Uitspraak · Civiel recht
Rechtbank Oost-Brabant, 9 april 2026 – Tussenvonnis: De hoofdvraag in deze zaak luidt of de werkgever
ECLI:NL:RBOBR:2026:2325Zaaknummer 11565583_T09042026
- Instantie
- Rechtbank Oost-Brabant
- Datum uitspraak
- 9 april 2026
- Publicatiedatum
- 10 november 2026
- Zaaknummer
- 11565583_T09042026
- Rechtsgebied
- Civiel recht
- Procedure
- Bodemzaak, Eerste aanleg - enkelvoudig, Tussenuitspraak
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 6:89 BW
- Zittingsplaats
- 's-Hertogenbosch
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Tussenvonnis. De hoofdvraag in deze zaak luidt of de werkgever nog een bedrag aan bonus aan haar voormalig werknemer moet nabetalen over twee deals waarbij hij tijdens zijn arbeidsovereenkomst (deels) betrokken is geweest. Partijen verschillen bij de eerste deal vooral over de juiste uitleg en toepassing van een specifiek onderdeel van een zeer gedetailleerd vastgelegde bonusregeling (als onderdeel van het loon). Hierbij staan de Haviltex-maatstaf en de informatieverplichting van de werkgever centraal. Werknemer wordt ten aanzien van de eerste deal in de gelegenheid gesteld om bewijs te leveren dat hij op grond van een door hem aangewezen regel aanspraak heeft op de volledige bonus.
4 De beslissing
De kantonrechter:
stelt [eiser] in de gelegenheid om bewijs te leveren dat van feiten en omstandigheden waaruit volgt dat en waarom [eiser] op grond van de QCR als GAD in geval van een PMC-contract, en meer in het bijzonder ter zake van de PMC Signify-deal uit 2019, aanspraak op 100% bonus heeft,
bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van donderdag 7 mei 2026 voor uitlating door SAP of zij tegenbewijs wil leveren door het overleggen van bewijstukken, door het horen van getuigen en/of door een ander bewijsmiddel,
bepaalt dat, als SAP geen bewijs door het horen van getuigen wil leveren maar wel bewijsstukken wil overleggen, zij die stukken dan direct in het geding moet brengen,
bepaalt dat, als SAP getuigen wil laten horen, zij de getuigen en de verhinderdagen van de partijen en hun gemachtigden in de maanden augustus tot en met december 2026 dan direct moet opgeven, waarna dag en uur van het getuigenverhoor zullen worden bepaald,
bepaalt dat het getuigenverhoor zal plaatsvinden op de zitting van mr. J.A.M. van den Berk, in het paleis van justitie te ’s-Hertogenbosch, Leeghwaterlaan 8,
bepaalt dat alle partijen uiterlijk twee weken voor het eerste getuigenverhoor alle beschikbare bewijsstukken aan de kantonrechter en de wederpartij moeten toesturen,
houdt iedere verdere beslissing aan.
Dit vonnis is gewezen door mr. J.A.M. van den Berk, kantonrechter, en is in het openbaar uitgesproken op 9 april 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK OOST-BRABANT
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats 's-Hertogenbosch
Zaaknummer: 11565583 CV EXPL 25-1037
Vonnis van 9 april 2026
in de zaak van:
[eiser] ,
wonend in ' [woonplaats] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [eiser] ,
gemachtigde: mr. M.J.G. Pennings,
tegen
SAP NEDERLAND B.V.,
gevestigd in 's-Hertogenbosch,
gedaagde partij,
hierna te noemen: SAP,
gemachtigde: mr. S.B. de Groot.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 12 februari 2025 met 17 bijlagen,- de conclusie van antwoord van 24 april 2025 met 17 bijlagen,- de mondelinge behandeling van 2 september 2025, waarbij de gemachtigden spreekaantekeningen hebben voorgedragen en waarvan voor het overige door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.
Vervolgens is vonnis bepaald, waarvan de uitspraak nader is bepaald op vandaag.
2 De kern van deze zaak
De hoofdvraag in deze zaak luidt of SAP nog een bedrag aan bonus aan haar voormalig werknemer [eiser] moet nabetalen over twee deals waarbij hij tijdens zijn arbeidsovereenkomst (deels) betrokken is geweest.[_0c910544-bfec-49ec-b693-afa513ee1789] Partijen verschillen bij de eerste deal vooral over de juiste uitleg en toepassing van een specifiek onderdeel van een zeer gedetailleerd vastgelegde bonusregeling (als onderdeel van het loon). Hierbij staan de Haviltex-maatstaf en de informatieverplichting van SAP als werkgever centraal.[_a47120a8-e649-41f8-bb67-0c96c96d60dc]
[eiser] is op 1 februari 2017 in dienst getreden bij SAP. Hij heeft daar meerdere functies vervuld, waaronder Global Account Director (hierna: GAD) en zijn laatste functie was Account Executive Expert. Bij deze laatste functie hoorde een loon van € 9.488,83 bruto per maand inclusief vakantietoeslag en 13e maand, maar exclusief bonussen en overige emolumenten. [eiser] was in zijn functie(s) betrokken bij en/of verantwoordelijk voor de (software)contracten en contacten tussen SAP en een aantal van haar klanten, waaronder Philips (en afsplitsingen daarvan). Aan de contracten zijn bonusaanspraken gekoppeld. Deze afspraken zijn vastgelegd in sales letters en de Quota Credit Rules (hierna: QCR). Hij heeft altijd goed gefunctioneerd. [eiser] heeft op 27 december 2023 de arbeidsovereenkomst met SAP opgezegd. Daardoor is de arbeidsovereenkomst per 8 april 2024 geëindigd.
