Rechtbank Oost-Brabant, 1 oktober 2026

Eiseres is het niet eens met de verleende omgevingsvergunning en heeft daarom beroep ingesteld.

De rechtbank stelt in deze uitspraak vast dat eiseres voor haar beroepsgronden verwijst naar haar zienswijze en geen gronden heeft aangevoerd die aangeven waarom de weerlegging van de door haar ingediende zienswijze in het bestreden besluit onjuist of onvolledig zou zijn. De rechtbank verklaart het beroep daarom ongegrond. Eiseres krijgt dus geen gelijk en de omgevingsvergunning blijft in stand. Hierna legt de rechtbank nader uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Het tijdelijke AZC heeft een maatschappelijke functie die niet past binnen de op de locatie rustende bestemming 'Bedrijventerrein'. Ook past het AZC niet binnen de maximale bouwhoogte van 6 meter en ligt deze niet geheel binnen het bouwvlak. Het COA heeft met voormelde aanvraag het college verzocht om op deze drie punten van het omgevingsplan af te wijken.

Het college heeft met het ontwerpbesluit van 8 mei 2025 laten weten de gevraagde tijdelijke omgevingsvergunning voor de buitenplanse omgevingsplanactiviteit te verlenen en heeft dat besluit ter inzage gelegd.

Eiseres heeft op 23 juni 2025 een zienswijze ingediend.

Met het besluit van 4 november 2025 (bestreden besluit) heeft het college de gevraagde omgevingsvergunning verleend. In de bij het bestreden besluit gevoegde bijlage ‘Nota zienswijzen’[_383f7963-c825-4776-9e29-bd8af1cd0cfd] is het college op de ingediende zienswijzen ingegaan.

Eiseres heeft op 19 december 2025[_3a91cc35-429b-41b1-b540-81478759be5d] een pro forma beroep ingesteld tegen het bestreden besluit en de rechtbank verzocht om een termijn te stellen waarbinnen eiseres haar beroepsgronden moet aanvullen

Per brief van 23 december 2025 heeft de rechtbank de ontvangst van het beroep bevestigd en eiseres verzocht binnen vier weken na verzending van die brief, de gronden van het beroep mee te delen. Daarbij heeft de rechtbank eiseres erop gewezen dat als zij niet voldoet aan dit verzoek, en ook niet binnen de gestelde termijn om uitstel verzoekt, de rechtbank het beroep niet-ontvankelijk kan verklaren.

Met de brief van 22 januari 2026 heeft eiseres voor haar beroepsgronden enkel verwezen naar haar zienswijze en de rechtbank verzocht haar de gelegenheid te bieden de beroepsgronden op een later moment aan te vullen, na de bezwaarprocedure over de afzonderlijk verleende omgevingsvergunning voor de flora- en fauna activiteit. Zij verzoekt daartoe concreet om de behandeling van het beroep aan te houden tot na voormelde bezwaarprocedure, dan wel een nadere termijn te bepalen voor aanvullende gronden.

Op laatstgenoemde datum heeft eiseres per afzonderlijke brief een verklaring gegeven voor de overschrijding van de door de rechtbank gegeven termijn van vier weken.

De rechtbank heeft het aanhoudingsverzoek van eiseres om te wachten op het besluit op bezwaar inzake de omgevingsvergunning voor de flora- en fauna activiteit, gehonoreerd. Op 22 april 2026 is dat besluit op bezwaar genomen,[_7edfe03f-29f2-4695-9ec0-e277db74afea] waartegen eiseres afzonderlijk beroep heeft ingesteld.[_f45073cf-c077-4956-b433-42406a449634]

Bij brief van 22 mei 2026 heeft de rechtbank nadere informatie bij eiseres opgevraagd over haar feitelijke werkzaamheden. Hierop heeft eiseres per e-mail van 5 juni 2026 gereageerd en daar via een zogenoemd ZIP bestand meerdere bijlagen bij gevoegd. De rechtbank heeft eiseres via meerdere rappels verzocht deze bijlagen per post toe te sturen.

Bij brieven van 30 juni 2026 heeft de rechtbank partijen er alvast van op de hoogte gesteld dat het beroep op 15 september 2026 op de zitting van de rechtbank zal worden behandeld.

Met de kennisgevingen van 18 augustus 2026 heeft de rechtbank partijen op de hoogte gesteld dat de zittingsdatum definitief is vastgesteld op 15 september 2025. Daarbij heeft de rechtbank partijen erop gewezen dat nieuwe stukken tien dagen voor de zitting bij de rechter moeten zijn.

De administratie van de rechtbank heeft eiseres per e-mail van 2 september 2026 bij wijze van service bericht dat onder nieuwe stukken óók valt het aanvullen van de beroepsgronden en dat zij dus nog in de gelegenheid wordt gesteld om haar gronden aan te vullen.[_15f62480-102f-4715-b20b-7c771b8ecd1f]

Het college heeft op 3 september 2026 op het beroep gereageerd met een verweerschrift.

Op 4 september 2026 heeft eiseres, hangende het beroep, ook een verzoek om voorlopige voorziening ingediend. Dit verzoek is geregistreerd onder nummer SHE 26/2658.

Op 7 september 2026 heeft eiseres alsnog voldaan aan het verzoek van de rechtbank van 8 juni 2026 om het bij haar e-mail van 5 juni 2026 gevoegde ZIP-bestand met diverse bijlagen op papier aan te leveren.

De rechtbank heeft het beroep en het verzoek gelijktijdig op 15 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [naam] namens eiseres; de gemachtigden van het college en de gemachtigden van het COA.

De rechtbank stelt vast dat de Nota zienswijzen[_862b89c5-289c-4fcc-b9a9-dddbc2f79be7] deel uitmaakt van het hier bestreden besluit[_48d443c8-fa91-4d0e-b635-677be000b801] en dat het college daarin de door eiseres ingediende zienswijze heeft behandeld en weerlegd. In de Nota zienswijzen is namelijk eerst een algemene beantwoording van in de zienswijzen veel voorkomende onderwerpen gegeven[_ed3de80e-223c-4cc9-a7e7-d76c78bcea1e] en vervolgens een reactie per indiener. Daarbij is op pagina’s 38 tot en met 60 expliciet ingegaan op hetgeen eiseres zelf naar voren heeft gebracht.[_e2aeaf86-52ef-40d7-ae9c-05d40effcf5f]

Voormelde wijze van opzet en beantwoording in de Nota zienswijze, eerst algemeen en daarna specifiek, is volgens vaste rechtspraak[_1487c4fd-5dd3-4046-89c8-b672007b7814] niet onzorgvuldig of in strijd met een rechtsregel. Ook verzet artikel 3:46 van de Awb zich er niet tegen dat zienswijzen samengevat weergegeven worden. Voor een voldoende motivering in de zin van voormeld artikel is het niet nodig dat op elk argument afzonderlijk wordt ingegaan.[_9263c945-cb68-4987-b39b-6092a98c98be]

Zowel in haar aanvullend beroepschrift van 22 januari 2026[_c1e8875d-06b9-4b06-9cca-3dc1482d730b] als op zitting heeft eiseres geen redenen aangevoerd waarom de weerlegging door het college van de door haar ingediende zienswijze onjuist of onvolledig zou zijn.[_a4be6554-8026-41d5-af5a-c02fa7364b4b] Op zitting heeft eiseres namelijk, nadat de rechtbank haar daartoe in de gelegenheid heeft gesteld, ten aanzien van de inhoud volstaan met het kort herhalen of voorlezen van onderdelen uit haar zienswijze. Ook heeft eiseres, ondanks dat zij hier blijkens het procesverloop geruime tijd de mogelijkheid toe had, geen aanvullende beroepsgronden ingediend die duidelijk maken waarom de reactie van het bestuursorgaan in het bestreden besluit onjuist of onvolledig zou zijn.

Gelet hierop bestaat er naar het oordeel van de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat de beantwoording van de zienswijzen door het bestuursorgaan in het bestreden besluit onvoldoende zou zijn gemotiveerd[_cce0bd0d-9b0e-4b83-9871-dbb9966438a4] of onvoldoende zorgvuldig zou zijn voorbereid.

Het door eiseres niet nader onderbouwde betoog “Het beroep richt zich op de aard, omvang en ruimtelijke inpassing van het project, de gevolgen voor de directe leefomgeving en natuurwaarden, en de zorgvuldigheid van de gevolgde besluitvormingsprocedure” is naar het oordeel van de rechtbank ook niet voldoende om te kunnen aanmerken als een door eiseres ingediende beroepsgrond die aangeeft waarom de weerlegging van de door haar ingediende zienswijze in het bestreden besluit onjuist of onvolledig zou zijn.

Nu er geen beroepsgronden zijn aangevoerd die tot gehele of gedeeltelijke vernietiging van het hier bestreden besluit van 4 november 2025 zouden kunnen leiden, wordt het beroep ongegrond verklaard.