Uitspraak · Civiel recht

Rechtbank Overijssel, 3 november 2026 – Kort gezegd gaat het in deze zaak over de vraag of gedaagden

ECLI:NL:RBOVE:2026:6929Zaaknummer 12134072 \ CV EXPL 26-335

Instantie
Rechtbank Overijssel
Datum uitspraak
3 november 2026
Publicatiedatum
17 november 2026
Zaaknummer
12134072 \ CV EXPL 26-335
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig, Beschikking
Hoofdwetsartikel
Artikel 6:162 BW
Zittingsplaats
Almelo
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Kort gezegd gaat het in deze zaak over de vraag of gedaagden onrechtmatig tegenover eiseres hebben gehandeld rondom de ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing van haar drie dochters. De kantonrechter is van oordeel dat eiseres onvoldoende onderbouwd heeft gesteld dat gedaagden onrechtmatig hebben gehandeld. De vorderingen van eiseres worden daarom afgewezen en zij wordt in de proceskosten veroordeeld.

6 De beslissing

De kantonrechter

6.1

wijst de vorderingen van [eiseres] af,

6.2

veroordeelt [eiseres] tot betaling aan ieder van de gedaagden de proceskosten van € 720,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiseres] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

6.3

verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. U. van Houten en in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 Waar gaat deze zaak over?
  3. 3 De feiten
  4. 4 Het geschil
  5. 5 De beoordeling
  6. 6 De beslissing

RECHTBANK OVERIJSSEL

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Almelo

Zaaknummer: 12134072 \ CV EXPL 26-335

Vonnis van 3 november 2026

in de zaak van

[eiseres] ,

hierna te noemen: [eiseres] ,

te [woonplaats] ,

eisende partij,

gemachtigde: mr. H.M.A. over de Linden,

tegen

1 RAAD VOOR DE KINDERBESCHERMING,

hierna te noemen: de RvdK

te Almelo,

gemachtigde: mrs. K. van der Tuin en S.P. van der Meer, 2. JEUGDBESCHERMING OVERIJSSEL,

hierna te noemen: JbOV,

te Hengelo,

gemachtigde: mr. J.A. de Clerck,

gedaagde partijen,

hierna samen te noemen: gedaagden.

1 De procedure

1.1

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van [eiseres] ,

- twee op 18 maart 2026 door [eiseres] nagezonden stukken,

- een op 20 maart 2026 door [eiseres] nagezonden stuk,

- de conclusie van antwoord van de RvdK,

- de conclusie van antwoord van JbOV,

- drie op 16 september 2026 door de RvdK nagezonden stukken,

- de mondelinge behandeling van 22 september 2026, waarbij partijen zijn verschenen ( [eiseres] via Teams) en aan de zijde van [eiseres] en de RvdK spreekaantekeningen zijn overgelegd.

2 Waar gaat deze zaak over?

2.1

Kort gezegd gaat het in deze zaak over de vraag of gedaagden onrechtmatig tegenover [eiseres] hebben gehandeld rondom de ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing van haar drie dochters. [eiseres] stelt dat gedaagden in rapportages onjuiste uitspraken hebben gedaan en een eenzijdig, vertekend en stigmatiserend beeld van haar als moeder en persoon schetsen, wat haar eer en goede naam schaadt.

2.2

De kantonrechter is van oordeel dat [eiseres] onvoldoende onderbouwd heeft gesteld dat gedaagden onrechtmatig hebben gehandeld. De vorderingen van [eiseres] worden daarom afgewezen en zij wordt in de proceskosten veroordeeld. De motivering van deze beslissing volgt hierna.

3 De feiten

3.1

[eiseres] is afkomstig uit Oekraïne en is in maart 2022 samen met haar twee dochters [minderjarige 1] (geboren in 2018) en [minderjarige 2] (geboren in 2021) vanwege de oorlog gevlucht naar Nederland. Zij verblijven in Nederland op basis van de Regeling opvang ontheemden Oekraïne en zij zijn gaan wonen in de Oekraïneopvang in [plaats 1] . Later zijn zij verhuisd naar de Oekraïneopvang in [plaats 2] .

