Uitspraak · Bestuursrecht

Rechtbank Rotterdam, 18 november 2026 – Wet hersteloperatie toeslagen (Wht)

ECLI:NL:RBROT:2026:16192Zaaknummer ROT 25/3096

Instantie
Rechtbank Rotterdam
Datum uitspraak
18 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
ROT 25/3096
Rechtsgebied
Bestuursrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 6:11 Awb
Zittingsplaats
Rotterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). Eiseres heeft de aanvraag om compensatie op grond van de Wht te laat ingediend. Volgens de Dienst Toeslagen bestaat onvoldoende aanleiding om af te wijken van de wettelijke uiterste termijn. Naar het oordeel van de rechtbank mocht de Dienst Toeslagen de hardheidsclausule in redelijkheid buiten toepassing laten. Het beroep is ongegrond.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.P. Ferwerda, rechter, in aanwezigheid van mr. A.J. Huisman, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026.

griffierrechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres
  2. Dienst Toeslagen
  3. Samenvatting
  4. Procesverloop
  5. Beoordeling door de rechtbank
  6. Conclusie en gevolgen
  7. Beslissing
  8. Informatie over hoger beroep

RECHTBANK ROTTERDAM

Bestuursrecht

zaaknummer: ROT 25/3096

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 18 november 2026 in de zaak tussen

[eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres

en

Dienst Toeslagen

(gemachtigde: [naam] ).

Samenvatting

1. Eiseres heeft de aanvraag om compensatie op grond van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht) te laat ingediend. Volgens de Dienst Toeslagen bestaat onvoldoende aanleiding om af te wijken van de wettelijke uiterste termijn. Naar het oordeel van de rechtbank mocht de Dienst Toeslagen de hardheidsclausule in redelijkheid buiten toepassing laten. Dat betekent dat de Dienst Toeslagen de aanvraag terecht heeft afgewezen. Het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel is gekomen.

Procesverloop

2. Met het besluit van 27 januari 2025 heeft de Dienst Toeslagen de aanvraag van eiseres om compensatie op grond van de Wht afgewezen.

2.1.

Met het besluit van 4 april 2025 (het bestreden besluit) heeft de Dienst Toeslagen het bezwaar van eiseres tegen het besluit van 27 januari 2025 ongegrond verklaard.

2.2.

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

2.3.

De rechtbank heeft het beroep op de zitting van 21 september 2026 behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres en de gemachtigde van de Dienst Toeslagen.

Beoordeling door de rechtbank

3. Eiseres heeft op 28 november 2024 een aanvraag ingediend om compensatie op grond van de Wht. Met het besluit van 27 januari 2025 heeft de Dienst Toeslagen de aanvraag afgewezen, omdat de aanvraag na 1 januari 2024 is ingediend en geen sprake is van bijzondere omstandigheden die aanleiding geven om van die termijn af te wijken. Met het bestreden besluit is de Dienst Toeslagen daarbij gebleven.

4. Eiseres betoogt dat de Dienst Toeslagen ten onrechte geen toepassing heeft gegeven aan de hardheidsclausule.[_d9717a88-93df-4061-b3c9-8030f19af699] Eiseres en haar man hebben eerder terugvorderingen gehad van huur- en zorgtoeslag, dus de terugvorderingen van kinderopvangtoeslag zagen zij niet als iets bijzonders. Eiseres werkte als maatschappelijk werker en stond slachtoffers van de toeslagenaffaire bij. Uit schaamte wilde zij zichzelf niet zien als slachtoffer en herkende dus niet dat zij dezelfde problemen had gehad. Eiseres heeft traumatische gebeurtenissen meegemaakt: een zware bevalling met complicaties in 2016 en het overlijden van haar vader in 2020, terwijl zij zelf in het ziekenhuis lag door het coronavirus en geen afscheid van hem kon nemen. De verwerking van deze gebeurtenissen gebeurde ook in de jaren daarna. In februari 2023 heeft eiseres een maagverkleining ondergaan en van januari tot en met juli 2023 heeft eiseres EMDR-therapie gevolgd. Volgens eiseres hebben deze omstandigheden gezamenlijk haar vermogen om zich tijdig aan te melden beperkt. Zij stelt daarnaast dat haar persoonlijke omstandigheden tijdens de bezwaarprocedure onvoldoende zijn uitgevraagd en beoordeeld.

