Rechtbank Noord-Holland, 17 september 2026

De eisende partij heeft de gedaagde partij gedagvaard. Tegen de gedaagde partij is verstek verleend.

De eisende partij vordert veroordeling van de gedaagde partij tot betaling van € 41,99 aan hoofdsom, te vermeerderen met de buitengerechtelijke incassokosten, de wettelijke rente en de proceskosten.

De vordering is mede gebaseerd op een overeenkomst op afstand tussen de webwinkel, zijnde een handelaar, en de gedaagde partij, zijnde een consument. Bij het sluiten daarvan moet ter bescherming van de consument aan de wettelijke (pre)contractuele informatieplichten van de artikelen 6:230m lid 1 en 6:230v van het Burgerlijk Wetboek (BW) worden voldaan. Dit moet gemotiveerd worden gesteld en onderbouwd. De kantonrechter moet er ambtshalve op toezien dat die voorschriften worden nageleefd, dus ook als er geen verweer is gevoerd.[_e13a64fd-aa66-49d3-95a9-26de115bb7e0]

De eisende partij heeft voldoende toegelicht en onderbouwd dat de webwinkel heeft voldaan aan artikel 6:230v lid 3 BW. In verband met de precontractuele informatieplichten van artikel 6:230m lid 1 BW heeft de eisende partij schermafdrukken van het online bestelproces overgelegd, voorzien van een toelichting. De gedaagde partij is naar het oordeel van de kantonrechter tijdens het bestelproces niet op duidelijke en begrijpelijke wijze geïnformeerd over het ontbindingsrecht (artikel 6:230m lid 1 sub h BW). Weliswaar is informatie over het ontbindingsrecht op de website te vinden, maar hiervoor moet onderaan de omschrijving van het product onder de kop ‘Klantenservice’ op de knop “Retourneren” geklikt worden. De gedaagde partij krijgt tijdens het bestellen dus geen informatie over het ontbindingsrecht te zien, maar moet dus zelf op zoek gaan. Daarmee is de gedaagde partij niet op duidelijke en begrijpelijke wijze op die informatie gewezen. Voor deze schending zal een sanctie worden toegepast.

Om te kunnen vaststellen dat is voldaan aan de contractuele informatieplicht van artikel 6:230v lid 7 onder a BW moet een concrete, daadwerkelijk aan de gedaagde partij verzonden bestelbevestiging worden overgelegd. Die ontbreekt, waardoor niet aan de contractuele informatieplicht van artikel 6:230v lid 7 BW is voldaan. Voor deze schending zal een sanctie worden toegepast.

De schending met betrekking tot het herroepingsrecht heeft tot gevolg dat de herroepingstermijn van veertien dagen is verlengd tot het moment waarop alle ontbrekende gegevens alsnog op de voorgeschreven wijze aan de gedaagde partij zijn verstrekt, maar ten hoogste met twaalf maanden (artikel 6:230o lid 2 BW). Omdat deze termijn al is verstreken en niet is gesteld of gebleken dat de gedaagde partij de overeenkomst binnen die termijn heeft willen herroepen, zal aan dit gebrek enkel de hieronder te noemen sanctie worden verbonden.

De kantonrechter moet aan de schending van de informatieplichten gevolgen verbinden door passende maatregelen te nemen die de consument effectieve rechtsbescherming bieden. Die maatregelen moeten doeltreffend, afschrikwekkend en evenredig zijn.[_049990e0-e6da-4bb7-83b3-9afa83f1981a] De kantonrechter zal daarom op grond van de hiervoor vastgestelde schending(en) de overeenkomst met toepassing van de sanctierichtlijn[_bd16ab97-27ec-402d-9197-9f44f10eaadc] gedeeltelijk vernietigen in die zin dat de betalingsverplichting van de consument wordt verminderd met 20%.

De gedaagde partij heeft gekozen voor uitgestelde betaling via Klarna. Uitgestelde betaling is een vorm van kredietverstrekking. Daarop zijn de regels voor consumentenkredietovereenkomsten (artikelen 7:57 e.v. BW) van toepassing, tenzij sprake is van een uitzondering als bedoeld in artikel 7:58 lid 2 BW. Het Hof van Justitie[_62434b94-1ab3-4d1c-8e6a-0ae7f29a07fb] heeft geoordeeld dat overeenkomsten als de onderhavige in beginsel onder de uitzondering van artikel 7:58 lid 2 sub e BW (kredietovereenkomsten met slechts onbetekenende kosten) vallen. Dit is alleen anders als die bijkomende kosten (zoals rente en buitengerechtelijke kosten) deel uitmaken van het verdienmodel van de kredietverstrekker, hetgeen hier niet is gebleken. Daarom is toetsing van de overeenkomst aan de regels betreffende consumentenkredietovereenkomsten niet aan de orde.

De kantonrechter is ook gehouden om ambtshalve onderzoek te doen naar (mogelijk) oneerlijke bedingen in de toepasselijke algemene voorwaarden.[_e31d3e5c-b68f-48da-974c-f0bc0b372ac1]

Vanwege de door gedaagde partij gekozen betalingswijze, waardoor de vordering van de webwinkel op de gedaagde partij direct wordt gecedeerd aan Klarna, zijn de algemene voorwaarden van Klarna van toepassing op de kredietovereenkomst. Deze moeten dan ook ambtshalve worden getoetst.

Op de overeenkomst(en) zijn de algemene betaalvoorwaarden van Klarna (Koop nu – Betaal later) van toepassing. Het daarin opgenomen incassokostenbeding luidt als volgt:

Het incassokostenbeding is door de kantonrechter getoetst en niet oneerlijk bevonden.

Gelet op het voorgaande is een bedrag van € 33,59 aan hoofdsom toewijsbaar (€ 41,99 x 0.8).

De buitengerechtelijke kosten zijn toewijsbaar over deze hoofdsom, tot een bedrag van € 40,00.

De vordering tot vergoeding van de verschenen rente zal worden afgewezen, omdat de eisende partij die rente (gelet op de toewijsbare hoofdsom) over een te hoog bedrag heeft berekend. De wettelijke rente zal worden toegewezen over de toewijsbare hoofdsom vanaf de dag van de dagvaarding.

De vordering wordt gedeeltelijk toegewezen.

De gedaagde partij wordt grotendeels in het ongelijk gesteld en zal daarom in de proceskosten worden veroordeeld.

veroordeelt de gedaagde partij tot betaling aan de eisende partij van € 73,59, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 33,59 vanaf 18 juni 2026 tot aan de dag van de gehele betaling;

veroordeelt de gedaagde partij tot betaling van de proceskosten, die de kantonrechter aan de kant van de eisende partij tot en met vandaag vaststelt op:

verklaart de veroordeling(en) in dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;