3.2

Op 5 oktober 2023 is er bij de RvdK een spoedzorgmelding van de

Centrale Autoriteit Internationale Kinderaangelegenheden (hierna: de CAIK) over [minderjarige 1] en [minderjarige 2] binnengekomen. Naar aanleiding daarvan heeft de RvdK onderzoek verricht. Dit onderzoek is afgerond met verwijzing van het gezin naar vrijwillige hulpverlening.

3.3

Op 27 maart 2025 heeft de RvdK de kinderrechter telefonisch verzocht om een voorlopige ondertoezichtstelling en machtiging uithuisplaatsing van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] binnen een crisisopvang onder voorwaarden. De kinderrechter heeft de voorlopige ondertoezichtstelling en machtiging uithuisplaatsing met voorwaarden verleend, waarna JbOV betrokken is geraakt. Diezelfde dag zijn [minderjarige 1] en [minderjarige 2] uit huis geplaatst. De RvdK is daarna gestart met een onderzoek naar de noodzakelijkheid van een ondertoezichtstelling en machtiging uithuisplaatsing.

3.4

De mondelinge behandeling van de verzoeken tot voorlopige ondertoezichtstelling en machtiging uithuisplaatsing van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] heeft op 3 april 2025 plaatsgevonden, waarna de kinderrechter de maatregelen heeft verlengd tot 27 juni 2025.

3.5

Op 18 juni 2025 heeft er weer een mondelinge behandeling bij de kinderrechter plaatsgevonden. De kinderrechter heeft toen de verzoeken van de RvdK om een ondertoezichtstelling en de machtiging uithuisplaatsing van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] verleend tot 18 juni 2026.

3.6

Omstreeks juli 2025 ontstond bij verschillende instanties het vermoeden dat [eiseres] zwanger is. Zij heeft dat in eerste instantie ontkend. Op [datum 1] 2025 heeft een arts van het COA de zwangerschap bevestigd. De RvdK heeft vervolgens besloten om een beschermingsonderzoek met betrekking tot het ongeboren kind te starten.

3.7

[eiseres] heeft tegen de beschikking van de kinderrechter van 18 juni 2025 hoger beroep ingesteld. Op 11 november 2025 heeft het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden de beschikking van de kinderrechter bekrachtigd.

3.8

Op 19 november 2025 is door de RvdK een verzoek tot ondertoezichtstelling van het ongeboren kind van [eiseres] ingediend. Bij beschikking van de kinderrechter van 9 januari 2026 is het ongeboren kind als geboren beschouwd en onder toezicht van JbOV gesteld met ingang van 9 januari 2026 tot 9 januari 2027.

3.9

Op 27 januari 2026 heeft JbOV [eiseres] een schriftelijke aanwijzing gegeven tot medewerking aan en inzet bij een hulpverleningstraject in een woonvoorziening met 24 uur per dag hulpverlening.

3.10

Op 10 februari 2026 heeft JbOV een verzoek voor een machtiging uithuisplaatsing van het ongeboren kind ingediend. Daarbij heeft JbOV verklaard dat zij de machtiging alleen ten uitvoer zal leggen als [eiseres] niet meewerkt aan het hulpverleningstraject in de woonvoorziening [locatie 1] in [plaats 3] . Bij beschikking van 11 februari 2026 heeft de kinderrechter een machtiging tot uithuisplaatsing verleend met ingang van 11 februari 2026 tot 9 januari 2027.

3.11

Op [datum 2] 2026 is [eiseres] bevallen van [minderjarige 3] , waarna [eiseres] en [minderjarige 3] op 20 februari 2026 zijn verhuisd naar [datum 2] .

3.12

Door [eiseres] zijn er de afgelopen jaren meerdere verzoeken ingediend onder de geschillenregeling die gericht waren tegen JbOV. Deze verzoeken zijn allemaal door de kinderrechter afgewezen. Daarnaast heeft [eiseres] verschillende klachten ingediend bij de RvdK. Deze zijn door de directeur van de RvdK, in overeenstemming met adviezen van klachtencommissies, ongegrond verklaard.

