Rechtbank Rotterdam, 21 februari 2020

Ten slotte is vonnis bepaald.

Bij tussenvonnis van 20 maart 2019 is geoordeeld dat als in de hoofdzaak zal komen vast te staan dat [eiseres] schadeplichtig is jegens [naam] c.s., Van der Brugge [eiseres] dient te vrijwaren. Bij eindvonnis in de hoofdzaak tussen [naam] c.s. en [eiseres] van vandaag is de vordering van [naam] c.s. jegens [eiseres] afgewezen. Daarom wordt vordering in vrijwaring ook afgewezen.

[eiseres] wordt als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten veroordeeld. De kosten aan de zijde van Van der Brugge worden begroot op:

wijst de vordering af,

veroordeelt [eiseres] in de proceskosten, aan de zijde van Van der Brugge tot op heden begroot op € 6.094,00,te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag met ingang van 14 dagen na de datum van het vonnis tot de dag van volledige betaling

veroordeelt [eiseres] in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 131,00 aan salaris advocaat, te vermeerderen, onder de voorwaarde dat [eiseres] niet binnen 14 dagen na aanschrijving aan het vonnis heeft voldaan en er vervolgens betekening van de uitspraak heeft plaatsgevonden, met een bedrag van € 68,00 aan salaris advocaat en de explootkosten van betekening van de uitspraak, en te vermeerderen met de wettelijke rente over de nakosten met ingang van 14 dagen na de betekening van dit vonnis tot aan de voldoening

verklaart dit vonnis voor wat betreft de proceskosten uitvoerbaar bij voorraad.