Uitspraak · Civiel recht
Rechtbank Overijssel, 4 november 2026 – De Rabobank kan niet aantonen dat de overeenkomst
ECLI:NL:RBOVE:2026:6946Zaaknummer C/08/345918 / HA ZA 26-92
- Instantie
- Rechtbank Overijssel
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- C/08/345918 / HA ZA 26-92
- Rechtsgebied
- Civiel recht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 150 Rv
- Zittingsplaats
- Almelo
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
De Rabobank kan niet aantonen dat de overeenkomst van borgtocht is gekoppeld aan een overeenkomst van geldlening (die niet is betaald). afwijzen vordering.
De rechtbank
wijst de vorderingen van de Rabobank af,
veroordeelt de Rabobank in de proceskosten van € 4.183,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als de Rabobank niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt de Rabobank tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
| Dit vonnis is gewezen door mr. A. Smedes en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. | ||
| ! |
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK Overijssel
Civiel recht
Zittingsplaats Almelo
Zaaknummer: C/08/345918 / HA ZA 26-92
Vonnis van 4 november 2026
in de zaak van
COÖPERATIEVE RABOBANK U.A.,
te Utrecht,
eisende partij,
hierna te noemen: de Rabobank,
advocaat: mr. R.J. Duursma,
tegen
[gedaagde] ,
te [woonplaats],
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde],
advocaat: mr. C.P.B. Kroep.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 23 februari 2026 met producties 1 tot en met 13;- de conclusie van antwoord met producties 1 tot en met 3;- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald;
- het bericht van 21 september 2026 met aanvullende productie 4 van [gedaagde];- de mondelinge behandeling van 23 september 2026, waarbij [naam 1] en [naam 2] namens de Rabobank zijn verschenen, bijgestaan door mr. R.J. Duursma als advocaat. [gedaagde] is samen met zijn partner verschenen, bijgestaan door zijn advocaat mr. C.P.B. Kroep. De advocaten van beide partijen hebben gebruikgemaakt van spreekaantekeningen.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De samenvatting
De Rabobank vordert dat [gedaagde] een bedrag van € 75.000,00 aan haar betaalt, vermeerderd met rente en kosten. Volgens de Rabobank stond [gedaagde] borg voor een financieringsovereenkomst, en is de debiteur de (terugbetalings)verplichtingen uit die financieringsovereenkomst niet nagekomen.
[gedaagde] vindt dat de vorderingen van de Rabobank moeten worden afgewezen. Hij voert daartoe primair aan dat de borgtochtovereenkomst enkel betrekking had op een andere financieringsovereenkomst, welke inmiddels is afgelost. Subsidiair stelt [gedaagde] dat zijn partner de borgtochtovereenkomst heeft vernietigd, omdat zij toestemming voor de borgtochtovereenkomst had moeten geven en dat niet heeft gedaan.
De rechtbank oordeelt dat de vorderingen van de Rabobank worden afgewezen. Hierna wordt uitgelegd waarom.
3 De feiten
Op 8 januari 2008 is Procede Vastgoed B.V. (hierna: Procede Vastgoed) opgericht. Per 17 december 2010 is de naam gewijzigd naar Innovation Dome B.V. Hierna zal uitsluitend van Procede Vastgoed worden gesproken. Procede Vastgoed heeft volgens haar statuten ten doel de ontwikkeling en exploitatie van onroerend goed.
Toen Procede Vastgoed werd opgericht had zij twee aandeelhouders: Cerec Twente B.V. (hierna: Cerec Twente) en Chess Beheer B.V. (hierna: Chess Beheer). Beide aandeelhouders hielden de helft van de aandelen en vormden ook samen het bestuur van Procede Vastgoed. Cerec Twente is de vennootschap van [gedaagde]. Chess Beheer is de vennootschap van [naam 3], de compagnon van [gedaagde].
Op 11 januari 2008 is Procede Vastgoed een financieringsovereenkomst ter hoogte van € 3.150.000,00 met de Rabobank (Enschede-Haaksbergen) aangegaan. Volgens de overeenkomst mocht de geldlening uitsluitend worden gebruikt voor de aankoop en verbouwing van het onroerend goed aan de [adres]. Tot de te stellen zekerheden behoort onder meer een borgtocht van € 3.150.000,00, af te geven door Procede Group B.V. De financiering had een looptijd tot 31 december 2015.
