Rechtbank Overijssel, 1 oktober 2026

De rechtbank heeft de volgende stukken ontvangen:

Het verzoek is besproken tijdens de mondelinge behandeling met gesloten deuren op 3 september 2026. Daarbij waren aanwezig:

De ouders hebben een relatie met elkaar gehad.

De vader heeft de kinderen erkend. De ouders hebben samen het gezag over [kind 1]. De moeder heeft alleen het gezag over [kind 2].

De vader heeft uit een vorige relatie twee meerderjarige kinderen:

De vader verzoekt de rechtbank, uitvoerbaar bij voorraad:

De moeder refereert zich aan de verzoeken van de vader.

De vader voert verweer en concludeert tot afwijzing van het verzoek van de moeder, dan wel de bijdrage - na wijziging bij akte en wijziging ter zitting - vast te stellen op € 96,- per kind per maand met ingang van 20 augustus 2026, althans te bepalen wat de rechtbank juist acht.

De rechtbank constateert dat de moeder kan instemmen met het verzoek van de vader om ook over [kind 2] het gezamenlijk gezag te krijgen. Dat is ook overeenkomstig het uitgangspunt van de wetgever. Nu niet gebleken is van een afwijzingsgrond als bedoeld in artikel 1:253c lid 2 van het Burgerlijk Wetboek, zal de rechtbank het verzoek van de vader in het belang van [kind 2] toewijzen.

De rechtbank constateert dat de ouders het eens zijn over de door de vader verzochte regeling. Deze regeling houdt ook in dat de kinderen de overige tijd bij de moeder zijn. Omdat niet is gebleken dat de belangen van [kind 1] en [kind 2] zich tegen deze regeling verzetten, zal de rechtbank het verzoek van de vader toewijzen zoals is verzocht.

Tussen de ouders is niet in geschil dat zij nooit in gezinsverband met [kind 1] en [kind 2] hebben samengeleefd. De behoefte van [kind 1] en [kind 2] wordt dan bepaald door het gemiddelde te nemen van de behoefte op basis van het inkomen van de ene ouder en de behoefte op basis van het inkomen van de andere ouder. Op deze manier beoordeelt de rechtbank de welstand die [kind 1] en [kind 2] bij iedere ouder afzonderlijk ervaart of zou hebben ervaren als het alleen bij die ouder opgroeit of was opgegroeid. Bij de bepaling van het inkomen van iedere ouder afzonderlijk houdt de rechtbank rekening met het kindgebonden budget en andere (fiscale) aanspraken (zoals de aanspraak op de inkomensafhankelijke combinatiekorting), als de ouder voldoet aan de voorwaarden om daarvoor in aanmerking te komen of zou voldoen als het kind bij hem of haar zou opgroeien (zoals de inkomens- en vermogensgrens). Voor een ouder bij wie het kind niet opgroeit, gaat het daarom om een fictief bedrag (alsof het kind alleen bij die ouder zou opgroeien).

De moeder heeft onweersproken gesteld dat de relatie is verbroken in de zomer van 2025. Daarom zal de rechtbank voor het bepalen van de behoefte van [kind 1] en [kind 2] uitgaan van het inkomen van de ouders in 2025.

Uit de jaaropgaaf van de vader van 2025 blijkt een inkomen van € 56.048,-. Rekening houdend met de algemene heffingskorting, de arbeidskorting, de inkomensafhankelijke combinatiekorting, het kindgebonden budget en de (belasting)tarieven van 2025 berekent de rechtbank het netto besteedbaar inkomen van de vader op € 4.265,- per maand. De behoefte van [kind 1] en [kind 2] bedraagt volgens de Nibud-tabel, uitgaande van twee kinderen, dan € 974,- in totaal per maand.

Uit de jaaropgaves van de moeder van 2025 blijkt een WW-uitkering van € 33.615,-en een inkomen uit arbeid van € 22.482,-. Rekening houdend met de algemene heffingskorting, de arbeidskorting, de inkomensafhankelijke combinatiekorting, het kindgebonden budget en de (belasting)tarieven van 2025 berekent de rechtbank het netto besteedbaar inkomen van de moeder op € 4.118,- per maand. De behoefte van [kind 1] en [kind 2] bedraagt volgens de Nibud-tabel dan, uitgaande van twee kinderen in verband met de inschrijving van [kind 5] bij haar vader, € 938,- in totaal per maand. De rechtbank houdt geen rekening met door de vrouw genoemde kinderopvangkosten omdat zij niet inzichtelijk heeft gemaakt dat die - na aftrek van de kinderopvangtoeslag - zo hoog zijn dat deze niet gecompenseerd kunnen worden door lagere uitgaven op andere posten.