Volgens [eiser] heeft SAP onterecht niet de volledige bonussen over twee deals aan hem betaald waar hij wel recht op heeft. Daarom is hij deze bodemprocedure gestart en vordert hij nakoming van de bonusafspraken. Het gaat om € 40.300,00 bruto uit hoofde van de zogeheten PMC Signify-deal uit 2019[_b7c5ba35-159b-4be6-a26c-0a5e8887ba27] en € 140.430,99 bruto op basis van de Philips DA-deal uit 2021[_28c3dcc9-3ea6-45b4-8be0-6bb716295e68]. Deze bonussen vormen een belangrijk onderdeel van zijn loon. Op basis van zijn arbeidsovereenkomst, de onderliggende sales letters uit 2019 en 2021, en de QCR van 7 mei 2019, is SAP gehouden de gehele bonusbedragen aan hem te voldoen. De hiervoor genoemde documenten bevatten gedetailleerde en bovenal zeer ingewikkelde, slecht leesbare regels voor het toekennen van waarden aan contracten en daaraan gekoppelde bonussen die door SAP eenzijdig zijn opgesteld. Voor uitkering van de volledige bonus van de PMC Signify-deal beroept [eiser] zich op een specifieke regel in de QCR. Bovendien stelt hij dat aan de hand van de hiervoor genoemde documenten (waaronder dus de QCR) de bonus objectief dient te worden vastgesteld en er geen objectief criterium is dat de door SAP toegepaste korting (de helft) bij de PMC Signify-deal rechtvaardigt. Verder heeft SAP hem onterecht de reële mogelijkheid ontnomen om de Philips DA-deal rond te maken. SAP heeft ook niet eerlijk gehandeld door zelfstandig en zonder grondslag te bepalen dat [eiser] slechts recht heeft op 35% in plaats van 100% van de contractwaarde aan bonus bij de Philips DA-deal. Bij dit alles komt dat [eiser] voor beide deals aanspraak heeft op aanvullende bonusbedragen, de zogeheten multipliers, omdat hij voor alle twee de deals aanzienlijk beter heeft gepresteerd dan de vooraf gestelde doelen.
SAP voert hiertegen verweer. Samengevat komt dat erop neer dat SAP vindt dat [eiser] te laat heeft geklaagd en ook op inhoudelijke gronden heeft hij volgens SAP geen aanspraak op (na)betaling van bonus of een ander bedrag.
De kantonrechter komt aan het slot van dit (tussen)vonnis tot het oordeel dat SAP geen bedrag aan bonus aan [eiser] over de Philips DA-deal hoeft te betalen. De discussie tussen partijen over de eventuele resterende bonus over de PMC Signify-deal komt met dit vonnis echter nog niet tot een einde. Kort gezegd wordt [eiser] in de gelegenheid gesteld om bewijs te leveren dat hij op grond van de door hem aangewezen regel in de QCR aanspraak heeft op de volledige bonus. Dit oordeel wordt hierna stapsgewijs uitgelegd.
3 De beoordeling
Klachtplicht
SAP verweert zich in de eerste plaats door aan te voeren dat [eiser] de klachtplicht als bedoeld in artikel 6:89 BW ten aanzien van alle twee de deals heeft geschonden. Volgens SAP heeft [eiser] nagelaten binnen bekwame tijd in rechte te protesteren tegen het vermeende gebrek (lees: het uitbetalen van een te lage of geen bonus). Hij heeft pas nadat zijn arbeidsovereenkomst is geëindigd, formele en concrete stappen genomen. [eiser] heeft jarenlang gewacht met het instellen van zijn vorderingen (vijf jaar met betrekking tot de PMC Signify-deal uit 2019 en drie jaar ten aanzien van de Philips DA-deal uit 2021). Hierdoor heeft [eiser] SAP beknot in haar verweermogelijkheden. SAP heeft benadrukt dat klagen in juridische zin niet betekent “af en toe iets ter sprake brengen”, dat [eiser] tijdig de juiste stappen had moeten zetten, en dat hij door zijn late handelswijze SAP in een lastig parket brengt (met name omdat veel mensen uit de betreffende periodes niet meer bij haar in dienst zijn).
[eiser] stelt daartegenover dat hij wel degelijk binnen bekwame tijd (herhaaldelijk) heeft geklaagd. Ook heeft hij geen rechten verwerkt door eerst (tijdens de arbeidsovereenkomst) te klagen en pas later (bij het einde arbeidsovereenkomst) verdere (formele) stappen te ondernemen. In dit verband is zijn e-mail van 19 februari 2024 gericht aan zijn direct leidinggevende, de heer [A] , relevant (zie hieronder).[_ab6b076c-9f22-4244-b247-89a78ff5e418] Hieruit blijkt volgens [eiser] duidelijk dat hij in 2019 in onder meer de aanwezigheid van de heer [B] (CFO SAP) direct bezwaar heeft gemaakt toen besloten werd om de helft van de bonus behorend bij de PMC Signify-deal toe te kennen. Bovendien stelt [eiser] dat SAP heeft erkend (ook in rechte) dat [eiser] zich al lange tijd beklaagt over het uitblijven van volledige betaling van beide bonussen. In dit kader verwijst [eiser] onder andere naar randnummer 13 van de conclusie van antwoord, waarin SAP de e-mail van 4 maart 2024 van [A] aanhaalt en waarin onder meer staat dat de bonusaanspraken van [eiser] “door de jaren heen meermaals en uitvoerig” met [eiser] zijn besproken.[_bd1bb98d-fb8e-4e97-88e3-3b9fb99055bd]
E-mail 19 februari 2024 van [eiser] aan [A] :
“(…) Zoals afgesproken, kom ik hierdoor bij jou terug op de gesprekken die wij hadden naar aanleiding van de opzegging door mij van mijn arbeidsovereenkomst bij SAP (…) en de Whatsappberichten in dit verband. (…) Wij hebben gesproken over de (financiële) afwikkeling van mijn arbeidsovereenkomst. Ook is aan mij op 28 december 2023 een conceptvaststellingsovereenkomst (hierna: vso) voorgelegd. In die vso wordt in artikel 3 gerefereerd aan de eindafrekening van mijn dienstbetrekking.
