Uitspraak · Strafrecht
Rechtbank Noord-Holland, 3 november 2026 – Veroordeling voor vier oplichtingen en vier gekwalificeerde
ECLI:NL:RBNHO:2026:15887Zaaknummer 15/081178-26 en 15/233098-26
- Instantie
- Rechtbank Noord-Holland
- Datum uitspraak
- 3 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- 15/081178-26 en 15/233098-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudig
- Uitkomst
- Strafrechtelijke veroordeling
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Veroordeling voor vier oplichtingen en vier gekwalificeerde diefstallen. De verdachte heeft zich met betrekking tot alle feiten gericht op bejaarden. Hij heeft zichzelf met een babbeltruc de woningen van de slachtoffers ingepraat om daar vervolgens geld of andere bezittingen te stelen dan wel de slachtoffers te bewegen tot afgifte van een geldbedrag. Overweging met betrekking tot dezelfde modus operandi. Gevangenisstraf voor de duur van 22 maanden.
De rechtbank:
Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte onder 3 is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij.
Verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1, 2 en 4 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.
Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
Bepaalt dat de onder 1, 2 en 4 bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren.
Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 22 maanden.
Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. C.S. Schoorl, voorzitter,
mr. M.E. Francke en mr. G. Elst, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier mr. C.L.J. Smittenaar,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 3 november 2026.
Bijlage I
De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
15/081178-26 (zaak A)
1.
Hij in of omstreeks de periode van 4 februari tot en met 19 februari 2026 te Haarlem,
althans in Nederland, meermalen, althans eenmaal met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels,
een ander heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten
- [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] tot de afgifte
van een geldbedrag,
door
- bij de woning van die [slachtoffer 1] aan te bellen en te zeggen dat zijn tante de
nieuwe buurvrouw wordt, te vragen of hij binnen mag bellen, een ov-chipkaart mag
lenen en/of contant geld mag lenen voor het openbaar vervoer en/of aan te geven
dat hij het geld terug zou brengen,
- naar de woning van die [slachtoffer 2] toe te lopen, tegen die [slachtoffer 2] te
zeggen dat hij een afspraak had met de buurman, maar dat die persoon niet thuis
was, te vragen of hij mocht bellen, omdat hij zijn telefoon niet bij zich had en/of te
vragen of hij 80 euro kon lenen voor een volgende afspraak en/of te zeggen dat hij
dit bedrag zou terugbetalen,
- bij de woning van die [slachtoffer 3] aan te bellen en te zeggen dat hij zichzelf heeft
buitengesloten, dat hij naar Hoofddorp moet om een reservesleutel te halen en te
vragen of hij geld mag lenen om de sleutel op te halen en/of te zeggen dat hij het
geld wel zou terugbetalen en/of
- bij de woning van die [slachtoffer 4] aan te bellen en te zeggen dat hij bij iemand
verderop in de straat moest zijn, maar dat die persoon niet thuis was en/of dat hij
zijn spullen in de auto had laten liggen, te vragen of hij mocht bellen en/of geld
mocht lenen voor openbaar vervoer en een taxi en/of aan te geven dat hij dat geld
zou terugbrengen;
2.
hij in of omstreeks de periode van 4 februari tot en met 15 maart 2026 te Haarlem
- twee, althans een, ring(en) die geheel of ten dele toebehoorden aan [slachtoffer 1] ,
- een geldbedrag (te weten 250 euro) dat geheel of ten dele toebehoorde aan [slachtoffer 3]
,
- een geldbedrag (te weten 100 euro) dat geheel of ten dele toebehoorde aan
[slachtoffer 5] en/of
- een portemonnee (met pasjes, contant geld en een foto) die geheel of ten
dele toebehoorde aan [slachtoffer 6] ,
in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan die [slachtoffer 1] , [slachtoffer 5] ,
[slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 3] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft
weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl
verdachte zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en/of die
weg te nemen goederen onder zijn bereik heeft gebracht door middel van het
aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige
kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels en/of door een valse
sleutel door
- bij de woning van die [slachtoffer 1] aan te bellen, te zeggen dat zijn
tante de nieuwe buurvrouw wordt en/of dat hij zijn huissleutels is vergeten en/of te
vragen of hij binnen mag bellen,
- bij de woning van die [slachtoffer 3] aan te bellen, te zeggen dat hij zichzelf heeft
buitengesloten, zijn woning niet meer in kan en/of alles, zoals zijn portemonnee,
sleutel en telefoon binnen ligt, een vriend in Hoofddorp te hebben die een
reservesleutel heeft, geld nodig heeft om met de bus naar Hoofddorp te gaan en/of
te vragen of hij geld mag lenen en/of geld te pinnen met de pinpas en de pincode van die [slachtoffer 3] ,
- bij de woning van die [slachtoffer 5] aan te bellen, te zeggen dat hij zichzelf had
buitengesloten uit zijn woning en/of te vragen of hij binnen mocht komen om
iemand te bellen en/of
- bij die woning van die [slachtoffer 6] aan te bellen, die [slachtoffer 6] met haar
achternaam aan te spreken, te zeggen dat hij zich beroerd voelde en aan het
transpireren was, te vragen of die [slachtoffer 6] hem een glas water wilde geven;
3.
