Rechtbank Rotterdam, 4 maart 2026

De bewindvoerder heeft op 18 december 2025 schriftelijk verslag uitgebracht over de beëindiging van de toepassing van de schuldsaneringsregeling (hierna: Wsnp).

Op 17 februari 2026 heeft de bewindvoerder de rechtbank haar advies in de laatste stand van zaken meegedeeld.

De heer [schuldenaar] heeft op 18 februari 2026 een toelichting gegeven op zijn persoonlijke situatie en heeft daarbij een verklaring van zijn behandelaar / therapeut van [bedrijf] overgelegd.

De heer [schuldenaar] heeft ter zitting (medische) stukken laten zien die hij van zijn huisarts heeft ontvangen.

De rechtbank heeft ter zitting bepaald dat zij op 4 maart 2026 uitspraak zal doen.

De heer [schuldenaar] stelt zich op het standpunt dat hij in de relevante periode niet in staat is geweest te solliciteren of te werken vanwege psychische en lichamelijke klachten.

De heer [schuldenaar] heeft toegelicht dat de psychische problemen zijn begonnen nadat hij zijn eenmanszaak had ingebracht in een besloten vennootschap waarna de besloten vennootschap in 2017 failliet werd verklaard. Hij bleef achter met de schulden (schulden uit de eenmanszaak en schulden waarbij hij zich persoonlijk had verbonden). De heer [schuldenaar] heeft dan ook met name zakelijke schulden. Vervolgens zijn de problemen verergerd toen zijn vrouw kort daarna bij hem weg ging. De heer [schuldenaar] is toen in een burn-out gekomen en is depressief geraakt en ervaart daar tot de dag van vandaag nog steeds de beperkingen van.

Daarnaast heeft de heer [schuldenaar] toegelicht dat hij door zijn lichamelijke klachten verdovende middelen is gaan gebruiken, waaronder oxycodon en cocaïne, waaraan hij vervolgens verslaafd is geraakt. Met die verslaving kampt hij nu al een jaar. De heer [schuldenaar] heeft dit door schaamte niet eerder durven te vertellen. De bewindvoerder was hier daarom ook niet van op de hoogte.

De (materiële) looptijd van de Wsnp eindigt op 16 maart 2026. De rechtbank moet daarom beoordelen of (i) de heer [schuldenaar] tijdens de looptijd van de Wsnp tekortgeschoten is in de nakoming van één of meer verplichtingen en (ii) of die tekortkoming(en) aan hem kan(kunnen) worden toegerekend.

De rechtbank stelt vast dat de heer [schuldenaar] tekortgeschoten is in de nakoming van de sollicitatieverplichting. De heer [schuldenaar] heeft in de periode augustus 2025 tot en met februari 2026 geen sollicitatieactiviteiten verricht en heeft niet (fulltime) gewerkt. Ook heeft de rechter-commissaris hem in die periode niet (gedeeltelijk) vrijgesteld van de sollicitatieverplichting.

Toch verleent de rechtbank aan de heer [schuldenaar] de zogenoemde “schone lei”. De rechtbank is namelijk van oordeel dat (i) de tekortkoming in de nakoming van de sollicitatieverplichting niet aan de heer [schuldenaar] kan worden toegerekend en (ii) de heer [schuldenaar] aan de “overige” verplichtingen van de Wsnp heeft voldaan.

De rechtbank acht daarbij van belang dat voldoende aannemelijk is geworden dat de heer [schuldenaar] tijdens de looptijd van de Wsnp, en in ieder geval in de periode na de verlening van de Wsnp-regeling in juli 2025, niet in staat is geweest om zijn sollicitatieverplichting naar behoren na te komen. De rechtbank neemt hierbij mede in aanmerking dat de door de rechter-commissaris verleende vrijstelling van de sollicitatieverplichting van 1 november 2023 tot en met 31 augustus 2024 voornamelijk het gevolg is geweest van de psychische en gedragsproblemen van de heer [schuldenaar]. Gebleken is, dat die problemen nog niet zijn opgelost. Dat volgt uit de verklaring van de heer [schuldenaar] en de (medische) stukken die hij daarbij heeft overgelegd. Uit die verklaring en stukken blijkt ook dat de heer [schuldenaar] lichamelijke klachten heeft en dat hij al ruim een jaar kampt met verslavingsproblemen. Uit de verklaring van de behandelaar van 17 februari 2026 blijkt dat de heer [schuldenaar] zich al in juni 2025 bij [bedrijf] heeft gemeld, maar dat het behandeltraject pas onlangs (op 10 februari 2026) is gestart. Uit die verklaring volgt verder dat de behandeling ook ziet op de onderliggende gedragsproblemen. De heer [schuldenaar] heeft hiermee laten zien dat hij aan zichzelf wil werken en beter wil worden. Ook heeft de heer [schuldenaar] actie ondernomen ten aanzien van zijn lichamelijke klachten. Daarvoor heeft hij binnenkort een afspraak bij het [ziekenhuis], op de [afdeling]. Dat blijkt uit de e-mail van het [ziekenhuis] van 29 december 2025. De rechtbank is van oordeel dat, indien deze omstandigheden eerder bekend waren geweest, de heer [schuldenaar] waarschijnlijk vrijgesteld zou zijn geweest van de sollicitatieverplichting.

Het voorgaande verklaart ook waarom de heer [schuldenaar] (i) tijdens de Wsnp niet (goed) bereikbaar is geweest voor de hulpverleners en voor de bewindvoerder en (ii) meerdere keren niet is verschenen bij een medische keuring en (iii) zijn baan in juni 2025 niet heeft kunnen behouden.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat het andersluidende advies van de bewindvoerder niet leidt tot een ander oordeel.

De rechtbank zal het salaris van de bewindvoerder en de door deze gemaakte kosten vaststellen.