In artikel 3 is onder meer opgenomen dat de eindafrekening de bonus 2023, de openstaande, doch niet genoten vakantiedagen en RSU’s worden meegenomen. (…)
Hoewel ik uitga van de deugdelijke afwikkeling van de in de artikel 3 van de vso genoemde punten, meen ik, zoals je weet, dat gedurende een aantal momenten in de afgelopen jaren bonussen ten onrechte niet of niet volledig aan mij zijn betaald, terwijl ik daar wel aanspraak op heb.
Via Whatsapp verzocht jij mij dat ik via jou formeel en onderbouwd zou verzoeken om deze bonussen alsnog uit te keren. Hierna volgt de onderbouwing.
Het gaat in het bijzonder om een tweetal situaties.
Case 1:
Deze kwestie ziet op het Partner Managed Cloud (PMC) contract tussen SAP en T-Systems met als eindklant Signify. Dit contract is getekend op 28 juni 2019.
De totale boekingswaarde voor SAP was € 17.191.000,- (115% van € 14.949.000,-). Uit mijn 'sales letter' is af te leiden dat ik met die boekingswaarde ruimschoots zou overscoren. In de plaats van een bonus waarbij rekening is gehouden met de accelerator die in werking treedt, heb ik slechts € 10.000,- bruto gekregen voor deze deal en niet de volledige bonus.
Ik heb daar direct tegen geprotesteerd. Daarbij heeft [C] zich namens SAP op het standpunt gesteld dat ik geen recht heb op een hogere bonus. Dit standpunt is gebaseerd op de Quota Credit Rules (versie 7 mei 2019) en met
name het hoofdstuk 'Software License Revenue Sales' ervan.
In dat standpunt van SAP wordt evenwel uit het oog verloren dat ik destijds Global Account Director was. Voor die rol bestond een bijzondere bonusbepaling in de Quota Credit Rules. Deze is te lezen op pagina 25 en verder van de QCR.
Onder meer is daarin opgenomen dat “GAD's and MP's receive credit for everything for their respective accounts based on the Top Parentor Global Ultimate Account hierarchy. Targets and actuals will be measured on a global quota for every region". Gelet op mijn toenmalige functie (GAD) en de daaraan gekoppelde bonusstructuur meen ik dat aanspraak heb op een volledige bonus, althans dat de quota credits voor dit PMC-contract alsnog dienen te worden meegewogen in de bepaling van mijn bonus, zulks in lijn met mijn 'sales letter 2019' GAD van 1 februari 2019.
Ik heb dit meerdere malen mondeling aan de orde gesteld. Daarbij is mij verweten dat ik de QCR naar de letter van de tekst las en niet naar de geest van het document.
Ik heb dat destijds bestreden en heb voorgesteld om dit discussiepunt voor te leggen aan een onafhankelijke derde.
Daarna is mij te verstaan gegeven dat ik dit punt moest laten rusten aangezien er anders een arbeidsconflict zou ontstaan. [C] was hierover zeer vocaal onder meer in aanwezigheid van [B] .
Thans is de situatie anders en dient in het kader van de beëindiging van de arbeidsovereenkomst een deugdelijke eindafrekening te geschieden. Naar ik meen, dient daarin de quota credits van het PMC contract alsnog volledig worden betrokken.
Naar ik meen, dient gelet op mijn toenmalige functie van GAD gekeken te worden naar de daarvoor geldende regelingen (dus de regeling vanaf pagina 25). Lex specialis derogat lex generalis, oftewel een bijzondere regeling prevaleert boven een algemene regeling.
Verder geldt dat als er discussie bestaat over de gevolgen of uitleg van een contractbepaling, de bepaling objectief dient te worden beoordeeld. Zeker van grote bedrijven (zoals SAP) wordt verwacht dat zij ook in het belang van de rechtszekerheid zorgvuldig formuleren. Eventuele discrepanties komen voor rekening en risico van SAP niet van haar personeel.
Om deze reden herhaal ik mijn verzoek om de volledige quota credits van het PMC contract alsnog mee te nemen in de bonus over 2019, die op transparante wijze te herrekenen en die alsnog volledig uit te keren.
Case 2:
Deze kwestie betreft de inconsequente en verschillende wijzen waarop SAP de afsplitsing van de Domestic Appliances Business van Philips (Philips DA/ Versuni) en de afsplitsing van de Tea business van Unilever (Ekaterra/ Lipton) heeft behandeld.
Rondom april 2021 - gedurende een lopend boekjaar derhalve - heeft SAP om haar moverende, buiten mij staande, redenen een zeker, aanstaand contract uit mijn handen genomen. Het contract is uiteindelijk getekend op 31 augustus 2021. Mij is belemmerd om de sales cycle en daarmee samenhangende contracthandelingen te voltooien.
In de plaats van de bonus gebaseerd op dat contract volledig aan mij toe te kennen, is ervoor besloten om mij 35% van de contractomzet toe te kennen in het kader van de bonus.
