Rechtbank Rotterdam, 16 oktober 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Bij beschikking van deze rechtbank van 1 februari 2016 is tussen partijen de echtscheiding uitgesproken. Op 11 jul 2016 is deze beschikking ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand.

Bij hiervoor genoemde beschikking is bepaald dat het aangehecht ouderschapsplan dat partijen hebben ondertekend op 14 december 2015 daarvan deel uitmaakt.

In voornoemd ouderschapsplan zijn de ouders – voorzover in deze procedure van belang – overeengekomen dat de kosten van de kinderen (hierna: de behoefte) conform de gangbare tabellen is begroot op € 1.100,- per maand, en dat met ingang van 10 december en zolang de kinderen minderjarig zijn en bij de vrouw wonen, de man aan de vrouw een kinderalimentatie betaalt van € 383,- per kind per maand, totaal € 766,-. Deze alimentatie zal zijn onderworpen aan de wettelijke indexering, voor het eerst per l januari 2016. Geïndexeerd naar 2025 bedraagt de kinderalimentatie € 516,- per maand per kind.

De vrouw is ook de ouder van de minderjarige [minderjarige 3], geboren op [geboortedatum 3] 2020.

Onderhoudsbijdragen

De man verzoekt – aanvullend en na een deel te hebben ingetrokken – wijziging van de hiervoor genoemde beschikking van 1 februari 2016 en het daaraan gehechte ouderschapsplan, in die zin dat de daarin overeengekomen bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de minderjarigen (hierna: kinderbijdrage) wordt bepaald aldus:

De vrouw voert gemotiveerd verweer en bepleit primair het verzoek van de man af te wijzen althans de man in zijn verzoek niet-ontvankelijk te verklaren. Subsidiair verzoekt de vrouw aanvullend, voor zover de rechtbank de bestaande kinderbijdrage wijzigt, – zo de rechtbank begrijpt – de achterstallige kinderbijdrage tot en met december 2025 vast te stellen op € 4.013,55 en vanaf 1 januari 2026 de kinderbijdrage te wijzigen naar € 661,- per maand per kind, althans in goede justitie een bijdrage en ingangsdatum vast te stellen.

De man legt aan zijn verzoek ten grondslag dat sprake is van gewijzigde omstandigheden waardoor de vastgestelde kinderbijdrage niet meer aan de wettelijke maatstaven voldoet. Die gewijzigde omstandigheden zijn erin gelegen dat hij zijn baan als docent heeft verloren, dat hij deels arbeidsongeschikt is geraakt en dat hij vervolgens ziek is geworden waardoor hij niet in staat is om inkomen te genereren. Als gevolg hiervan heeft de man aanzienlijke schulden opgebouwd.

Op grond van artikel 1:401 lid 1 BW kan een rechterlijke uitspraak of overeenkomst over levensonderhoud bij latere rechterlijke uitspraak worden gewijzigd of ingetrokken wanneerzij nadien door wijziging van omstandigheden ophoudt aan de wettelijke maatstaven te voldoen. Deze wettelijke maatstaven zijn de behoeften van de alimentatiegerechtigde en de draagkracht van de alimentatieplichtige (artikel 1:397 lid 1 BW). Niet elke wijziging van omstandigheden is voldoende voor wijziging van de onderhoudsbijdrage. Alleen die wijzigingen waardoor het aanvankelijk vastgestelde of overeengekomen bedrag niet langer voldoet aan de wettelijke maatstaven, zijn in dit opzicht rechtens relevant. Volgens vaste jurisprudentie moet in geval van een rechtens relevante wijziging van omstandigheden een volledige herbeoordeling plaats vinden aan de hand van alle op dat moment bestaande omstandigheden.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Tussen partijen is vast komen te staan dat de man op 3 maart 2025 is toegelaten tot de schuldhulpverlening. Vanuit deze hulpverlening is een saneringskrediet verstrekt, onder meer voor het aflossen van de schuld aan het LBIO in verband met achterstallige kinder-bijdrage aan de vrouw. Vanuit dit krediet is aan de vrouw (via het LBIO) op 9 september 2025 een voorstel gedaan tot betaling van een verwacht bedrag van € 4.078,34 voor de achterstallige kinderbijdrage tot en met september 2025, en dat voor de resterende achterstand finale kwijting wordt verleend. De vrouw is met dit voorstel akkoord gegaan waarna aan de vrouw het bedrag van € 4.078,34 is voldaan ter betaling van de achterstallige kinderbijdrage. De schuldhulpverlening is beëindigd per 9 december 2025.

