Uitspraak · Civiel recht
Rechtbank Overijssel, 3 november 2026 – Geschil over factuur na storingswerkzaamheden aan warmtepomp
ECLI:NL:RBOVE:2026:6935Zaaknummer 12210379 \ CV EXPL 26-678
- Instantie
- Rechtbank Overijssel
- Datum uitspraak
- 3 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 12210379 \ CV EXPL 26-678
- Rechtsgebied
- Civiel recht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 150 Rv
- Zittingsplaats
- Almelo
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Geschil over factuur na storingswerkzaamheden aan warmtepomp. Terecht onderdelen vervangen? Schending zorgplicht installateur ten aanzien van te verrichten onderhoud?
5 De beslissing
De kantonrechter
verklaart voor recht dat [eiser] de kostenpost “Motor 3wegklep ecoforest” en de daarmee samenhangende werkzaamheden “Arbeid d.d. 27-01-2026” zoals opgenomen in factuur [factuurnummer] gedeeltelijk, voor € 180,00 ex btw, niet verschuldigd is,
veroordeelt [gedaagde] om binnen veertien dagen na dit vonnis de systeemtoegangscodes van de warmtepomp aan [eiser] te verstrekken, op straffe van een dwangsom van € 100,00 per dag, tot een maximum van € 5.000,00,
compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. W.W. van Tol en in het openbaar uitgesproken op
3 november 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Almelo
Zaaknummer: 12210379 \ CV EXPL 26-678
Vonnis van 3 november 2026
in de zaak van
[eiser] ,
te [woonplaats] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [eiser] ,
procederend in persoon,
tegen
[gedaagde] B.V.,
te [vestigingsplaats] ,
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde] ,
procederend in persoon.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding;- de conclusie van antwoord;- de mondelinge behandeling van 26 oktober 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
In 2020 heeft [gedaagde] een Ecoforest warmtepomp geleverd aan en geïnstalleerd bij [eiser] . [eiser] heeft toen een korte uitleg over het apparaat gehad en de bijbehorende handleiding ontvangen.
In deze handleiding staat onder meer:
“Na de inbedrijfstelling vereisen de Ecoforest-warmtepompen geen specifiek onderhoud. De controller ziet voortdurend toe op talrijke parameters en duidt aan wanneer er een probleem optreedt. Zorg ervoor dat uw installatie regelmatig wordt gecontroleerd door een bevoegde installateur om de correcte werking van de warmtepomp te garanderen.”.
Begin 2026 heeft [eiser] een storing bij [gedaagde] gemeld waarop een monteur van [gedaagde] ter plaatse is geweest, op 27 en 28 januari 2026. De werkzaamheden zijn uitgevoerd onder bonnummer [nummer] en hieruit is voortgevloeid een factuur van in totaal € 1.425,72. De factuur ziet hoofdzakelijk op het vervangen van de 3wegklepmotor met arbeidsloon, en het vervangen van de glycol, met arbeidsloon.
[eiser] heeft op 20 februari 2026 de factuur deels betaald, alleen voor de werkzaamheden met betrekking tot het vervangen van de glycol. Dit betreft een bedrag van
€ 767,75. Daarmee is de factuur betaald met uitzondering van de posten 3wegklepmotor en het daarbij behorende arbeidsloon (€ 223,78 resp. € 320,00 ex btw).
3 Het geschil
[eiser] vordert -samengevat- primair een verklaring voor recht dat hij de factuur geheel niet verschuldigd is, dus ook niet ten aanzien van het vervangen van de glycol, en subsidiair dat hij de kostenpost 3wegklepmotor en het arbeidsloon daarbij niet is verschuldigd. Verder dient [gedaagde] veroordeeld te worden tot creditering en terugbetaling van het reeds betaalde bedrag van € 767,75 voor het vervangen van de glycol, met rente, en tot afgifte van de systeemtoegangscodes van de warmtepomp, op straffe van een dwangsom, met veroordeling van [gedaagde] in de proceskosten.