hij op of omstreeks 7 maart 2026 te Haarlem, in een woning en/of op een besloten
erf waarop een woning stond, [adres 2] te Haarlem, alwaar
verdachte zich buiten weten of tegen de wil van de rechthebbende bevond, een
geldbedrag (te weten 50 euro), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan
[slachtoffer 7] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het
oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;
15/233098-26 (zaak B)
4.
hij op of omstreeks 6 maart 2026 te Haarlem, althans in Nederland
met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen
door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door
listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels,
[slachtoffer 8] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een
dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of
het teniet doen van een inschuld, te weten een geldbedrag, door
- op het raam van de woning van die [slachtoffer 8] te kloppen en/of bij de woning
van die [slachtoffer 8] naar binnen te gaan en/of
- tegen die [slachtoffer 8] te zeggen dat hij de stukadoor is en/of dat die [slachtoffer 8]
zijn moeder zou moeten kennen en/of dat hij zijn sleutel, telefoon en/of
portemonnee in Beverwijk had laten liggen en/of
- aan die [slachtoffer 8] te vragen of hij een tientje kon lenen en/of te zeggen dat hij
dat geld later terug zou brengen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Team Straf, zittingsplaats Haarlem
Meervoudige strafkamer
Parketnummer: 15/081178-26 en 15/233098-26 (P)
Uitspraakdatum: 3 november 2026
Tegenspraak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 20 oktober 2026 in de zaak tegen:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1972 te [geboorteplaats] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres
[adres 1] ,
nu gedetineerd in [detentieadres] .
De rechtbank heeft de zaken, die bij afzonderlijke dagvaardingen onder de bovenvermelde parketnummers zijn aangebracht, op de zitting van 14 september 2026 gevoegd. De zaken worden hierna zaak A en zaak B genoemd. De tenlastegelegde feiten zijn van een doorlopende nummering voorzien.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie,
mr. M. Versteege, en van hetgeen de verdachte en zijn raadsvrouw, mr. L.A. Korfker, advocaat te IJmuiden, naar voren hebben gebracht.
1 Tenlastelegging
Aan de verdachte is – kort gezegd – ten laste gelegd dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan:
15/081178-26 (zaak A)
1.
In de periode 4 februari tot en met 19 februari 2026 in Haarlem de oplichting van:
- [slachtoffer 1] ;
- [slachtoffer 2] ;
- [slachtoffer 3] ; en
- [slachtoffer 4] ,
door hen te bewegen tot afgifte van een geldbedrag.
2.
In de periode van 4 februari tot en met 15 maart 2026 in Haarlem de diefstal, al dan niet door middel van oplichting en/of gebruik van een valse sleutel, van:
- twee ringen toebehorende aan [slachtoffer 1] ;
- € 250,- toebehorende aan [slachtoffer 3] ;
- € 100,- toebehorende aan [slachtoffer 5] ; en
- een portemonnee met pasjes, contant geld en een foto toebehorende aan [slachtoffer 6] .
3.
Diefstal in een woning van € 50,00 toebehorende aan [slachtoffer 7] op 7 maart 2026 in Haarlem.
15/233098-26 (zaak B)
4.
Oplichting van [slachtoffer 8] op 6 maart 2026 in Haarlem.
De tekst van de integrale tenlastelegging is opgenomen in bijlage I die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd.
2 Voorvragen
De dagvaardingen zijn geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de zaken, de officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
3 Beoordeling van het bewijs
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten.
Standpunt van de verdediging
Voor wat betreft het onder 1 ten laste gelegde feit heeft de raadsvrouw partiële vrijspraak
bepleit ten aanzien van de aangevers [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 4] . Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde feit heeft de raadsvrouw zich op het standpunt gesteld dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van de gekwalificeerde diefstal van de ringen van aangeefster [slachtoffer 1] . Daarnaast heeft de raadsvrouw bepleit dat de verdachte moet worden vrijgesproken van de onder 3 en 4 ten laste gelegde feiten.
Op het standpunt van de raadsvrouw zal hierna, voor zover van belang, worden ingegaan.
Oordeel van de rechtbank
Partiële vrijspraak feit 1 De verdachte wordt onder feit 1 – onder meer – verweten aangever [slachtoffer 3] met een oplichtingsmiddel te hebben bewogen tot afgifte van een geldbedrag. De rechtbank is van oordeel dat de verdachte moet worden vrijgesproken van de oplichting van [slachtoffer 3] en overweegt daartoe als volgt.
Op basis van het dossier kan worden vastgesteld dat de verdachte bij aangever [slachtoffer 3] heeft aangebeld met het verhaal dat hij zichzelf had buitengesloten. De verdachte vroeg of hij geld mocht lenen zodat hij zijn reservesleutel bij een vriend kon ophalen. Nu de aangever niet over contant geld beschikte, heeft hij geen geldbedrag maar zijn pinpas met bijbehorende pincode meegegeven aan de verdachte. Gelet op het voorgaande kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden bewezen dat aangever [slachtoffer 3] door de verdachte is bewogen tot afgifte van een geldbedrag, zoals is ten laste gelegd, zodat de verdachte daarvan moet worden vrijgesproken.
Redengevende feiten en omstandigheden
De rechtbank komt wel tot een bewezenverklaring van de onder 1 ten laste gelegde oplichting van aangevers [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 4] , en tot een bewezenverklaring van de onder 2 en 4 ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in bijlage II bij dit vonnis zijn vervat.
Bewijsmotivering
Bespreking van de feiten
Ten aanzien van aangever [slachtoffer 1] , feit 1 en feit 2
Werkwijze en signalement
De 91-jarige aangeefster [slachtoffer 1] heeft verklaard dat op 4 februari 2026 bij haar woning werd aangebeld door een Nederlandse, blanke man van ongeveer 55 tot 60 jaar oud van ongeveer 1.80 meter lang, met een flinke bos grijs haar, een fors postuur, gekleed in een spijkerbroek en een donkere jas. De man vertelde dat zijn tante de nieuwe buurvrouw was en dat hij zijn huissleutel was vergeten en vroeg of hij binnen even mocht bellen. Nadat de man had aangegeven dat hij geen gehoor kreeg, vroeg hij de aangeefster om een OV-kaart. Toen de aangeefster dat weigerde, vroeg de man of hij geld mocht lenen voor het openbaar vervoer. De aangeefster heeft uit haar slaapkamer € 30,- gepakt en aan de man gegeven. De man beloofde het geld een uur later terug te brengen en verliet de woning. Bij terugkomst in de woonkamer zag de aangeefster dat haar gouden ringen niet meer op de salontafel lagen, die zij, voordat de man haar woning betrad, had afgedaan zodat zij het fornuis kon schoonmaken.
Ten aanzien van aangever [slachtoffer 2] , feit 1
Werkwijze en signalement
De verklaring van de 92-jarige aangever [slachtoffer 2] komt er in de kern op neer dat hij op 7 februari 2026 de voordeur heeft geopend voor een man van tussen de 50 en 55 jaar oud en vermoedelijk 1.75 meter lang, met een Nederlands uiterlijk, een grof postuur en in het zwart gekleed. De man zei dat de bewoner van nummer 23 waarmee hij een afspraak had niet thuis was en hij vroeg of hij mocht bellen met de telefoon van de aangever omdat hij zijn telefoon niet bij zich had. Nadat de man ongevraagd de woning was binnengelopen, heeft hij gebeld met de telefoon van de aangever maar de man gaf aan geen gehoor te krijgen. Vervolgens vroeg de man of hij € 80,- kon lenen, omdat hij dat bedrag eigenlijk zou ophalen bij de bewoner van nummer 23 en hij het geld nodig had voor zijn volgende afspraak. De aangever heeft de man € 80,- geleend en de man zegde toe het geld later die dag terug te brengen. Toen de aangever de man in de middag wederom voor zijn deur zag staan en hem vroeg waar zijn geld was, liep de man direct naar zijn fiets. De aangever heeft het geld niet teruggekregen.
Ten aanzien van aangever [slachtoffer 4] , feit 1
Werkwijze en signalement
De verklaring van de 86-jarige aangeefster [slachtoffer 4] komt erop neer dat zij op 19 februari 2026 de voordeur heeft geopend voor een blanke man van tussen de 55 en 60 jaar oud en ongeveer tussen de 1.75 en 1.80 meter lang, met een stevig postuur en een flinke bos grijs/wit haar, en in het zwart gekleed. De man zei dat hij verderop bij Ingrid moest zijn en dat hij zijn spullen in de auto had laten liggen en de portieren had dichtgedaan. De man vroeg of hij zijn broer in Beverwijk mocht bellen. De man heeft in de woning met de telefoon van de aangeefster gebeld, maar er werd niet opgenomen. Hierna heeft de man gevraagd of hij contant geld kon lenen. De aangeefster wilde hem eerst twintig euro geven, maar de man vroeg om € 50,- omdat hij de trein, de bus en de taxi naar Beverwijk moest nemen. De aangeefster heeft hem € 50,- gegeven en de man beloofde het geld diezelfde middag terug te brengen, waarna hij op de fiets is vertrokken. De man heeft het geld niet teruggebracht.