Die handelwijze wijkt af van de handelwijze van SAP in een soortgelijke situatie, namelijk toen Unilever haar Tea-business afstootte. In die situatie is er niet voor gekozen om voorafgaande aan de contractondertekening Ekaterra uit
de handen van het Unilever-accountteam te trekken. Het Unilever-team van SAP heeft het contract mogen uitonderhandelen en hebben 100% van de boeking van het contract gekregen (maart 2022).
Deze werkwijze is inconsequent en naar mij onzorgvuldig. (…)
De willekeurige en ongelijke behandeling van het Philips Domestic Appliances contract en het Ekaterra contract, getuigt niet van goed of zorgvuldig werkgeverschap. Het gaat niet aan dat in het ene geval de bonus wel volledig wordt
toegekend en in mijn geval slechts 35% ervan. Dat is meten met twee maten.
Ik heb destijds met opzet tot eind maart 2023 gewacht met mijn protest tegen het verloop van zaken aangezien in de maand maart van een lopend jaar de eindafrekening van het voorgaande boekjaar plaats vindt. Tot dat moment had SAP immers het Unilever-accountteam alsnog kunnen korten bij een eindafrekening over 2022 (bijvoorbeeld via een 'claw back'). Dat is niet gebeurd.
Daarna heb ik dit destijds met jou besproken. Daarna heb jij in augustus-september 2023 een aantal gesprekken gevoerd met [D] over mijn bezwaren. Jij hebt naar mij teruggekoppeld dat [D] mij in deze situatie inhoudelijk gelijk gaf, maar vond dat ik te laat was om daar nu nog over te klagen.
Dat standpunt snijdt echter geen hout. Een bonusaanspraak is een looncomponent. Onbetaalde looncomponenten verjaren na vijfjaren na het ontstaan van de aanspraak. [D] heeft dus ongelijk met zijn standpunt dat ik te laat heb
geklaagd.
Conclusie:
Uit het vorengaande volgt dat SAP ten onrechte mijn bonusaanspraken uit hoofde van het PMC contact van 28 juni 2019 en het Philips DA contract van 31 augustus 2021 niet heeft meegenomen bij de bepaling van de hoogte van de
bonus. Gelet daarop verzoek ik jou om te bewerkstelligen dat dit alsnog gebeurt en dat die berekening alsnog op
transparante en deugdelijke wijze wordt gemaakt en het becijferde bedrag wordt meegenomen bij de eindafrekening
van de dienstbetrekking. Als dat niet gebeurt, behoud ik me het recht voor om één en ander aan de kantonrechter voor
te leggen. (…)”
De kantonrechter overweegt als volgt.
De wettelijke klachtplicht houdt in het arbeidsrecht kort gezegd het volgende in.[_0838e1f0-bd96-4965-bf5f-e2fbd652da5e] De werknemer moet op tijd klagen over gebreken in de prestatie van de werkgever, omdat anders het recht daarop vervalt.[_066d2a4f-7a88-4955-ba86-4b260939d534] Het klagen moet gebeuren binnen bekwame tijd nadat de werknemer het gebrek heeft ontdekt of redelijkerwijs had moeten ontdekken. Een voorbeeld hiervan vormt het niet (volledig) ontvangen loon (of bonus als onderdeel daarvan). De ratio van de klachtplicht is dat de werkgever beschermd wordt tegen vorderingen van de werknemer waarop de werkgever op enig moment niet meer bedacht hoeft te zijn. Met andere woorden: de werkgever moet erop kunnen rekenen dat de werknemer binnen bekwame tijd onderzoekt of de prestatie aan de verbintenis beantwoordt, en indien dit niet het geval blijkt te zijn, de werknemer dit ook binnen bekwame tijd aan de werkgever meedeelt (protesteert).
Bij de beoordeling van het beroep op de klachtplicht moet het bijzondere karakter van de arbeidsverhouding in aanmerking worden genomen, waarbij onder meer acht moet worden geslagen op de aard en inhoud van de rechtsverhouding, de aard en inhoud van de prestatie en de aard van het gestelde gebrek in de prestatie. Het bijzondere karakter van de arbeidsverhouding kan onder omstandigheden meebrengen dat een werknemer tijdens de arbeidsovereenkomst niet altijd de ruimte of gelegenheid ervaart om (direct) bij de werkgever te klagen, gelet op de mogelijk formele of informele maatregelen die de werkgever kan treffen. Tot de in aanmerking te nemen omstandigheden behoort verder het antwoord op de vraag of de werkgever nadeel lijdt door het late tijdstip waarop de werknemer heeft geklaagd.
De kantonrechter is van oordeel dat het beroep van SAP op schending van de klachtplicht niet slaagt, en wel hierom.
Uit de processtukken en de tijdens de mondelinge behandeling gegeven toelichting vanuit beide zijden, komt duidelijk naar voren dat [eiser] het er niet mee eens was hoe met beide bonussen richting hem werd omgegaan en dat hij van meet af aan aan SAP (mondeling) heeft laten weten dat hij het er niet bij liet zitten. En [eiser] is er ook steeds op terug gekomen. Voor [eiser] was het, in tegenstelling tot wat SAP betoogt, dus geen gesloten boek. SAP bevestigt in randnummer 21 van de conclusie van antwoord dat “het onderwerp door de jaren heen vaker onderdeel van gesprek is geweest” en tijdens de mondelinge behandeling is vanuit haar kant verklaard dat “het wel eens onderdeel van gesprek is geweest, ook in 2019”. SAP heeft niet, maar in elk geval onvoldoende, weersproken wat [eiser] beschrijft in zijn e-mail van 19 februari 2024 over de gesprekken in 2019 over de (eventuele) bonus gekoppeld aan de PMC Signify-deal. Daarnaast heeft [eiser] in zijn e-mail van 19 februari 2024 een plausibele verklaring gegeven waarom hij tot eind maart 2023 heeft gewacht met zijn protest tegen de gang van zaken bij de bonus bij de Philips DA-deal uit 2021.