3.13

Inmiddels zijn [eiseres] en [minderjarige 3] in overleg met JbOV weer teruggekeerd naar de Oekraïneopvang in [plaats 2] . [minderjarige 1] en [minderjarige 2] zijn nog steeds uit huis geplaatst.

4 Het geschil

4.1

[eiseres] vordert dat de kantonrechter, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, voor recht verklaart dat gedaagden onrechtmatig tegenover [eiseres] hebben gehandeld en ze hoofdelijk veroordeelt tot betaling van een immateriële schadevergoeding van € 5.000,00 en de proceskosten.

4.2

Gedaagden voeren verweer. Zij concluderen tot afwijzing van de vorderingen van [eiseres] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiseres] in de proceskosten.

5 De beoordeling

Rechtsmacht en toepasselijk recht

5.1

[eiseres] is gevlucht uit Oekraïne en heeft de Oekraïense nationaliteit. Gelet op het internationale karakter van deze zaak zal de kantonrechter eerst ambtshalve beoordelen of hij rechtsmacht heeft en welk recht van toepassing is.

5.2

De beoordeling moet plaatsvinden aan de hand van de Verordening (EU) nr. 1215/2012 (Brussel I bis). Op grond van de hoofdregel van artikel 4 lid 1 Brussel I bis wordt de bevoegdheid van de rechter gebaseerd op de woonplaats van de verweerder. Een grondslag voor afwijking van deze hoofdregel is niet gesteld. Nu gedaagden zijn gevestigd in Nederland, is de Nederlandse rechter bevoegd. Gezien de vestigingsplaats van gedaagden, is de kantonrechter van de rechtbank Overijssel, locatie Almelo bevoegd om van dit geschil kennis te nemen. Tussen partijen is dit niet in geschil.

5.3

Volgens de hoofdregel van artikel 4 lid 1 Verordening (EG) nr. 864/2007 (Rome II) is het recht dat van toepassing is op een onrechtmatige daad het recht van het land waar de schade zich voordoet, ongeacht in welk land de schadeveroorzakende gebeurtenis zich heeft voorgedaan. De kantonrechter is van oordeel dat gelet hierop Nederlands recht van toepassing is. Ook dit is tussen partijen niet in geschil.

Inhoudelijke beoordeling

5.4

In deze zaak moet de kantonrechter beoordelen of gedaagden op grond van onrechtmatige daad (artikel 6:162 van het Burgerlijk Wetboek (BW)) tegenover [eiseres] aansprakelijk zijn en gedaagden daarom de gestelde immateriële schade van [eiseres] moeten vergoeden (op grond van artikel 6:106 BW).

5.5

Voor aansprakelijkheid uit hoofde van onrechtmatige daad moet voldaan zijn aan een vijftal vereisten: (1) er moet sprake zijn van onrechtmatig handelen of nalaten, (2) dat toerekenbaar is aan de dader, (3) ten gevolge waarvan schade is ontstaan, (4) waarbij een causaal verband bestaat tussen het onrechtmatig handelen of nalaten en de schade en (5) waarbij de geschonden norm strekt tot bescherming tegen de schade zoals de benadeelde die heeft geleden (relativiteit). Deze vereisten zijn cumulatief: alleen wanneer aan alle vereisten is voldaan, is er aansprakelijkheid op grond van artikel 6:162 BW.

5.6

Als onrechtmatig handelen moet worden aangemerkt een inbreuk op een recht en een doen of nalaten in strijd met een wettelijke plicht of met wat volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt, een en ander behoudens de aanwezigheid van een rechtvaardigingsgrond (artikel 6:162 lid 2 BW).