Het gemiddelde van voornoemde behoeftes is dan € 956,- (974 + 938 / 2) per maand. Geïndexeerd naar 2026 bedraagt de behoefte van [kind 1] en [kind 2] € 1.000,- in totaal per maand, dat is € 500,- per kind per maand. De rechtbank moet vervolgens beoordelen op welke wijze de ouders in de behoefte moeten voorzien en zal hieronder de draagkracht van hen berekenen.

Voor de draagkracht van de vader gaat de rechtbank uit van zijn huidige inkomen. Hoewel de vader heeft gesteld dat hij naar verwachting in april 2027 een beslissing verwacht op de aanvraag van een WIA-uitkering, ziet de rechtbank geen aanleiding om daarop vooruit te lopen omdat dit een nog onzekere toekomstige gebeurtenis is.

Uit de overgelegde salarisspecificaties blijkt een inkomen van € 5.389,87 bruto per maand exclusief vakantiegeld, een inhouding wegens langdurige ziekte van € 1.616,96 bruto per maand, een premie ABP Pensioen/NP van € 283,60 per maand en een premie ABP AP van € 6,04 per maand.

De rechtbank houdt, net als de vader, rekening met de inkomensafhankelijke combinatiekorting omdat hij voldoet aan het criterium van de Belastingdienst dat de kinderen minimaal 156 dagen per jaar bij hem verblijven. Uitgaande van de vast te stellen regeling, verblijven de kinderen ongeveer 162[_d4697b37-d5c1-40c6-9ea5-2c1accaca735] dagen per jaar bij de vader. Rekening houdend met de algemene heffingskorting, de arbeidskorting, de inkomensafhankelijke combinatiekorting, en de (belasting)tarieven van 2026 berekent de rechtbank het netto besteedbaar inkomen van de vader op € 3.324,- per maand.

Tussen de ouders is in geschil of rekening moet worden gehouden met de aflossing op een lening voor de aanschaf van zonnepanelen ter hoogte van € 31,- per maand. De rechtbank is van oordeel dat dit geen noodzakelijke last is omdat het een keuze van de vader is geweest om zonnepanelen te laten plaatsen en voor de aanschaf daarvan een lening aan te gaan. Bovendien heeft de vader ook een financieel voordeel van de zonnepanelen.

Verder is tussen de ouders in geschil of rekening moet worden gehouden met de abonnementskosten en de aflossingskosten ten behoeve van de aanschaf van de mobiele telefoons voor [kind 3] en [kind 4] ter hoogte van € 52,33 per maand. De rechtbank is ook ten aanzien van deze kosten van oordeel dat niet gebleken is dat dit een noodzakelijke last is. Het gaat hier om verblijfsoverstijgende kosten van [kind 3] en [kind 4]. Dat de vader deze kosten voldoet naast de maandelijkse bijdrage in de kosten van levensonderhoud en studie ten behoeve van [kind 3] en [kind 4] is een keuze van de vader. Als de vader deze kosten wil blijven betalen, zal hij dat uit zijn vrije ruimte moeten doen.

Ten slotte is in geschil of rekening moet worden gehouden met de door de vader te betalen bijdrage ten behoeve van [kind 3] en [kind 4] van € 450,- per maand waarvan hij betaalbewijzen heeft overgelegd. De moeder stelt dat zij pas zeer recent ervan op de hoogte is dat de vader dit bedrag voldoet. Tegelijkertijd stelt zij dat zij wel bekend is met een bijdrage die de vader met de moeder van [kind 3] en [kind 4] in 2014 is overeengekomen in een convenant van rond de € 500,- per maand, welk bedrag nog moet worden geïndexeerd.

De rechtbank berekent de draagkracht van de vader tot 6 november 2026 dan als volgt: 70% van [3.324 - (0,3 x 3.324 + 1.365 + 450)]. Hieruit volgt een bedrag van afgerond € 358,- per maand.

