Uitspraak · Strafrecht

Rechtbank Noord-Holland, 11 november 2026 – De verdachte heeft midden in de nacht bij een bedrijfspand

ECLI:NL:RBNHO:2026:15888Zaaknummer 15/033113-25

Instantie
Rechtbank Noord-Holland
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
15/033113-25
Rechtsgebied
Strafrecht
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Uitkomst
Strafrechtelijke veroordeling
Zittingsplaats
Haarlem
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

De verdachte heeft midden in de nacht bij een bedrijfspand op een bedrijventerrein een explosief tot ontploffing gebracht, waardoor gemeen gevaar voor goederen is ontstaan. De verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 12 maanden waarvan 6 voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De benadeelde partij wordt niet-ontvankelijk verklaard in de vordering.

De rechtbank:

Verklaart bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.

Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.

Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 4. vermelde strafbare feit oplevert.

Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 MAANDEN, met bevel dat van deze straf een gedeelte, groot 6 MAANDEN niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat de verdachte voor het einde van de op twee jaar bepaalde proeftijd zich aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Verklaart de benadeelde partij [slachtoffer A] niet-ontvankelijk in de vordering.

Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. S.H. Bouwers, voorzitter,

mr. C.S. Schoorl en mr. S. Mac Donald, rechters,

in tegenwoordigheid van de griffier mr. L.L. de Vries,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 11 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Tenlastelegging
  2. 2 Voorvragen
  3. 3 Beoordeling van het bewijs
  4. 4 Kwalificatie en strafbaarheid van het feit
  5. 5 Strafbaarheid van de verdachte
  6. 6 Motivering van de sanctie
  7. 7 Vordering benadeelde partij
  8. 8 Toepasselijke wettelijke voorschriften
  9. 9 Beslissing

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Team Straf, zittingsplaats Haarlem

Meervoudige strafkamer

Parketnummer: 15/033113-25 (P)

Uitspraakdatum: 11 november 2026

Tegenspraak

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 29 oktober 2026 in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats],

ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:[adres].

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie

mr. S.P. Visser en van hetgeen de verdachte en zijn raadsman mr. M.J. Bouwman, advocaat te Zaandam, naar voren hebben gebracht.

1 Tenlastelegging

Aan de verdachte is, na wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 1 mei 2024 te Zaandam, gemeente Zaanstad, opzettelijk brand heeft gesticht en/of opzettelijk één op meer ontploffing(en) teweeg heeft gebracht,

door opzettelijk nabij een (bedrijfs)pand aan de [A-straat], een (onbekend gebleven) explosief te plaatsen en vervolgens tot ontploffing te brengen,

ten gevolge waarvan één of meer ontploffing(en) zijn/is teweeg gebracht, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen, te weten (de ramen en/of de gevel van) dat

pand aan de ([A-straat]) en/of de/het belendende (bedrijfs)pand(en) en/of een of meer in de nabijheid van voornoemd adres geparkeerde voertuigen in elk geval gemeen gevaar voor goederen, te duchten was.

2 Voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

3 Beoordeling van het bewijs

3.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.

3.2

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte van het ten laste gelegde feit moet worden vrijgesproken.

3.3

Oordeel van de rechtbank

3.3.1

Redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn opgenomen.

3.3.2

Bewijsmotivering

Feiten en omstandigheden

De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen het volgende vast. Op 1 mei 2024 omstreeks 01:30 uur heeft een explosie plaatsgevonden bij de gevel van een bedrijfspand aan de [A-straat] in Zaandam. Door de explosie zijn de ramen en de deur van de gevel vernield. Ook heeft een aantal voertuigen die in het bedrijfspand en in de nabijheid van het pand geparkeerd stonden, schade opgelopen.

