVB) uit Nederland ontving:

Belanghebbende heeft op 6 oktober 2021 de inspecteur verzocht om teruggaaf van de ingehouden loonheffing vanaf 22 december 2014.

De inspecteur heeft belanghebbendes bezwaren voor zover die betrekking hebben op de tijdvakken in de jaren 2016 tot en met 2018 in drie aparte brieven niet-ontvankelijk verklaard wegens overschrijding van de bezwaartermijn. In die brieven zijn tevens de verzoeken om ambtshalve vermindering afgewezen, omdat uit de onder 2.2 door hem ontvangen informatie blijkt dat over de tijdvakken in de jaren 2016 tot en met 2018 door de SVB geen loonheffing is ingehouden.

Voor de tijdvakken in de jaren 2019 en 2020 heeft wel een teruggaaf van door de SVB ingehouden loonheffing aan belanghebbende plaatsgevonden.

Tussen partijen is niet langer in geschil dat over de tijdvakken in de jaren 2016 tot en met 2018 door de SVB geen loonheffing is ingehouden. Ter zitting heeft belanghebbende haar stelling dat een teruggaaf van ingehouden loonheffing moet plaatsvinden ingetrokken.

Belanghebbende heeft ter zitting verklaard dat het geschil uitsluitend ziet op de door de inspecteur verstuurde brieven (zie 2.4 en 2.5) waardoor zij zich misleid voelt. Eerst heeft de inspecteur medegedeeld dat de tijdvakken in de jaren 2016 tot en met 2018 beoordeeld zouden worden. Uit de latere brieven volgt dat de bezwaren door haar te laat zijn ingediend. Aangezien op deze brieven telkens staat vermeld dat zij tegen de uitspraak op bezwaar in beroep kon gaan, is bij haar (naar nu blijkt ten onrechte) de hoop ontstaan dat ook over de tijdvakken in de jaren 2016 tot en met 2018 nog een teruggaaf van loonheffing kon plaatsvinden. Belanghebbende heeft ter zitting verzocht om vergoeding van het griffierecht en haar proceskosten, zijnde de reis- en verblijfkosten.

De rechtbank overweegt dat indien beroep kan worden ingesteld tegen een uitspraak op bezwaar daarvan door de inspecteur melding moet worden gemaakt.[_29bce77e-a6b3-4531-8fc8-ef5f62ef9c71] De rechtbank is van oordeel dat de inspecteur door te voldoen aan die verplichting en belanghebbende te wijzen op haar rechten, niet misleidend heeft gehandeld. De rechtbank vindt ook niet dat de inspecteur overigens heeft gehandeld in strijd met een algemeen beginsel van behoorlijk bestuur. In hetgeen belanghebbende heeft aangevoerd, bestaat dan ook naar het oordeel van de rechtbank geen aanleiding de inspecteur te veroordelen in de door belanghebbende in verband met de beroepen gemaakte kosten.