Rechtbank Overijssel, 15 oktober 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgevonden op 1 oktober 2026. Hierbij is mr. M.B. Bollen verschenen namens [eiser 1]. [eiser 3] is eveneens verschenen. Verder is [gedaagde 1] verschenen. [gedaagde 3] en [naam 1] zijn eveneens verschenen waarbij [naam 1] ook namens [gedaagde 4] B.V. is verschenen. Namens [gedaagde 2] zijn [gedaagde 3] en [naam 1] verschenen.

Ten slotte is vonnis bepaald.

[eiser 1] is deelgenoot van de gemeenschappelijke onroerende zaak staande en gelegen te [adres 1] (hierna: het gehuurde). Het gehuurde betreft een 290-bedrijfsruimte.

In september 2024 en april 2025 heeft [eiser 1] in verband met een huurachterstand een sommatiebrief verzonden aan de vennootschap onder firma [bedrijf 2] en diens (voormalig) vennoten: [bedrijf 3] B.V (t.a.v. [naam 3] en [gedaagde 3]), [gedaagde 1] en [naam 2]. De huurpenningen zijn daarna alsnog voldaan.

[eiser 1] heeft op enig moment in 2026 geconstateerd dat de vennootschap onder firma [bedrijf 2], de contractuele huurder, per 11 februari 2026 uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel is uitgeschreven. Verder stond [gedaagde 1] niet langer als vennoot van [bedrijf 2] ingeschreven in het handelsregister, maar de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [gedaagde 4] B.V.

Sinds begin 2026 wordt het gehuurde feitelijk geëxploiteerd door [gedaagde 2].

De huurpenningen over de maanden februari 2026 tot en met augustus 2026 zijn onbetaald gebleven. Op 15 juli 2026 heeft [eiser 1] zowel de contractuele huurders, de vennoten van [bedrijf 2] ex. artikel 18 Wvk, als de feitelijke gebruikers van het gehuurde aangeschreven ter zake de openstaande huurpenningen.

Per e-mail van 27 augustus 2026 heeft [eiser 1] zich op het standpunt gesteld dat tussen hem en [gedaagde 2] geen huurovereenkomst of andere gebruikstitel bestaat en dat [gedaagde 2] het gehuurde derhalve zonder recht of titel in gebruik heeft.

[eisers] vorderen, samengevat, dat de kantonrechter bij vonnis, bepaalt dat zij in het kortgeding worden toegelaten als voegende en tussenkomende partijen.

[eisers] leggen aan deze vorderingen ten grondslag dat zij mede-eigenaar van het gehuurde zijn en om die reden een zeer wezenlijk en reëel belang hebben in de onderhavige procedure. [eisers] stellen dat zij bij herhaling om rekening en verantwoording ex artikel 3:173 BW en uit hoofde daarvan betaling hebben gevraagd aan [eiser 1]. [eisers] stellen dat zij een opeisbare vordering hebben op [eiser 1]. Verder vorderen zij informatie van [eiser 1] in het kader van de rekening en verantwoording.

[eiser 1] heeft geen bezwaar tegen de gevorderde voeging. Tegen de gevorderde tussenkomst maakt [eiser 1] wel bezwaar. De ingediende vorderingen zien op een interne afrekening tussen deelgenoten. Die rechtsverhouding is een andere dan de rechtsverhouding die in de hoofdzaak tussen [eiser 1] en gedaagden voorligt.

[eiser 1] legt aan de vordering ten grondslag dat er inmiddels een huurachterstand is van bijna 8 maanden. De contractuele huurders dan wel de vennoten ex artikel 18 Wetboek van Koophandel zijn gehouden de uit de huurovereenkomst voortvloeiende verplichtingen volledig en tijdig na te komen. Dat hebben zij niet gedaan. De contractuele huurders zijn ernstig tekortgeschoten in de nakoming van hun verplichtingen uit hoofde van de huurachterstand. De omvang en duur van de huurachterstand maken voldoende aannemelijk dat de bodemrechter de huurovereenkomst op grond van deze tekortkomingen zal ontbinden.

