Uitspraak · Bestuursrecht

Rechtbank Rotterdam, 18 november 2026 – Wet hersteloperatie toeslagen (Wht)

ECLI:NL:RBROT:2026:16190Zaaknummer ROT 25/10126

Instantie
Rechtbank Rotterdam
Datum uitspraak
18 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
ROT 25/10126
Rechtsgebied
Bestuursrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 8:57 Awb
Zittingsplaats
Rotterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). De aanvraag van eiseres om compensatie op grond van de Wht is afgewezen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de Dienst Toeslagen dat terecht gedaan. Het dossier bevat geen aanwijzingen van vooringenomen handelen door de Dienst Toeslagen of een te harde toepassing van het wettelijke systeem. Het beroep is ongegrond.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.P. Ferwerda, rechter, in aanwezigheid van mr. A.J. Huisman, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026.

griffierrechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiseres], uit [plaatsnaam], eiseres
  2. Dienst Toeslagen
  3. Samenvatting
  4. Procesverloop
  5. Beoordeling door de rechtbank
  6. Conclusie en gevolgen
  7. Beslissing
  8. Informatie over hoger beroep

RECHTBANK ROTTERDAM

Bestuursrecht

zaaknummer: ROT 25/10126

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 18 november 2026 in de zaak tussen

[eiseres], uit [plaatsnaam], eiseres

(gemachtigde: mr. A. Šimičević),

en

Dienst Toeslagen

(gemachtigde: [naam]).

Samenvatting

1. De Dienst Toeslagen heeft de aanvraag van eiseres om compensatie op grond van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht) afgewezen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de Dienst Toeslagen dat terecht gedaan. Het dossier bevat geen aanwijzingen van vooringenomen handelen door de Dienst Toeslagen of een te harde toepassing van het wettelijke systeem. Het beroep is ongegrond.

Procesverloop

2. Met het besluit van 29 september 2023 heeft de Dienst Toeslagen de aanvraag van eiseres om compensatie op grond van de Wht afgewezen.

2.1.

Met het besluit van 2 december 2025 (het bestreden besluit) heeft de Dienst Toeslagen het bezwaar van eiseres tegen het besluit van 29 september 2023 ongegrond verklaard.

2.2.

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

2.3.

Partijen hebben de rechtbank laten weten een zitting niet nodig te vinden. De rechtbank heeft bepaald dat een zitting achterwege blijft en het onderzoek gesloten.[_b2e707a6-f398-4b3e-9bf7-8631e07e9fba]

Beoordeling door de rechtbank

3. Eiseres heeft geen beroepsgronden gericht tegen de afwijzing van compensatie voor de toeslagjaren 2006, 2009 en 2010. De rechtbank beoordeelt daarom alleen de afwijzing van compensatie voor de toeslagjaren 2007, 2008 en 2011.

4. Eiseres betoogt dat de Dienst Toeslagen ten onrechte geen compensatie heeft toegekend. Zij heeft geen wijzigingen in het recht op kinderopvangtoeslag doorgegeven, maar wel meermaals stukken ingeleverd bij het kantoor van de Belastingdienst. Het ligt aan de Dienst Toeslagen dat de stopzetting in het toeslagjaar 2011 zo laat is verwerkt. Eiseres heeft in dat toeslagjaar meer dan € 45,- moeten terugbetalen.

5. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de Dienst Toeslagen terecht geen compensatie toegekend. Het dossier bevat geen aanwijzingen van vooringenomen handelen door de Dienst Toeslagen of een te harde toepassing van het wettelijke systeem.[_3b82c5b5-7641-46cd-81db-78b6ce48c10c] Er is sprake van reguliere wijzigingen van het recht op kinderopvangtoeslag.

5.1.

In het toeslagjaar 2007 is het recht op kinderopvangtoeslag verlaagd, omdat de jongste zoon van eiseres vanaf 16 november 2007 niet meer naar de dagopvang, maar naar de buitenschoolse opvang (bso) ging. Die wijziging komt overeen met de vierde verjaardag van de zoon op 14 november 2007 en de jaaropgave van de kinderopvang. Eiseres heeft bovendien in het kader van de integrale beoordeling aan de Dienst Toeslagen verklaard dat haar jongste zoon in november 2007 overging naar de bso.

5.2.

In het toeslagjaar 2008 is het recht op kinderopvangtoeslag verlaagd als gevolg van een verlaging van het aantal opvanguren per 1 februari 2008 en een stopzetting per 10 november 2008. Deze wijzigingen lijken overeen te komen met de jaaropgave van de kinderopvang en de gegevens uit de kinderopvanginstelling (KOI)-viewer. Volgens die gegevens liep de bso voor beide kinderen tot 30 november 2008. In 2008 zou ieder kind in totaal 80 uur opvang hebben gehad. Dat aantal uren heeft eiseres ook opgegeven in het handgeschreven antwoordformulier.

5.3.

In het toeslagjaar 2011 is het recht op kinderopvangtoeslag verlaagd als gevolg van een stopzetting per 15 februari 2011: vanaf die datum ging de oudste zoon van eiseres niet meer naar de bso. Dit komt overeen met de jaaropgave van de kinderopvang. Deze stopzetting is drie maanden later verwerkt, op 19 mei 2011. Uit het dossier blijkt dat de Dienst Toeslagen naar aanleiding van de stopzetting eiseres op 5 april 2011 per brief heeft gevraagd naar het registratienummer van de kinderopvang. Uit het dossier blijkt niet dat eiseres daarop heeft gereageerd. Deze gang van zaken geeft geen blijk van vooringenomen handelen door de Dienst Toeslagen of te harde toepassing van het wettelijke systeem. Het klopt dat eiseres in het toeslagjaar 2011 meer dan € 45,- heeft moeten terugbetalen, maar dat betekent niet dat zij recht heeft op compensatie.

Conclusie en gevolgen

6. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen recht heeft op compensatie.

7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.P. Ferwerda, rechter, in aanwezigheid van mr. A.J. Huisman, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026.

griffierrechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

  1. Artikel 8:57, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht.
  2. Artikel 2.1, eerste lid, van de Wht.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.