Dat er niet eerder een vordering in rechte door [eiser] is ingesteld, is niet bepalend voor de vraag of de klachtplicht mogelijk is geschonden. Het gaat er namelijk om of [eiser] binnen bekwame tijd aan SAP kenbaar heeft gemaakt dat hij het er niet mee eens was. Dat is het geval. Dat [eiser] pas later (bij de financiële afwikkeling van zijn arbeidsovereenkomst eind 2023/begin 2024) er (wederom) heel concreet een punt van heeft gemaakt (zie zijn e-mail van 19 februari 2024), maakt het voorgaande niet anders. Hiervoor is al vermeld dat het tijdens de arbeidsovereenkomst een terugkerend onderwerp is geweest. Het is dan ook logisch dat dit nog steeds onderwerp van gesprek is bij de financiële afwikkeling van de arbeidsovereenkomst. Verder is de kantonrechter van oordeel dat het nadeel dat SAP stelt te leiden omdat een groot deel van de destijds betrokkenen personen niet meer bij SAP werkzaam is, in dit geval en gelet op de hiervoor geschetste gang van zaken, voor rekening en risico van SAP moet blijven.
De conclusie is dat de kantonrechter de vordering van [eiser] inhoudelijk zal beoordelen.
Bonus
Partijen zijn het eens over het volgende. In de arbeidsovereenkomst tussen [eiser] en SAP is bepaald dat [eiser] aanspraak heeft op een bonusregeling.[_48c0786a-7700-4286-8c42-148af8ee96d0] Het gaat om een variabele bonus. Deze bonus is namelijk afhankelijk van drie componenten:
- Combined software License revenue and Cloud Bookings + renewals,
- Services Bookings en
- Manager Defined objectives.
Onderdelen 1) en 2) zijn omzetafhankelijke bonussen die het merendeel van de totale hoogte van de bonus bepalen. Onderdeel 3) is gekoppeld aan de persoonlijke doelen die voor [eiser] golden. De exacte voorwaarden voor een recht op bonus worden jaarlijks via afzonderlijke overeenkomsten en documenten bepaald.
In deze zaak staan twee bonussen ter discussie die betrekking hebben op deals uit 2019 en 2021. In beide jaren vervulde [eiser] de functie van GAD. De in de vorige overweging genoemde persoonlijke doelen van [eiser] zijn uitgewerkt in de zogeheten sales letters voor GAD’s. Daarin staan de concrete targets van [eiser] en de daaraan gekoppelde percentages.[_ce92c835-68a9-48fe-8376-bbf092496a81] In deze sales letters wordt vervolgens verwezen naar de Compensations Plans en de QCR.
In dit geval dient de bonusregeling per deal aan de hand van de Haviltex-maatstaf te worden uitgelegd en beoordeeld.[_c7c9b7ea-3b61-4952-9f32-b82f0a3d7bf5] Daarnaast is de informatieplicht van SAP (deels) relevant.[_c0fd454f-721d-45c9-9b42-bfcbb13f9a1b]
PMC Signify-deal (2019)
De eerste discussie tussen partijen ziet op de PMC Signify-deal, gesloten op 28 juni 2019. Partijen verschillen van mening over de juiste uitleg en toepassing van de regels die kenbaar gelden voor bonussen. Partijen zijn het erover eens dat deze regels hoofdzakelijk zijn verwoord in de QCR, versie 7 mei 2019.[_d6d5a648-c6c9-4ff4-8ce4-0243006c06d9]
[eiser] vordert in dit kader betaling van € 40.299,00 (de overige 50% van de bijbehorende bonus). Volgens [eiser] heeft SAP onterecht – en zonder uit te leggen waarom – een korting toegepast van 50% bij het uitkeren van de bonus, terwijl op basis van de geldende sales letters en QCR 100% uitgekeerd had moeten worden. Uit deze documenten blijkt dat rekening moet worden gehouden met de daadwerkelijke contractwaarde en dat resulteert in 100% bonus, omdat [eiser] een “achievement” voor deze deal heeft bereikt van 147%. Dat betekent een pay-out van € 80.599,00. Daarmee wijkt SAP af van de sales letters en QCR, en dat is niet terecht. [eiser] beroept zich met name op de e-mail 7 oktober 2019 van [B] (CFO):[_655c28f3-9e70-4342-870c-b4a2e70c2d4b]
SAP ziet dit anders. Hierbij is om te beginnen de achtergrond van een zogeheten “PMC-contract” van belang. PMC-contracten worden feitelijk gekwalificeerd als een “herconstruct” van een tussen SAP en haar klant bestaande overeenkomst. Het bestaande contract wordt vervangen voor een nieuw contract waarin op de korte termijn een (significante) investering wordt gevraagd van de klant, in ruil voor een verlaging van de jaarlijkse onderhoudskosten. Voor de klant levert dit een kostenbesparing op, maar voor SAP brengt dit op lange(re) termijn een (forse) omzetreductie met zich mee. Om deze reden hanteert SAP in haar reglementen de regel dat voor een dergelijk “herconstruct” van een (reeds) bestaande overeenkomst niet nogmaals compensatie wordt verstrekt. “Nogmaals” omdat over het bestaande contract reeds compensatie is uitbetaald toen dit contract werd gesloten, aldus SAP.