Gedaagden voeren verweer. De hoogte van de huurachterstand en de contractuele boetes staat tussen partijen niet ter discussie. Gedaagden stellen zich echter op het standpunt dat het ontbreken van een allonge van de zijde van [eiser 1] heeft geleid tot complicaties bij het verkrijgen van een vergunning voor kansspelautomaten. Voorts betwist [gedaagde 1] zijn gehoudenheid tot betaling van de huurachterstand, aangezien hij reeds een jaar is uitgeschreven uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel.

De kantonrechter oordeelt dat [eisers] voldoende onderbouwd hebben gesteld dat zij belang hebben bij voeging aan de zijde van [eiser 1]. [eisers] zijn mede eigenaar van het gehuurde. [eiser 1] heeft in de hoofdzaak vorderingen ingesteld over de huurachterstand en de ontruiming van het gehuurde. Een uitspraak in de procedure tussen [eiser 1] en gedaagden heeft dus ook gevolgen voor [eisers]

Het belang dat [eisers] aan de gevorderde tussenkomst ten grondslag legt, verschilt wezenlijk van het geschil in de hoofdzaak. Terwijl de hoofdzaak uitsluitend betrekking heeft op de huurrechtelijke rechtsverhouding tussen eiser en gedaagden, richt de beoogde tussenkomst zich op een andere rechtsstrijd. Het toestaan van tussenkomst zou leiden tot een onredelijke complexiteit en vertraging van de procedure.

Gelet op de relatie tussen partijen worden de proceskosten in dit incident gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

In een kort geding kan de kantonrechter een voorlopige voorziening geven. Dat is een voorlopige maatregel die vooruit loopt op de beslissing die wordt verwacht in een gewone rechtszaak (bodemzaak), die na het kort geding kan worden ingesteld. Een vordering in kort geding kan worden toegewezen als de eisende partij zoveel spoed heeft dat hij de uitkomst van een gewone rechtszaak niet hoeft af te wachten. Daarnaast geldt dat de kantonrechter in dit kort geding moet beoordelen of de vordering in een eventuele bodemprocedure een zodanige kans van slagen heeft, dat vooruitlopend daarop toewijzing daarvan gerechtvaardigd is. Als uitgangspunt geldt dat in deze procedure geen plaats is voor bewijslevering.

Voor geldvorderingen in kort geding geldt bovendien dat de kantonrechter terughoudend moet zijn bij de toewijzing daarvan. De kantonrechter zal niet alleen onderzoeken of het bestaan van een vordering van de eiser op de gedaagde voldoende aannemelijk is en of de gedaagde een spoedeisend belang heeft, maar neemt in de afweging van de belangen van partijen ook het risico van onmogelijkheid van terugbetaling mee. Wanneer dit restitutierisico hoog is, kan dit bijdragen tot weigering van de voorziening.

[eiser 1] heeft een spoedeisend belang bij zijn vorderingen. Hij heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat gedaagden de huur al langere tijd niet betalen en dat de huurachterstand oploopt. Hiermee is de spoedeisendheid gegeven.

Gedaagden betwisten de vordering van [eiser 1] niet. Daarmee staat vast dat huurachterstand op dit moment bijna acht maanden bedraagt. De kantonrechter is dan ook van oordeel dat onder deze omstandigheden met grote mate van zekerheid kan worden aangenomen dat de rechter in een bodemprocedure een vordering tot ontbinding en ontruiming van de bedrijfsruimte zal toewijzen. De kantonrechter wijst de ontruiming toe. De ontruimingstermijn wordt vastgesteld op veertien dagen na betekening van dit vonnis.

