Rechtbank Noord-Holland, 4 maart 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

De passagiers hebben met de vervoerder een vervoersovereenkomst gesloten. Op grond daarvan moest de vervoerder hen op 14 mei 2023 vervoeren van Amsterdam-Schiphol Airport, via Mohamed V Airport (Marokko) naar Agadir Almassira Airport (Marokko), met vluchtcombinatie AT851 en AT431.

De vlucht van Amsterdam-Schiphol Airport naar Mohamed V Airport met vluchtnummer AT851(hierna: de vlucht) is geannuleerd.

De passagiers hebben daarom compensatie van de vervoerder gevorderd.

De vervoerder heeft niet uitbetaald.

De passagiers vorderen dat de vervoerder, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis, veroordeeld zal worden tot betaling van:- € 800,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf de dag van de vlucht tot aan de dag der algehele voldoening;- € 120,00 aan buitengerechtelijke incassokosten, te vermeerderen met wettelijke rente;- de proceskosten, te vermeerderen met wettelijke rente;- de nakosten.

De passagiers baseren hun vordering op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagiers stellen dat de vervoerder hen vanwege de annulering van de vlucht moet compenseren met een bedrag van € 400,00 per passagier (artikel 7 van de Verordening).

De vervoerder voert verweer. Op zijn verweer wordt, voor zover relevant, bij de beoordeling ingegaan.

De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat zij bevoegd is om van de vordering kennis te nemen.

De vervoerder betwist primair dat passagier sub 2 Aviclaim heeft gemachtigd om hem in deze procedure te vertegenwoordigen. Hij voert aan dat de handtekeningen op de overgelegde machtiging niet overeenkomt met de handtekening in het paspoort van deze passagier.

De kantonrechter is van oordeel dat de handtekening van passagier sub 2 op de volmacht voldoende overeenkomt met de handtekening op zijn paspoort. Ook is het overleggen van de reisdocumenten een aanwijzing voor een geldige volmacht. De kantonrechter oordeelt dan ook dat de passagiers voldoende concreet hebben gesteld en onderbouwd dat ook passagier sub 2 Aviclaim heeft gemachtigd om deze procedure namens hem te voeren.

Omdat de vervoerder geen verweer tegen de hoofdsom en de daarover gevorderde wettelijke rente heeft gevoerd, zullen deze vorderingen worden toegewezen.

Dan resteert de vraag of er sprake is van rauwelijks dagvaarden. De vervoerder voert aan dat de onderhavige procedure onnodig aanhangig is gemaakt omdat de passagiers een procedure hadden kunnen voorkomen door de vordering op de juiste wijze in te dienen (via zijn website). De gemachtigde van de passagiers heeft aanmaningen namens de passagiers verstuurd naar een e-mailadres van de vervoerder. Hierop is een automatisch antwoord verstuurd dat verwijst naar de website van de vervoerder. De passagiers hebben hun vordering volgens de vervoerder niet via deze website ingediend. De aanmaningen waren ook niet voorzien van de juiste bijbehorende stukken, zodat hij niet in staat was om de vordering te beoordelen, aldus de vervoerder.

De kantonrechter stelt voorop dat het indienen van een buitengerechtelijk verzoek tot compensatie in beginsel vormvrij is. De vervoerder heeft erkend dat de aanmaningen hem per e-mail hebben bereikt. De omstandigheid dat de passagiers de vordering niet (ook) via de website van de vervoerder hebben ingediend, maakt dit niet anders. Met betrekking tot het ontbreken van de bijbehorende stukken geldt dat de vervoerder niet heeft gesteld dat hij daar voorafgaand aan de procedure om heeft gevraagd, zodat de kantonrechter hieraan voorbij zal gaan. Van rauwelijks dagvaarden is dan ook geen sprake.

De passagiers hebben een bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten gevorderd. De vordering heeft geen betrekking op één van de situaties waarin het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is. Daarom moet de kantonrechter de vraag of buitengerechtelijke incassokosten verschuldigd zijn, toetsen aan het rapport Voorwerk II. De passagiers hebben voldoende aannemelijk gemaakt dat zij buitengerechtelijke werkzaamheden hebben laten verrichten en dat hiervoor kosten zijn gemaakt. De omvang van de buitengerechtelijke incassokosten moet worden getoetst aan de tarieven uit het Besluit in plaats van aan de tarieven van het rapport Voorwerk II. De tarieven uit het Besluit worden redelijk geacht. Omdat het gevorderde bedrag niet hoger is dan het volgens het Besluit berekende tarief, zullen de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden toegewezen.

De gevorderde rente over de buitengerechtelijke kosten is ook toewijsbaar, behalve dat deze wordt toegewezen vanaf de datum van de dagvaarding. De passagiers hebben daar in ieder geval vanaf die datum recht op. Het is niet gesteld of gebleken dat zij dit ook al vanaf een eerdere datum hadden.

De vervoerder zal in het ongelijk worden gesteld. Daarom zal hij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Ook de nakosten worden toegewezen, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de passagiers worden gemaakt. De gevorderde rente over de proceskosten wordt toegewezen vanaf de datum gelegen 14 dagen na betekening van dit vonnis.

veroordeelt de vervoerder tot betaling aan de passagiers van € 920,00, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 800,00 vanaf 14 mei 2023, en over € 120,00 vanaf 4 maart 2025, tot aan de dag van de algehele voldoening van deze bedragen;

veroordeelt de vervoerder tot betaling van € 72,00 aan nakosten, voor zover de passagiers daadwerkelijk nakosten zullen maken, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum gelegen 14 dagen na betekening van dit vonnis;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af.