Over dergelijke “herconstructs” heeft SAP in de QCR versie 7 mei 2019 op pagina 10 het volgende opgenomen:
Hieruit blijkt in de ogen van SAP dat geen compensatie volgt wanneer de zogenaamde “annual maintenance revenue” lager uitvalt dan de omzet uit de lopende (en dus te beëindigen) contracten zou zijn geweest. Dat was in deze situatie het geval.[_9b7bc9da-fd1a-4384-b30a-f75c39435fcf] [eiser] is gecompenseerd toen de deal voor de eerste keer werd gesloten. Nu dezelfde deal op een later moment wordt opengebroken, wordt [eiser] niet opnieuw beloond. Dat volgt uit het hiervoor aangehaalde deel uit de QCR. Dit past bovendien ook binnen het motto van SAP: “loon naar werken” en “wat is daarbij fair”, aldus de verklaring van de HR business partner van SAP tijdens de mondelinge behandeling. SAP heeft er echter destijds voor gekozen om toch een compensatie uit te keren aan [eiser] gelet op zijn geleverde inspanningen. Dit was puur uit coulance en omdat er op dat moment nog geen standaard werkwijze bestond voor dergelijke PMC-contracten.
In reactie hierop heeft [eiser] aangevoerd dat verderop in de QCR een specifieke regel (lex specialis) is opgenomen die voorrang heeft op de algemene bepaling van pagina 10 waarop SAP zich beroept. Het gaat om pagina 25 en 26 van de QCR versie 7 mei 2019. Daar is een bijzondere regel opgenomen die afwijkt van de algemene regel op pagina 10. Deze bijzondere regel is op hem (omdat hij destijds GAD was) van toepassing, mede omdat er staat: “GADs (…) receive credit for ALL distribution channels (…).”
Vervolgens heeft SAP aangevoerd dat de algemene regel op pagina 10 bewust op die plaats in de QCR is opgenomen aangezien voor alle mogelijke functies (erna) hetzelfde geldt. De uitzondering geldt voor iedereen, dus ook voor GAD’s (zoals later vermeld in de QCR). Bovendien heeft SAP onderstreept dat bij PMC-deals alleen bonus wordt uitbetaald als de contractwaarde hoger is dan wat vooraf is afgesproken.
Naar aanleiding hiervan heeft [eiser] wederom verwezen naar de e-mail van [B] , waarin een “achievement” van 147% is genoemd. Daarnaast blijft hij benadrukken dat SAP de enige is die uitleg kan geven over de door haar eenzijdig, zeer gedetailleerde, nauwelijks leesbare opgestelde QCR en bovendien dat afwijking daarvan dus niet eerlijk is.
De kantonrechter overweegt als volgt.
Uitgangspunt is dat op SAP als werkgever de wettelijke verplichting rust om informatie en duidelijkheid te verschaffen aan haar werknemers over essentiële arbeidsvoorwaarden. Een belangrijk voorbeeld hiervan is het loon, en als onderdeel daarvan de bonusregeling en de berekening daarvan.[_60842a4d-1533-4742-9e23-6332de02527c] Dit heeft tot doel om voor werknemers een voldoende mate van transparantie en voorspelbaarheid van hun arbeidsvoorwaarden te waarborgen.[_38f08e81-a2e4-4a60-9a41-80dfbeb92811] In dit kader maakt de Hoge Raad onderscheid tussen twee vragen:
- of de werkgever aan zijn informatieplicht heeft voldaan, en
- hoe de betrokken regeling moet worden uitgelegd.[_1d9a7e9e-e8d3-4496-b3f2-41daa26df2c5]
De bewijslast van de hiervoor geformuleerde eerste vraag ligt bij de werkgever. Slaagt de werkgever er niet in te bewijzen dat hij de vereiste informatie heeft verstrekt, dan betekent dat nog niet dat dus van de door de werknemer bepleite uitleg moet worden uitgegaan. Welke uitleg de juiste is, moet worden bepaald aan de hand van de Haviltex-maatstaf. De bewijslast van de hiervoor genoemde tweede vraag ligt bij de werknemer als degene die zich op een bepaalde uitleg beroept. De schending van de informatieplicht door de werkgever blijft echter niet volledig straffeloos. Deze schending is een van de relevante omstandigheden in het kader van de Haviltex-maatstaf.
Hoewel [eiser] zich in de dagvaarding op het standpunt heeft gesteld dat SAP zeer ingewikkelde en nauwelijks leesbare regels heeft opgesteld voor het toekennen van waarden aan contracten en daaraan gekoppelde bonussen, is de kantonrechter is van oordeel dat SAP voldoende heeft aangetoond dat zij aan haar informatieplicht heeft voldaan. De in de vorige overweging verwoordde eerste vraag wordt dus bevestigend beantwoord. SAP heeft haar bonusregels namelijk destijds (hoofdzakelijk) vastgelegd in de QCR, versie 7 mei 2019. Dat is een lijvig en minutieus schriftelijk document, bestaande uit maar liefst 39 pagina’s. Dit document was toentertijd ook bekend bij [eiser] . Er is niet gesteld of gebleken dat [eiser] op enig moment vragen over de uitleg of uitwerking van de daarin opgenomen bonusregels heeft gesteld. Bovendien staat vast dat [eiser] op basis van diezelfde bonusregels (weliswaar eerdere versies) een aantal bonussen uitgekeerd heeft gekregen en dat daarover geen discussie is geweest. Ook betrekt de kantonrechter de omstandigheid dat [eiser] geen gemiddelde medewerker is. Hij vervulde immers een hoge functie binnen SAP. Verder bevatten de jaarlijkse sales letters specifieke regels afgestemd op de situatie van [eiser] .
