Rechtbank Noord-Holland, 1 april 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

De passagier heeft een vervoersovereenkomst gesloten. Op grond daarvan moest de vervoerder haar op 27 maart 2023 vervoeren van Amsterdam-Schiphol Airport, via Seattle/Tacoma International Airport (Verenigde Staten), naar Calgary International Airport (Canada) met vluchtnummers DL143 en AS2186.

De vervoerder heeft vlucht DL143 van Amsterdam naar Seattle (hierna: de vlucht) vertraagd uitgevoerd. Hierdoor heeft de passagier de overstap gemist. Zij is omgeboekt naar een alternatieve vlucht, waarmee zij met een vertraging van meer dan drie uur is aangekomen op de eindbestemming.

De passagier heeft daarom compensatie van de vervoerder gevorderd.

De vervoerder heeft niet uitbetaald.

De passagier baseert haar vordering op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagier stelt dat de vervoerder haar vanwege de vertraging van de vlucht moet compenseren met een bedrag van € 600,00 (artikel 7 van de Verordening).

De vervoerder voert verweer. Hij voert aan dat de vertraging van de vlucht gevolg was van buitengewone omstandigheden. Deze konden ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen worden (artikel 5 lid 3 van de Verordening).

De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat hij bevoegd is om van de vordering kennis te nemen.

Vast staat dat de passagier met een vertraging van meer dan drie uur op de eindbestemming is aangekomen. In beginsel moet de vervoerder dan compenseren. Dit is anders als de vervoerder kan aantonen dat de vertraging het gevolg is geweest van buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden.

De vervoerder heeft aangevoerd dat de vlucht vertraagd uitgevoerd werd door een vertraagde ‘start up’, ‘push back’ en ‘take off’ klaring, als gevolg van de slechte weersomstandigheden (regenbuien met hagel en sneeuw). Ter onderbouwing heeft hij het vluchtplan en de METAR rapport overgelegd. Het toestel zou om 10:00 uur (lokale tijd) vertrekken, maar stond met een vertraging van 15 minuten gereed voor vertrek. Het toestel kreeg vervolgens pas om 10:22 uur (lokale tijd) een ‘start up’ en ‘push back’ klaring. En om 11:02 (lokale tijd) werd de ‘take off’ klaring afgegeven. Hierdoor is de vertraging aanzienlijk opgelopen. Vervolgens kreeg het toestel te maken met harde tegenwind op de route. Het toestel is hierdoor met een vertraging van 56 minuten aangekomen in Seattle. De weersomstandigheden hebben invloed gehad op de vliegveiligheid. Om veilig te kunnen taxiën, opstijgen en landen mogen de banen niet te glad zijn. De banen moeten daarom sneeuw en ijsvrij gemaakt worden. Daarnaast moet er meer afstand gehouden worden tussen de opvolgende vluchten. Op de dag van de vlucht was er ook sprake van beperkte capaciteit. Het toestel is om 12:16 UTC gearriveerd op de luchthaven in Seattle, dus met een vertraging van 56 minuten. De vervoerder doet voor de initiële vertrekvertraging van 15 minuten geen beroep op buitengewone omstandigheden en voor de overige vertraging wel. Met een vertraging van 15 minuten had de passagier de overstap gehaald. De passagier heeft de overstap gemist door de buitengewone omstandigheden. Deze omstandigheden zijn niet inherent aan de normale uitoefening van de activiteiten van de vervoerder, aldus de vervoerder.

De passagier betwist dit. De vervoerder verwijst naar enkele producties, maar heeft geen toelichting gegeven. Hij heeft nagelaten om toe te lichten waar de codes in de METAR rapport voor staan. Hij heeft ook niet aangetoond hoe de weersomstandigheden de vertraging van de vlucht heeft veroorzaakt. De enkele stelling dat de weersomstandigheden invloed heeft op de vliegveiligheid en dat de banen sneeuw en ijsvrij gemaakt moesten worden is niet voldoende. Er zijn geen stukken overgelegd waaruit blijkt dat de weersomstandigheden invloed hebben gehad op de vlucht in kwestie. De vervoerder heeft ook niet gesteld nog aangetoond welk deel van de vertraging te wijten was aan de weersomstandigheden en welk gedeelte aan het wachten op de luchtverkeersleiding, aldus de passagier.

De kantonrechter oordeelt als volgt. De vervoerder heeft voldoende toegelicht en onderbouwd met stukken dat de vlucht vertraagd is uitgevoerd door een vertraagde ‘start up’, ‘push back’ en ‘take off’ klaring als gevolg van de slechte weersomstandigheden. Wanneer de luchtverkeersleiding de vereiste toestemming om te vertrekken niet afgeeft op het geplande moment van vertrek, heeft een vlucht niet de mogelijkheid om toch eerder te vertrekken. Dit is niet inherent aan de normale bedrijfsuitoefening en ligt buiten de macht van een luchtvaartmaatschappij. De harde tegenwind moet ook aangemerkt worden als een buitengewone omstandigheid, omdat daar niet van tevoren rekening mee gehouden kan worden in de planning. Er is niks gesteld over de minimale connectietijd en de passagier heeft ook niet betwist dat de overstap zonder de vertraging vanwege de buitengewone omstandigheden haalbaar zou zijn. Daarom slaagt het betoog van de vervoerder.

Resteert de vraag of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft genomen om de buitengewone omstandigheden te voorkomen. De vervoerder voert aan dat hij geen invloed kon uitoefenen op de onderhavige omstandigheden. Hij kon de omstandigheden niet voorkomen door het treffen van aan de situatie aangepaste maatregelen. De vlucht is zo spoedig mogelijk uitgevoerd. De passagier is vervolgens omgeboekt naar het eerst beschikbare alternatief via een andere route en gedeeltelijk met een andere luchtvaartmaatschappij. Het sneller vervoeren naar de eindbestemming was niet mogelijk. De passagier betwist dit. De vervoerder dient aan te tonen dat hij de passagier heeft omgeboekt bij eerste gelegenheid. Uit niets blijkt dat de vervoerder dat gedaan heeft. Er waren andere vluchten die de passagier eerder op de eindbestemming had kunnen brengen. Dit betoog is door de passagier op geen enkele wijze onderbouwd, zodat de kantonrechter hieraan voorbij gaat. De kantonrechter concludeert dat de vervoerder in dit geval alle redelijke maatregelen heeft getroffen. De vordering van de passagier wordt daarom afgewezen.

De passagier zal in het ongelijk worden gesteld. Daarom zal zij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Ook de nakosten worden toegewezen, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt.

wijst de vordering af;

veroordeelt de passagier tot betaling van de proceskosten, die tot en met vandaag voor de vervoerder worden vastgesteld op een bedrag van € 288,00 aan salaris van de gemachtigde van de vervoerder en veroordeelt de passagier tot betaling van € 72,00 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt.