Uitspraak · Bestuursrecht
Rechtbank Noord-Holland, 13 november 2026 – Deze uitspraak gaat over het besluit van de minister
ECLI:NL:RBNHO:2026:15658Zaaknummer HAA 26/4665 en HAA 26/4668
- Instantie
- Rechtbank Noord-Holland
- Datum uitspraak
- 13 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- HAA 26/4665 en HAA 26/4668
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht
- Procedure
- Voorlopige voorziening
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 8:86 Awb
- Zittingsplaats
- Alkmaar
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Deze uitspraak gaat over het besluit van de minister om de verklaring van geen bezwaar (VGB) van verzoeker in te trekken, waarmee hij een vertrouwensfunctie in de burgerluchtvaart uitvoerde. Verzoeker is het hier niet mee eens. De voorzieningenrechter ziet aanleiding meteen uitspraak te doen op het beroep. Het beroep is ongegrond. De minister kon de VGB in redelijkheid intrekken. In het bestreden besluit is voldoende onderbouwd dat de strafrechtelijke veroordeling van verzoeker een ontoelaatbare risicofactor vormt voor de nationale veiligheid op het beveiligde deel van de burgerluchtvaart. Daarnaast kon de minister het belang van bescherming van de nationale veiligheid in redelijkheid zwaarder laten wegen dan de persoonlijke belangen van verzoeker bij behoud van zijn VGB. Het verzoek om een voorlopige voorziening wijst de voorzieningenrechter af.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. J. de Vries, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. I.A. Bakker, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 13 november 2026.
| griffier | voorzieningenrechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak voor zover deze gaat over het beroep, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak voor zover deze gaat over het beroep. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Tegen deze uitspraak voor zover deze gaat over de voorlopige voorziening staat geen hoger beroep open.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Zittingsplaats Alkmaar
Bestuursrecht
zaaknummers: HAA 26/4665 (voorlopige voorziening) en HAA 26/4668 (beroep)
uitspraak van de voorzieningenrechter van 13 november 2026 in de zaken tussen
[verzoeker] , uit Zwanenburg, verzoeker
(gemachtigde: mr. S. Ben Tarraf),
en
de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
(gemachtigde: mr. J. van den Bercken).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over het besluit van de minister om de verklaring van geen bezwaar (VGB) van verzoeker in te trekken, waarmee hij een vertrouwensfunctie in de burgerluchtvaart uitvoerde. Verzoeker is het hier niet mee eens. Hij heeft daarom beroep ingesteld en verzocht om een voorlopige voorziening. Hiertoe voert verzoeker een aantal (beroeps)gronden aan.
2. De voorzieningenrechter ziet aanleiding meteen uitspraak te doen op het beroep. Het beroep is ongegrond. De minister kon de VGB in redelijkheid intrekken. In het bestreden besluit is voldoende onderbouwd dat de strafrechtelijke veroordeling van verzoeker een ontoelaatbare risicofactor vormt voor de nationale veiligheid op het beveiligde deel van de burgerluchtvaart. Daarnaast kon de minister het belang van bescherming van de nationale veiligheid in redelijkheid zwaarder laten wegen dan de persoonlijke belangen van verzoeker bij behoud van zijn VGB. Het verzoek om een voorlopige voorziening wijst de voorzieningenrechter af. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
De minister heeft met het primaire besluit van 7 augustus 2025 de VGB van verzoeker ingetrokken.
In de uitspraak van 16 oktober 2025[_ad55b23b-4fa6-4feb-97f5-e2f876626f31] heeft de voorzieningenrechter de intrekking geschorst tot zes weken na de beslissing op het bezwaar van verzoeker.
Met het bestreden besluit van 19 augustus 2026 op het bezwaar van verzoeker is de minister bij de intrekking gebleven.
Verzoeker heeft beroep ingesteld en opnieuw de voorzieningenrechter gevraagd een voorlopige voorziening te treffen.
De minister heeft op het verzoek gereageerd met een verweerschrift. Verzoeker heeft aanvullende stukken ingediend.
De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 30 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoeker, de gemachtigde van verzoeker en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
Totstandkoming van het bestreden besluit
Verzoeker was sinds [datum] werkzaam bij de Gezamenlijke Tankdienst Schiphol B.V. Dit deed hij eerst als zzp’er en later als uitzendkracht. In deze functie bevoorraadt hij de vliegtuigen op Schiphol met brandstof (kerosine). Deze functie wordt uitgeoefend op het beveiligde deel van Schiphol en is aangewezen als vertrouwensfunctie. De minister heeft hiervoor op 24 april 2024 aan verzoeker een VGB verstrekt.