Op 19 december 2008 is Procede Vastgoed opnieuw een financieringsovereenkomst aangegaan met de Rabobank (Enschede-Haaksbergen), ter hoogte van € 350.000,00. Deze financiering bestond uit een overbruggingslening van € 150.000,00 en een geldlening van € 200.000,00, en had een looptijd tot uiterlijk 31 maart 2009. Tot de te stellen zekerheden behoorde onder meer een door [gedaagde] én zijn compagnon af te geven borgtocht van € 75.000,00:
“Er zal een borgtocht voor een bedrag van EUR 75.000,00 worden afgegeven door:
De heer [naam 3] en geldt voor alle huidige en toekomstige verplichtingen van de debiteur. Deze borgtocht komt te vervallen wanneer de overbruggingslening, zoals vermeld in onderliggend financieringsvoorstel, in zijn geheel is afgelost.
[…]
Er zal een borgtocht voor een bedrag van EUR 75.000,00 worden afgegeven door:
De heer [gedaagde] en geldt voor alle huidige en toekomstige verplichtingen van de debiteur. Deze borgtocht komt te vervallen wanneer de overbruggingslening, zoals vermeld in onderliggend financieringsvoorstel, in zijn geheel is afgelost.”
Hierna zal deze laatste zin worden aangehaald als: de vervalclausule.
Op 17 april 2009 heeft [gedaagde] een borgtochtovereenkomst met de Rabobank getekend, ten behoeve van Procede Vastgoed als debiteur:
“De borg verbindt zich bij deze – hoofdelijk – jegens de bank als borg voor de debiteur tot zekerheid voor de betaling van al hetgeen de bank blijkens haar administratie van de debiteur te vorderen heeft of mocht hebben, uit hoofde van
Bankborgtocht
- verstrekte en/of te verstrekken geldleningen;
- verleende en/of te verlenen kredieten;
- ten behoeve van haar gestelde en/of te stellen borgtochten of contragaranties;
- door haar afgegeven en of af te geven borgtochten en/of(bank)garanties;
- huidige en/of toekomstige parallelle schulden jegens de bank als zekerhedenagent;
- huidige en/of toekomstige regresvorderingen;
- huidige en/of toekomstige vorderingen krachtens subrogatie en/of;
- uit welke hoofde dan ook,
met dien verstande dat het bedrag waarvoor de borg (hoofdelijk) uit hoofde van deze borgstelling kan worden aangesproken nimmer meer bedraagt dan EUR 75.000,00 zegge: vijf en zeventig duizend euro.
[…]
Deze borgtocht strekt ter vervanging van de bestaande borgtocht ad EUR 75.000,00, afgegeven door de heer [gedaagde].
[…]
De borg verklaart deze borgtocht te hebben gesteld handelend ten behoeve van de normale uitoefening van het bedrijf van de debiteur.”
Bij brief van 5 juli 2021 heeft de Rabobank [gedaagde] aangeschreven in verband met de situatie dat zij de financiering aan Procede Vastgoed had opgezegd. Omdat Procede Vastgoed nog een schuld had openstaan en [gedaagde] zich als borg had gesteld, heeft de Rabobank [gedaagde] erop gewezen dat hij aangesproken zou kunnen worden voor het maximale bedrag van € 75.000,00.
Op 2 april 2025 heeft de Rabobank [gedaagde] geïnformeerd dat er nog steeds een schuld resteerde, en dat zij [gedaagde] zou aanspreken om de borg van € 75.000,00 aan haar te betalen. De Rabobank heeft [gedaagde] bij brief van 29 juli 2025 verzocht om het bedrag uiterlijk op 15 augustus 2025 te betalen.
Van Procede Vastgoed is per 28 augustus 2025 geregistreerd dat zij als ontbonden rechtspersoon is opgehouden te bestaan omdat geen bekende baten meer aanwezig zijn met ingang van 27 augustus 2025.
Op 29 augustus 2025 heeft de advocaat van de Rabobank de (voormalig) advocaten van [gedaagde] aangeschreven en [gedaagde] gesommeerd om het bedrag binnen een week te betalen.