[eiser] is het namelijk niet eens met de factuur, en hij is van mening dat het bedrag van € 767,65 onverschuldigd is betaald omdat hij dit achteraf gezien niet had hoeven te betalen. Zijn standpunt komt samengevat neer op het volgende. [gedaagde] heeft in strijd met haar zorgplicht gehandeld door [eiser] niet te vertellen dat hij het apparaat regelmatig moet (laten) onderhouden. Als dat wel was gezegd dan had hij dat gedaan en waren de kosten van deze factuur geheel voorkomen. [gedaagde] heeft ook geen enkel monitorings- of onderhoudssignaal aan [eiser] gegeven terwijl zij op afstand gegevens van het apparaat kan aflezen. Voorts is het volgens [eiser] de vraag of de 3wegklepmotor wel vervangen moest worden. Met vervanging van de motor was het probleem namelijk niet verholpen. Pas na het vervangen van de glycol functioneerde de warmtepomp weer. [eiser] heeft gevraagd om technisch bewijs dat het echt noodzakelijk was om ook de 3wegklepmotor te vervangen en dat heeft hij niet gekregen. [eiser] is klaar met de dienstverlening door [gedaagde] en wil naar een andere leverancier/installateur voor monitoring en onderhoud. Daarvoor heeft hij de toegangscodes bij de warmtepomp nodig, die [gedaagde] pas wil afgeven als de factuur betaald is.
[gedaagde] voert verweer en concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] , met veroordeling van [eiser] in de proceskosten. Het standpunt van [gedaagde] komt samengevat neer op het volgende. [gedaagde] betwist een zorgplicht te hebben geschonden ten aanzien van het noodzakelijk onderhoud. Na de installatie van een warmtepomp vertelt de monteur altijd iets aan de klant over het apparaat en over het onderhouden, worden de vulpunten voor water en glycol aangewezen en wordt er ook gezegd dat de klant één keer per 2 jaar onderhoud moet laten plegen. Dit is dus ook allemaal aan [eiser] gezegd. Een onderhoudscontract biedt [gedaagde] niet aan, zij werken op basis van ‘uurtje-factuurtje’. De klant kan [gedaagde] periodiek bellen voor onderhoud. [gedaagde] wijst op de in de handleiding opgenomen tekst, inhoudende dat “de installatie regelmatig dient te worden gecontroleerd door een bevoegde installateur om een correcte werking van de warmtepomp te garanderen”. [eiser] heeft in een e-mail bovendien erkend dat er sprake was van achterstallig onderhoud van zijn kant en dat de kosten van het opnieuw vullen van glycol begrijpelijk waren. [gedaagde] kan op afstand parameters veranderen, o.a. ten aanzien van de temperatuur, maar voor de rest niet.
[gedaagde] betwist voorts dat zij een onjuiste diagnose heeft gesteld bij het apparaat. Er kunnen meerdere storingen naast elkaar bestaan. De betreffende monteur heeft op papier gezet hoe de gang van zaken is geweest en daaruit blijkt welke testfuncties zijn gebruikt en op welke technische gronden de conclusie is getrokken dat de motor van de 3wegklep defect was. Het zichtbaar worden van het tweede probleem nadat een eerste probleem is verholpen maakt de eerste diagnose niet onjuist. De door [eiser] gevraagde toegangscodes betreffen feitelijk installateurs- en monteursinstellingen waarmee parameters kunnen worden gewijzigd die rechtstreeks van invloed zijn op de werking, prestaties en veiligheid van de installatie. Deze instellingen zijn bedoeld voor gebruik door vakbekwame installateurs en servicemonteurs en niet voor eindgebruikers, die gegevens moet de klant eigenlijk niet hebben want dit brengt risico’s met zich mee.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
[eiser] betwist bij gebrek aan wetenschap dat de 3wegklep vervangen moest worden en dat hij niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor het probleem met de glycol. Voorts voert hij aan dat [gedaagde] haar zorgplicht jegens [eiser] heeft geschonden.
Op deze punten zal hierna worden ingegaan.
Ten aanzien van de 3wegklep geldt het volgende. Het ligt het op grond van de hoofdregel van artikel 150 Rv op de weg van [gedaagde] om te stellen, en bij voldoende gemotiveerde betwisting door [eiser] te bewijzen, dat de noodzaak bestond om de 3wegklep te vervangen. Het is namelijk [gedaagde] die zich uiteindelijk op het rechtsgevolg, de betaling van de factuur, beroept.