Ten aanzien van aangever [slachtoffer 3] , feit 2
Werkwijze en signalement
De 76-jarige aangever [slachtoffer 3] heeft verklaard dat hij op 11 februari 2026 de voordeur opende voor een Nederlandse man tussen de 50 en 60 jaar oud met grijs haar, die hem vertelde dat hij de buurman was en dat hij zichzelf had buitengesloten en dat zijn telefoon, portemonnee en sleutels nog binnen lagen. De man vroeg vervolgens of hij € 10,- kon lenen om met de bus naar een vriend in Hoofddorp te kunnen reizen, die een reservesleutel zou hebben. De aangever gaf daarop zijn pinpas met pincode mee aan de verdachte. Na tien minuten kwam de man terug naar de woning van de aangever omdat de pincode niet klopte. De aangever gaf de juiste pincode en de man vertrok weer. Daarna heeft de man de pinpas teruggebracht en de woning verlaten. Op dezelfde dag zijn drie geldbedragen van in totaal € 250,- van de rekening van de aangever afgeschreven. De volgende dag is de man wederom naar de woning van de aangever teruggekeerd, maar snel vertrokken nadat de aangever hem confronteerde met de afgeschreven geldbedragen.
Ten aanzien van aangever [slachtoffer 5] , feit 2
Werkwijze en signalement
De 85-jarige aangeefster [slachtoffer 5] heeft verklaard dat zij op 6 maart 2026 de voordeur opende voor een blanke man van 1.80 meter lang die perfect Nederlands sprak, met golvend wit/grijs haar tot aan de kaaklijn en een fors postuur, en in het donker gekleed. De man vertelde dat hij in hetzelfde wooncomplex woonde als de aangeefster en dat hij zichzelf had buitengesloten. Hij vroeg of hij binnen iemand mocht bellen. Toen de aangeefster in de keuken was, zei de man dat hij een andere buurman zag lopen die een sleutel van zijn woning zou hebben. Daarop verliet hij de woning. Na het vertrek van de man merkte de aangeefster op dat haar brillenkoker en tas anders lagen dan daarvoor en ontdekte ze dat er
€ 100,- ontbrak uit haar portemonnee.
Ten aanzien van aangever [slachtoffer 6] , feit 2
Werkwijze en signalement
De verklaring van de 92-jarige aangeefster [slachtoffer 6] komt er samengevat op neer dat zij op 15 maart 2026 de voordeur heeft geopend voor een Nederlands sprekende, blanke man van tussen de 55 en 60 jaar oud, ongeveer 1.80 tot 1.85 meter lang, met een gezet postuur en een flinke bos lichtgrijs haar tot ongeveer de oren. De man sprak haar aan bij haar achternaam en vroeg om een glas water omdat hij zich beroerd voelde. De aangeefster gaf aan daar geen tijd voor te hebben, waarop de man wederom aangaf zich zo beroerd te voelen en aan het transpireren was. Nadat de aangeefster met een glas water terugliep uit haar keuken, zei de man dat hij zich beter voelde en het glas water niet meer hoefde. Daarna liep de man weg. Na het vertrek van de man zag de aangeefster dat haar tas, die in de hal lag, open stond en dat haar portemonnee met daarin pasjes, een foto van haar overleden echtgenoot en een contant geldbedrag ontbrak.
Ten aanzien van aangever [slachtoffer 8] , feit 4
Werkwijze en signalement
De 87-jarige aangeefster [slachtoffer 8] heeft verklaard dat zij op 6 maart 2026 de voordeur heeft geopend voor een blanke man van ongeveer 1.80 meter lang, met een normaal tot iets breder postuur, een grijs warrig kapsel en een blauw joggingpak met klein wit embleem en tekst op de borst ter hoogte van zijn rechtertepel. De man zei dat hij de stukadoor was en glipte de woning in. Hij deed voorkomen alsof de aangeefster zijn moeder kende en vertelde dat zijn auto bij de buren van nummer 91 voor de deur stond, dat zijn auto op slot zat en zijn huissleutels, telefoon en portemonnee in Beverwijk lagen. De man wilde bellen naar zijn buren in Beverwijk, omdat zij een reservesleutel zouden hebben. Vervolgens vroeg de man om € 10,- en hij beloofde het geld anderhalf uur later terug te brengen. Nadat de aangeefster hem € 10,- had gegeven, vroeg de man om € 50,- maar dat weigerde de aangeefster. Hierna is de man geïrriteerd vertrokken en niet meer teruggekomen.
Verklaring van de verdachte
De rechtbank stelt voorop dat de verdachte ter zitting heeft bekend dat hij met een babbeltruc, die overeenkomt met de hierna omschreven modus operandi, de diefstallen bij aangevers [slachtoffer 3] , [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] (feit 2) heeft gepleegd.
De verdachte ontkent aangevers [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 4] (feit 1) en [slachtoffer 8] (feit 4) te hebben opgelicht. Ook ontkent hij de ringen van aangever [slachtoffer 1] te hebben gestolen (feit 2). De rechtbank komt evenwel tot een bewezenverklaring van voornoemde feiten en licht dat als volgt toe.