[eiser 1] stelt dat de huurachterstand tot en met augustus 2026 € 29.814,72 is. Het enkele feit dat een vennootschap onder firma uit een handelsregister wordt uitgeschreven en een andere ondernemer zich op hetzelfde adres vestigt, brengt niet mee dat de oorspronkelijke huurders daardoor van hun verplichtingen uit de huurovereenkomst worden bevrijd. Van contractsovername is geen sprake. Daarvoor is ingevolge artikel 6:159 BW medewerking van [eiser 1] vereist. Die medewerking is niet verleend. Een formeel verzoek tot indeplaatstelling heeft evenmin plaatsgevonden. Dit alles is door gedaagden niet weersproken.

In artikel 26.2 van de toepasselijke algemene voorwaarden is opgenomen dat de huurders een boete van 2% per kalendermaand met een minimum van € 300,- over de verschuldigde huurprijs moeten betalen als zij de huur te laat betalen. [eiser 1] vordert betaling van gedaagden van deze boete van € 1.800,-. Gedaagden hebben dit niet betwist. De vordering wordt daarom toegewezen en gedaagden worden veroordeeld om dit bedrag aan [eiser 1] te betalen.

De incassokosten van € 1.073,15 worden toegewezen, omdat aan alle voorwaarden is voldaan om deze kosten vergoed te krijgen (artikel 6:96 BW).

Gedaagden zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser 1] worden begroot op:

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

De veroordelingen ten aanzien van de huurachterstand, de contractuele boetes en de huurpenningen tot aan de datum van dit vonnis worden hoofdelijk uitgesproken. Dat betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen aan de wederpartij. [eiser 1] heeft ten aanzien van de buitengerechtelijke incassokosten niet gevraagd om een hoofdelijke veroordeling. Deze veroordeling wordt daarom niet hoofdelijk uitgesproken. Hoewel [eiser 1] evenmin expliciet heeft gevorderd gedaagden hoofdelijk in de proceskosten te veroordelen, geldt in de rechtspraak (conform Hoge Raad ECLI:NL:HR:2022:1942 (https://www.google.com/url?sa=i&source=web&rct=j&url=CAESeQHrOzAVRvKDR_qsbo2jKt9iRntRDLHJXak4GBIVdFFLiK8_ILDGsH9fw53V0RDtbLJRWKu4XVYXUeRu7x_nerRVTGloz0Y7YLyF8CvlHh3Fbi-B5uTIABAirDDSInR8AgNmx-QrOp77ojujuq1cQSBdgzjBSqPxWzg&uoh=2&ved=2ahUKEwjC0Mbpu6eXAxVjR_4FHQh-DjIQy_kOegYIAAgMEAs&opi=89978449&cd&psig=AOvVaw2tDr-NV-JQQTkxkEF7XLPL&ust=1791447419065000)) als uitgangspunt dat bij een veroordeling van twee of meer partijen tot betaling van de proceskosten, zij ieder voor het geheel aansprakelijk zijn. De kantonrechter zal de proceskostenveroordeling daarom ambtshalve hoofdelijk uitspreken.

laat [eisers] toe zich als partij te voegen in de hoofdzaak aan de kant van [eiser 1],

wijst het meer of anders gevorderde af,

compenseert de proceskosten tussen partijen, in die zin dat alle partijen hun eigen proceskosten dragen,

veroordeelt gedaagden om de bedrijfsruimte staande en gelegen te [adres 1] met al degenen die en al hetgeen dat zich daarin of daarop bevinden respectievelijk bevindt, binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis volledig en behoorlijk te verlaten en te ontruimen en vervolgens verlaten en ontruimd te houden in lege en behoorlijke staat ter vrije beschikking van [eiser 1] te stellen, zulks met afgifte der sleutels aan [eiser 1],

veroordeelt gedaagden hoofdelijk om te betalen aan [eiser 1]:

veroordeelt gedaagden om aan [eiser 1] te betalen een bedrag van € 1.073,15 aan buitengerechtelijke kosten,

veroordeelt gedaagden hoofdelijk in de proceskosten van € 1.914,98, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als gedaagden niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,

veroordeelt gedaagden hoofdelijk tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.