5. Tussen partijen is niet in geschil dat de aanvraag is ingediend na de wettelijke uiterste termijn van 1 januari 2024.[_0fa185f4-b3a0-4e22-965f-9b9fde9ebc7f] De rechtbank beoordeelt daarom alleen of de Dienst Toeslagen in redelijkheid de hardheidsclausule buiten toepassing mocht laten. De hardheidsclausule houdt in dat de Dienst Toeslagen kan afwijken van de wettelijke uiterste termijn voor het indienen van een aanvraag voor zover toepassing daarvan, gelet op het doel of strekking ervan, zal leiden tot een onbillijkheid van overwegende aard.[_fa4c5db5-d363-4804-87a0-fca485a26b88]

6. Voor het antwoord op de vraag wanneer sprake is van een onbillijkheid van overwegende aard moet aansluiting worden gezocht bij de rechtspraak over een verschoonbare termijnoverschrijding als bedoeld in artikel 6:11 van de Algemene wet bestuursrecht.[_045b2f30-8f2a-4f23-93d7-cf03d9d4435f] Dat betekent dat als er sprake is van bijzondere omstandigheden die maken dat de aanvrager geen of slechts een gering verwijt kan worden gemaakt, waardoor de overschrijding van de termijn niet aan de aanvrager kan worden toegerekend, en de aanvrager zo spoedig mogelijk als redelijkerwijs kon worden verlangd alsnog de aanvraag heeft ingediend, de hardheidsclausule wordt toegepast en de aanvraag alsnog in behandeling moet worden genomen. Tot deze omstandigheden kunnen behoren de schrijnende omstandigheden die in andere gevallen aanleiding geven tot toepassing van de hardheidsclausule van artikel 9.1, eerste lid, van de Wht, zoals ernstige medische omstandigheden of andere ontwrichtende persoonlijke omstandigheden. Het moet hierbij gaan om omstandigheden die zich hebben voorgedaan gedurende een relevant deel van de aanvraagtermijn. Met het toepassen van de hardheidsclausule wordt een uitzondering gemaakt op de gebruikelijke toepassing van de regel. Dat betekent dat degene die er een beroep op doet, in ieder geval inzichtelijk moet maken welke bijzondere of schrijnende omstandigheden maken dat de aanvrager geen of slechts een gering verwijt kan worden gemaakt, en dit zo concreet mogelijk dient te onderbouwen.[_30c1e56a-6cb3-49d3-af74-45d81d345bab]

7. Naar het oordeel van de rechtbank mocht de Dienst Toeslagen in redelijkheid de hardheidsclausule buiten toepassing laten. De rechtbank onderkent dat eiseres een zware tijd achter de rug heeft. Op de zitting heeft zij duidelijk toegelicht dat zij de trauma’s uit het verleden lange tijd heeft opgekropt en zij eind 2022 daarvan de rekening gepresenteerd kreeg met zowel fysieke als mentale ingrijpende gevolgen. Toch mocht de Dienst Toeslagen in redelijkheid de hardheidsclausule buiten toepassing laten. Daarbij is van belang dat eiseres vanaf halverwege 2023 weer aan het werk was en de EMDR-therapie toen ook was afgerond. Uit het dossier blijkt niet dat eiseres ook in de tweede helft van 2023 onvoldoende in staat was een aanvraag te doen om compensatie. Dat eiseres niet bekend was met de wettelijke uiterste termijn van 1 januari 2024, rechtvaardigt op zichzelf niet de toepassing van de hardheidsclausule. De Dienst Toeslagen heeft zich voldoende ingespannen om bekendheid te geven aan de hersteloperatie en de aanvraagtermijn.[_068bfd74-c2a8-4946-8092-f2ad26baf13c] De beroepsgrond slaagt niet.

8. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de Dienst Toeslagen voldoende onderzoek gedaan naar de persoonlijke omstandigheden van eiseres. Van een schending van het zorgvuldigheidsbeginsel of de hoorplicht is geen sprake. Eiseres heeft verklaard dat zij het hoorgesprek als onprettig heeft ervaren en dat zij niet het gevoel had dat de bezwaarmedewerker openstond voor haar verhaal. De rechtbank gaat ervan uit dat de Dienst Toeslagen deze ervaring van eiseres ter harte neemt en gebruikt om het hoorgesprek verder te verbeteren. In juridisch opzicht kan de rechtbank niet anders dan vaststellen dat eiseres gelegenheid heeft gekregen om haar persoonlijke omstandigheden naar voren te brengen en dat deze omstandigheden ook kenbaar zijn meegewogen in de beslissing op bezwaar. De beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie en gevolgen

9. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de Dienst Toeslagen de aanvraag van eiseres terecht heeft afgewezen. Eiseres krijgt het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.P. Ferwerda, rechter, in aanwezigheid van mr. A.J. Huisman, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026.

griffierrechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

  1. Artikel 9.1, eerste lid, van de Wht.
  2. Artikel 6.1, eerste lid, van de Wht.
  3. Artikel 9.1, eerste lid, van de Wht.
  4. CBb 30 januari 2024, ECLI:NL:CBB:2024:31.
  5. ABRvS 16 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5508, r.o. 5.3.
  6. ABRVS 16 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5508, r.o. 5.6.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.