Schakelbewijs
Volgens de doctrine en de jurisprudentie van de Hoge Raad is het gebruik van aan andere bewezen geachte, soortgelijke, feiten ten grondslag liggende bewijsmiddelen als ondersteunend bewijs (schakel-, ketting- of ketenbewijs) toegelaten. Daarbij moet het gaan om bewijsmateriaal dat op essentiële punten belangrijke overeenkomsten vertoont met het bewijsmateriaal van de te bewijzen feiten, dat duidt op een specifiek patroon in het gedrag van de verdachte. Dat patroon moet herkenbaar aanwezig zijn in de bewijsmiddelen voor de te bewijzen feiten. In eenvoudigere taal: het bewijsmateriaal in de ene zaak kan als ondersteunend bewijs dienen in een andere, soortgelijke zaak, maar alleen als er ten aanzien van de modus operandi op essentiële punten overeenkomsten tussen beide zaken bestaan.
Ten aanzien van de ten laste gelegde feiten geldt dat de verdachte de aangevers steeds op een wijze heeft benaderd die op essentiële en specifieke punten gelijk is. Het gaat steeds om – gelet op hun hoge leeftijd – kwetsbare slachtoffers, die bij hun woning – gelegen in Haarlem – door de verdachte worden benaderd. In de gesprekken won hij hun vertrouwen doordat hij namen wist of pretendeerde te weten van mensen uit de buurt. Vervolgens maakte hij de aangevers duidelijk dat hij om geld verlegen zat meestal omdat hij zich had buitengesloten en zijn telefoon en/of sleutels en/of portemonnee nog binnen lagen. De verdachte vroeg vervolgens of hij even mocht bellen om hulp in te roepen. Omdat de verdachte naar zijn zeggen niemand kon bereiken, vroeg hij om geld voor een kaartje voor het openbaar vervoer of een taxi om een (reserve)sleutel op te halen. Twee keer zei hij dat hij naar Beverwijk moest reizen. De verdachte beloofde steeds het geld snel terug te betalen. In twee gevallen is de verdachte ook teruggekomen, maar vertrok daarna snel weer als hem naar het geldbedrag werd gevraagd.
Uit het dossier volgt dat de feiten telkens in Haarlem zijn gepleegd en in twee gevallen in hetzelfde appartementencomplex aan het [straat] . De misdrijven vinden bovendien kort na elkaar plaats (in de periode 4 februari tot en met 15 maart 2026), waarbij geldt dat de feiten bij [slachtoffer 5] en [slachtoffer 8] op dezelfde dag zijn gepleegd, te weten op 6 maart 2026. Dat past bij de verklaring van de verdachte dat hij in die periode onder druk werd gezet door drugsdealers in verband met een openstaande schuld.
Daarbij komt dat de door de aangevers gegeven signalementen in grote lijnen overeenkomen, zoals hiervoor beschreven. Naar het oordeel van de rechtbank past de verdachte in die signalementen. Bovendien komt de omschrijving van de kleding van de man door aangever [slachtoffer 8] (een blauw joggingpak met klein wit embleem en tekst op de borst ter hoogte van zijn rechtertepel) blijkens de camerabeelden van het appartementencomplex aan het [straat] , overeen met de kleding (een donker Adidas trainingspak) die de verdachte op dezelfde dag droeg (6 maart) tijdens de diefstal bij aangever [slachtoffer 5] .
Ten aanzien van de ringen van aangever [slachtoffer 1] (feit 2) overweegt de rechtbank verder dat de aangifte van [slachtoffer 1] zeer concreet is. Zij verklaart immers dat zij na terugkomst in de woonkamer zag dat haar gouden ringen, die zij had afgedaan om huishoudelijk werk te verrichten, niet meer op de tafel lagen. De rechtbank twijfelt dan ook niet aan de aangifte van [slachtoffer 1] en acht ook dit feit – mede in het licht van het voornoemde schakelbewijs – wettig en overtuigend bewezen.
Gelet op voornoemde omstandigheden, in onderling verband en samenhang bezien, acht de rechtbank de bewijsmiddelen over en weer redengevend ten aanzien van de tenlastegelegde feiten. Op grond daarvan acht de rechtbank dan ook wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de feiten 1, 2 en 4 heeft begaan.
Vrijspraak feit 3
Anders dan de officier van justitie en met de raadsvrouw is de rechtbank van oordeel dat niet wettig en overtuigend is bewezen dat de verdachte het onder 3 ten laste gelegde feit heeft begaan, zodat hij daarvan moet worden vrijgesproken.
Uit de aangifte van de 88-jarige [slachtoffer 7] volgt dat hij al langere tijd wordt bezocht door een man. Aangever heeft op 6 of 7 maart 2026 de voordeur geopend voor deze man. De man stapte de woning binnen, met een doos in zijn hand, en is op de bank in de woonkamer gaan zitten. De man vroeg om een kopje thee, maar dat weigerde aangever omdat hij boos was op de man. Aangever is vervolgens naar de keuken gegaan en toen hij terugkwam in de woonkamer, is de man snel vertrokken. Op 8 februari 2026 ontdekte aangever dat er € 50,- ontbrak uit de lade van zijn dressoir.
