Rechtbank Noord-Holland, 1 april 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

De passagiers hebben met de vervoerder een vervoersovereenkomst gesloten. Op grond daarvan moest de vervoerder hen op 11 februari 2023 vervoeren van Amsterdam-Schiphol Airport naar Keflavik, IJsland, met vlucht FI501 (hierna: de vlucht).

De passagiers zijn met een vertraging van meer dan drie uur aangekomen op de eindbestemming.

De passagiers hebben daarom compensatie van de vervoerder gevorderd.

De vervoerder heeft niet uitbetaald.

De passagiers vorderen, na vermindering van eis, dat de vervoerder, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis, veroordeeld zal worden tot betaling van:- € 120,00 aan buitengerechtelijke incassokosten, te vermeerderen met wettelijke rente;- de proceskosten, te vermeerderen met wettelijke rente;- de nakosten.

De vervoerder voert verweer. Op de grondslagen van de vorderingen en het verweer wordt ingegaan bij de beoordeling van het geschil.

De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat hij bevoegd is om van de vordering kennis te nemen.

De passagiers hebben bij conclusie van erkend dat zij geen recht hebben op compensatie – hetgeen de oorspronkelijke vordering was – omdat de vertraging van de vlucht het gevolg was van buitengewone omstandigheden. Bij conclusie van repliek hebben zij de vorderingen verminderd met de hoofdsom. Zij hebben de vorderingen tot vergoeding van de buitengerechtelijke incassokosten en de proceskosten wel gehandhaafd. Zij leggen daaraan ten grondslag dat zij niet tot dagvaarding zouden zijn overgegaan als zij voorafgaand aan de procedure door de vervoerder in kennis zou zijn gesteld van feiten en omstandigheden die pas in deze procedure bij hen bekend zijn geworden.

Dit betoog slaagt niet. De kantonrechter oordeelt dat de vervoerder voldoende concreet heeft gesteld en onderbouwd dat hij ook in de buitengerechtelijke fase al een beroep op buitengewone omstandigheden heeft gedaan, namelijk slechte weersomstandigheden. De enkele omstandigheid dat de vervoerder dit betoog niet heeft voorzien van stukken of dat hij daarin niet heeft gespecificeerd dat de slechte weersomstandigheden het onmogelijk maakten om passagiersbruggen in te zetten, betekent niet dat hij de passagiers daarmee (nodeloos) heeft gedwongen een procedure te starten. De keuze van de passagiers om de procedure vervolgens door te zetten en daarvoor (incasso- en proces)kosten te maken, komt daarom voor hun eigen rekening en risico. Er is geen aanleiding om de vervoerder te veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke incassokosten of de proceskosten. De vorderingen zullen worden afgewezen.

De passagiers zullen in het ongelijk worden gesteld. Daarom zullen zij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Ook de nakosten komen voor rekening van de passagiers, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt, te vermeerderen, indien betekening plaatsvindt, met de kosten van betekening van dit vonnis.

wijst de vordering af;

veroordeelt de passagiers tot betaling van de proceskosten, die tot en met vandaag voor de vervoerder worden vastgesteld op een bedrag van € 288,00 aan salaris van de gemachtigde van de vervoerder,en veroordeelt de passagiers tot betaling van € 72,00 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt, te vermeerderen, indien betekening plaatsvindt, met de kosten van betekening van dit vonnis;