Rechtbank Rotterdam, 18 november 2022

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:

Tussen partijen is een zorgverzekeringsovereenkomst tot stand gekomen. Op grond van deze overeenkomst is [gedaagde01] onder andere verzekeringspremie en zorgkosten vanwege eigen risico en eigen bijdragen verschuldigd.

[gedaagde01] heeft een achterstand in de betaling van de verzekeringspremie en zorgkostennota’s laten ontstaan. De gemachtigde van FBTO heeft [gedaagde01] schriftelijk aangemaand tot betaling van de verzekeringspremie en zorgkosten.

FBTO eist samengevat:

FBTO baseert de eis op het volgende. [gedaagde01] heeft met ingang van 5 januari 2022 een zorgovereenkomst bij FBTO afgesloten. Op grond van deze zorgverzekering is [gedaagde01] als verzekeringnemer periodiek premie aan FBTO verschuldigd. Toen FBTO ontdekte dat [gedaagde01] al bij een andere zorgverzekering was verzekerd, heeft FBTO de verzekering met terugwerkende kracht per 5 januari 2022 beëindigd. Omdat de automatische incasso over de maanden januari en februari 2022 niet meer tegengehouden kon worden, heeft FBTO de onverschuldigd betaalde bedragen op 28 januari 2022 terugbetaald. De automatische afschrijving over de maand februari 2022 werd echter gestorneerd, zodat de premie over de maand februari 2022 voor een bedrag van € 110,95 onterecht op 28 januari 2022 aan [gedaagde01] is terugbetaald. FBTO vordert dit bedrag terug. Aangezien [gedaagde01] dit bedrag ondanks aanmaning niet heeft terugbetaald binnen de gestelde termijnen, verkeert hij in verzuim en is hij een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten en wettelijke rente verschuldigd.

[gedaagde01] betwist niet dat hij de hoofdsom verschuldigd is, wel voert hij aan dat hem pas bij conclusie van repliek tevens houdende akte wijziging grondslag van eis duidelijk werd waarom FBTO dit bedrag vordert. Wanneer FBTO dit eerder duidelijk had gemaakt, had het niet tot en procedure hoeven komen.

Aangezien [gedaagde01] de gevorderde hoofdsom niet betwist, is het gevorderde bedrag van in totaal € 110,95 toewijsbaar.

De buitengerechtelijke incassokosten van € 48,40 (inclusief btw) worden toegewezen, omdat aan alle voorwaarden is voldaan om een vergoeding voor deze kosten te krijgen. De rente (die berekend tot 22 juli 2022 € 0,76 bedraagt) wordt toegewezen, omdat uit de stellingen van FBTO volgt dat deze moet worden betaald en [gedaagde01] deze stellingen niet heeft betwist.

De kantonrechter is van oordeel dat FBTO tot de laatste akte (conclusie van repliek) onduidelijkheid heeft laten bestaan over de vordering. Gesteld noch gebleken is dat vóór de dag der dagvaarding duidelijk aan [gedaagde01] is uitgelegd waarom hij € 110,95 aan FBTO verschuldigd was. Hierin ziet de kantonrechter aanleiding de proceskosten te compenseren, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

veroordeelt [gedaagde01] om aan FBTO te betalen € 160,11 met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over een bedrag van € 110,95 vanaf 22 juli 2022 tot de dag van volledige betaling;

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

compenseert de proceskosten in die zin dat iedere partij de eigen proceskosten draagt;

wijs het meer of anders gevorderde af.