Naar het oordeel van de rechtbank komt de modus operandi bij dit feit niet overeen met de modus operandi zoals hierboven is beschreven. Ander overtuigend bewijs dat de verdachte dit feit heeft begaan ontbreekt. De rechtbank zal de verdachte daarom vrijspreken van het onder 3 ten laste gelegde feit.
Bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1, 2 en 4 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat
1.
Hij in de periode van 4 februari tot en met 19 februari 2026 te Haarlem meermalen met het oogmerk om zich wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, een ander heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten
- [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 4] tot de afgifte van een geldbedrag,
door
- bij de woning van die [slachtoffer 1] aan te bellen en te zeggen dat zijn tante de nieuwe buurvrouw wordt, te vragen of hij binnen mag bellen, een ov-chipkaart mag lenen en contant geld mag lenen voor het openbaar vervoer en aan te geven dat hij het geld terug zou brengen, - naar de woning van die [slachtoffer 2] toe te lopen, tegen die [slachtoffer 2] te zeggen dat hij een afspraak had met de buurman, maar dat die persoon niet thuis
was, te vragen of hij mocht bellen, omdat hij zijn telefoon niet bij zich had en te vragen of hij 80 euro kon lenen voor een volgende afspraak en te zeggen dat hij dit bedrag zou terugbetalen,
- bij de woning van die [slachtoffer 4] aan te bellen en te zeggen dat hij bij iemand verderop in de straat moest zijn, maar dat die persoon niet thuis was en dat hij zijn spullen in de auto had laten liggen, te vragen of hij mocht bellen en geld mocht lenen voor openbaar vervoer en een taxi en aan te geven dat hij dat geld zou terugbrengen;
2.
hij in de periode van 4 februari tot en met 15 maart 2026 te Haarlem
- twee ringen die toebehoorden aan [slachtoffer 1] ,
- een geldbedrag (te weten 250 euro) dat toebehoorde aan [slachtoffer 3] ,
- een geldbedrag (te weten 100 euro) dat toebehoorde aan [slachtoffer 5] en
- een portemonnee met pasjes, contant geld en een foto die toebehoorde aan [slachtoffer 6] ,
heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl
verdachte zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en/of die weg te nemen goederen onder zijn bereik heeft gebracht door middel van het aannemen van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels en/of door een valse sleutel
door
- bij de woning van die [slachtoffer 1] aan te bellen, te zeggen dat zijn tante de nieuwe buurvrouw wordt en dat hij zijn huissleutels is vergeten en te vragen of hij binnen mag bellen,
- bij de woning van die [slachtoffer 3] aan te bellen, te zeggen dat hij zichzelf heeft buitengesloten, zijn woning niet meer in kan en alles, zoals zijn portemonnee, sleutel en telefoon binnen ligt, een vriend in Hoofddorp te hebben die een reservesleutel heeft, geld nodig heeft om met de bus naar Hoofddorp te gaan en te vragen of hij geld mag lenen en geld te pinnen met de pinpas en de pincode van die [slachtoffer 3] ,
- bij de woning van die [slachtoffer 5] aan te bellen, te zeggen dat hij zichzelf had buitengesloten uit zijn woning en te vragen of hij binnen mocht komen om iemand te bellen en
- bij die woning van die [slachtoffer 6] aan te bellen, die [slachtoffer 6] met haar achternaam aan te spreken, te zeggen dat hij zich beroerd voelde en aan het transpireren was, te vragen of die [slachtoffer 6] hem een glas water wilde geven;
4.
hij op 6 maart 2026 te Haarlem met het oogmerk om zich wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [slachtoffer 8] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten een geldbedrag, door
- op het raam van de woning van die [slachtoffer 8] te kloppen en bij de woning van die [slachtoffer 8] naar binnen te gaan en
- tegen die [slachtoffer 8] te zeggen dat hij de stukadoor is en dat die [slachtoffer 8] zijn moeder zou moeten kennen en dat hij zijn sleutel, telefoon en portemonnee in Beverwijk had laten liggen en
- aan die [slachtoffer 8] te vragen of hij een tientje kon lenen en te zeggen dat hij dat geld later terug zou brengen.
Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
4 Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten
Het bewezenverklaarde levert op:
Feit 1:
oplichting, meermalen gepleegd.
Feit 2:
diefstal, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van valse sleutels en een valse hoedanigheid en door listige kunstgrepen en een samenweefsel van verdichtsels, meermalen gepleegd.
Feit 4:
oplichting.
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dan ook strafbaar.
5 Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dan ook strafbaar.
6 Motivering van de sanctie
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 22 maanden.
Standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht bij de strafoplegging rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Verder heeft de raadsvrouw zich op het standpunt gesteld dat het rapport van de reclassering aantoonbaar kan worden genuanceerd en dat de verdachte wel bereid is tot hulpverlening en behandeling. De raadsvrouw heeft verzocht, indien de rechtbank aanleiding ziet voor een voorwaardelijk strafdeel, daar bijzondere voorwaarden aan te koppelen in de vorm van verslavingsbehandeling bij Terwille, reclasseringstoezicht en dagbesteding. Tot slot heeft de raadsvrouw gewezen op een mogelijke herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling als gevolg waarvan de verdachte een resterend strafdeel van ongeveer 270 dagen geheel of gedeeltelijk moet ondergaan en zij heeft de rechtbank verzocht daarmee rekening te houden.
Oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de straf die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, en de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.
Ernst van de feiten
De verdachte heeft zich in een periode van anderhalve maand schuldig gemaakt aan vier oplichtingen en vier gekwalificeerde diefstallen. Daarbij heeft hij bewust kwetsbare ouderen als slachtoffer gekozen. De verdachte heeft zichzelf met een babbeltruc de woningen van de slachtoffers ingepraat om daar vervolgens geld of andere bezittingen te stelen dan wel de slachtoffers te bewegen tot afgifte van een geldbedrag. Als gemene deler geldt dat hij het vertrouwen van de slachtoffers probeerde te winnen door details en namen te noemen van mensen uit de buurt en hen vervolgens te doen geloven dat hij hulp en geld nodig had.
Dit zijn ernstige feiten. De verdachte heeft slechts gehandeld uit financieel gewin en heeft geen rekening gehouden met de mogelijke gevolgen daarvan voor de slachtoffers. De verdachte heeft met zijn handelen misbruik gemaakt van het vertrouwen van een groep zeer kwetsbare ouderen, die vaak sterk afhankelijk zijn van de zorg en aandacht van anderen. Daarnaast hebben de oplichtingen en diefstallen bij de slachtoffers thuis plaatsgevonden, waardoor de verdachte bij de slachtoffers het gevoel van veiligheid in en rond hun huis ernstig heeft beschadigd. De rechtbank rekent dit de verdachte zwaar aan.
Persoon van de verdachte
Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het strafblad van de verdachte van 17 augustus 2026. Daaruit blijkt dat hij eerder voor vermogensdelicten, waaronder soortgelijke delicten als de onderhavige, onherroepelijk tot een vrijheidsbenemende straf is veroordeeld. De rechtbank weegt dit ook ten nadele van de verdachte mee.
Daarnaast heeft de rechtbank kennisgenomen van het reclasseringsrapport van 16 juli 2026, waaruit volgt dat het risico op recidive, psychisch letsel en het onttrekken aan voorwaarden als hoog wordt ingeschat. Er is sprake van een fors strafblad, voortijdig beëindigde ambulante hulpverleningstrajecten en diverse criminogene factoren. De reclassering acht een langdurig verblijf in een kliniek noodzakelijk om gedragsverandering te kunnen realiseren en het recidiverisico te verkleinen. De verdachte heeft aan de reclassering aangegeven niet bereid te zijn zich langdurig op te laten nemen in een kliniek. Gelet op het voorgaande adviseert de reclassering aan de verdachte een onvoorwaardelijke straf op te leggen.
Op te leggen straf
Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de straffen die in
soortgelijke zaken worden opgelegd en de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). De rechtbank is gelet op de aard en de ernst van de
bewezen verklaarde feiten van oordeel dat daarop uitsluitend kan worden gereageerd met een
onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank ziet gelet op reclasseringsadvies van 16 juli 2026 geen aanleiding om een deels voorwaardelijke straf op te leggen zoals door de raadsvrouw is verzocht. Voor zover de verdachte ter terechtzitting heeft aangegeven open te staan voor behandeling, staat die hulp beschikbaar in een vrijwillig kader.
Hoewel de rechtbank, anders dan de officier van justitie heeft gevorderd, de verdachte partieel vrijspreekt van feit 1 en vrijspreekt van feit 3, ziet de rechtbank hierin geen aanleiding een lagere straf op te leggen dan door de officier van justitie is geëist.
Alles afwegende is de rechtbank met de officier van justitie van oordeel dat een gevangenisstraf van 22 maanden moet worden opgelegd.
Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.
7 Toepasselijke wettelijke voorschriften
De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
57, 311, 326 van het Wetboek van Strafrecht.
8 Beslissing
De rechtbank:
Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte onder 3 is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij.
Verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1, 2 en 4 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.
Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
Bepaalt dat de onder 1, 2 en 4 bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren.
Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 22 maanden.
Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. C.S. Schoorl, voorzitter,
mr. M.E. Francke en mr. G. Elst, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier mr. C.L.J. Smittenaar,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 3 november 2026.
Bijlage I
De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
15/081178-26 (zaak A)
1.
