Rechtbank Rotterdam, 7 augustus 2026

Deze zaak wordt behandeld door de regelrechter op basis van het Tijdelijk besluit experiment regelrechter (hierna: Besluit).

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:

De rechter heeft na het ontvangen van het reactieformulier en de reactie van [eiseres] op het reactieformulier beoordeeld dat hij voldoende informatie heeft om vonnis te wijzen. Het verzoek van [eiseres] op 6 juli 2026 om de eisende partij te wijzigen naar de heer [persoon A], heeft hij afgewezen. De rechter heeft vonnis bepaald op vandaag.

Volgens [eiseres] heeft zij op 8 december 2025 een Audi A6 gekocht uit 2008 met ongeveer 312.000 kilometer op de teller. Enkele dagen later heeft [eiseres] gemerkt dat de auto technische gebreken heeft. Zij heeft aan [naam autobedrijf] gevraagd om de problemen te herstellen. [naam autobedrijf] heeft de accu vervangen, maar dit heeft het probleem niet verholpen. [naam autobedrijf] heeft aangegeven dat het probleem dan wel met het vervangen van de bougies en/of de bobine verholpen zou zijn. [eiseres] heeft de auto vervolgens naar een andere garage gebracht. Daar is gebleken dat de versnellingsbak defect is. [eiseres] heeft daarna aan [naam autobedrijf] laten weten de overeenkomst te willen ontbinden of een vervangende auto met dezelfde specificaties te willen. [naam autobedrijf] heeft hiermee niet ingestemd en geen opties geboden die vergelijkbaar zijn met de Audi A6 die zij heeft gekocht. In deze procedure eist [eiseres] het aankoopbedrag terug met rente en kosten.

[naam autobedrijf] is het niet eens met [eiseres]. Allereerst zegt hij dat [eiseres] geen partij is bij de koopovereenkomst en daarom ook niet in deze procedure het aankoopbedrag terug kan eisen. Verder betwist [naam autobedrijf] dat de auto non-conform is. [naam autobedrijf] vindt dat sprake is van normale slijtage, gelet op de circa 6.000 kilometer die met de auto is gereden in anderhalve maand. Ook geeft [naam autobedrijf] aan dat hij geen kans heeft gekregen om de auto te herstellen of te vervangen. Tot slot voert [naam autobedrijf] aan dat er slechts een probleem is met de bobine of de bougie. Dit rechtvaardigt niet de ontbinding van de koopovereenkomst.

[eiseres] heeft vervolgens in haar e-mail aan de rechter gevraagd om de procespartij te wijzigen, omdat [eiseres] niet de koper is.

De rechter wijst de vorderingen af. Hieronder wordt dit uitgelegd.

De rechter is het met [naam autobedrijf] eens dat [eiseres] in deze procedure niet het aankoopbedrag terug kan vorderen van [naam autobedrijf], omdat [eiseres] niet de koper is van de auto. Slechts de koper kan volgens artikel 7:22 lid 1 sub a BW de koopovereenkomst ontbinden in het geval de auto niet voldoet aan de afspraken. Nu [eiseres] in haar e-mail heeft erkend dat zij niet de koper is van de auto en er ook geen omstandigheden zijn aangevoerd waaruit blijkt dat [eiseres] wel een vordering op [naam autobedrijf] heeft, wijst de rechter de vorderingen af.

De proceskosten komen voor rekening van [eiseres], omdat zij ongelijk krijgt (artikel 15 Besluit). De rechter begroot de kosten die [eiseres] aan [naam autobedrijf] moet betalen op nihil.

wijst de vorderingen van [eiseres] af;

veroordeelt [eiseres] in de proceskosten, die aan de kant van [naam autobedrijf] worden begroot op nihil.