Tussen partijen staat vast dat de opdracht van [eiser] aan [gedaagde] inhield dat de storing, waardoor de warmtepomp niet meer werkte, moest worden verholpen. Over de 3wegklep is niet gesproken (overigens ook niet over de glycol). [gedaagde] heeft met de verklaring van de heer [naam] , de betrokken monteur van [gedaagde] , zowel ter zitting als via productie 8 van de conclusie van antwoord, voldoende onderbouwd waarom het noodzakelijk was dat tijdens de werkzaamheden allereerst de motor van de 3wegklep werd vervangen. Hiervoor is onder meer gesteld:
- dat bij aankomst werd geconstateerd dat de buitenunit van de warmtepomp volledig was ingevroren en onderdelen van de installatie, waaronder de 3wegklepmotor, door ijsvorming waren beïnvloed,
- dat storing en diagnosefuncties zijn geraadpleegd, en een handmatige testfunctie uitgevoerd, en dat uit de door de warmtepomp geregistreerde storing, de resultaten van de uitgevoerde test en de technische beoordeling van de medewerker ter plaatse, bleek dat de motor van de 3wegklep niet correct functioneerde,
- dat volgens de gebruikelijke vaktechnische werkwijze de motor moest worden vervangen en de motor ook daadwerkelijk is vervangen.
[eiser] heeft hier slechts tegenin gebracht dat hij bij gebrek aan wetenschap, hij is immers geen deskundige terzake, er niet van overtuigd is geraakt dat deze vervanging nodig was. Deze betwisting door [eiser] is zonder meer echter onvoldoende. De kantonrechter is namelijk van oordeel dat [gedaagde] in de procedure wel degelijk voldoende heeft gemotiveerd waarom deze vervanging wel noodzakelijk was – zoals zij ook al op 13 maart 2026 per email aan [eiser] had toegelicht – en dat de warmtepomp zonder deze vervanging ook niet goed zou functioneren. Dat later bleek dat dit niet voldoende was en dat er tevens een probleem met de glycol was, doet hier niet aan af.
Ten aanzien van het vervangen van de glycol ligt het op grond van de hoofdregel van artikel 150 Rv juist op de weg van [eiser] om te stellen, en bij voldoende gemotiveerde betwisting door [gedaagde] te bewijzen, dat het feit dat op dit punt werkzaamheden moesten worden verricht voor rekening van [gedaagde] behoort te komen. Het is namelijk [eiser] die zich uiteindelijk op het rechtsgevolg beroept, inhoudende dat hij het reeds betaalde geld moet terugkrijgen. [eiser] stelt hiertoe dat als hij door [gedaagde] was gewaarschuwd dat hij het glycol-peil zelf in de gaten moest houden, hij de glycol zelf regelmatig had laten bijvullen. Nu [gedaagde] hem hier niet op heeft gewezen, is het probleem ontstaan en heeft [gedaagde] hier werkzaamheden voor moeten uitvoeren. Daarom wil [eiser] hier alsnog niet voor betalen, en wil hij zijn geld terug.
[gedaagde] betwist dit en zegt dat dit de verantwoordelijkheid van [eiser] zelf is. Zij kunnen dit ook niet op afstand zien noch preventief een storing voorkomen. Op afstand kunnen slechts parameters worden veranderd.
De kantonrechter kan op grond van het voorgaande niet tot de conclusie komen dat [gedaagde] in dit kader in haar zorgplicht is tekortgeschoten omdat niet vaststaat dat [gedaagde] in het kader van de monitoringsmogelijkheden de storing aan moest hebben zien komen of anderszins [eiser] had moeten waarschuwen voor benodigd onderhoud. Bovendien is de
stelling van [eiser] dat [gedaagde] na installatie van de warmtepomp niets over het onderhoud van het apparaat heeft gezegd, gemotiveerd door [gedaagde] betwist door onder meer te stellen dat zij bij alle klanten een beknopte uitleg geven en daarbij onder meer wijzen op de vulpunten voor water en glycol, en dat in het geval van [eiser] is gezegd dat hij het apparaat eenmaal per twee jaar moet laten onderhouden. Maar los daarvan constateert de kantonrechter dat partijen geen onderhoudscontract zijn overeengekomen en dat in de handleiding van het apparaat expliciet vermeld staat: “Zorg ervoor dat uw installatie regelmatig wordt gecontroleerd door een bevoegde installateur om de correcte werking van de warmtepomp te garanderen”. Het ligt dan ook op de weg van [eiser] zelf om ervoor te zorgen dat het apparaat periodiek wordt onderhouden ter voorkoming van storingen.