Vanaf 6 november 2026 berekent de rechtbank de draagkracht van de vader als volgt: 70% van [3.324 - (0,3 x 3.324 + 1.365 + 225)]. Hieruit volgt een bedrag van afgerond € 516,- per maand.

Voor de draagkracht van de moeder gaat de rechtbank uit van haar inkomen uit arbeid dat zij per 1 juni 2026 heeft. De rechtbank houdt geen rekening met het hebben van vermeende aandelen c.q. extra inkomsten uit een samenwerkingsverband, nu de vader zijn stelling over extra inkomsten van de moeder niet heeft kunnen onderbouwen en de moeder de stelling heeft betwist. Uit de salarisspecificatie blijkt een inkomen van € 5.000,- bruto per maand exclusief vakantiegeld, een belaste bijdrage in de ziektekosten van € 80,- per maand en een premie OP van € 164,87 per maand. Rekening houdend met de algemene heffingskorting, de arbeidskorting, de inkomensafhankelijke combinatiekorting, het kindgebonden budget en de (belasting)tarieven van 2026 berekent de rechtbank het netto besteedbaar inkomen op € 4.487,- per maand.

De gezamenlijke draagkracht van de ouders bedraagt tot 6 november 2026 € 1.498,- (358 + 1.140) en vanaf 6 november 2026 € 1.656,- (516 + 1.140) per maand. Omdat de gezamenlijke draagkracht groter is dan de behoefte van [kind 1] en [kind 2] moet de rechtbank een draagkrachtvergelijking maken. Het aandeel van de ouders berekent de rechtbank als volgt: eigen draagkracht / totale draagkracht x behoefte.

De ouders zijn het eens over de zorgkorting, die bedraagt 35%, dat is € 350,- (0,35 x 1.000) per maand. Deze zorgkorting komt in mindering op het aandeel van de vader, waardoor er een door hem tot 6 november 2026 te betalen bijdrage resteert van € 111,- negatief (239 - 350) in totaal per maand en een door hem met ingang van 6 november 2026 te betalen bijdrage resteert van € 38,- negatief (312 - 350) in totaal per maand.

Gelet op al het voorgaande is de vader geen bijdrage aan de moeder verschuldigd en zal de rechtbank het verzoek van de moeder afwijzen. De moeder is wel een bijdrage aan de vader in zijn zorgkosten verschuldigd van € 111,- in totaal per maand tot 6 november 2026 en van € 38,- in totaal per maand met ingang van 6 november 2026. De rechtbank acht deze bijdragen in overeenstemming met de wettelijke maatstaven.

De vader heeft de bijdrage verzocht met ingang van 20 augustus 2026. De moeder heeft tegen de ingangsdatum geen verweer gevoerd. De rechtbank zal daarom deze datum als ingangsdatum handhaven en de bijdragen aan de moeder opleggen zoals bij de beslissing staat vermeld en dat wat de vader meer of anders heeft verzocht, afwijzen. De moeder moet de bijdrage in de toekomst steeds vóór de eerste van de maand betalen.

De rechtbank heeft een behoefteberekening, twee berekeningen van de draagkracht van de man, een berekening van de draagkracht van de vrouw en twee berekeningen van de verdeling van de kosten van de kinderen gemaakt. Een exemplaar van deze berekeningen is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.

bepaalt dat de vader voortaan gezamenlijk met de moeder met het gezag over [kind 2] is belast;

stelt de volgende zorgregeling vast waarbij [kind 1] en [kind 2] bij de vader verblijven:

bepaalt dat de moeder vanaf 20 augustus 2026 tot 6 november 2026 een bedrag van € 111,- (HONDERD ELF EURO) in totaal per maand moet betalen aan de vader als kinderalimentatie voor [kind 1] en [kind 2];

bepaalt dat de moeder vanaf 6 november 2026 een bedrag van € 38,- (ACHTENDERTIG EURO) in totaal per maand moet betalen aan de vader als kinderalimentatie voor [kind 1] en [kind 2];

bepaalt dat de moeder vanaf vandaag deze kinderalimentatie steeds vóór de eerste van de maand moet betalen;

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad;

beslist dat partijen allebei hun eigen proceskosten moeten betalen;

wijst het meer of anders verzochte af.