In [datum] is door de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst een nieuw onderzoek naar verzoeker gestart vanwege onvolledigheden in zijn verblijfsgeschiedenis tijdens de beoordelingsperiode. Tijdens dit onderzoek kwam aan het licht dat verzoeker verhoord was in een strafrechtelijk onderzoek van de Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (FIOD) naar zijn oude werkgever. Op 11 juli 2024 werd middels een registratie in het Justitieel Documentatie Systeem voor de minister bekend dat verzoeker in dat onderzoek ook gedagvaard is als verdachte van strafbare feiten.
Hierop heeft de minister bij besluit van 7 augustus 2025 de VGB van verzoeker ingetrokken, omdat de verdenkingen aan het adres van verzoeker volgens de minister niet samengaan met een vertrouwensfunctie. Verzoeker heeft daartegen bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen, zodat verzoeker door kon blijven werken in de vertrouwensfunctie.
In de uitspraak van 16 oktober 2025 heeft de voorzieningenrechter de intrekking geschorst tot zes weken na de beslissing op het bezwaar van verzoeker. Kort samengevat gaven de omstandigheden van het geval aanleiding om de belangenafweging in het voordeel van verzoeker uit te laten vallen. Het belang van verzoeker om zijn werkzaamheden op Schiphol voort te kunnen zetten wogen op dat moment voor de voorzieningenrechter zwaarder dan het belang van de minister om de VGB meteen in te trekken.
Bij vonnis van 5 maart 2026[_f1949b7b-9cae-4b26-887d-107793754eb7] heeft de rechtbank Amsterdam verzoeker veroordeeld tot 360 uur taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden voor het:
“1. feitelijke leidinggeven aan het door [bedrijfsnaam] opzettelijk niet voldoen aan de verplichting om administratie beschikbaar te stellen aan de Belastingdienst, terwijl het feit ertoe strekte dat te weinig belasting werd geheven;
3. feitelijke leidinggeven aan het door [bedrijfsnaam] indienen van onjuiste aangiften omzetbelasting, door in deze aangiften geen of een te laag bedrag aan omzetbelasting op te geven, terwijl het feit ertoe strekte dat te weinig belasting werd geheven;”
In het bestreden besluit van 19 augustus 2026 op het bezwaar van verzoeker heeft de minister de intrekking in stand gelaten. Gelet op de strafrechtelijke veroordeling is niet gebleken dat verzoeker onder alle omstandigheden de uit de vertrouwensfunctie voortvloeiende plichten getrouwelijk zal volbrengen. Bij deze beslissing volgt de minister het advies van de bezwarencommissie van 6 augustus 2026.
Spoedeisend belang
5. De voorzieningenrechter is van oordeel dat verzoeker een spoedeisend belang heeft bij zijn verzoek om een voorlopige voorziening. Door de minister is opgeworpen dat verzoeker niet hard heeft gemaakt dat hij tijdens deze procedure geen ander werk kan doen. Echter heeft verzoeker naar het oordeel van de voorzieningenrechter voldoende toegelicht dat hij zijn huidige (en gewenste) baan – nu de schorsing is verlopen – feitelijk niet meer kan verrichten en zijn Schipholpas onbruikbaar is gemaakt. Zijn werkgever wil hem wel graag op deze functie behouden en is bereid hem direct weer aan te nemen en in te zetten als hij zijn VGB terugkrijgt.
Kortsluiten
In artikel 8:86, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is bepaald dat de voorzieningenrechter ook onmiddellijk uitspraak kan doen in de hoofdzaak, als nader onderzoek naar zijn oordeel redelijkerwijs niet kan bijdragen aan de beoordeling van het beroep.
De voorzieningenrechter is van oordeel dat in dit geval de feiten en omstandigheden van de zaak geen nader onderzoek vergen zodat hij toepassing kan geven aan artikel 8:86, eerste lid, van de Awb. Deze uitspraak bevat daarom het oordeel over zowel het verzoek om een voorlopige voorziening als het beroep tegen het bestreden besluit.
Geheime stukken van de FIOD
7. Verzoeker heeft zijn beroepsgrond dat de minister ten onrechte informatie uit het FIOD-onderzoek niet met hem heeft gedeeld, op de zitting ingetrokken.
Risico voor de nationale veiligheid in de vertrouwensfunctie?