Op camerabeelden van het bedrijventerrein waarop het bedrijfspand is gevestigd, is te zien dat een rode auto van deelautobedrijf [bedrijfsnaam A] om 01:21 uur bij de inrit van het bedrijventerrein stilstaat. De bestuurder stapt uit de auto en loopt vanuit de [B-straat] in de richting van de [A-straat]. Op een andere camera is een aantal seconden later te zien dat een persoon naar het bedrijfspand aan de [A-straat] loopt. Deze persoon rolt voor het pand een opgerold draad uit. Om 01:24 uur is op deze camera een vuurbal met vonken te zien en is rond hetzelfde tijdstip op de eerstgenoemde camerabeelden een luide knal te horen, gevold door een zachtere knal. Daarna rent een persoon weg met een voorwerp in zijn hand. Op de camerabeelden bij de geparkeerde [bedrijfsnaam A]-auto is te zien dat na de explosie (om 01:26 uur) een persoon met een voorwerp in zijn hand vanuit de [A-straat] aan komt rennen, in de [bedrijfsnaam A]-auto stapt en met hoge snelheid het bedrijventerrein af rijdt. Gelet op het voorgaande concludeert de rechtbank dat de bestuurder van de [bedrijfsnaam A]-auto de persoon is die het explosief tot ontploffing heeft gebracht.

De auto van [bedrijfsnaam A] is op 1 mei 2024 van 00:13 uur tot 01:39 uur gehuurd via een account dat op naam staat van de verdachte. Aan het begin van de huurperiode wordt de auto gelokaliseerd in Amsterdam en rond het tijdstip van de explosie in Zaandam. Na de explosie is de auto weer in Amsterdam en wordt deze neergezet in de [C-straat], dichtbij de woning van de verdachte.

Uit de telefoongegevens van de verdachte volgt dat zijn telefoon om 01:11 uur een zendmast in Amsterdam aanstraalt, rond het tijdstip van de explosie (01:28 uur) een zendmast in de nabijheid van het bedrijventerrein in Zaandam aanstraalt en om 01:32 uur weer een zendmast in Amsterdam aanstraalt. Er is met het telefoonnummer van de verdachte vlak voor en na de explosie naar een prepaid telefoonnummer gebeld.

De raadsman heeft aangevoerd dat al deze feiten en omstandigheden slechts aanwijzingen en vermoedens van betrokkenheid opleveren, maar dat er onvoldoende bewijs is dat het verdachte is geweest die de ontploffing heeft veroorzaakt. De rechtbank verwerpt dit verweer en merkt daarbij op dat de verdachte steeds een beroep heeft gedaan op zijn zwijgrecht en geen enkele (alternatieve verklaring) heeft afgelegd of vragen heeft beantwoord over de huur van de [bedrijfsnaam A]-auto en het aanstralen van de telefoon van de verdachte in de buurt van het bedrijventerrein op het tijdstip van de explosie.

De verdachte is niet verplicht antwoord te geven op vragen en mag zich beroepen op zijn zwijgrecht. Als er echter sprake is van een situatie die “schreeuwt om een uitleg” kan de omstandigheid dat geen verklaring wordt gegeven door zich op het zwijgrecht te beroepen ertoe leiden dat dit wordt meegewogen bij de vraag of het ten laste gelegde bewezen wordt geacht. Gelet op de hiervoor genoemde omstandigheden, is de rechtbank van oordeel dat zich een situatie voordoet die schreeuwt om een uitleg en dat het uitblijven van een verklaring in het nadeel van de verdachte mag worden meegewogen.

Gelet op al de eerder genoemde feiten en omstandigheden, in onderling verband en samenhang bezien, concludeert de rechtbank dat het niet anders kan dat de verdachte de persoon is geweest die het explosief bij het bedrijfspand heeft aangestoken. De rechtbank acht het feit dan ook wettig en overtuigend bewezen.

