Rechtbank Noord-Holland, 8 april 2026

Bij tussenvonnis van 18 februari 2026 is de eisende partij in de gelegenheid gesteld om toe te lichten op welke wijze de overeenkomst tot stand is gekomen en hoe zij daarbij tegenover de gedaagde partij heeft voldaan aan haar (pre)contractuele informatieplichten. Zij is ook in de gelegenheid gesteld om zich in deze akte uit te laten over het in het tussenvonnis gegeven voorlopig oordeel over de oneerlijkheid van een rentebeding in de algemene voorwaarden. Ter uitvoering van het tussenvonnis heeft de eisende partij een akte genomen.

De eisende partij stelt te hebben voldaan aan de precontractuele informatieplichten van artikel 6:230m lid 1 BW. Ter onderbouwing hiervan heeft zij een e-mail en een afschrift van de huurovereenkomst overgelegd, voorzien van een toelichting. Uit deze toelichting en stukken blijkt niet (voldoende) dat de eisende partij voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst aan de informatieplicht(en) als bedoeld in artikel 6:230m lid 1 onder h BW heeft voldaan. Niet gesteld of gebleken is immers dat zij de gedaagde partij heeft geïnformeerd over het recht op ontbinding van de overeenkomst en de voorwaarden daarvoor. Voor deze schending(en) zal een sanctie worden toegepast.

De eisende partij stelt te hebben voldaan aan de contractuele informatieplicht van artikel 6:230v lid 7 BW. De huurovereenkomst bevat echter niet alle in artikel 6:230m lid 1 BW genoemde informatie. Zoals zojuist overwogen ontbreekt daarin namelijk informatie over het ontbindingsrecht. Dit betekent dat zij op dit punt ook niet heeft voldaan aan haar contractuele informatieplicht. Voor deze schending zal een sanctie worden toegepast.

De schending met betrekking tot het herroepingsrecht heeft tot gevolg dat de herroepingstermijn van veertien dagen is verlengd tot het moment waarop alle ontbrekende gegevens alsnog op de voorgeschreven wijze aan de gedaagde partij zijn verstrekt, maar ten hoogste met twaalf maanden (artikel 6:230o lid 2 BW). Omdat deze termijn al is verstreken en niet is gesteld of gebleken dat de gedaagde partij de overeenkomst binnen die termijn heeft willen herroepen, zal aan dit gebrek enkel de hieronder te noemen sanctie worden verbonden.

Gelet op de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie[_6669e3b1-563b-49e1-9045-fc2a10da9524] en onder meer, het arrest van de Hoge Raad van 12 november 2021[_a03968ea-ecaa-490a-bd87-83c9b80a9859] moet de kantonrechter aan de schending van de informatieplichten gevolgen verbinden door passende maatregelen te nemen die de consument effectieve rechtsbescherming bieden. Die maatregelen moeten doeltreffend, afschrikwekkend en evenredig zijn.

De kantonrechter zal daarom op grond van de hiervoor vastgestelde schending(en) de overeenkomst met toepassing van de sanctierichtlijn[_d4f76ea4-12c1-413a-878e-7ce8a3b6d19e] gedeeltelijk vernietigen in die zin dat de betalingsverplichting van de consument wordt verminderd met 20%.

In het tussenvonnis heeft de kantonrechter het rentebeding in artikel 18 lid 1 van de algemene voorwaarden voorlopig oneerlijk bevonden en het voornemen uitgesproken om het om die reden te vernietigen. De eisende partij is in de gelegenheid gesteld om zich daarover uit te laten in de akte, maar heeft dit nagelaten. De kantonrechter ziet daarom en ook anderszins geen reden om daar nu anders over te denken en vernietigt dit beding, voor zover dit ziet op de bedongen rente. De wettelijke rente zal daarom worden afgewezen.

Gelet op het voorgaande is een bedrag van € 360,34 aan hoofdsom toewijsbaar (€ 450,43 x 0,80). De gevorderde wettelijke rente wordt gelet op het voorgaande afgewezen.

De gedaagde partij wordt grotendeels in het ongelijk gesteld en zal daarom in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten voor het opstellen van de akte komen echter voor rekening van de eisende partij omdat het aan haarzelf te wijten was dat het nodig was om deze akte op te stellen.

veroordeelt de gedaagde partij tot betaling aan de eisende partij van € 360,34;

verklaart de veroordeling(en) in dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;

wijst de vordering voor het overige af.