Verzoeker voert aan dat de intrekking onterecht is. Volgens verzoeker zijn er wel voldoende waarborgen aanwezig dat hij de uit de vertrouwensfunctie voortvloeiende plichten te allen tijde getrouwelijk zal volbrengen. In deze specifieke vertrouwensfunctie als tanker kan de kans uitgesloten worden dat hij strafbare feiten zal plegen, of anderen daar de gelegenheid toe zal bieden. De feitelijke werkzaamheden en werkelijke informatiepositie stellen hem daar niet toe in staat. Tijdens het werk wordt verzoeker ook streng geobserveerd en gecontroleerd. Bovendien heeft verzoeker geen specifieke kennis, anders dan andere werknemers op Schiphol, waardoor hij een risico zou vormen. De minister heeft deze specifieke omstandigheden van het geval onvoldoende meegewogen. Ook heeft de minister onvoldoende gekeken naar de beoordelingscriteria voor persoonlijke gedragingen (eerlijk, onafhankelijk, loyaal, integer en veiligheidsbewust). Verzoeker verwijst naar zijn werkgeversverklaringen en het tijdsverloop sinds de strafbare feiten, waarin hij goed en hard gewerkt heeft en niet meer in aanraking is gekomen met justitie. Hij heeft geen hoger beroep ingesteld tegen de veroordeling en wil zijn verleden graag achter zich laten.
De voorzieningenrechter overweegt dat de minister op grond van artikel 10, eerste lid, van de Wet veiligheidsonderzoeken (Wvo) een VGB kan intrekken indien hem blijkt dat onvoldoende waarborgen aanwezig zijn dat de betrokkene onder alle omstandigheden de uit de vertrouwensfunctie voortvloeiende plichten getrouwelijk zal volbrengen. Bij deze beoordeling komt de minister beoordelingsruimte toe, die hij heeft ingevuld met de Beleidsregel vertrouwensfuncties en veiligheidsonderzoeken op de burgerluchthavens (hierna: de Beleidsregel burgerluchthavens). In artikel 1, tweede lid, van de Beleidsregel burgerluchthavens staat op welke feiten bij de beoordeling van justitiële gegevens van de betrokkene in het bijzonder moet worden gelet. Naast de in onderdelen a tot en met k van dit artikellid vermelde concrete strafbare feiten, is in onderdeel l bepaald dat moet worden gelet op gegevens over andere feiten die een risico kunnen opleveren voor de veiligheid van de burgerluchtvaart. Indien de minister onderdeel l toepast, moet hij van geval tot geval motiveren waarom de desbetreffende feiten een risico kunnen opleveren voor de burgerluchtvaart.[_66bf0ef7-cff9-4331-ad52-c50a37bee543]
De minister heeft in het bestreden besluit aan de intrekking ten grondslag gelegd dat de strafbare feiten waarvoor verzoeker is veroordeeld aangemerkt dienen te worden als ‘andere feiten’ die een risicofactor vormen voor de veiligheid van de burgerluchtvaart. De pleegdata van de strafbare feiten vallen binnen de terugkijkperiode van acht jaar.
Naast de fysieke en organisatorische belemmeringen die op een burgerluchthaven aanwezig zijn om risico’s te beperken en te voorkomen, zijn er restrisico’s. Die komen vaak kijken bij mensenwerk, waarvoor dan een VGB vereist wordt. De strafbare feiten waar verzoeker voor is veroordeeld, staan in relatie tot deze restrisico’s bij het uitvoeren van de vertrouwensfunctie. Omdat verzoeker als persoon toegang heeft tot het beveiligde deel van de luchthaven, heeft hij een strategische positie. Op zichzelf vormt dit al een risico. Hij moet zich dan (ook in privétijd) buiten twijfel goed gedragen. Met de strafbare feiten heeft verzoeker blijk gegeven gevoelig te zijn voor financiële verleidingen en bereid te zijn de wet (ernstig) te overtreden voor eigen financieel gewin. Hij heeft een manier gevonden om makkelijk geld te verdienen, ook voor een langere periode. Juist op een burgerluchthaven zijn er veel mogelijkheden om, al dan niet onder invloed van (kwaadwillende) derden, handelingen te verrichten die zich niet verhouden met de goede invulling van een vertrouwensfunctie. Het risico is te groot dat verzoeker misbruik zal maken van zijn positie en opnieuw strafbare feiten zal plegen of daar derden de gelegenheid toe zal bieden, door bijvoorbeeld informatie te verschaffen over beveiligingsmaatregelen op Schiphol. Hoewel de specifieke functie van verzoeker strikt ingekaderd is, blijft de kans dat hij zelf strafbare feiten pleegt niet geheel uitgesloten.