5.7

[eiseres] stelt dat gedaagden onrechtmatig hebben gehandeld tegenover haar in de hulpverlening rondom de ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing van haar twee dochters [minderjarige 1] en [minderjarige 2] , alsmede (in de aanloop naar) de ondertoezichtstelling van de (destijds nog ongeboren) [minderjarige 3] en de verhuizing naar [datum 2] na de geboorte van [minderjarige 3] . Volgens [eiseres] is het onrechtmatig handelen specifiek dat de rapportages die door gedaagden over haar zijn gemaakt onjuiste uitspraken bevatten en een eenzijdig, vertekend en stigmatiserend beeld van haar als moeder en persoon schetsen, wat haar eer en goede naam aantast. Daarbij hebben gedaagden geen rekening gehouden met dat [eiseres] afkomstig is uit een land in oorlog en met haar achtergrond als gerespecteerd journaliste in Oekraïne. Ter onderbouwing van haar stellingen verwijst zij naar de volgende gedeelten uit een rapport van de RvdK van 19 november 2025:

  • Op pagina 3 staat bij 2018: “De twee-jarige zoon van moeder komt te overlijden, volgens moeder vanwege een val uit het raam.” Volgens [eiseres] wordt hiermee de indruk gewekt dat dit haar valt aan te rekenen, terwijl haar zoon op dat moment alleen met zijn vader was.
  • Op pagina 3 staat bij 2022: “In januari worden de twee oudste halfbroers en de oudste halfzus (van de ongeboren [eiseres] ) in Oekraïne uit huis geplaatst. Zij leven in een verwaarloosde omgeving, gaan niet naar school en verkopen spullen op de markt. De jongste halfzus (van de ongeboren [eiseres] ) blijft wel bij moeder worden. Bij aanvang van het onderzoek is het bij de RvdK onduidelijk waarom zij wel bij moeder blijft wonen.” Volgens [eiseres] is het verzonnen dat de kinderen in een verwaarloosde omgeving leefden. Daarnaast leefden ze op dat moment in een land in oorlog.
  • Op pagina 3 staat bij 2022: “In juli wordt het gezag van moeder over de twee oudste halfbroers en de oudste halfzus van de ongeboren [eiseres] door de Oekraïense rechtbank hersteld. Bij de aanvang van het onderzoek is het bij de RvdK onbekend met welke reden en wanneer het gezag van moeder is beëindigd.” Volgens [eiseres] staat dit er om haar in een negatief daglicht te zetten. Het gaat erom dat het gezag is hersteld.
  • Op pagina 4 staat bij 2023: “In de zomer willen de twee halfbroers van de ongeboren [eiseres] niet terug naar moeder, omdat zij hen zou slaan. Zij verblijven op dat moment met elkaar in Duitsland wegens de oorlog en de halfbroers schrijven een brief aan de Jugendambt waarin ze uitleggen dat zij, de halfzussen van de ongeboren [eiseres] , gevaar lopen bij moeder.” Volgens [eiseres] moet er rekening worden gehouden dat het hier gaat om een gezin dat moest vluchten vanwege oorlog. Zij heeft goed contact met haar zonen. Er kunnen diverse redenen zijn waarom haar zonen hebben gezegd dat zij hen slaat, als dat al zo zou zijn.
  • Op pagina 4 staat bij 2025: “Op 25 maart worden er door meerdere instanties zorgen gemeld over de halfzussen van de ongeboren [eiseres] wegens fysieke en verbale agressie van moeder naar de kinderen, (emotionele) verwaarlozing en alcohol- en drugsmisbruik van moeder. Moeder staat niet open voor hulpverlening en er zijn zorgen over haar psychisch welbevinden.” [eiseres] herkent zich niet in het beeld van verbale agressie, (emotionele) verwaarlozing en alcohol- en drugsmisbruik. Ook herkent zij zich niet in dat zij niet open zou staan voor hulpverlening.
  • Op pagina 11 staat: “Vanaf het begin van moeder haar verblijf op [locatie 2] zijn er vanuit de opvang zorgen over moeders opvoedvaardigheden gelet op haar twee kinderen, die destijds nog bij moeder woonden. Zo was er sprake van verwaarlozing van deze kinderen door moeder, omdat de basale zorg (zoals voeding en hygiëne) ver onder de maat was. Als voorbeeld noemt mw. [naam] dat de kinderen met volle luiers door de opvang liepen en dat andere bewoners de taken rondom de verzorging en opvoeding van kinderen van moeder overnamen. Daarnaast is gezien dat moeder de kinderen hardhandig aanpakte en naar hen schreeuwde.” Volgens [eiseres] is dit stigmatiserend en onjuist. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] zijn te oud om luiers te dragen.
5.8