3.4

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat

hij op 1 mei 2024 te Zaandam opzettelijk een of meer ontploffingen teweeg heeft gebracht, door opzettelijk nabij een bedrijfspand aan de [A-straat], een onbekend gebleven explosief te plaatsen en vervolgens tot ontploffing te brengen,

ten gevolge waarvan een of meer ontploffingen zijn teweeg gebracht, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen, te weten de ramen en de gevel van dat pand aan de [A-straat] en in de nabijheid van voornoemd adres geparkeerde voertuigen, te duchten was.

Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

4 Kwalificatie en strafbaarheid van het feit

Het bewezenverklaarde levert op:

opzettelijk een ontploffing teweegbrengen, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen te duchten is.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dus strafbaar.

5 Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

6 Motivering van de sanctie

6.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 16 maanden, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.

6.2

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om – indien de rechtbank het feit bewezen acht – aan de verdachte een taakstraf op te leggen, met daarbij eventueel een voorwaardelijke gevangenisstraf.

6.3

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de straf die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan en door de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van het feit

De verdachte heeft midden in de nacht bij een bedrijfspand op een bedrijventerrein een explosief tot ontploffing gebracht. Hierdoor is de gevel vernield en is schade toegebracht aan auto’s die in de nabijheid en in het bedrijfspand geparkeerd stonden. Een explosie veroorzaakt doorgaans grote gevoelens van onveiligheid in de samenleving en is uiterst bedreigend en beangstigend voor de eigenaar van het pand.

Persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het strafblad van de verdachte (Uittreksel Justitiële Documentatie van 17 september 2026) waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder voor een soortgelijk strafbaar feit is veroordeeld. Dit weegt de rechtbank dus niet in strafverzwarende zin mee.

De rechtbank heeft verder gelet op het over de verdachte uitgebrachte reclasseringsrapport van 28 mei 2026. Daaruit volgt dat de verdachte zijn leven op orde heeft: hij heeft een vaste baan, stabiele huisvesting bij zijn ouders en geen schulden. Het recidiverisico wordt als laag ingeschat. De reclassering heeft geadviseerd om een straf op te leggen zonder bijzondere voorwaarden.

Straf

Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank gekeken naar de straffen die in soortgelijke gevallen worden opgelegd. Gelet op de ernst van het feit kan niet worden volstaan met de door de raadsman verzochte taakstraf en is uitsluitend een gevangenisstraf passend. De rechtbank heeft– in strafverlagende zin – in aanmerking genomen dat het een wat ouder feit betreft, dat de verdachte na het plegen van dit feit niet meer met justitie in aanraking is gekomen en dat de verdachte nog jong was toen hij het feit pleegde (19 jaar). Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat aan de verdachte een gevangenisstraf moet worden opgelegd van 12 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.

7 Vordering benadeelde partij

De benadeelde partij [slachtoffer A] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 50.000,- ingediend tegen de verdachte wegens immateriële schade die zij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden.

De benadeelde partij heeft deze vordering echter niet onderbouwd. De benadeelde partij krijgt geen gelegenheid om de vordering alsnog verder te onderbouwen, omdat dat leidt tot een te grote belasting van deze strafprocedure. De rechtbank bepaalt daarom dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in de vordering. De benadeelde partij kan de vordering aan de burgerlijke rechter voorleggen.

8 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:

14a, 14b, 14c, 63 en 157 van het Wetboek van Strafrecht.

9 Beslissing

De rechtbank:

Verklaart bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.

Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.

Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 4. vermelde strafbare feit oplevert.

Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 MAANDEN, met bevel dat van deze straf een gedeelte, groot 6 MAANDEN niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat de verdachte voor het einde van de op twee jaar bepaalde proeftijd zich aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Verklaart de benadeelde partij [slachtoffer A] niet-ontvankelijk in de vordering.

Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. S.H. Bouwers, voorzitter,

mr. C.S. Schoorl en mr. S. Mac Donald, rechters,

in tegenwoordigheid van de griffier mr. L.L. de Vries,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 11 november 2026.

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.