Hieraan heeft de minister in het verweerschrift nog toegevoegd dat per 1 september 2026 de afgegeven VGB’s voor burgerluchthavens zijn overgegaan in een ‘locatiegebonden VGB’, die geldig is voor alle functies (of werkgevers) op of gerelateerd aan de burgerluchthavens in Nederland. Het gaat niet om de specifieke werkzaamheden per functie, zodat met één VGB verschillende vertrouwensfuncties kunnen worden uitgeoefend, die toegang geven tot het beveiligde deel van een burgerluchthaven.
Verder kent de minister een zwaar gewicht toe aan de zwaarte van de straffen of maatregelen die in verband met de strafbare feiten zijn opgelegd.[_70a90787-d1c2-433b-8c96-0e4c97fc7ffd] Hierbij verwijst de minister naar zijn vaste gedragslijn, zoals beschreven in de toelichting op de Beleidsregel veiligheidsonderzoeken 2021.[_eb55e46b-992e-4068-b8d7-a6223de5a4da] Voor vertrouwensfuncties op burgerluchthavens wordt daarbij aangesloten.[_8665e1de-996e-4030-a512-a8ec0639576a] De veroordeling tot 360 uur taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden is een zware straf die ruim boven de norm in de gedragslijn uitkomt (een taakstraf vanaf 40 uur en een vrijheidsstraf vanaf 20 dagen worden gezien als een zware straf). Volgens de minister is ook de straf dus ruimschoots ‘voldoende zwaar’ om een intrekking te rechtvaardigen.
De voorzieningenrechter kan de motivering van de minister volgen en acht die voldoende. Wat verzoeker heeft aangevoerd over de feitelijke werkzaamheden bij en het toezicht op de specifieke vertrouwensfunctie die hij had, leidt niet tot een ander oordeel. Hier heeft de minister overtuigend tegenover gezet dat de beoordeling of risico’s bestaan voor de nationale veiligheid breder en functieoverstijgend kan worden benaderd. De minister heeft voorts voldoende gemotiveerd dat de strafbare feiten waarvoor verzoeker is veroordeeld (als ‘andere feiten’ zoals bedoeld in de Beleidsregel burgerluchthavens) een risico opleveren voor de burgerluchtvaart en een intrekking rechtvaardigen, aangezien verzoeker zich daarmee vatbaar heeft getoond voor het uit financieel gewin meewerken aan het plegen van strafbare feiten. Wat verzoeker heeft aangevoerd over de beoordelingscriteria voor persoonlijke gedragingen kan niet leiden tot een gegrond beroep. Deze criteria vormen, gelet op artikel 5 van de Beleidsregel veiligheidsonderzoeken 2021, een kader voor een intrekking of weigering van een VGB op grond van gegevens betreffende ‘overige persoonlijke gedragingen en omstandigheden’.[_9a04f578-a212-42c2-a02f-1cabb5828e93] Het bestreden besluit rust op een andere grondslag, namelijk ‘justitiële en strafvorderlijke gegevens’.[_39e86d4e-f11e-44df-9fae-be3fcff1382c] De minister heeft verder van belang mogen achten dat verzoeker, in het licht van de vaste gedragslijn van de minister, zwaar is bestraft voor de gepleegde strafbare feiten. De beroepsgrond slaagt niet.
Evenredigheidsbeginsel
Verzoeker voert aan dat zijn belang bij behoud van zijn VGB zwaarder dient te wegen dan het belang van de minister bij de intrekking daarvan. Rekening dient te worden gehouden met het tijdsverloop in deze zaak, met het feit dat verzoeker na de veroordeelde strafbare feiten niet meer in aanraking is gekomen met justitie, met het feit dat hij zijn functie jarenlang naar volledige tevredenheid heeft uitgevoerd, zonder in de fout te gaan, en met de ongunstige arbeidsmarktsituatie voor verzoeker als (vrachtwagen)chauffeur.
