Rechtbank Noord-Holland, 19 augustus 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

De passagier heeft een vervoersovereenkomst gesloten. Op grond daarvan moest de vervoerder hem op 16 april 2023 vervoeren van Orly Airport, Parijs (Frankrijk) naar Amsterdam-Schiphol Airport, met vlucht HV5194 (hierna: de vlucht).

De vervoerder heeft de vlucht geannuleerd.

De passagier heeft daarom compensatie van de vervoerder gevorderd.

De vervoerder heeft niet uitbetaald.

De passagier baseert zijn vordering op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagier stelt dat de vervoerder hem vanwege de annulering van de vlucht moet compenseren met een bedrag van € 250,00 (artikel 7 van de Verordening).

De vervoerder voert verweer. Hij voert aan dat de annulering van de vlucht gevolg was van buitengewone omstandigheden. Deze konden ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen worden (artikel 5 lid 3 van de Verordening).

De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat zij bevoegd is om van de vordering kennis te nemen.

Vast staat dat de vlucht is geannuleerd. In beginsel moet de vervoerder dan compenseren. Dit is anders als de vervoerder kan aantonen dat de annulering het gevolg is geweest van buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden.

De vervoerder heeft aangevoerd dat er sprake was van (een doorwerking van) buitengewone omstandigheden, namelijk restricties vanwege een veiligheidsincident. De passagier betwist dit niet, zodat dit vast is komen te staan.

Resteert de vraag of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft genomen om de vertraging te voorkomen of te beperken. De kantonrechter oordeelt als volgt. Gelet op het verweer van de vervoerder heeft hij voldoende concreet gesteld en aannemelijk gemaakt dat hij alle redelijke maatregelen heeft getroffen. Hij heeft de passagier omgeboekt naar een alternatieve vlucht, waarmee hij met minder dan 24 uur vertraging op de eindbestemming is aangekomen. Met het sturen van een sms met daarin de rechten van de passagier heeft de vervoerder voldaan aan de bijstandsplicht. Niet valt in te zien welke maatregelen de vervoerder nog meer had kunnen nemen om de vertraging te voorkomen. De passagier heeft ook niet aangetoond dat er plek beschikbaar was op de voorgestelde alternatieve vluchten. Daarom heeft hij alle redelijke maatregelen genomen. Het betoog van de vervoerder slaagt. De vordering wordt daarom afgewezen.

De passagier zal in het ongelijk worden gesteld. Daarom zal hij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Ook de nakosten worden toegewezen, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de passagier worden gemaakt.

wijst de vordering af;

veroordeelt de passagier tot betaling van de proceskosten, die tot en met vandaag voor de vervoerder worden vastgesteld op een bedrag van € 174,00 aan salaris van de gemachtigde van de vervoerder en veroordeelt de passagier tot betaling van € 43,50 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt.

verklaart dit vonnis – voor wat de proceskostenveroordeling betreft – uitvoerbaar bij voorraad.