Hij in of omstreeks de periode van 4 februari tot en met 19 februari 2026 te Haarlem,
althans in Nederland, meermalen, althans eenmaal met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels,
een ander heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten
- [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] tot de afgifte
van een geldbedrag,
door
- bij de woning van die [slachtoffer 1] aan te bellen en te zeggen dat zijn tante de
nieuwe buurvrouw wordt, te vragen of hij binnen mag bellen, een ov-chipkaart mag
lenen en/of contant geld mag lenen voor het openbaar vervoer en/of aan te geven
dat hij het geld terug zou brengen,
- naar de woning van die [slachtoffer 2] toe te lopen, tegen die [slachtoffer 2] te
zeggen dat hij een afspraak had met de buurman, maar dat die persoon niet thuis
was, te vragen of hij mocht bellen, omdat hij zijn telefoon niet bij zich had en/of te
vragen of hij 80 euro kon lenen voor een volgende afspraak en/of te zeggen dat hij
dit bedrag zou terugbetalen,
- bij de woning van die [slachtoffer 3] aan te bellen en te zeggen dat hij zichzelf heeft
buitengesloten, dat hij naar Hoofddorp moet om een reservesleutel te halen en te
vragen of hij geld mag lenen om de sleutel op te halen en/of te zeggen dat hij het
geld wel zou terugbetalen en/of
- bij de woning van die [slachtoffer 4] aan te bellen en te zeggen dat hij bij iemand
verderop in de straat moest zijn, maar dat die persoon niet thuis was en/of dat hij
zijn spullen in de auto had laten liggen, te vragen of hij mocht bellen en/of geld
mocht lenen voor openbaar vervoer en een taxi en/of aan te geven dat hij dat geld
zou terugbrengen;
2.
hij in of omstreeks de periode van 4 februari tot en met 15 maart 2026 te Haarlem
- twee, althans een, ring(en) die geheel of ten dele toebehoorden aan [slachtoffer 1] ,
- een geldbedrag (te weten 250 euro) dat geheel of ten dele toebehoorde aan [slachtoffer 3]
,
- een geldbedrag (te weten 100 euro) dat geheel of ten dele toebehoorde aan
[slachtoffer 5] en/of
- een portemonnee (met pasjes, contant geld en een foto) die geheel of ten
dele toebehoorde aan [slachtoffer 6] ,
in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan die [slachtoffer 1] , [slachtoffer 5] ,
[slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 3] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft
weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl
verdachte zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en/of die
weg te nemen goederen onder zijn bereik heeft gebracht door middel van het
aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige
kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels en/of door een valse
sleutel door
- bij de woning van die [slachtoffer 1] aan te bellen, te zeggen dat zijn
tante de nieuwe buurvrouw wordt en/of dat hij zijn huissleutels is vergeten en/of te
vragen of hij binnen mag bellen,
- bij de woning van die [slachtoffer 3] aan te bellen, te zeggen dat hij zichzelf heeft
buitengesloten, zijn woning niet meer in kan en/of alles, zoals zijn portemonnee,
sleutel en telefoon binnen ligt, een vriend in Hoofddorp te hebben die een
reservesleutel heeft, geld nodig heeft om met de bus naar Hoofddorp te gaan en/of
te vragen of hij geld mag lenen en/of geld te pinnen met de pinpas en de pincode van die [slachtoffer 3] ,
- bij de woning van die [slachtoffer 5] aan te bellen, te zeggen dat hij zichzelf had
buitengesloten uit zijn woning en/of te vragen of hij binnen mocht komen om
iemand te bellen en/of
- bij die woning van die [slachtoffer 6] aan te bellen, die [slachtoffer 6] met haar
achternaam aan te spreken, te zeggen dat hij zich beroerd voelde en aan het
transpireren was, te vragen of die [slachtoffer 6] hem een glas water wilde geven;
3.
hij op of omstreeks 7 maart 2026 te Haarlem, in een woning en/of op een besloten
erf waarop een woning stond, [adres 2] te Haarlem, alwaar
verdachte zich buiten weten of tegen de wil van de rechthebbende bevond, een
geldbedrag (te weten 50 euro), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan
[slachtoffer 7] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het
oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;
15/233098-26 (zaak B)
4.
hij op of omstreeks 6 maart 2026 te Haarlem, althans in Nederland
met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen
door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door
listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels,
[slachtoffer 8] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een
dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of
het teniet doen van een inschuld, te weten een geldbedrag, door
- op het raam van de woning van die [slachtoffer 8] te kloppen en/of bij de woning
van die [slachtoffer 8] naar binnen te gaan en/of
- tegen die [slachtoffer 8] te zeggen dat hij de stukadoor is en/of dat die [slachtoffer 8]
zijn moeder zou moeten kennen en/of dat hij zijn sleutel, telefoon en/of
portemonnee in Beverwijk had laten liggen en/of
- aan die [slachtoffer 8] te vragen of hij een tientje kon lenen en/of te zeggen dat hij
dat geld later terug zou brengen.
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.