De rechtbank overweegt dat niet is weersproken dat de omstandigheden in de situatie van de man zijn gewijzigd. Vervolgens moet beoordeeld worden of die gewijzigde omstandigheden rechtens relevant zijn. De rechtbank zal daartoe de kinderbijdrage herberekenen volgens de aanbevelingen opgenomen in het Rapport alimentatienormen van de Expertgroep Alimentatie (hierna: het rapport).

Tussen partijen staat vast dat tot en met 9 september 2025 de achterstallige kinderbijdrage is betaald via het saneringskrediet en dat voor het restant finale kwijting is verleend. Indien de rechtbank na de herberekening tot de conclusie komt dat de kinderbijdrage moet worden gewijzigd, zal de rechtbank de ingangsdatum van die gewijzigde kinderbijdrage bepalen op 9 september 2025. Onduidelijk is gebleven of de man na die datum nog wel of niet een paar betalingen heeft verricht aan de vrouw, nu partijen daarover een ander standpunt innemen, maar uitgangspunt is dat voor zover de vrouw over de periode tot en met de datum van deze beschikking in totaal meer heeft ontvangen dan door de man in totaal over die periode verschuldigd is door haarr niet aan de man terug hoeft te worden betaald.

Vervolgens moet worden beoordeeld in welke verhouding deze behoefte van de minderjarigen tussen de ouders moet worden verdeeld. Dit gebeurt naar rato van hun beider draagkracht. Hiertoe moet eerst het huidige netto besteedbaar inkomen (NBI) van partijen vastgesteld worden. Gezien de ingangsdatum van de eventuele wijziging van de bijdrage wordt gerekend met de tarieven 2025-2.

Tussen partijen is in geschil van welk inkomen van de man moet worden uitgegaan. Tussen partijen is geen discussie over het feit dat de man in mei 2023 ziek is geworden, dat hij daarna een Ziektewetuitkering heeft ontvangen en dat hij vervolgens met ingang van 4 mei 2025 een WIA-uitkering heeft ontvangen. Ook hebben partijen geen discussie over het inkomen dat de man op grond van zijn WIA-uitkering in 2025 heeft ontvangen, te weten € 3.700 bruto per maand volgens zijn uitkeringsspecificatie van december 2025. Omgerekend naar een jaarinkomen (€ 3.700,- x 12 maanden) komt dit neer op een inkomen van € 44.400,- bruto per jaar.

De vrouw stelt dat bij het inkomen van de man ook nog rekening moet worden gehouden met ‘zwarte inkomsten’ die de man ontvangt vanuit zijn YouTube-kanaal, gitaarlessen en advertenties op Marktplaats voor reparaties en verkoop van gitaren en onderdelen. De vrouw heeft die inkomsten op een bedrag van € 60.480,- berekend, maar de man heeft gemotiveerd betwist dat hier sprake van is, zoals ook uit de door hem overgelegde stukken blijkt en uit zijn toelichting daarbij aannemelijk voorkomt. De rechtbank overweegt hierover dat de man weliswaar die zeer beperkte inkomsten had, maar dat was in een periode waarin hij geen werkzaamheden verrichtte. De inkomsten uit de website zijn door de man inzichtelijk gemaakt en zijn per maand verwaarloosbaar. Daarnaast rekent de rechtbank nu met een fictief loon in het kader van de restverdiencapaciteit, waarmee aangesloten wordt over de werkweek zoals de man die vroeger ook had. De beperkte inkomsten zullen daarom niet mee worden genomen.

De rechtbank merkt over de stelling van de vrouw op dit punt nog het volgende op. De vrouw heeft ter onderbouwing van haar standpunt over de inkomsten van de man uit zijn website en gitaarles twee uitgebreide stukken ingebracht. Daarbij is niets vermeld over de totstandkoming van die stukken. Pas tijdens de mondelinge behandeling heeft de advocaat van de vrouw desgevraagd verklaard dat dit door een AI-tool gegenereerde informatie is. Op geen enkele wijze is duidelijk op basis van welke prompts deze informatie verstrekt is, in hoeverre de daarin vermelde cijfers gebaseerd zijn op vaststaande feiten en welke verifieerbare bronnen zijn geraadpleegd. Gelet hierop kan de door de AI-tool gegeven informatie niet op waarde worden geschat, nog daargelaten dat het op de weg van de (advocaat van de) vrouw had gelegen om de wijze van de totstandkoming van de onderbouwing voorafgaand aan de mondelinge behandeling kenbaar te maken.