De advocaat van [gedaagde] heeft op 3 september 2025 en op 13 oktober 2025 – kortgezegd – gereageerd dat de borgtochtovereenkomst enkel zag op de overbruggingslening van 19 december 2008 die in 2009 volledig was afgelost, reden waarom [gedaagde] niet (meer) aangesproken zou kunnen worden uit hoofde van de borgtocht.
[gedaagde] heeft niet betaald.
4 Het geschil
De Rabobank vordert – samengevat – veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 75.000,00 uit hoofde van de borgtochtovereenkomst, vermeerderd met rente en kosten.
[gedaagde] voert verweer. [gedaagde] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van de Rabobank, dan wel tot afwijzing van de vorderingen van de Rabobank, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van de Rabobank in de kosten van deze procedure, vermeerderd met wettelijke rente. Primair verweert [gedaagde] zich tegen betaling, omdat de overbruggingslening al is afgelost en daarmee de borgtochtovereenkomst is komen te vervallen. Subsidiair stelt [gedaagde] dat zijn echtgenote de borgtochtovereenkomst had moeten ondertekenen. Dat heeft zij niet gedaan. Daarom heeft zij de borgtochtovereenkomst vernietigd.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
5 De beoordeling
Heeft de borgtocht van 17 april 2009 betrekking op de financiering van 11 januari 2008?
De stellingen van de Rabobank
De Rabobank meent dat de borgtocht van 17 april 2009 ook betrekking heeft op (de terugbetaling van) de financiering van 11 januari 2008. Zij beroept zich op de tekst van de borgtocht van 17 april 2009, waarin staat dat de borg strekt tot: “zekerheid voor de betaling van al hetgeen de bank blijkens haar administratie van de debiteur te vorderen heeft of mocht hebben”, onder meer uit hoofde van ‘verstrekte’ geldleningen en ‘verleende’ kredieten (zie overweging 3.5.). Volgens de Rabobank is daarmee ook de financiering van 11 januari 2008 bedoeld. Van deze financiering staat nog ruim € 870.000,00 open. Nu Procede Vastgoed is opgehouden te bestaan, zal dit bedrag niet terugbetaald kunnen worden door de debiteur en kan de Rabobank [gedaagde] aanspreken voor het bedrag waar hij zich borg voor heeft gesteld.
Uit de akte van 17 april 2009 blijkt verder dat “Deze borgtocht strekt ter vervanging van de bestaande borgtocht ad EUR 75.000,00, afgegeven door de heer [gedaagde].” Volgens de Rabobank is uit deze tekst af te leiden dat partijen in december 2008 een eerdere borgtochtovereenkomst hebben gesloten, die vervolgens door de borgtocht van april 2009 is vervangen. Het is aannemelijk dat daarmee mogelijk de borgtocht is bedoeld die aan (de terugbetaling van) de overbruggingslening was gekoppeld, aldus de Rabobank. Omdat de financiering van 19 december 2008 op 31 maart 2009 nog niet was terugbetaald, heeft de Rabobank de overbrugging verlengd en kennelijk op 17 april 2009 een nieuwe borgtochtovereenkomst met [gedaagde] gesloten, die betrekking had op alles wat de Rabobank nog van de debiteur te vorderen had. Anders dan [gedaagde] stelt, is de borgtochtovereenkomst van 17 april 2009 niet (alleen) verstrekt in het kader van de overbruggingslening uit de financiering van 19 december 2008, maar heeft de borgtochtovereenkomst ook betrekking op de financieringsovereenkomst van 11 januari 2008. In dat licht moet de borgtochtovereenkomst van 17 april 2009 worden gezien, en niet enkel de overbruggingsfinanciering van december 2008.