De kantonrechter stelt bij de beoordeling van de vorderingen voorop dat het niet zijn taak is om het werk van de kinderrechters over te doen of te toetsen of de juiste beslissingen zijn genomen en/of maatregelen terecht zijn opgelegd. Dat kan alleen in een hoger beroep van de betreffende zaak zelf. Het is aan de kantonrechter om te beoordelen of gedaagden onrechtmatig hebben gehandeld. De kantonrechter zal hierna het handelen van gedaagden afzonderlijk bespreken.

Het handelen van de RvdK

5.9

[eiseres] heeft niet betwist dat door verschillende instanties meldingen bij de RvdK zijn gedaan over het welzijn van haar dochters. De RvdK heeft dergelijke meldingen serieus te nemen en moet handelen in het belang van de kinderen. Het belang van een ouder moet daarbij worden meegenomen, maar staat niet voorop. De RvdK moet onderzoek naar de meldingen doen volgens de daarvoor geldende procedures. Gesteld noch gebleken is dat de RvdK dat in dit geval niet volgens die procedures heeft gedaan. De raadsonderzoekers stellen over het verrichtte onderzoek een rapportage op. In deze procedure is door [eiseres] het rapport van de RvdK van 19 november 2025 in het geding gebracht. Dat rapport richt zich de op dat moment nog ongeboren [minderjarige 3] . De kantonrechter maakt uit het rapport op dat bevindingen van verschillende betrokkenen zijn meegenomen, te weten die van Veilig Thuis Twente, de gemeente Enschede, de COA-arts, de verloskundige en de Oekraïneopvang. Daarnaast blijkt uit het rapport dat [eiseres] de gelegenheid heeft gehad om te reageren op het conceptrapport en is haar reactie bijgevoegd bij het definitieve rapport, tezamen met een aantal verklaringen van mensen uit haar omgeving. In zoverre is het rapport zorgvuldig tot stand gekomen. Het is niet aan de kantonrechter om de juistheid van de conclusies in het rapport te beoordelen. De kantonrechter kan slechts beoordelen of het rapport onjuiste uitspraken bevat die een eenzijdig, vertekend of stigmatiserend beeld schetsen en of daarmee onrechtmatig is gehandeld, zoals door [eiseres] is gesteld.

5.10

Anders dan [eiseres] stelt, is de kantonrechter van oordeel dat in het rapport geen eenzijdig, vertekend of stigmatiserend beeld wordt geschetst. De gedeelten uit het rapport waar [eiseres] specifiek naar verwijst (de citaten in rechtsoverweging 5.7), vormen een opsomming van feitelijkheden waaraan de RvdK geen directe conclusies verbindt. De kantonrechter leest in het rapport bijvoorbeeld niet dat de RvdK suggereert dat [eiseres] enig verwijt valt te maken omtrent het overlijden van haar zoon. In het rapport staat ook dat volgens [eiseres] sprake was van een noodlottig ongeval. De RvdK lijkt de feitelijkheden in het rapport te noemen om voorgeschiedenis te geven. Datzelfde geldt voor de opmerkingen die zijn gemaakt over de wisselingen in het gezag van [eiseres] , dat onbekend is waarom de jongste halfzus bij haar is blijven wonen en later dat onbekend is met welke reden en wanneer het gezag is beëindigd. Deze feitelijkheden hebben eerder ook niet tot actie van de RvdK geleid. De RvdK heeft na de melding van de CAIK in 2023 ook onderzoek gedaan, maar toen is het gezin verwezen naar de vrijwillige hulpverlening zonder dat er verdere maatregelen zijn getroffen. Pas in 2025 kwam daar verandering in. [eiseres] zegt zich niet te herkennen in wat in het rapport bij de alinea over 2025 staat met betrekking tot het beeld van verbale agressie, (emotionele) verwaarlozing, alcohol- en drugsmisbruik en dat zij niet open zou staan voor hulpverlening. Dat mag zo zijn, maar de RvdK noemt alleen dat daarover zorgen zijn gemeld en concludeert niet dat daarvan ook daadwerkelijk sprake is. Dat geldt ook voor wat is vermeld in het rapport over de verwaarlozing van de kinderen door [eiseres] . De RvdK ligt in dat gedeelte toe wat een medewerker van de Oekraïneopvang tegen haar gezegd heeft. Het vergaren van informatie hoort juist bij het onderzoek dat de RvdK moet verrichten.