Het zwaartepunt van de discussie tussen [eiser] en SAP ligt bij de beantwoording van de hiervoor geformuleerde tweede vraag. Partijen verschillen immers van mening over hoe een specifiek onderdeel van de QCR, versie 7 mei 2019, moet worden begrepen en toegepast. Het gaat in deze situatie dus niet over een onduidelijke (dubbelzinnige) bonusregeling.[_21616a7a-ba56-459f-bd7f-5386b6b78bbd] [eiser] beroept zich op een specifieke regel in de QCR die is opgenomen op pagina’s 25 en 26, op basis waarvan SAP in de visie van [eiser] zich heeft verbonden om 100% van de bonus aan hem uit te keren. [eiser] draagt van deze stelling dan ook de bewijslast. Met het gestelde in de processtukken en wat tijdens de mondelinge behandeling nader is verklaard, is de kantonrechter van oordeel dat [eiser] er nog niet is. [eiser] heeft zeker in het licht van het verweer van SAP, nog onvoldoende aangetoond dat en waarom hij op grond van de QCR als GAD in geval van een PMC-contract aanspraak op de volledige bonus heeft. [eiser] zal daarom in de gelegenheid worden gesteld om feiten en omstandigheden te bewijzen waaruit volgt dat en waarom hij op grond van de QCR als GAD in geval van een PMC-contract, en meer in het bijzonder ter zake van de PMC Signify-deal uit 2019, aanspraak op 100% bonus heeft. [eiser] heeft dat bewijs ook aangeboden.
Als [eiser] slaagt om bewijs te leveren van zijn stelling, dan staat daarmee in beginsel vast dat [eiser] aanspraak heeft op de volledige bonus, en dat SAP de resterende helft moet uitkeren. Pas als dat zo is, kunnen de aan deze bonus door [eiser] gekoppelde nevenvorderingen (bijvoorbeeld multipliers) eventueel aan de orde zijn.
Philips DA-deal (2021)
Het tweede onderwerp waarover partijen van mening verschillen is de Philips DA-deal, gesloten op 31 augustus 2021.
De kantonrechter stelt voorop dat [eiser] zich in de dagvaarding beroept op nakoming van de bonusafspraken op grond van de sales letters in combinatie met QCR voor beide deals, maar dat tijdens de mondelinge behandeling is gebleken dat [eiser] voor de Philips DA-deal uit 2021 een ander standpunt lijkt in te nemen. Dat komt er in de kern op neer dat SAP volgens [eiser] hem de reële mogelijkheid heeft ontnomen om de deal rond te krijgen en dus in aanmerking te komen voor een bonus (er is immers pas aanspraak op uitkering van een bonus als de deal gesloten is). Met andere woorden: door deze handelswijze heeft SAP als werkgever onzorgvuldig gehandeld en heeft [eiser] als werknemer schade geleden, te weten het mislopen van een reële aanspraak op bonus. Mede gelet op jarenlange, eerdere, vergelijkbare (succesvolle) praktijken van [eiser] binnen SAP (Unilever/Ekaterra), was er voor SAP geen enkele aanleiding en/of plausibele reden om de contractonderhandelingen bij (het team van) [eiser] ten aanzien van de Philips DA-deal vroegtijdig weg te halen, te meer nu [eiser] daar al een hele tijd druk mee bezig was. Ook heeft SAP niet eerlijk gehandeld door zelfstandig en zonder grondslag te bepalen dat [eiser] slechts recht heeft op 35% in plaats van 100% van de contractwaarde aan bonus bij deze deal.
SAP betwist kort gezegd dat sprake is van onzorgvuldig handelen of ongelijke/oneerlijke behandeling. Zo verschillen beide deals op tal van vlakken van elkaar, en bovendien viel deze (na de afsplitsing, nieuwe) klant (Versuni) gelet op de binnen SAP gehanteerde segmentatie binnen een ander team binnen de sales-organisatie van SAP.[_529e012a-aac9-4943-82c8-9776d6c244ce] Dat andere team (lees: een volledig nieuw team) moet zich nog maandenlang inzetten om de deal daadwerkelijk rond te krijgen. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [E] (HR business partner bij SAP) verklaard dat er mogelijk in Q1 van 2021 door [eiser] voorbereidend werk is gedaan, maar “het zware werk moet nog gedaan worden” en “dat komt in het laatste stuk”. Juist om discussie achteraf te voorkomen en zodat iedereen op voorhand weet waar hij aan toe is, heeft in april 2021 intern overleg plaatsgevonden over hoe de verdeling van de dealwaarde binnen de bonusstructuur wordt belegd, de hypothetische deal dus. Daarna stemmen de teams onderling een verdeelsleutel af, in dit geval van 65% - 35% (65% voor het “andere” team en 35% voor het team van [eiser] ). Alle betrokken collega’s hebben zich daaraan geconformeerd, uitgezonderd [eiser] . Tevens wijst SAP erop dat het [eiser] zelf was die (eind 2021) vraagt om in opvolgende deals binnen het Philips DA-dossier de overeengestemde 65% - 35% split toe te passen op een aantal dossiers. Ook merkt SAP op dat [eiser] de tijd die hij niet meer heeft gespendeerd aan de Philips DA-deal, wel heeft kunnen spenderen aan het draaien van andere deals, waarmee hij succesvolle resultaten heeft bereikt.
Vast staat dat de bonus wordt bepaald aan de hand van de contractwaarde op het moment van sluiting. Ook staat vast dat het contract ten aanzien van de zogeheten Philips DA-deal is getekend op 31 augustus 2021. Verder staat vast dat [eiser] op dat moment al enige maanden niet meer betrokken was bij het proces. Hij is namelijk rond april 2021 door SAP van deze deal gehaald.
