Rechtbank Noord-Holland, 2 april 2026

Bij tussenvonnis van 27 november 2025 (hierna: het tussenvonnis) heeft de kantonrechter de eisende partij in de gelegenheid gesteld om zich uit te laten over de transparantie van het prijsbeding en de (on)eerlijkheid van het incassokostenbeding in de toepasselijke algemene voorwaarden. Daartoe heeft de eisende partij op 22 januari 2026 een akte (hierna: de akte) genomen.

De eisende partij stelt bij akte dat uit artikel 16.4 van de algemene voorwaarden volgt dat er kosten in rekening worden gebracht bij het niet tijdig annuleren van de gemaakte afspraken of het niet verschijnen op de afspraak. Het daarvoor gerekende tarief van € 65,00 staat vermeld op de website van de eisende partij en in iedere e-mailhandtekening van haar medewerkers.

De kantonrechter oordeelt dat de eisende partij vóór het sluiten van de overeenkomst de vaste prijs voor het niet tijdig annuleren of niet verschijnen op de gemaakte afspraak aan de gedaagde partij verstrekt. Daarmee is sprake van een transparant prijsbeding, zodat dit niet ambtshalve door de kantonrechter wordt getoetst op oneerlijkheid.

De eisende partij stelt bij akte dat zij het standpunt van de kantonrechter begrijpt dat artikel 19.4 van haar algemene voorwaarden niet in omvang is begrensd en daarmee de vergoeding voor de buitengerechtelijke incassokosten mogelijk hoger uitvalt dan de vergoeding conform het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten. Echter, gaat de eisende partij ervan uit dat de overige onderdelen van deze bepaling van de algemene voorwaarden niet ter discussie staan. De eisende partij stelt zich op het standpunt dat de wettelijke grondslag niet hoeft te worden herhaald in haar algemene voorwaarden, het gaat immers om bepalingen van dwingend recht als gevolg waarvan deze rechtsregels onverkort van toepassing zijn. Daarnaast zijn de buitengerechtelijke kosten welke worden gevorderd berekend conform de staffel zoals opgenomen in het Besluit vergoeding buitengerechtelijke incassokosten en verhoogd met de voor haar niet verrekenbare btw.

Dat de eisende partij, zoals zij stelt, nooit uitvoering heeft gegeven aan het bepaalde in artikel 19.4 van de algemene voorwaarden, maakt niet dat de vordering tot betaling van rente en buitengerechtelijke incassokosten kan worden toegewezen. Of de eisende partij de consument ook daadwerkelijk aan de bedongen afspraken houdt of in de praktijk alleen naleving van wettelijke bepalingen verlangt, is namelijk voor de beoordeling van de (on)eerlijkheid van algemene voorwaarden niet relevant. Het beding moet immers worden beoordeeld uitgaande van het moment waarop de overeenkomst is aangegaan en beslissend is daarom niet of en hoe de handelaar het beding heeft toegepast, maar hoe het zou kunnen worden toegepast.

Gelet op het voorgaande vernietigt de kantonrechter artikel 19.4 van de algemene voorwaarden voor zover deze betrekking hebben op buitengerechtelijke kosten. De eisende partij kan niet terugvallen op wettelijke bepalingen inzake buitengerechtelijke incassokosten. Deze zullen worden afgewezen.

De gevorderde hoofdsom en rente worden toegewezen, omdat deze vorderingen de kantonrechter niet onrechtmatig of ongegrond voorkomen. De gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden gelet op het voorgaande afgewezen.

De vordering wordt grotendeels toegewezen.

De gedaagde partij wordt overwegend in het ongelijk gesteld en zal daarom in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten voor de genomen akte blijven echter voor rekening van de eisende partij, omdat het aan haarzelf te wijten is dat het nodig was deze akte op te stellen.

veroordeelt de gedaagde partij tot betaling aan de eisende partij van € 338,13, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 325,00 vanaf 9 september 2025 tot aan de dag van de gehele betaling;

veroordeelt de gedaagde partij tot betaling van de proceskosten, die de kantonrechter aan de kant van de eisende partij tot en met vandaag vaststelt op:

verklaart de veroordeling(en) in dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;