5.11

De kantonrechter begrijpt dat de gedeelten uit het rapport die [eiseres] heeft aangehaald voor haar lastig zijn om te lezen en zij het niet prettig vindt dat die erin staan. Maar dat maakt het vermelden daarvan niet onrechtmatig. [eiseres] heeft onvoldoende concrete feiten en omstandigheden gesteld om tot de conclusie te komen dat de RvdK onrechtmatig heeft gehandeld.

Het handelen van JbOV

5.12

JbOV heeft het rapport van 19 november 2025 niet opgesteld. Wat daarin staat kan haar daarom niet worden verweten. De kantonrechter begrijpt dat [eiseres] het niet eens is met het handelen van JbOV rondom de ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing van haar twee dochters [minderjarige 1] en [minderjarige 2] , alsmede (in de aanloop naar) de ondertoezichtstelling van de (destijds nog ongeboren) [minderjarige 3] en de verhuizing naar [datum 2] na de geboorte van [minderjarige 3] , maar [eiseres] heeft niet gesteld wat daaraan precies onrechtmatig is.

5.13

De kantonrechter is daarom van oordeel dat [eiseres] onvoldoende onderbouwd heeft gesteld en geconcretiseerd dat JbOV onrechtmatig heeft gehandeld. Meer specifiek geldt dat ook voor hoe JbOV is omgegaan met het al dan niet gebruiken van de Oekraïense taal in het contact tussen [eiseres] en [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . De kantonrechter heeft er begrip voor dat [eiseres] wil dat haar kinderen de band met hun moedertaal kwijtraken, maar begrijpt ook dat JbOV wil voorkomen dat zij niet wat [eiseres] tijdens de contactmomenten met de kinderen bespreekt. JbOv lijkt met die spanning op een zorgvuldige manier te zijn omgegaan en de kinderrechter heeft haar in die aanpak gesteund. De kantonrechter ziet niet in wat hierin onrechtmatig is; dat [eiseres] het oneens was en is met die aanpak is onvoldoende om tot onrechtmatigheid te concluderen.

Conclusie

5.14

Uit het voorgaande volgt dat niet vast is komen te staan dat gedaagden onrechtmatig hebben gehandeld. Nu aan het eerste vereiste van ex artikel 6:162 BW niet is voldaan, zijn gedaagden niet aansprakelijk op grond van onrechtmatige daad. De beoordeling van de andere vereisten voor een onrechtmatige daad en de gestelde immateriële schade kan daarom achterwege blijven. De kantonrechter wijst de vorderingen van [eiseres] af.

Proceskosten

5.15

[eiseres] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) van ieder van gedaagden betalen. De proceskosten per gedaagde worden begroot op:

- salaris gemachtigde€576,00(2 punten × € 288,00)
- nakosten€144,00(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
Totaal€720,00

6 De beslissing

De kantonrechter

6.1

wijst de vorderingen van [eiseres] af,

6.2

veroordeelt [eiseres] tot betaling aan ieder van de gedaagden de proceskosten van € 720,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiseres] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

6.3

verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. U. van Houten en in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.