Rechtbank Rotterdam, 21 juli 2026

[eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres

(gemachtigde: mr. J.F. Cheung ),

en

Dienst Toeslagen

(gemachtigden: [gemachtigde 1] en [gemachtigde 2] ).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de aanvraag van eiseres om compensatie op grond van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). Eiseres is het niet eens met de afwijzing van de aanvraag voor het toeslagjaar 2012. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de Dienst Toeslagen terecht geen compensatie heeft toegekend over het toeslagjaar 2012. Wel heeft de Dienst Toeslagen een fout gemaakt in de berekening van de rentevergoeding over het jaar 2011.

Procesverloop

2. Met een besluit van 29 september 2022 (primair besluit 1) heeft de Dienst Toeslagen de aanvraag van eiseres om compensatie op grond van de Wht voor de jaren 2010 en 2011 toegewezen. Met hetzelfde besluit heeft de Dienst Toeslagen de aanvraag van eiseres om compensatie voor het jaar 2012 afgewezen. Met een besluit van 31 januari 2023 (primair besluit 2) heeft de Dienst Toeslagen aan eiseres een tegemoetkoming wegens een onterechte kwalificatie van opzet of grove schuld (O/GS) toegekend voor het jaar 2012.

Beoordeling door de rechtbank

3. Eiseres heeft twee kinderen, geboren op [geboortedag 1] 2008 en [geboortedag 2] 2012. Zij heeft voor haar oudste kind kinderopvangtoeslag aangevraagd en ontvangen voor de toeslagjaren 2010 tot en met 2012.

4. Eiseres heeft zich gemeld voor een herbeoordeling op grond van de Wht van haar recht op kinderopvangtoeslag. Bij brief van 25 maart 2022 heeft de Dienst Toeslagen eiseres bericht dat zij in aanmerking komt voor het forfaitaire bedrag van € 30.000,- als bedoeld in artikel 2.7 van de Wht. Dit bedrag is aan eiseres uitbetaald.

5. Met primair besluit 1 heeft de Dienst Toeslagen over de toeslagjaren 2010 en 2011 compensatie ter hoogte van € 50.379,- toegekend. De Dienst Toeslagen heeft ten aanzien van toeslagjaar 2012 de aanvraag om compensatie afgewezen.

Heeft de Dienst Toeslagen de renteberekening juist uitgevoerd?

6. Eiseres voert aan dat de Dienst Toeslagen de rentevergoeding voor het jaar 2011 onjuist heeft vastgesteld. De Dienst Toeslagen heeft dit erkend. Ter zitting heeft de Dienst Toeslagen bevestigd dat in verband met de rentevergoeding een bedrag van € 269,- zal worden nabetaald. Eiseres heeft ter zitting verklaard hiermee te kunnen instemmen.

Heeft de Dienst Toeslagen de aanvraag om compensatie voor het toeslagjaar 2012 terecht afgewezen?

7. Eiseres voert aan dat zij wel degelijk recht heeft op compensatie over het toeslagjaar 2012 wegens hardheid van de toepassing van het wettelijk systeem. Ter zitting heeft eiseres deze beroepsgrond uitgelegd. Zij heeft aangevoerd dat zij de kinderopvangtoeslag op 2 oktober 2011 zelf heeft stopgezet, maar dat de kinderopvangtoeslag vervolgens alsnog is doorgelopen. Eiseres kon niet weten dat de kinderopvangtoeslag via een op verzoek van de kinderopvanginstelling gelegd derdenbeslag betaalbaar werd gesteld aan de kinderopvanginstelling. Eiseres betoogt dat zij met de deurwaarder een gunstigere betalingsregeling had kunnen treffen dan met de Dienst Toeslagen. Eiseres vindt het onrechtvaardig dat, hoewel zij zelf de kinderopvangtoeslag heeft stopgezet, zij alsnog op deze manier de rekening heeft gekregen.

Redelijke termijn

8. Eiseres heeft verzocht om een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

Conclusie en gevolgen

9. Nu de Dienst Toeslagen heeft erkend dat de rentevergoeding voor het jaar 2011 onjuist is vastgesteld, is het beroep gegrond. De rechtbank zal het bestreden besluit vernietigen en het primaire besluit 1 herroepen voor zover deze besluiten zien op de rentevergoeding voor het jaar 2011. Overeenkomstig hetgeen ter zitting is besproken, zal de rechtbank deze rentevergoeding vaststellen op € 269,-. Ook krijgt eiseres een schadevergoeding voor het overschrijden van de redelijke termijn van € 2.000,-.

10. Omdat het beroep gegrond is, moet de Dienst Toeslagen het griffierecht aan eiseres vergoeden. Eiseres krijgt daarom ook een vergoeding van haar proceskosten. De Dienst Toeslagen moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding wordt vastgesteld volgens het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) en bedraagt € 1.868,- omdat de gemachtigde van eiseres een beroepschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen (2 punten met een waarde van € 934,- per punt, wegingsfactor 1). Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.

11. Omdat de overschrijding van de redelijke termijn is veroorzaakt door de duur van de bezwaarprocedure, zal de rechtbank de Dienst Toeslagen ook veroordelen in de door eiseres in beroep gemaakte proceskosten voor het verzoek om schadevergoeding. De rechtbank stelt deze kosten op grond van het Bpb vast op € 467,- (één punt voor het indienen van het verzoek ter zitting bij de rechtbank, met een wegingsfactor van 0,5 en een waarde per punt van € 934,-). De Dienst Toeslagen moet in totaal € 2.335,- aan proceskosten aan eiseres betalen.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit en herroept het primaire besluit 1 voor zover deze besluiten zien op de rentevergoeding voor het jaar 2011;

- stelt de rentevergoeding voor het jaar 2011 vast op € 269,-;

- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde deel van het bestreden besluit;

- veroordeelt de Dienst Toeslagen tot betaling aan eiseres van een schadevergoeding van € 2.000,-;

- bepaalt dat de Dienst Toeslagen het griffierecht van € 53,- aan eiseres moet vergoeden;

- veroordeelt de Dienst Toeslagen tot betaling van € 2.335,- aan proceskosten aan eiseres.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S. Veling, rechter, in aanwezigheid van mr. R. Blokhuis, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 21 juli 2026.

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.