Het verweer van [gedaagde]
Volgens het primaire verweer van [gedaagde] moet de borgtochtovereenkomst van 17 april 2009 alleen worden gelezen in het licht van de borgtochtbepaling bij de financieringsovereenkomst van 19 december 2008, waarin de volgende vervalclausule staat: “Deze borgtocht komt te vervallen wanneer de overbruggingslening, zoals vermeld in onderliggend financieringsvoorstel, in zijn geheel is afgelost.” Hoewel deze vervalclausule niet in de borgtochtovereenkomst van 17 april 2009 is opgenomen, kan het niet anders dan dat het om de overbruggingsfinanciering van 19 december 2008 gaat. Tussen partijen staat vast dat in die periode tussen 19 december 2008 en 17 april 2009 niet nog een financieringsovereenkomst is gesloten. Verder betwist [gedaagde] dat hij een andere borgtochtovereenkomst dan die van 17 april 2009 heeft gesloten. Nu de overbruggingslening is afgelost en die lening is beëindigd, is ook de borgtocht komen de vervallen conform de daaraan ten grondslag liggende afspraak uit het financieringsvoorstel van 19 december 2008. Ook correspondeert het bedrag van de borgtochtovereenkomst (€ 75.000,00) met de helft van het bedrag van de overbruggingslening van 19 december 2008 (van € 150.000,00). De compagnon van [gedaagde] stond borg voor de andere helft.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank constateert dat beide partijen zich (onder meer) beroepen op een onderhandse akte die hun stellingen onderbouwen. Overeenkomstig de hoofdregel van artikel 150 Rv is de Rabobank de partij die de feiten en omstandigheden die aan haar vorderingen ten grondslag liggen moet stellen en bij voldoende( gemotiveerde betwisting) moet onderbouwen. Het gaat daarbij met name om de stelling dat de borgtocht van 17 april 2009 ook betrekking heeft op de financiering van 11 januari 2008, welke stelling de Rabobank ten grondslag legt aan haar vordering tot nakoming van de borgtochtovereenkomst. De rechtbank ziet het primaire verweer van [gedaagde] namelijk als een betwisting van deze stelling van de Rabobank en niet als een bevrijdend verweer.
Aan de orde is de vraag wat uit de combinatie van de twee akten waar partijen zich op beroepen kan worden afgeleid over de vraag wat beide partijen bij het aangaan van de borgtochtovereenkomst van 17 april 2009 voor ogen hadden, voor wat betreft de vervalclausule zoals opgenomen in het financieringsvoorstel van 19 december 2008. Daarbij is normaal gesproken niet alleen de tekst van de overeenkomsten van belang, maar ook hetgeen partijen hebben verklaard bij de totstandkoming van de overeenkomsten en zij uit elkaars verklaringen mochten afleiden. Evenwel hebben partijen daarover geen informatie verstrekt, zodat de rechtbank daar niets uit kan afleiden en daaraan voorbijgaat. Daarom wordt vooral waarde gehecht aan de tekst van de overeenkomsten in onderlinge samenhang bezien.
De rechtbank constateert dat de tekst van de financieringsovereenkomst van 19 december 2008 (innerlijk) tegenstrijdig is. Daarbij gaat het om de vermelding in de financieringsovereenkomst:
- dat de borgtocht is gekoppeld aan alle huidige en toekomstige verplichtingen, terwijl in de volgende zin staat dat de borgtocht komt te vervallen wanneer de overbruggingslening in zijn geheel is afgelost (de vervalclausule);
- dat een borgtocht zal worden afgegeven, terwijl de Rabobank nu stelt dat de borgtocht in december 2008 al was afgegeven en de borgtocht van 17 april 2009 strekt ter vervanging daarvan. Opvallend is daarbij overigens dat de Rabobank bij de mondelinge behandeling heeft vermeld dat deze eerdere borgtochtovereenkomst van december 2008 niet meer terug te vinden is in de administratie van de Rabobank (met vestiging Enschede-Haaksbergen als rechtsvoorganger). Daardoor kan de Rabobank haar stelling niet onderbouwen, zowel niet voor wat betreft de vraag of er een eerdere borgtocht is overeengekomen, als de vraag waar die borgtocht aan gekoppeld was.