Naar het oordeel van de kantonrechter heeft [eiser] , zeker gelet op de uitvoerig gemotiveerde betwisting van SAP en haar nadere toelichting tijdens de mondelinge behandeling, onvoldoende inzichtelijk gemaakt waarom er in dit geval sprake was van een soortgelijke situatie (zoals bij Unilever/Ekaterra), en er daarmee sprake is van onzorgvuldig handelen en/of ongelijke behandeling. Hetzelfde geldt voor de stelling dat hem onterecht de mogelijkheid is ontnomen om de deal af te ronden. Voor dit alles heeft [eiser] te weinig aangevoerd, laat staan onderbouwd met stukken. Zo heeft [eiser] niet weersproken dat binnen de onderneming van SAP gewerkt wordt op basis van ‘klantsegmentatie’, en dat het dus op grond daarvan volstrekt gebruikelijk was dat in dit geval de onderhandelingen over de deal bij (het team van) [eiser] werd overgeplaatst naar een ander team. De kantonrechter begrijpt dat [eiser] mogelijk teleurgesteld is in zijn verwachtingen over de Philips DA-deal en zijn rol daarin, maar dat maakt nog niet dat hij een aanspraak op een bonusuitkering kan doen gelden. Aan bewijslevering wordt bij de hiervoor geschreven gang van zaken niet toegekomen.
De conclusie is dat SAP geen bedrag aan [eiser] hoeft (na) te betalen over de Philips DA-deal. Dit onderdeel van de vordering van [eiser] zal bij een te zijner tijd te wijzen eindvonnis worden afgewezen. De aan deze vordering verbonden nevenvorderingen (multipliers, wettelijke verhoging en wettelijke rente) delen hetzelfde lot.
Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.
4 De beslissing
De kantonrechter:
stelt [eiser] in de gelegenheid om bewijs te leveren dat van feiten en omstandigheden waaruit volgt dat en waarom [eiser] op grond van de QCR als GAD in geval van een PMC-contract, en meer in het bijzonder ter zake van de PMC Signify-deal uit 2019, aanspraak op 100% bonus heeft,
bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van donderdag 7 mei 2026 voor uitlating door SAP of zij tegenbewijs wil leveren door het overleggen van bewijstukken, door het horen van getuigen en/of door een ander bewijsmiddel,
bepaalt dat, als SAP geen bewijs door het horen van getuigen wil leveren maar wel bewijsstukken wil overleggen, zij die stukken dan direct in het geding moet brengen,
bepaalt dat, als SAP getuigen wil laten horen, zij de getuigen en de verhinderdagen van de partijen en hun gemachtigden in de maanden augustus tot en met december 2026 dan direct moet opgeven, waarna dag en uur van het getuigenverhoor zullen worden bepaald,
bepaalt dat het getuigenverhoor zal plaatsvinden op de zitting van mr. J.A.M. van den Berk, in het paleis van justitie te ’s-Hertogenbosch, Leeghwaterlaan 8,
bepaalt dat alle partijen uiterlijk twee weken voor het eerste getuigenverhoor alle beschikbare bewijsstukken aan de kantonrechter en de wederpartij moeten toesturen,
houdt iedere verdere beslissing aan.
Dit vonnis is gewezen door mr. J.A.M. van den Berk, kantonrechter, en is in het openbaar uitgesproken op 9 april 2026.
Voetnoten
- Dit is het vonnis in de bodemprocedure. Eerder (in 2024) heeft bij deze rechtbank een kort geding procedure plaatsgevonden over hetzelfde onderwerp. Die zaak is bekend met zaaknummer: 11170386 CV EXPL 24-3310.
- Hoge Raad 13 maart 1981, ECLI:NL:1981:AG4158 (Haviltex), artikel 7:655 lid 1 onder h van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) en Hoge Raad 13 december 2024, ECLI:NL:HR:2024:1871.
- Voluit: Partner Managed Cloud-contract tussen SAP en T-Systems met als eindklant Signify, contract getekend op 28 juni 2019.
- Afsplitsing van de Domestic Appliances Business van Philips (Philips DA/Versuni) en de afsplitsing van de Tea business van Unilever (Ekaterra/Lipton), contract getekend op 31 augustus 2021.
- Bijlage 8 bij dagvaarding.
- Zie ook bijlage 9 bij dagvaarding, de e-mail van [A] d.d. 4 maart 2024 aan [eiser] .
- Artikel 6:89 BW.
- Zie onder andere: Hoge Raad 20 september 2024, ECLI:NL:HR:2024:1278 en Hoge Raad 20 september 2024, ECLI:NL:HR:2024:1281.
- Bijlage 2 bij dagvaarding, artikelen 3.3 t/m 3.5
- Bijlage 3 bij dagvaarding.
- Zie onder andere: Hoge Raad 13 december 2024, ECLI:NL:HR:2024:1871.
- Artikel 7:655 lid 1 onder h BW.
- Bijlage 4 bij dagvaarding.
- Bijlage 17 bij dagvaarding.
- Zie randnummers 35 t/m en 39 van de conclusie van antwoord.
- Artikel 7:655 lid 1 onder h BW.
- Artikel 7:655 lid 1 BW dient ter implementatie van (thans) artikel 4 van Richtlijn 2019/1152.
- Hoge Raad 13 december 2024, ECLI:NL:HR:2024:1871.
- Zie in dit verband ook (anders): Gerechtshof Amsterdam 30 mei 2023, ECLI:NL:GHAMS:2023:1227 (Verisure).
- Zie ook punt 14 van de spreekaantekeningen van SAP over de verschillen op tal van vlakken over de eerdere Elekterra-deal en de Philips DA-deal.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.