De minister stelt in het bestreden besluit dat het belang van de bescherming van de nationale veiligheid in dit geval zwaarder weegt dan het belang van verzoeker bij het behoud van de VGB. Niet is gebleken van zodanige bijzondere omstandigheden dat de intrekking voor verzoeker gevolgen heeft die onevenredig zijn in verhouding tot de met de beleidsregels te dienen doelen, namelijk het beschermen van de nationale veiligheid. Verzoeker is niet gebonden aan deze functie. Met zijn kennis en werkervaring kan hij elders werkzaamheden verrichten waarvoor geen VGB vereist is. Zijn leeftijd en de gunstige arbeidsmarkt werken in zijn voordeel. Onder deze omstandigheden vormt de intrekking slechts een beperkte inbreuk op de vrijheid van arbeidskeuze van verzoeker. In het verweerschrift stelt de minister verder dat het tijdsverloop (vanaf de pleegdata) deze belangenafweging niet anders maakt. Er zijn weliswaar gevallen waarin wordt afgeweken van de standaardterugkijkperiode, maar dat is alleen in grensgevallen. In het geval van verzoeker zijn zwaarwegende feiten en omstandigheden aanwezig die maken dat de minister vasthoudt aan een terugkijkperiode van acht jaar. Hij heeft meermaals en voor een langere periode tot in 2021 strafbare feiten gepleegd. In die periode heeft hij geen enkel moment van bezinning gehad. Daarbij heeft verzoeker tijdens het onderzoek ook niet goed gereageerd op verzoeken om informatie. De lange duur van de bezwaarperiode maakt niet dat de minister heeft stilgezeten of dat hij geen risico’s voor de nationale veiligheid aanwezig achtte.
De voorzieningenrechter overweegt dat de minister in het kader van de evenredigheid een belangenafweging heeft gemaakt. Volgens vaste rechtspraak is het uitgangspunt van de minister dat het belang van de nationale veiligheid, bij afweging van de betrokken belangen, zwaarder weegt dan de persoonlijke belangen van degene die de vertrouwensfunctie vervult, gelet op het bijzondere karakter van een dergelijke functie, niet onredelijk.[_9532e4af-a335-4ae2-9f5b-c31feb89cb98] Een bijzondere omstandigheid op grond waarvan de minister van dit uitgangspunt moest afwijken doet zich naar het oordeel van de voorzieningenrechter hier niet voor. Dat verzoeker zijn functie altijd goed heeft uitgevoerd en hij een waardevolle werknemer was, hetgeen wordt ondersteund door zijn werkgeversverklaringen, kan niet als een zodanige bijzondere omstandigheid worden aangemerkt. De voorzieningenrechter vindt het ook begrijpelijk dat verzoeker in deze functie bij zijn werkgever wil blijven, mede gelet op de goede match met zijn gezinsleven. Echter is het niet kunnen vervullen van de vertrouwensfunctie omdat verzoeker niet beschikt over een VGB inherent aan het systeem van de Wvo en het daarmee samenhangende belang van de nationale veiligheid. Daarom hoefde de minister in dit belang van verzoeker geen aanleiding te zien om te bepalen dat hij toch zijn VGB mag behouden. Daarnaast heeft de minister in het bestreden besluit in redelijkheid kunnen overwegen dat verzoeker, gelet op zijn achtergrond en (werk)ervaring, voldoende mogelijkheden heeft om een andere baan te vinden waarvoor geen VGB is vereist. Verzoeker heeft weliswaar erop gewezen dat andere functies mogelijk (aanvullende) kwalificaties of een verklaring omtrent het gedrag vereisen, maar hij heeft daarmee niet concreet gemaakt dat het voor hem vrijwel ondoenlijk is om een andere baan te vinden. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
10. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat verzoeker geen gelijk krijgt en de intrekking van zijn VGB in stand blijft. Hierom wijst de voorzieningenrechter het verzoek om een voorlopige voorziening af. Verzoeker heeft ook geen recht op een proceskostenvergoeding of vergoeding van griffierecht.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. J. de Vries, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. I.A. Bakker, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 13 november 2026.
| griffier | voorzieningenrechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak voor zover deze gaat over het beroep, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak voor zover deze gaat over het beroep. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Tegen deze uitspraak voor zover deze gaat over de voorlopige voorziening staat geen hoger beroep open.
Voetnoten
- Zaaknummer HAA 25/3954.
- ECLI:NL:RBAMS:2026:2553.
- Zie de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 6 november 2019, ECLI:NL:RVS:2019:3757, r.o. 4.1.
- Op grond van artikel 1, eerste lid, aanhef en onder d, van de Beleidsregel burgerluchthavens.
- Zie Stcrt. 2020, 59664, blz. 6.
- Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 14 mei 2014, ECLI:NL:RVS:2014:1739, r.o. 4.1.
- Artikel 7, tweede lid, aanhef en onder d, van de Wvo.
- Artikel 7, tweede lid, aanhef en onder a, van de Wvo.
- Zie onder andere de uitspraak van de Afdeling van 11 juli 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2304, r.o. 6.1.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.