Rechtbank Overijssel, 13 oktober 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

[eiser] vordert in deze procedure veroordeling van [gedaagde] tot betaling van het door haar aan [gedaagde] geleende bedrag van € 20.250,00. [gedaagde] betwist dat er sprake is van een geldlening. De kantonrechter is van oordeel dat vast is komen te staan dat tussen partijen dat een mondelinge leningsovereenkomst tot stand is gekomen en dat het bedrag van € 20.250,00 door [eiser] aan [gedaagde] te leen is verstrekt. [gedaagde] heeft niet gesteld – en dat is ook niet gebleken – dat hij (een deel van) de lening heeft terugbetaald. De kantonrechter wijst de vordering toe.

[eiser] stelt dat zij een mondelinge leningsovereenkomst met [gedaagde] heeft gesloten en dat zij een bedrag van € 20.250,00 aan [gedaagde] te leen heeft gegeven. Er is volgens [eiser] een bedrag van € 2.500,00 per bankoverschrijving en een bedrag van € 17.750,00 via contante betaling aan [gedaagde] geleend.

[eiser] heeft ter onderbouwing van haar stellingen een whatsappgesprek tussen haar en [gedaagde] in het geding gebracht. De whatsappberichten zijn deels in de Nederlandse en deels in de Turkse taal geschreven. Voor de beoordeling van de vraag of al dan niet sprake is van een mondelinge leningsovereenkomst, zijn de volgende whatsappberichten van belang:

Mr. Stoel heeft tijdens de schorsing van de zitting gebeld met [gedaagde]. Mr. Stoel heeft namens [gedaagde] verklaard dat de vertaling juist is. Mr. Stoel heeft namens [gedaagde] ook erkend dat [gedaagde] de bedragen van € 2.500,00 en € 17.750,00 heeft ontvangen. [gedaagde] betwist dat die bedragen in het kader van een geldleningsovereenkomst aan hem zijn betaald. Volgens [gedaagde] is sprake van een schenking.

Naar het oordeel van de kantonrechter staat vast dat [eiser] en [gedaagde] een mondelinge leningsovereenkomst zijn aangegaan, dat [gedaagde] een bedrag van € 20.250,00 van [eiser] ter leen heeft ontvangen en dat [gedaagde] dat bedrag op 11 juli 2025 nog aan [eiser] verschuldigd was. Dat blijkt uit de whatsappberichten die hiervoor zijn vermeld. Bovendien is de omschrijving ‘Privé lening’ bij de overboeking van het bedrag van € 2.500,00 een duidelijke aanwijzing dat het om een geldlening gaat en niet om een schenking.

[gedaagde] heeft met betrekking tot zijn verweer dat sprake is van een schenking en geen lening onvoldoende feiten en omstandigheden aangevoerd, noch stukken overgelegd die zijn stellingen rechtvaardigen. Het verweer van [gedaagde] wordt dan ook verworpen.

Uit de wet volgt dat de lener verplicht is het door hem op grond van de overeenkomst verschuldigde terug te geven binnen zes weken nadat de uitlener heeft medegedeeld tot opeising over te gaan, tenzij een ander tijdstip voor de terugbetaling uit de overeenkomst voortvloeit.[_11c26aca-21f0-465a-8314-8a107b10bcee] Uit het whatsappgesprek leidt de kantonrechter af dat [eiser] en [gedaagde] mondeling overeen zijn gekomen dat het geleende bedrag in februari 2025 zou worden terugbetaald (zie hiervoor onder g. en h.). Er is geen specifieke datum overeengekomen, zodat [gedaagde] verplicht was het bedrag uiterlijk op 28 februari 2025 aan [eiser] terug te geven. Daarmee is het bedrag per die datum opeisbaar.

Zoals hiervoor overwogen, is sprake van een geldlening en is de geldlening opeisbaar. Vast staat dat dat [gedaagde] het geleende bedrag niet (deels) heeft terugbetaald. [gedaagde] moet het geleende bedrag van € 20.250,00 daarom terugbetalen aan [eiser]. De kantonrechter wijst de vordering toe.

[eiser] heeft de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de hoofdsom met ingang van 1 maart 2025 gevorderd. Zoals hiervoor overwogen, is de geldlening in ieder geval per 28 februari 2025 opeisbaar. Dat betekent dat [gedaagde] per 1 maart 2025 in verzuim is geraakt vanwege het niet voldoen aan de terugbetalingsverlichting. [gedaagde] is per die datum de wettelijke rente verschuldigd. De kantonrechter zal de vordering toewijzen.

[eiser] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). De kantonrechter stelt vast dat [gedaagde] een consument is (een natuurlijk persoon die niet heeft gehandeld in de uitoefening van een beroep of bedrijf). Daarom moet de kantonrechter controleren of is voldaan aan de dan geldende extra eisen voor de verschuldigdheid van buitengerechtelijke incassokosten. [eiser] heeft aan [gedaagde] een aanmaning verstuurd die niet voldoet aan de eisen van artikel 6:96 lid 6 BW. [eiser] heeft [gedaagde] via whatsapp verzocht de geldlening binnen twee weken terug te betalen. Deze gestelde termijn is geen betalingstermijn van veertien dagen die ingaat op de dag na ontvangst van de aanmaning door [gedaagde]. Dit is wel vereist op grond van artikel 6:96 lid 6 BW. De advocaat van [eiser] heeft [gedaagde] ook drie aanmaningen gestuurd. In deze aanmaningen zijn termijnen voor betaling genoemd van respectievelijk een week, twee weken en drie dagen. Geen van deze termijnen is een betalingstermijn van veertien dagen die ingaat op de dag na ontvangst van de aanmaning. De gevorderde vergoeding zal daarom worden afgewezen.

[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Omdat [eiser] heeft geprocedeerd op basis van een toevoeging, zal [gedaagde] niet worden veroordeeld tot betaling van de explootkosten en betekeningskosten. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 20.250,00, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 1 maart 2025, tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 323,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.