Overigens, voorzover [eiser] heeft bedoeld te stellen dat [gedaagde] ook ten aanzien van de 3wegklep haar zorgplicht jegens hem heeft geschonden, geldt naar het oordeel van de kantonrechter evenzeer dat hiervan niet is gebleken en dat [eiser] zelf het initiatief voor het onderhoud had moeten nemen.
Tussenconclusie
Op grond van het voorgaande oordeelt de kantonrechter dat [eiser] de kosten voor de vervanging van de 3wegklep en de werkzaamheden met betrekking tot het vervangen van de glycol wel degelijk moet betalen (en dus geen recht heeft op teruggave van het reeds betaalde bedrag), behoudens het hierna volgende.
Gedeclareerde uren met betrekking tot de 3wegklep
Uit de factuur blijkt dat [gedaagde] 4 uren in rekening heeft gebracht voor de werkzaamheden aan de 3wegklep (op 27 januari 2026). [eiser] heeft opgemerkt dat de betreffende medewerker geen 4 uur maar slechts 1 uur en 45 minuten bij hem is geweest, zodat 2 uur en 15 minuten dus onterecht in rekening zijn gebracht. [gedaagde] heeft daar tijdens de mondelinge behandeling geen uitsluitsel over kunnen geven. De kantonrechter leest in de correspondentie tussen partijen (de overgelegde e-mails van 19 februari 2026) dat [gedaagde] op enig moment heeft gesteld dat een onderdeel moest worden opgehaald uit [plaats] , maar daar staat tegenover dat [eiser] heeft gesteld dat er geen sprake van is geweest dat de monteur tussentijds wegging om een onderdeel op te halen en dat de monteur juist gezegd zou hebben dat het vervangende onderdeel in de bus van een zieke collega lag. Hoewel dit niet uitsluit dat de monteur dus tijdens de werkzaamheden wel degelijk bij [eiser] wegging om een onderdeel op te halen, lag het desalniettemin op de weg van [gedaagde] om hier meer duidelijkheid over te geven en zo te onderbouwen dat die 4 uur arbeidsloon terecht in rekening is gebracht. En dat heeft [gedaagde] onvoldoende gedaan. De kantonrechter ziet geen aanleiding om op dit punt een bewijsopdracht te geven en zal uitgaan van de door [eiser] gestelde 1 uur en 45 minuten. Dat betekent dat [eiser] voor arbeidsloon geen € 320,00 ex btw is verschuldigd maar € 140,00 ex btw. De subsidiair ingestelde vordering is daarom toewijsbaar voor zover het ziet op het teveel in rekening gebrachte arbeidsloon van € 180,00 ex btw.
[eiser] heeft tot slot gevorderd [gedaagde] te veroordelen bepaalde toegangscodes voor het apparaat aan [eiser] te overhandigen. Volgens [gedaagde] gaat het om installateurs- en monteursinstellingen waarmee parameters kunnen worden gewijzigd die rechtstreeks van invloed zijn op de werking, prestaties en veiligheid van de installatie. Het is volgens [gedaagde] eigenlijk niet de bedoeling dat klanten die codes zelf hebben. [eiser] heeft daartegenover gesteld dat hij de codes slechts nodig heeft om aan een andere leverancier/installateur te geven, die in de toekomst de monitoring en het onderhoud voor [eiser] zal doen. De kantonrechter is van oordeel dat [gedaagde] onvoldoende heeft onderbouwd waarom [eiser] de codes, die behoren bij zijn warmtepomp, niet zou mogen hebben. Deze vordering van [eiser] is daarom toewijsbaar zoals omschreven in het dictum.
Omdat beide partijen gedeeltelijk ongelijk krijgen, zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
5 De beslissing
De kantonrechter
verklaart voor recht dat [eiser] de kostenpost “Motor 3wegklep ecoforest” en de daarmee samenhangende werkzaamheden “Arbeid d.d. 27-01-2026” zoals opgenomen in factuur [factuurnummer] gedeeltelijk, voor € 180,00 ex btw, niet verschuldigd is,
veroordeelt [gedaagde] om binnen veertien dagen na dit vonnis de systeemtoegangscodes van de warmtepomp aan [eiser] te verstrekken, op straffe van een dwangsom van € 100,00 per dag, tot een maximum van € 5.000,00,
compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. W.W. van Tol en in het openbaar uitgesproken op
3 november 2026.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.