Rechtbank Overijssel, 14 oktober 2026

Ten slotte is vonnis bepaald.

Bij tussenvonnis van 4 maart 2026 heeft de rechtbank de vordering van [eiseres] voor een deel toewijsbaar geacht. Ten aanzien van twee posten is [eiseres] in de gelegenheid gesteld zich bij akte uit te laten. Dit betreft de onderdorpel en de tochtproblemen bij het plafond en de pui. [eiseres] heeft daartoe een akte genomen en [gedaagden] hebben daarop gereageerd.

In het vonnis van 4 maart 2026 heeft de rechtbank overwogen dat voldoende is komen vast te staan dat bij de onderdorpel sprake is van een gebrek. De door [gedaagden] aangebrachte onderdorpel vertoont kieren en er is sprake van tocht. De rechtbank is van oordeel dat dit een tekortkoming oplevert en dat deze tekortkoming ook aan [gedaagden] kan worden toegerekend. Partijen hebben zich uitgelaten over de kosten van herstel.

De rechtbank volgt [eiseres] niet in haar standpunt dat [gedaagden] de kosten moeten dragen van een geheel nieuw kozijn. Aan de hand van de documenten die [eiseres] in het geding heeft gebracht kan niet worden vastgesteld dat het vervangen van het gehele kozijn noodzakelijk is om het gebrek te herstellen. Dat volgt ten eerste niet uit de summiere en niet onderbouwde verklaringen van Belisol Apeldoorn en VKE Apeldoorn B.V. (hierna VKE). Uit de verklaring van VKE blijkt dat dit bedrijf gespecialiseerd is in kunststofkozijnen. VKE schrijft aan [eiseres]: “(…) als wij iets vervangen, dan vervangen wij het hele kozijn, inclusief glas etc.” Belisol heeft onder de noemer “Belisol Kozijnen & Deuren: offerte houten achterpui” een offerte gestuurd voor “het compleet vervangen van het kozijn” en merkt enkel op dat het “helaas niet mogelijk [is] om alleen de onderdorpel te vervangen”. Wat de reden daarvan is kan uit deze verklaringen niet worden opgemaakt. Dat herstel door vervanging van de onderdorpel technisch niet mogelijk is kan daaruit niet worden afgeleid. [eiseres] heeft bovendien nogmaals verwezen naar het rapport van Duvama, maar dat leidt niet tot een ander oordeel. Uit het rapport van Duvama volgt niet dat volledige vervanging van het kozijn nodig is om de gebreken te herstellen die in causaal verband staan met een tekortkoming van [gedaagden] Dat het kozijn in slechte staat verkeert kan zo zijn, maar dat betekent nog niet dat [gedaagden] de kosten van een nieuw kozijn moeten dragen. De rechtbank verwijst ook naar hetgeen zij in het tussenvonnis van 4 maart 2026 over het kozijn heeft geoordeeld (r.o. 5.16 en 5.17). In deze rechtsoverwegingen heeft de rechtbank bij bindende eindbeslissing overwogen dat partijen de afspraak hebben gemaakt dat [gedaagden] zich zouden inspannen om het oude raamkozijn te herstellen voor hergebruik en dat niet is gebleken dat zij zijn tekortgeschoten in de nakoming van die inspanningsverplichting. Op grond van de gemaakte afspraken mocht [eiseres] geen nieuwe pui verwachten.

In r.o. 5.20 van het tussenvonnis heeft de rechtbank geoordeeld dat op [gedaagden] als aannemer de verplichting rust de werkzaamheden goed af te leveren. Aangezien sprake is van tocht onder het plafond en door de kieren is sprake van een tekortkoming en komen de herstelkosten voor rekening van [gedaagden] Partijen hebben zich uitgelaten over de herstelkosten.

[eiseres] heeft zich op het standpunt gesteld dat de tocht een gevolg is van kieren in de pui en het onvoldoende dichtzetten van de spouw met isolatiemateriaal. Zij verwijst naar het eerdere rapport en een aanvullende verklaring van Duvama, waarin ook de kosten van herstel worden begroot.

[gedaagden] hebben zich op het standpunt gesteld dat alleen de kieren in de pui de oorzaak van de tocht zijn en dat deze kieren zijn veroorzaakt door het veelvuldig (de)monteren van de pui door vorige aannemers. Volgens [gedaagden] komt de tocht/koude lucht enkel door de kieren van de pui en staat onvoldoende vast dat de spouw een oorzaak is voor de tochtproblemen.

[eiseres] begroot de kosten van herstel van de afdichting van de spouw onder verwijzing naar een rapport van Duvama op € 1.409,65 inclusief btw. [gedaagden] begroten de kosten van het herstel van de kieren in de pui op een bedrag van € 383,50. De kosten van het luchtdicht maken van de spouw worden begroot op € 1.079,48 (beide posten inclusief btw, bouwplaatskosten, algemene kosten, winst-risico en CAR). Nu niet in geschil is dat er kieren in de pui aanwezig zijn en hiervoor geoordeeld is dat de spouw luchtdicht moet worden gemaakt, zal de rechtbank de kosten van herstel begroten op € 1.462,98 (€ 383,50 + € 1.079,48).

Bij tussenvonnis is al geoordeeld dat diverse posten toewijsbaar zijn. Dit betreft erkende posten die zijn opgenomen in bijlage 1 bij het rapport van [naam 1]. De rechtbank is bij de begroting van de herstelkosten uitgegaan van de volgende bedragen: - dakafwerking inclusief dakranden € 4.150 (r.o. 5.10-5.13)

Het voorgaande leidt tot de conclusie dat [gedaagden] het erkende bedrag van € 11.195,45 (inclusief btw en kosten) verschuldigd zijn en daarnaast aan [eiseres] de herstelkosten dienen te vergoeden die zien op de onderdorpel (€ 567,77) en de tochtproblemen (€ 1.462,98). Dat betekent dat een bedrag van € 13.226,20 toewijsbaar is.

Bij tussenvonnis is al geoordeeld dat de gevorderde buitengerechtelijke kosten en de kosten van deskundigen zullen worden afgewezen. De wettelijke rente zal worden toegewezen vanaf de datum van verzuim, te weten 30 januari 2024.

[gedaagden] zijn grotendeels in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Het tarief voor het salaris van de advocaat is gebaseerd op het toewijsbare bedrag. De proceskosten van [eiseres] worden begroot op:

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

De veroordeling wordt (deels) hoofdelijk uitgesproken. Dat betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen aan de wederpartij.

veroordeelt [gedaagden] hoofdelijk tot betaling aan [eiseres] van € 13.226,20, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 30 januari 2024 tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagden] hoofdelijk in de proceskosten van € 3.005,72, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [gedaagden] niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,

veroordeelt [gedaagden] hoofdelijk tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.