Rechtbank Overijssel, 16 april 2026

[eiser], uit [woonplaats]

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV),

gemachtigde: [gemachtigde].

Inleiding

1. Deze uitspraak gaat over de beëindiging van [eiser] uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA). Zij was vanaf augustus 2017 werkzaam als medewerkster ledenservice bij Nationale Postcode loterij B.V. voor gemiddeld 20 uur per week. Op 20 augustus 2019 heeft zij zich ziekgemeld. Op 15 juni 2021 heeft [eiser] voor het eerst een WIA-uitkering aangevraagd per 17 augustus 2021. Met het besluit van 19 augustus 2021 is aanvraag afgewezen omdat het arbeidsongeschiktheidspercentage niet ten minste 35% was maar 22,75%.

Sinds maart 2021 werkte [eiser] met een opbouw aan uren als medewerkster van boekhandel [bedrijf]. Na de afwijzing van de WIA-uitkering had zij vanaf 23 augustus 2021 ook recht op een WW-uitkering. Vanwege de hoogte van haar loon is het recht op de

WW-uitkering per 1 april 2022 beëindigd. Na een opbouw in uren heeft zij daar vanaf mei 2022 tot en met december 2022 fulltime gewerkt. Vanaf januari 2023 werkte zij daar gemiddeld 31,95 uur per week. Op 14 februari 2023 heeft zij zich ziekgemeld.

Standpunt van het UWV

2. Volgens het UWV had [eiser] met ingang van 2 juni 2025 geen recht meer op een

WIA-uitkering omdat haar arbeidsongeschiktheidspercentage minder is dan 35%. Vanwege haar gezondheidsklachten en beperkingen kan zij haar functie als medewerker boekhandel niet meer verrichten, maar kan zij nog wel in staat worden geacht om de voorbeeldfuncties schadecorrespondent, productiemedewerker industrie en archiefmedewerker te verrichten.

Omdat het middelste uurloon (€ 18,65) van deze functies hoger is dan het uurloon

(€ 15,76) dat zij had als medewerker boekhandel is de mate van arbeidsongeschiktheid 0 %. Hiervoor baseert het UWV zich op de rapporten van de verzekeringsartsen, de bijbehorende functionele mogelijkhedenlijst (FML) en het rapport van 13 oktober 2025 van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep.

Standpunten van [eiser]

3. [eiser] stelt dat de beëindiging van de WIA-uitkering onjuist en van grote invloed is geweest. Tijdens de zitting heeft zij toegelicht dat het haar niet gaat om het geld. De hoogte van haar WIA-uitkering verschilt niet veel van de bijstandsuitkering die zij nu ontvangen. Waar het haar wel om gaat is dat zij na de beëindiging van haar WIA-uitkering weer is gaan werken, maar daar achteraf gezien nog helemaal niet toe in staat was. Dit is van grote negatieve invloed geweest op haar gezondheidssituatie en op haar weg naar herstel. Bovendien werd hierdoor de re-integratie belemmerd, terwijl dat traject is ingekocht door UWV zelf.

Beoordeling door de rechtbank

4. De rechtbank beoordeelt niet [eiser] huidige situatie en kan de melding van toegenomen arbeidsongeschiktheid per november 2025 ook niet bij de beoordeling betrekken. De rechtbank moet beoordelen of het UWV de WIA-uitkering terecht per 2 juni 2025 heeft beëindigd.

Verzekeringsgeneeskundige beoordeling

De verzekeringsarts heeft [eiser] tijdens het telefonische spreekuur op 27 januari 2025 gesproken. Vervolgens heeft de verzekeringsarts in het rapport van 2 februari 2025 geconcludeerd dat bij [eiser] sprake is van psychische klachten en een alcoholverslaving. Deze gezondheidsklachten komen grotendeels overeen met de klachten bij de

WIA-beoordeling in 2021 en zij werd daarvoor behandeld. Daarom was er vanaf 14 februari 2023 sprake van een situatie waarbij [eiser] geen benutbare mogelijkheden (GBM) had om te werken.

In het rapport van 8 oktober 2025 heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep geconcludeerd dat de beoordeling juist is geweest. Er was geen sprake meer van een

GBM-situatie en voor de psychische klachten en verslavingsproblematiek zijn voldoende beperkingen vastgesteld. De door de verzekeringsarts bezwaar en beroep opgevraagde informatie gaf ook geen aanleiding om de beoordeling te wijzigen.

De rechtbank is van oordeel dat het onderzoek zorgvuldig is geweest. Ook zijn de rapporten over [eiser] belastbaarheid per 27 januari 2025 inzichtelijk en navolgbaar gemotiveerd. Er is overtuigend geconcludeerd dat er geen sprake meer was van een

GBM-situatie en in de FML is rekening gehouden met [eiser] psychische klachten en verslavingsproblematiek. Hiervoor zijn namelijk verschillende beperkingen vastgesteld. De beroepsgronden van [eiser] geven de rechtbank geen aanleiding om daaraan te twijfelen. [eiser] is zelf van mening dat haar mogelijkheden om te werken door de verzekeringsartsen te gunstig zijn ingeschat. Haar mening vindt echter geen steun in de beschikbare medische informatie.

Conclusie en gevolgen

5. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat [eiser] geen gelijk krijgt en daarom het griffierecht ook niet terugkrijgt.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.T. de Kwaasteniet, rechter, in aanwezigheid van

J.T. Boddeüs, griffier. Uitgesproken in het openbaar op

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hoger beroepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hoger beroepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.