Daarnaast constateert de rechtbank dat de beide overeenkomsten niet met elkaar overeenstemmen. Het gaat daarbij om het vermelden van de vervalclausule in de financieringsovereenkomst van 19 december 2008, terwijl die vermelding in de borgtochtovereenkomst van 17 april 2009 ontbreekt. Daarmee komt de vraag op of [gedaagde] met het sluiten van de borgtochtovereenkomst van 17 april 2009 (waarin de vervalclausule niet staat opgenomen) het beroep op de vervalclausule heeft prijsgegeven. Een zo verstrekkend gevolg kan niet zonder meer worden afgeleid uit het enkele feit dat er niets over staat opgenomen in de borgtochtovereenkomst van 17 april 2009. Gelet op de verstrekkende gevolgen van het prijsgeven van de vervalclausule voor [gedaagde], mag er dan ook niet zonder meer vanuit worden gegaan dat die clausule is vervallen door het niet opnieuw opnemen van de clausule in de borgtocht van 17 april 2009 betekent. Dit geldt te meer nu partijen geen informatie hebben verstrekt over de inhoud van de gesprekken bij het aangaan van de overeenkomsten.
Daarbij wordt overwogen dat uit het gegeven dat in de financieringsovereenkomst van 11 januari 2008 geen verplichting tot borgstelling door [gedaagde] is opgenomen, evenmin zonder meer kan worden afgeleid dat om die reden de borgtocht van 17 april 2009 niet op de financiering van 11 januari 2008 van toepassing zou kunnen zijn. Wel zou dan van de Rabobank verwacht mogen worden dat zij toelicht waarom zij, naast de door haar gestelde borgtocht genoemd in overweging 3.3., pas na 15 maanden door middel van een borgtocht nog een zekerheid wilde inbouwen voor een dergelijke omvangrijke financiering. Die verklaring heeft de Rabobank niet gegeven en kan ook niet in de door de Rabobank gestelde eerdere borgtocht – die ontbreekt – worden gevonden. Naar eigen zeggen van de Rabobank was die namelijk alleen bedoeld voor de overbruggingslening.
De overbruggingslening, die volgt uit de financieringsovereenkomst van 19 december 2008, is uiteindelijk afgelost. Dat lijkt te volgen uit de bij productie 2 van de conclusie van antwoord overgelegde rekeningafschriften, waarop staat dat de lening per 7 augustus 2009 is beëindigd. De Rabobank heeft nog betoogd dat uit de rekeningafschriften niet kan worden afgeleid dat de financieringsovereenkomst van 19 december 2008 per 7 augustus 2009 is afgelost. Er zou namelijk sprake zijn van een nieuwe financieringsovereenkomst waarmee de overbruggingslening is verlengd, maar aangezien die volgens de Rabobank in 2012 is afgelost, is tussen partijen niet langer in geschil dat de overbruggingslening inmiddels in zijn geheel is afgelost.
Conclusie
Op grond van voorgaande is het betoog van de Rabobank – dat de borgtochtovereenkomst van 17 april 2009 ook betrekking heeft op de financieringsovereenkomst van 11 januari 2008 – onvoldoende onderbouwd. De rechtbank verwijst daarvoor in het bijzonder naar de tegenstrijdigheden als overwogen onder 5.5. en 5.6. De vraag in hoeverre aan de overeenkomsten dwingende bewijskracht kan worden toegekend kan in het midden blijven, gelet op de tegenstrijdigheden in de tekst van de akten op zich en in onderlinge samenhang bezien zoals hierboven omschreven. De Rabobank heeft geen andere bewijsmiddelen aangereikt waar haar stellingen op kunnen worden gebaseerd. Gelet op het ongespecificeerde bewijsaanbod van de Rabobank zal zij niet worden toegelaten tot verdere bewijslevering. De rechtbank oordeelt daarom dat de Rabobank voor de financieringsovereenkomst van 11 januari 2008 geen aanspraak kan maken op de borgtochtovereenkomst van 17 april 2009.
Het primaire verweer van [gedaagde] slaagt. Het subsidiaire verweer behoeft geen (nadere) bespreking. De vorderingen van de Rabobank worden afgewezen.
Proceskosten
Rabobank is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op:
| - griffierecht | € | 1.414,00 | |
| - salaris advocaat | € | 2.580,00 | (2 punten × € 1.290,00) |
| - nakosten | € | 189,00 | (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
| Totaal | € | 4.183,00 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
6 De beslissing
De rechtbank
wijst de vorderingen van de Rabobank af,
veroordeelt de Rabobank in de proceskosten van € 4.183,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als de Rabobank niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt de Rabobank tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
| Dit vonnis is gewezen door mr. A. Smedes en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. | ||
| ! |
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.