Er is sprake van een samenloop van onderhoudsplichtigen. Partijen zijn onderhoudsplichtig voor [voornaam minderjarige 1] en [voornaam minderjarige 2]. De vrouw is verder samen met haar huidige partner. De vrouw is daarnaast onderhoudsplichtig voor [voornaam minderjarige 3]. De rechtbank zal voor de verdeling van de kosten de ‘nieuwe methode’ bij samengestelde gezinnen toepassen, zoals tijdens de mondelinge behandeling besproken en aangekondigd. Daarbij wordt de zuivere draagkracht van de vrouw per gezin berekend, in plaats van haar afgeleide draagkracht op basis van de drie kinderen waarvoor zij onderhoudsplichtig is. Dit wordt ook wel de ‘verhoudingenmethode’ genoemd. Voor zover de vrouw een tekort heeft om in het totaal van de aandelen van de kinderen te kunnen voorzien, wordt dit in beginsel naar rato van dit tekort over de drie aandelen omgeslagen. Bijzondere omstandigheden kunnen aanleiding geven tot een andere verdeling.

Tussen partijen is niet in geschil dat in 2025 de behoefte van [voornaam minderjarige 3] € 615,- per maand bedroeg. Geïndexeerd naar 2026 bedraagt de behoefte € 643,- per maand.

Tussen partijen is niet in geschil dat voor het inkomen van de partner van de vrouw kan worden uitgegaan van een salaris van € 2.265,- bruto per maand. De rechtbank bepaalt (onder verwijzing naar de aan deze beschikking gehechte berekening) het huidige NBI van de partner van de vrouw op € 2.154,- per maand, waarbij rekening is gehouden met de volgende gegevens (op basis van de meest recente salarisspecificaties):

De vrouw stelt dat rekening moet worden gehouden met de onderhoudsplicht die haar partner heeft voor zijn twee kinderen uit zijn eerdere relatie. De rechtbank houdt hiermee geen rekening omdat de vrouw haar stelling in het licht van de gemotiveerde betwisting door de man, niet heeft onderbouwd op welke wijze, hierover verder geen gegevens bekend zijn en zij dit ook pas tijdens de mondelinge behandeling heeft gesteld.

Omdat het NBI van de partner van de vrouw hoger is dan € 2.125,- wordt zijn draagkracht vastgesteld aan de hand van de formule 70% x [NBI – (0,3xNBI +1.310)] en bedraagt € 199,- per maand.

Gezien het voorgaande is een door de man te betalen bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de minderjarigen van € 342,- per maand per kind in overeenstemming met de wettelijke maatstaven. Gelet op deze bijdrage en uitgaande van de geldende geïndexeerde kinderbijdrage van € 516,- per maand per kind, is de rechtbank van oordeel dat sprake is van rechtens revelante wijziging van omstandigheden die met zich meebrengt dat de kinderbijdrage moet worden aangepast. Het verzoek van de man om de kinderbijdrage te wijzigen in nihil zal worden afgewezen, en de kinderbijdrage zal met ingang van 9 september 2025 worden gewijzigd naar € 342,- per maand per kind.

Omdat de gewijzigde onderhoudsbijdrage in 2025 wordt vastgesteld, zal de rechtbank bepalen dat de onderhoudsbijdrage per 1 januari 2026 en ieder jaar daarop volgend jaar moet worden verhoogd met een percentage gelijk aan de wettelijke indexering.

Het deel van het verzoek dat de man tijdens de mondelinge behandeling heeft ingetrokken zal de rechtbank afwijzen.

Proceskosten

Gelet op de aard van de procedure bepaalt de rechtbank dat elk van de partijen de eigen kosten draagt.

wijzigt de beschikking van de rechtbank Rotterdam van 1 februari 2016 en het daarin opgenomen ouderschapsplan van 14 december 2015, in die zin dat de tussen partijen overeengekomen door de man te betalen bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de minderjarigen met ingang van 9 september 2025 wordt bepaald op € 342,- per maand per kind;

bepaalt dat deze onderhoudsbijdrage per 1 januari 2026 en ieder daarop volgend jaar moet worden verhoogd met een percentage gelijk aan de wettelijke indexering als bedoeld in artikel 1:402a BW;

bepaalt dat voor zover de vrouw aan kinderbijdrage die betrekking heeft op de periode van 9 september 2025 tot en met de datum van deze beschikking in totaal meer heeft ontvangen dan door de man in totaal over deze periode verschuldigd is, dit teveel betaalde door haar niet aan de man terug hoeft te worden betaald.

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad;

compenseert de proceskosten aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst af het meer of anders verzochte.